Tibetan
་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བླ་མའི་མཆོད་པ་ཁོ་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་བླ་མ་དག་མཉེས་པས་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཆོད་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སློབ་དཔོན་གྱི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཆོད་བྱས་པས། །དེ་ཡིས་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ཅི། །དཀའ་ཐུབ་མ་བསྟེན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའི་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་སྟེ། དེའི་གང་ཟག་དེས་མ་བྱས་པ་དང་མ་བསྟེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བྱས་པ་དང་བསྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བླ་མེད་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཐོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བླ་མ་དེ་བཀུར་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡོ་བྱད་དེ་ལ་ཕུལ་བའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་མི་ཟད་འདོད་པ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་གང་དང་གང༌། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དེ། །དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མར་སྦྱིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་སྟེ། དེ་གལ་ཏེ་མི་ཟད་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དག་བླ་མ་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། །འདིས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཁས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དབུལ་བར་བྱ་བ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་གང་དང་གང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་བདག་རང་གི་ལུས་པོ་སྟེ་དེ་ཡང་དབུལ་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་གང་གིས་དེ་དག་དབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྡིག་པ་འཕྲོག །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །རྒྱ་མཚོའི་འཇིགས་ལས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སློབ་དཔོན་ཏེ། དེའི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འཕྲོག་པ་སྟེ། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བ་སྟེ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོའི་འཇིགས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་བྲལ་བ་དང༌། ཆགས་པ་བར་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་དང༌། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་བཞི་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འོད་གསལ་བ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའམ། དེ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ད་ནི་ཆོས་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་སློབ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱིས་བརྩེགས་ཤིང༌། །ཡང་དག་རིམ་པ་སུན་འབྱིན་དང༌། །དེ་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྙས་བཅས་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་གིས་རྣམ་པ་མང་པོར་ཡང་དང་ཡང་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་རིམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཆོས་ནི་མན་ངག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་རྣམས་བདག་རང་གིས་རྟོགས་ ལ་བདག་ལ་བླ་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལ་ལོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སློབ་མ་སྐྱོན་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བླ་མས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཅན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་གུས་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །རྣམ་པར་མཁས་ཤིང་རྒྱུད་གཅིག་ལ། །དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་བསྲུང་བ་དག །རིམ་པ་དེ་ལ་བསྟན་པར་བྱ། །ཤེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་མ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེན། གང་ཞིག་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་དད་པ་ཅན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཅིག་པ་ནི་ལན་ཅིག་བཤད་པའི་གཞལ་བྱ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་སོ་སོར་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་སྲུང་པར་འཇུག་པ་དེ་ལ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །རིམ་པ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་རིམ་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། བདག་ལ་ཕྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། བཞི་པ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ། ད་ནི་མངོན་པ
Chinese
因此，完全舍弃其他，唯有上师的供养才是最殊胜的。因为上师欢喜，能迅速获得一切智智。 《千百颂》中也说，依止善知识，能获得佛陀的菩提。 为了宣说那供养本身， 顶礼无上菩提上师的， 金刚萨埵，作供养之后， 他未积聚资粮吗？ 未修持苦行吗？ 如是说。 资粮是依靠布施等五度波罗蜜多， 苦行是守护别解脱八关斋戒等所说的戒律。那个人没有做过和修持过的，是没有的，只有做过和修持过。 因为唯有上师是金刚萨埵，无上是最殊胜的，因为对他作了供养。 那供养也是以听闻佛法为先，恭敬上师，将外在的资具供养给他。 为了宣说那本身， 那本身不尽的欲望， 极其欢喜的任何事物， 极其特别的本身， 那和那都供养上师。 如是说。 暂时外在的物品等是会穷尽的，如果想要不穷尽，那时就应该将那些供养上师。 这显示了通达一切波罗蜜多的智者。 应该供养的那些是什么呢？ 极其欢喜的任何事物，是指外在的大象、马、儿子和妻子等。 同样，极其特别的是指自己本身的身体，那也应该供养。 为了宣说以何因缘供养那些， 上师能夺取罪恶， 上师能从痛苦的， 巨海的怖畏中救度。 如是说。 以世间和出世间的特殊行为而行持的是上师，以他的智慧灌顶，能夺取阿赖耶识等自性的罪恶，因为变成了不动佛等五如来的自性。 同样，怖畏是清净和不清净等自性的
English
