Tibetan
།རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་མིང་གི་དབྱེ་བ་ཙམ་འདིར་བསྟན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པའི་སྤྲོས་པས་དགོས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འགྲུབ་ན། །བསླབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྟོག་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་དེ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་བསླབ་ན་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་དེ་ལྟར་འདིར་རྟོག་ན། ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་སྤངས་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པས། །སླར་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསླབ་པའི་སྦྱོར་བ་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་གང་ཟག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིམ་པ་རྟོགས་པ་དེ་རྣམས་དེའི་དབྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་གང་འབྱུང་བ་དང༌། དེའི་འང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པས་ལས་དང་པོ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་དབྱེ་བ་བསླབ་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསླབ་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་སྣང་བའི་དབྱེ་ཤེས་ཤིང༌། །དེ་ཉིད་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །གང་ཞིག་རྣམ་གསུམ་ལ་སློབ་པ། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་སྣང་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཉིད་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའམ། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། །དེས་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རྣམ་གསུམ་ལ་སློབ་པ། །ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་སློབ་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདིས་ནི་བསྒོམ་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པའི
Chinese
依靠的差别仅仅指示了名称的差别，菩提自性上没有任何差别。现在为了用一颂来阐述，对于自性成就的真如，行持是无意义的：具有本来成就的自性，如果自性已经成就，学习的努力又有何用？真如不会从分别念中产生。这样说道。 真如是法性，它不是被创造出来的，因为它是无始无终的。因此，只有自性成就才是真如，不是从分别念中产生的。如果通过道来学习它，那只会从分别念中产生。为了回答这个问题，说道：如果有人这样认为，那就是舍弃了智慧的次第。因为不了解它的差别，所以会再次学习。这样说道。学习的努力是不需要的。你的话是不合逻辑的，因为完全舍弃了显现等三种智慧的次第，那些证悟了补特伽罗自性成就次第的人，他们的差别是自性和显现的差别，在什么情况下产生什么自性，以及它的自性是什么。因为不了解这些差别，所以会变成初学者。因此，那些人学习这些差别是合理的，这是总结。为了阐述学习本身，说道：了解自性和显现的差别，依靠第四个真如，如果有人学习三种，那他会迅速获得结果。这样说道。自性是一百六十，显现是三，了解这些差别的瑜伽士，依靠第四个真如，即心的光明，或者依靠自性的光明。因此，他会迅速获得结果，意思是会证得不住涅槃的特征。那又是如何呢？如果有人学习三种，那他会证得结果，否则就不会，这是他的意图。这证明了如果没有禅修，就无法获得菩提。
English
The difference in support only indicates the difference in name. There is no difference in the nature of enlightenment. Now, in order to explain in one verse that practice is unnecessary for the thusness that is established by nature: "With a nature established from the beginning, if it is accomplished by its essence, what is the use of the effort of learning? Thusness does not arise from thought." Thus it is said. Thusness is the nature of reality, and it is not created, because it is without beginning or end. Therefore, only that which is established by nature is thusness, and it does not arise from thought. If one learns it through the path, it will only arise from thought. In order to answer this, it is said: "Whoever thinks like that here, has abandoned the order of wisdom. Because he does not know its distinctions, he will learn again." Thus it is said. The effort of learning is not necessary. Your words are illogical, because those who have completely abandoned the order of the three wisdoms, such as appearances, and have realized the order of the self-established nature of the person, their distinction is the distinction between nature and appearances, in which case what nature arises, and what is its nature. Because they do not know these distinctions, they will become beginners. Therefore, it is reasonable for those people to learn those distinctions, this is the conclusion. In order to explain the learning itself, it is said: "Knowing the distinction between nature and appearances, relying on the fourth thusness, whoever learns the three aspects, will quickly obtain the result." Thus it is said. Nature is one hundred and sixty, and appearances are three. The yogi who knows these distinctions, relying on the fourth thusness, which is the clear light of the mind, or relying on the clear light of nature. Therefore, he will quickly obtain the result, which means he will manifest the characteristic of non-abiding nirvana. And how is that? If one learns the three aspects, then he will manifest the result, otherwise he will not, this is his intention. This proves that without meditation, enlightenment cannot be attained.