Tibetan
ས་ནས་སུ། །སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ། །དེ་ཡིས་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ནི། །ཁམས་གསུམ་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་འབྱུང་བའི་སྔགས། །འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ནི་བཟླས་བྱས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཟླ་བ་ཉ་ལ་དེ་འགྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཉམ་མེད་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བཟླས་པ་བྱའོ། །སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །བསྒྲུབ་པ་ནི་རེ་ཞིག་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཁམས་གསུམ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་འགྲུབ་ཅིང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་འདིར་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གིས། འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ནི་བཟླས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་གྲངས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཡོད་པས་ཞག་ལྔ་ལ་བཟླས་པ་འབུམ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཞིང་འབུམ་རྩ་བརྒྱད་ནི་འབུམ་ཞེས་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་བཟླས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཡོད་དོ། །དེ་གསུངས་པ་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཟློས་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བཟླས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གསུངས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་བཏུད་ནས་སོ། །ཟླ་བ་ཉ་ལ་སྟེ་ཟླ་བའི་མཐའ་མའི་ཞག་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ད་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་རྡོར་ཇེ་བཟླས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་དགོས་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པ་མེད། །ཕྲེང་བ་མི་དགོས་བགྲང་མི་དགོས། །གཟུང་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་དག །གཞན་དང་གཞན་ཡང་དགོས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་རྟགས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་མེད་དེ་བསྟན་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་
Chinese
从此处起。由具足成就者来成就。彼以此一月之间，三界成就定无疑。从明识所出之真言，念诵六十万遍已，礼拜金刚萨埵之后，月圆之日彼即成就。如是说。无等者当以进入等次第而念诵。真言乃三字。具足成就者，乃安住于如幻之三摩地中的成就者。成就者，暂且进入自性不分别之境地。一月之间三界，即三界中安住之有情之界成就，且寂静等事业成就之间转变，于此无疑，非是密意。一月之间如何成就耶？一月之间，当念诵六十万遍。如是说。如此一日一夜之间有二万一千六百数，故五日念诵一百零八万遍，一百零八万当计数为百万。如是则一月之间有念诵六十万遍。彼所说之真言三字从明识所出，以具足风之乘骑的明识之力念诵时，则成为五如来与第六金刚萨埵之念诵。彼所说之金刚萨埵礼拜，即极度敬礼之后。月圆之日，即月之最后一日成就，乃瑜伽士于自利之方面获得大手印之成就，于利他之方面获得寂静等事业成就之义，非是密意。如今圆满之瑜伽士仅以金刚念诵即可成就，因无需苦行等。于彼无有苦行之说。无需念珠，无需计数。断除执取与火供事业等。其他与其他亦无需。如是说。彼处所谓苦行，乃必定先前已行之表相执持者。彼金刚念诵之瑜伽士，世尊未曾宣说，即未曾开示。如是。
English
From here on. Accomplished by one who possesses the nature of accomplishment. Through this, in one month, the three realms will undoubtedly be accomplished. The mantra arising from consciousness, having recited six hundred thousand times, and having prostrated to Vajrasattva, on the full moon day, it will be accomplished. Thus it is said. The Unequaled One should recite with the order of entering and so on. The mantra is three syllables. The one who possesses the nature of accomplishment is the accomplished one who abides in the samadhi of illusion. Accomplishment is to temporarily enter the state of non-discrimination of self-nature. In one month, the three realms, that is, the realm of sentient beings dwelling in the three realms, will be accomplished, and the activities such as pacification will be transformed until they are accomplished, there should be no doubt here, it is not a secret meaning. How is it accomplished in one month? In one month, six hundred thousand times should be recited. Thus it is said. Thus, in one day and night there are twenty-one thousand six hundred counts, so in five days the recitation becomes one million and eight thousand times, and one million and eight thousand should be counted as one million. Thus, in one month there are six hundred thousand recitations. That which is said, the three-syllable mantra arising from consciousness, when recited by the power of consciousness endowed with the mount of wind, then it becomes the recitation of the five Tathagatas and the sixth Vajrasattva. That which is said, Vajrasattva is worshiped, that is, after extreme reverence. On the full moon day, that is, on the last day of the month, it will be accomplished, which means that the yogi obtains the accomplishment of the great seal in the aspect of self-benefit, and the accomplishment of activities such as pacification in the aspect of benefiting others, it is not a secret meaning. Now, the perfect yogi can be accomplished only by Vajra recitation, because there is no need for asceticism and so on. There is no talk of asceticism for him. No need for rosary, no need for counting. Abandon grasping and fire offering activities and so on. No need for others and others either. Thus it is said. The so-called asceticism there is the holder of the sign that has certainly gone before. The Blessed One has not spoken to that yogi of Vajra recitation, that is, he has not taught it. Likewise.
