Tibetan
གཞུང་གི་དོན། གཞུང་གི་དོན། དང་པོ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ། སྤྱིར་བཤད་པ། དེ་ལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དོན་ལྔས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་སླད་དུ་དང་པོ་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་མཛད་དེ། ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རིགས་པ་དང་མཐུན་པ་དང་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་ནི་དཔེར་ན་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པ་ནི་དཔེར་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ། དཔལ་འབྱོར་གནས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དཔེར་ན་རྩོམ་པ་པོའི་ལྷ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དཔལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བསྡུས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་པ་ལས་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཡང་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་དང་ཡིད་ཀྱི་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ནི་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ངག་གི་ནི་བསྟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་ནི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ལེགས་མཐོང་གང་དེར་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་ནི་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་བ་བྱས
Chinese
正文之义： 正文之义： 第一，金刚念诵次第。 总说： 此为圆满次第，圣者龙树（Nāgārjuna）亲口所说，以五义概括，故为此，首先向所欲之神礼敬。如何向明显欲求之神礼敬，先行的进入是圣者们的行为。如此礼敬分为三种：合乎理性、相符、二者皆符。所谓合乎理性，譬如对自己所欲之神造论，即是对其礼敬，如“吉祥”等语，礼敬文殊金刚，因其为佛陀智慧之尊。相符，譬如在别解脱戒的开始，向断绝贪欲的薄伽梵（Bhagavan），以“财富之源”等语礼敬。二者皆符，譬如作者之神即是论典之神，如圣者龙树于《修法略集》中，向薄伽梵吉祥金刚萨埵（Vajrasattva）以“从三界行解脱”等语礼敬。此处亦如是，唯二者皆符，因金刚萨埵为所欲之神，且所作之主亦是彼。如是，礼敬又分为身、语、意、无上四种。身者，如五体投地等。语者，具赞颂之相。意者，具禅定等之相。如是，无上礼敬，是随顺彼之自性，如彼经云： यथा उदके उदकं च। यथा सर्पिषि सर्पिरेव च। स्वकेण स्वकीयज्ञानं। सुष्ठु दृष्टं यत्र तत्त्र नमः। （藏文：ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། 梵文天城体：यथा उदके उदकं च। 梵文罗马拟音：yathā udake udakaṃ ca。汉语字面意思：如水中注水。）， यथा सर्पिषि सर्पिरेव च। （藏文：ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན། 梵文天城体：यथा सर्पिषि सर्पिरेव च। 梵文罗马拟音：yathā sarpiṣi sarpireva ca。汉语字面意思：如酥油中添酥油。）， स्वकेण स्वकीयज्ञानं। （藏文：རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། 梵文天城体：स्वकेण स्वकीयज्ञानं। 梵文罗马拟音：svakeṇa svakīyajñānaṃ。汉语字面意思：以自之自之智。）， सुष्ठु दृष्टं यत्र तत्त्र नमः। （藏文：ལེགས་མཐོང་གང་དེར་འདིར་ཕྱག་ཡིན། 梵文天城体：सुष्ठु दृष्टं यत्र तत्त्र नमः। 梵文罗马拟音：suṣṭhu dṛṣṭaṃ yatra tatra namaḥ。汉语字面意思：善见何处彼处礼。）。 等等将会阐述。又问，作此礼敬有何必要？答：必要是平息障碍，已作礼敬。
English
The Meaning of the Text: The Meaning of the Text: First, the Sequence of Vajra Recitation. General Explanation: This is the Completion Stage, spoken by the venerable Nāgārjuna, summarized in five meanings. Therefore, for this purpose, first, prostration is made to the desired deity. How to prostrate to the deity one manifestly desires, the entry with precedence is the conduct of the holy ones. Such prostration is divided into three types: in accordance with reason, in accordance, and in accordance with both. What is in accordance with reason? For example, making a treatise to the deity one desires is to prostrate to that deity, such as with the words "Glorious," etc., prostrating to Mañjuvajra, because he is the deity desired by the Buddha of Wisdom. In accordance, for example, at the beginning of the Prātimokṣa vows, to the Bhagavan who is free from desire, prostrating with the words "Abode of Wealth," etc. In accordance with both, for example, the deity of the author is the deity of the treatise, such as the venerable Nāgārjuna in the "Compendium of Sādhanas," prostrating to the Bhagavan Glorious Vajrasattva with the words "Liberated from the conduct of the three realms," etc. Here too, it is just like that, only in accordance with both, because Vajrasattva is the desired deity, and the main subject of the exposition is also that deity. Likewise, prostration is also divided into only four types: body, speech, mind, and unsurpassed. Body is like prostrating with the five limbs, etc. Speech is characterized by praise. Mind is characterized by meditation, etc. Likewise, unsurpassed prostration is characterized by following its nature, as it says in that very text: yathā udake udakaṃ ca. yathā sarpiṣi sarpireva ca. svakeṇa svakīyajñānaṃ. suṣṭhu dṛṣṭaṃ yatra tatra namaḥ. (Tibetan: ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། Sanskrit Devanagari: यथा उदके उदकं च। Sanskrit Romanization: yathā udake udakaṃ ca. Literal Chinese meaning: Like water pouring into water.), yathā sarpiṣi sarpireva ca. (Tibetan: ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན། Sanskrit Devanagari: यथा सर्पिषि सर्पिरेव च। Sanskrit Romanization: yathā sarpiṣi sarpireva ca. Literal Chinese meaning: Like ghee adding to ghee.), svakeṇa svakīyajñānaṃ. (Tibetan: རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། Sanskrit Devanagari: स्वकेण स्वकीयज्ञानं। Sanskrit Romanization: svakeṇa svakīyajñānaṃ. Literal Chinese meaning: With self's own wisdom.), suṣṭhu dṛṣṭaṃ yatra tatra namaḥ. (Tibetan: ལེགས་མཐོང་གང་དེར་འདིར་ཕྱག་ཡིན། Sanskrit Devanagari: सुष्ठु दृष्टं यत्र तत्त्र नमः। Sanskrit Romanization: suṣṭhu dṛṣṭaṃ yatra tatra namaḥ. Literal Chinese meaning: Well seen wherever there, prostration.). Etc., will be explained. Furthermore, what is the necessity of making this prostration? The answer is: the necessity is to pacify obstacles, prostration has been made.
