Tibetan
སུ། །སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ། །དེ་ཡིས་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ནི། །ཁམས་གསུམ་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་འབྱུང་བའི་སྔགས། །འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ནི་བཟླས་བྱས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཟླ་བ་ཉ་ལ་དེ་འགྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཉམ་མེད་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བཟླས་པ་བྱའོ། །སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །བསྒྲུབ་པ་ནི་རེ་ཞིག་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཁམས་གསུམ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་འགྲུབ་ཅིང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་འདིར་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གིས། འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ནི་བཟླས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་གྲངས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཡོད་པས་ཞག་ལྔ་ལ་བཟླས་པ་འབུམ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཞིང་འབུམ་རྩ་བརྒྱད་ནི་འབུམ་ཞེས་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་བཟླས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཡོད་དོ། །དེ་གསུངས་པ་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཟློས་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བཟླས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གསུངས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་བཏུད་ནས་སོ། །ཟླ་བ་ཉ་ལ་སྟེ་ཟླ་བའི་མཐའ་མའི་ཞག་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ད་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་རྡོར་ཇེ་བཟླས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་དགོས་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པ་མེད། །ཕྲེང་བ་མི་དགོས་བགྲང་མི་དགོས། །གཟུང་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་དག །གཞན་དང་གཞན་ཡང་དགོས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་རྟགས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་མེད་དེ་བསྟན་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང
Chinese
谁啊。由具修持者修持。彼以一月，三界成办定无疑。从明觉生起之明咒，念诵六十万遍后，礼拜金刚萨埵，于月圆之日，彼即成就。如是说。无等者当以入行等次第念诵。明咒乃三字。具修持者，乃安住于如幻三摩地之修行者。修持者，暂且当入于自性不分别之境地。一月能成办三界，即三界中安住之有情界，成办寂静等事业之间，于此无疑，非为密意。一月如何成办耶？一月念诵六十万遍。如是说。如此，一日夜有二万一千六百数，故五日念诵成一百零八万，一百零八万当以十万计数。如是，一月有念诵六十万遍。彼所说之明咒三字从明觉生起，以具风乘之明觉力念诵时，则成念诵五如来及第六金刚萨埵。彼所说，礼拜金刚萨埵，即极度敬礼后。于月圆之日，即月末之日成就者，乃瑜伽士于自利方面，获得大手印之成就，于利他方面，获得寂静等事业之成就，是为彼之义，非为密意。如今圆满瑜伽士，仅以金刚念诵即可成就，因无需苦行等。于彼无有苦行之说。无需念珠，无需计数。舍弃执取与火供事业等。其他亦无需。如是说。彼处所谓苦行，乃必定先前已行之表相执持者。彼金刚念诵之瑜伽士，世尊未曾宣说，即未曾教示。如是亦然。
English
Who? It is practiced by one who possesses accomplishment. Through it, in one month, the three realms will undoubtedly be accomplished. The mantra arising from consciousness, having recited six hundred thousand times, and having prostrated to Vajrasattva, on the full moon day, it will be accomplished. Thus it is said. The unequaled one should recite in the order of entering, etc. The mantra is three syllables. The one who possesses accomplishment is the practitioner who abides in the illusion-like samadhi. The practice is to temporarily enter the state of non-discrimination of self-nature. One month accomplishes the three realms, that is, the realm of sentient beings dwelling in the three realms, and the works of pacification, etc., are accomplished. There is no doubt here, it is not a secret meaning. How is it accomplished in one month? Recite six hundred thousand times in one month. Thus it is said. Thus, one day and night has twenty-one thousand six hundred counts, so reciting for five days becomes one million eight thousand, and one million eight thousand should be counted as one hundred thousand. Thus, in one month there are six hundred thousand recitations. That said, the three-syllable mantra arises from consciousness. When reciting with the power of consciousness possessing the mount of wind, it becomes the recitation of the five Tathagatas and the sixth Vajrasattva. That said, prostrate to Vajrasattva, that is, after extreme reverence. On the full moon day, that is, the last day of the month, the accomplished one is the yogi who, for his own benefit, obtains the accomplishment of the great mudra, and for the benefit of others, obtains the accomplishment of works such as pacification, which is its meaning, not a secret meaning. Now the perfect yogi can be accomplished by merely reciting the Vajra, because there is no need for asceticism, etc. There is no talk of asceticism there. No need for rosary, no need to count. Abandon grasping and fire offering activities, etc. No need for anything else. Thus it is said. The so-called asceticism there is the holder of the sign that has necessarily gone before. The Blessed One did not speak of that Vajra recitation yogi, that is, he did not teach it. Likewise also.