Tibetan
དུ་ཡང་དེ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་འོན་ཏེ་རལ་པ་ཐོགས་པ་དང༌། ཆོ་སྒོས་གྱོན་པ་དང༌། ཐིག་ལེ་གསུམ་པ་དང༌། དབྱུ་གུ་གསུམ་ཐོགས་པ་དང༌། ཐལ་བས་བྱུག་པ་དང༌། ཚེགས་ཆེན་པོ་དང༌། ཟླ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མགོ་ཐེགས་པ་ཉིད་དང༌། རུས་པའི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་པ་དང༌། སློང་མོ་བྱེད་པ་དང༌། ས་ལ་ཉལ་བ་ཉིད་དང༌། ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན་མཐོང་བ་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཞན་ཡང་ཁམ་པའི་སྣོད་ཞབས་མེད་པ་དང་རྩྭའི་ཆུན་པོ་དང་གཡོ་མོ་ལ་སོགས་པ་རྐེ་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གདགས་པར་བྱས་ནས་ལུས་ཀྱི་ཁུར་དང་སེམས་སྐྱོ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཞད་གད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ནི་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་དང་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་ན་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཇི་ལྟར་ན། དེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ན་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེས་ཅི་ཞིག་ངེས་པར་བྱེད་དེ། ཅི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་ལུས་སམ་འོན་ཏེ་སེམས་ཡིན་གྲང་ན་རེ་ཞིག་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་ལུས་མེད་པའི་སེམས་ལ་ནི་རེ་ཞིག་ངེས་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འདི་ནི་ལུས་ཅན་དང་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གོ །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འོ་ན་རྩྭ་ཆུན་ལ་སོགས་པ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་བཞག་ནས་ཚེགས་ཆེན་ པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རུས་གོང་དང་རལ་པ་དང་དབྱུ་གུ་དང་ཁཊྭཱཾ་ལ་སོགས་པ་བླངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། བླངས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་རང་དབང་ཅན་དག་བཞིན་དུ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དེ་རྣམས་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་མཐང་བས་ཇི་ལྟར་རང་དབང་ཅན་དེ་རྣམས་རང་དབང་ཡོད་པར་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་པ་དང༌། བདེ་བར་ཉལ་བ་དང་བདེ་བར་གནས་པ་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ། །ཡན་ལག་བཤད་མ་ཐག་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་མ་ཡི
Chinese
又，那应当以理和圣教来考察。什么是“苦行”呢？或者说，是蓄发、穿僧衣、画三眼、持三叉杖、涂灰、大费周折、追随月亮等等，以及抬高头颅、持骨串、乞讨、睡在地上、从一地到另一地等等，以见解的差别而广为人知的、应当修习的苦行差别，见到很多啊，如果这样说，见到是真实的。然而，其他的，比如无底的瓦罐、草束、绳索等等，戴在脖子、手、脚等等上，变成身体的负担、内心的忧愁和世间的笑柄，那些为什么不做呢？如果说，凡是使身体等痛苦和成为世间笑柄之果的，就一定不能做。那么，做什么呢？如果说，只有具有受用和解脱之果的、经论中所说的具有决定性的仪轨。那么，什么是“经论”呢？怎么样呢？它是量，那么它具有决定性的体性又是怎样的呢？如果说，如果它能决定，那就是决定。那么，它决定什么呢？是苦行者的身体，还是心呢？暂时来说，不是心，因为对于周遍且无身的心来说，暂时决定是不合理的。这个法不是有身且不周遍的。如果说是由于与如上所说的法相关联，所以是身体的，那么，既然草束等可以用小小的努力来完成，为什么还要取用需要花费巨大努力才能完成的骨头、头发、手杖和卡杖嘎等等呢？取用那些东西，就像其他的自在者一样，使那些苦行者变得不自在，这也是不合理的，那么，自在者们如何像自在一样，展示身体的行为，像安乐地睡觉和安乐地居住一样，苦行者们也同样这样做呢？仅仅通过刚才所说的肢体就能完成的受用，苦行者们却没有。
English
Furthermore, that should be examined by reason and scripture. What is "asceticism"? Or, is it keeping hair, wearing monastic robes, painting three eyes, holding a trident, smearing with ashes, going to great lengths, following the moon, etc., as well as raising the head, holding bone rosaries, begging, sleeping on the ground, going from one place to another, etc., the differences of asceticism that are widely known due to differences in views, many are seen, if it is said like that, seeing is true. However, others, such as bottomless earthenware pots, bundles of grass, ropes, etc., placed on the neck, hands, feet, etc., becoming a burden on the body, sorrow in the heart, and a cause of laughter in the world, why are those not done? If it is said that whatever causes suffering to the body, etc., and becomes the fruit of laughter in the world, that definitely cannot be done. Then, what should be done? If it is said that only the ritual that has the nature of certainty, which is spoken of in the scriptures and has the fruit of enjoyment and liberation. Then, what is "scripture"? How is it? It is valid cognition, then what is its nature of certainty like? If it is said that if it determines, then it is certain. Then, what does it determine? Is it the body of the ascetic, or the mind? For the time being, it is not the mind, because for the mind that is pervasive and without a body, it is not reasonable to determine for the time being. This dharma is not embodied and not pervasive. If it is said that it is of the body because it is related to the dharma spoken of above, then, since bundles of grass, etc., can be accomplished with little effort, why take bones, hair, staffs, khatvangas, etc., which need to be accomplished with great effort? Taking those things, just like other independent ones, makes those ascetics unfree, which is also unreasonable, then, how do the independent ones, like being independent, show the actions of the body, like sleeping comfortably and living comfortably, the ascetics also do the same? The enjoyments that can be accomplished merely through the limbs just mentioned, the ascetics do not have.