Therefore, completely abandoning others, only the offering to the Guru is the most supreme. Because when the Guru is pleased, one can quickly attain the omniscient wisdom. It is also said in the "Hundred Thousand Verses" that relying on a virtuous friend can attain the Bodhi of the Buddha. In order to explain that offering itself, Having made offerings to the Vajrasattva, the teacher of unsurpassed Bodhi, Has he not accumulated merit? Has he not practiced austerities? Thus it is said. Merit is based on the five perfections such as generosity, and austerity is guarding the vows taught in the eight precepts of individual liberation and so on. There is nothing that that person has not done or practiced, only what has been done and practiced. Because only the Guru is Vajrasattva, unsurpassed is the most supreme, because offering is made to him. That offering is also to offer external resources to him, respecting the Guru, with listening to the Dharma as the priority. In order to explain that itself, That itself, the inexhaustible desire, Whatever is extremely joyful, The very special itself, That and that are offered to the Guru. Thus it is said. For a while, external things and so on will be exhausted, but if you want them to be inexhaustible, then you should offer those to the Guru. This shows the wise who have mastered all the perfections. What are those that should be offered? Whatever is extremely joyful refers to external elephants, horses, sons, and wives, and so on. Similarly, what is very special refers to one's own body, which should also be offered. In order to explain by what cause those are offered, The teacher steals sins, The teacher saves from the fear of the ocean of suffering. Thus it is said. The teacher is the one who practices with the special behavior of the world and beyond, and with his wisdom empowerment, he can steal the sins of the nature of Alaya consciousness and so on, because he has become the nature of the five Tathagatas such as Akshobhya. Similarly, fear is the nature of purity and impurity, and so on.
Chinese
遣除分别念，是为了授予秘密灌顶。同样，痛苦之海的怖畏，是贪著、离贪著和贪著中间的自性一百六十种集合。从中度过彼岸是智慧的灌顶，这也是如来藏第四灌顶。这是说，从这些之中，自性光明的真如才会生起。或者认为贪著等等和光明互相违背，或者认为这些是它的体性。现在为了辨别不应施法和应施法的弟子是哪些，他们的过失和功德，所以说：谁以我慢而堆砌，驳斥真实次第，对那正法加以轻蔑，不应为彼说此理。这是说，谁以“我已多次获得灌顶”的我慢自居，像驳斥真实次第，即金刚念诵等一样，同样，对那正法，即以口诀为主的因，自己已经证悟，对我来说根本不需要上师，对具有这种傲慢和有缺点的弟子，上师不应为彼讲授加持的次第。这是字面意思。为了宣说具有功德者，上师恭敬说真实语，极其精通且具同一传承，守护誓言行，应为彼说次第。要知道这是这样说的，对像这样的弟子，应为彼讲授次第，这是词句的联系。那是什么呢？谁说真实语，对金刚上师具有信心，同样，同一传承，即一次宣说的衡量，直至生命终结都要忆念，因为具有各自获得法性的智慧。同样，对于守护应守护的誓言行，应为彼讲授加持的次第。《次第五释·明次第义》中，《为我加持次第》第三。
English
Eliminating conceptualizations is for the purpose of bestowing the secret empowerment. Similarly, the fear of the ocean of suffering is the collection of one hundred and sixty characteristics of attachment, detachment from attachment, and the nature in between attachment. Crossing over from that to the other shore is the empowerment of wisdom, and that is also the fourth suchness. It is said that from these, the self-luminous suchness arises by its own nature. Or, it is thought that attachment and so on and luminosity are mutually contradictory, or that these are its essence. Now, in order to discern the faults and merits of those disciples to whom the Dharma should not be given and to whom it should be given, it is said: "Whoever is piled up with pride, refutes the true order, and despises that very Dharma, this should not be taught to him." This is said because whoever is proud, saying, "I have received empowerments many times," likewise refutes the true order, such as the Vajra recitation, and likewise despises that very Dharma, that is, the causes that are mainly oral instructions, saying, "I myself have realized it, and I do not need a guru at all." The guru should not teach the order of blessings to the disciple who has such arrogance and faults. This is the literal meaning. In order to explain the qualities, the guru respectfully speaks truthfully, is extremely knowledgeable and has the same lineage, and guards the conduct of vows, the order should be taught to him. Know that it is said like this, the order should be taught to a disciple like this, this is the connection of words. What is that? Whoever speaks truthfully, has faith in the Vajra master, and likewise, the same lineage, that is, the measure of what is said once should be remembered until the end of life, because he has the wisdom to obtain the Dharma nature separately. Likewise, the order of blessings should be taught to him who guards the conduct of vows that should be guarded. In the "Commentary on the Five Stages: Clarifying the Meaning of the Stages," the third of "The Order of Blessing for Me."