Tibetan
་ནས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པས་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བགེགས་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལ། ཞི་བས་ནི་བསྟན་བཅོས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བེམས་པོ་དང་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྟེན་པའི་བགེགས་རྣམས་སོ། །ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔས་བྱས་པའི་བགེགས་རྣམས་ནི་བེམས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱུགས་དང་རི་དགས་དང་བྱ་དང་སྤྲུལ་དང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བགེགས་རྣམས་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བགེགས་རྣམས་སོ། །ནང་གི་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་དང་ཡིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རླུང་དང་མཁྲིས་པ་དང་བད་ཀན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ། །ངག་གི་ཚིག་རྩུབ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་འདིར་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་དེར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་མ་མཐོང་སྟེ། བཤད་པའི་རྒྱུད་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་འགྲེལ་པ་ཕྱེད་བྱས་པ་ན་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཤི་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་པ་དེར་དེ་ཡར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་མཐོང་སྟེ། ནག་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྒྲོན་མ་བཞི་ལ་སོགས་པར་རོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ནི་གྲགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་བསམས་ནས་འཇུག་སྟེ། འབྲས་བུ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གྲགས་པ་ཁོ་ན་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་པར་དེར་ཡང་བཀྲ་ཤིས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་དོན་དུ་མ་དང་ལྡན་ པའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཡིན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་དེར་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ལུས་སམ་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་སྟེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །མགོན
Chinese
从赞颂大士而获得福德时，由于能遣除非福德，因此，从非福德所生的内外魔障得以平息。由于平息能使论典圆满，因此，魔障得以平息是顶礼的果报。其中，外在的魔障是依赖有情和无情的魔障。由地等五大种所造成的魔障是依赖有情的魔障。以牲畜、野兽、鸟、蛇和教法等为因的魔障是依赖无情的魔障。内在的魔障分为身、语、意三种。其中，身体的魔障是以风、胆、痰等为因。语言的魔障是以粗恶语等为因。意念的魔障是以贪欲等为因。所有这些都因忆念薄伽梵而得以平息。在此，顶礼难道不是一种错觉吗？在顶礼的地方，没有见到魔障得以平息，因为在讲述的续部中，当做了《意趣授记释》的一半时，做注释的人就死了。在没有顶礼的地方，却见到了魔障得以平息，比如黑面尊者对四灯等等，如果这样说，那是对的。因为造论者是考虑到名声的特征之果而开始的，因为只有与该果相关的理由，所以只有名声才能平息魔障。在没有顶礼的地方，也有表达吉祥的音声作为另一个理由，例如“如是说”这个词，是具有多种意义的词的连接，因此“如是说”这个声音是具有吉祥意义的。或者，即使在那里没有从语言上顶礼，但从身体或意念上顶礼，所以一切都没有过失。太过分了，就到此为止吧，应该考察当下所应考察的。怙主是众生的主宰，向具光辉的大乐顶礼，跟随瑜伽续部的教诲，宣说金刚念诵的次第。怙主。
English
When merit is obtained by praising the great being, since non-merit can be eliminated, therefore, the external and internal obstacles arising from non-merit are pacified. Since pacification leads to the completion of the treatise, the pacification of obstacles is the result of prostration. Among them, external obstacles are those that rely on sentient and non-sentient things. The obstacles caused by the five great elements such as earth are those that rely on sentient things. The obstacles caused by livestock, wild animals, birds, snakes, and teachings are the obstacles that rely on non-sentient things. Internal obstacles are of three kinds: body, speech, and mind. Among them, bodily obstacles are caused by wind, bile, phlegm, and so on. Speech obstacles are caused by harsh words and so on. Mind obstacles are caused by desire and so on. All of these are pacified by remembering the Bhagavan. Here, is prostration not an illusion? In the place of prostration, the pacification of obstacles is not seen, because in the spoken tantra, when half of the commentary on "The Prophecy of Intent" was done, the commentator died. In the place where prostration was not done, the pacification of obstacles was seen, such as the Black-faced One to the four lamps, etc. If you say so, that is correct. Because the author of the treatise starts by considering the fruit of the characteristic of fame, because there is only a reason related to that fruit, only fame can pacify obstacles. In the place where prostration is not done, there is also another reason for expressing auspiciousness, such as the word "thus said", which is a connection of words with various meanings, so the sound of "thus said" has an auspicious meaning. Or, even if there is no prostration from the language there, but prostration from the body or mind, so everything is without fault. It's too much, so let's stop here, we should examine what should be examined now. The protector is the master of all beings, prostrating to the glorious great bliss, following the teachings of the yoga tantra, explaining the order of vajra recitation. Protector.