Tibetan
བུའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་གང་བར་བྱེད་པ་དང་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གསུམ་པོ་ཁོ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་གོ་རིམས། འཇུག་པ་དང་ནི་གནས་པ་དང༌། །ལྡང་བ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ཀྱང༌། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་གནས་ཏེ། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པས་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ། སྔགས་དང་ལྷ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དྲང་བའི་ དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ནས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་པར་མའི་རིམ་གྱིས་སྔགས་ཏེ་འོད་གསལ་བ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པར་བཟླས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རླུང་གི་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཟླས་པའི་གྲངས། གོས་དཀར་ལ་སོགས་བཟླས་བཤད་པ། །བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་ལྔ། །བཞི་པོ་ལེགས་པར་བསྒྲེས་ནས་ནི། །སྦྱོར་བཞི་བསྡུས་པས་བརྒྱ་ཕྲག་དགུ། །དགུ་བརྒྱ་དག་ཏུ་གང་བསྟན་པ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རིམ་གྱིས་ནི། །དེ་ནི་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ལ། །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྣལ་འབྱོར་བ་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞི་རུ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་གོས་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཀྱང་བཞིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་གྲངས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དགུ་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །དེ་རྣམས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་ཉིན་མོ་ལ་བཅུ་གཉིས་མཚན་མོ་ལ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ་རིམ་པ་དེས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཉིན་ཞག་ནི་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུའོ། །ཉིན་མོ་ལ་ཐུན་
Chinese
是于婴孩之位使心安住。仅以使喜悦、使充满、如瓶之自性这三者，心便成一缘，此非其意。金刚念诵次第之顺序：入与住以及，起之次第亦，智慧方便之基位，咒之支分无损念。如是说，瑜伽士于入等次第而还灭时，瑜伽士于智慧方便之基，即于世俗与胜义无别之自性而住，咒字三支分无损，以咒与天等无别故，当念诵自性一，是为正义。又或于智慧方便之基，即于智慧之手印与入定之金刚莲花结合而住，由入等次第，即由贪欲与离贪欲及贪欲母之次第，咒即光明，支分无损，当于世俗与胜义无别而念诵且修习，是为真义。今以风之数量之门念诵之数。白衣等念诵说，二百二十五，四者善加乘，四合摄为九百，所说九百数，二十四次第，彼于各别生起，二万一千六百也。如是说，此处瑜伽士于隐处等四处，当观想火轮等白衣母等四尊天女之自性四者。彼等坛城亦一一为四大种之自性，以一大种亦为四者之自性故。是故每一坛城之分，以二百二十五之数，一坛城有九百。彼等由入等次第，于四坛城，白日有十二，夜晚有十二，次第由此变为二万一千六百。意即一日一夜为六十时，白日有
English
It is to keep the mind stable in the state of infancy. It is not the intention that the mind becomes one-pointed only through these three: making joyful, making full, and the nature of being like a vase. The order of the Vajra recitation sequence: Entering, abiding, and also, the order of rising, residing in the basis of wisdom and means, reciting the mantra without losing its limbs. Thus it is said, when the yogi reverses the order of entering and so on, the yogi abides in the basis of wisdom and means, that is, in the nature of non-duality of conventional and ultimate, and the three limbs of the mantra letters are not lost, because the mantra and the deities are non-dual, one should recite the same nature, which is the direct meaning. Or, in the basis of wisdom and means, that is, in the union of the wisdom mudra and the samadhi vajra lotus, by the order of entering and so on, that is, by the order of desire, non-desire, and desire-mother, the mantra is luminosity, the limbs are not lost, one should recite and practice without differentiating between conventional and ultimate, which is the definitive meaning. Now, the number of recitations through the gate of the number of winds. Recitation of white clothes and so on, two hundred and twenty-five, these four are well multiplied, the four combinations are collected into nine hundred, the nine hundred that are taught, twenty-four in order, that is, in each arising, twenty-one thousand six hundred. Thus it is said, here the yogi in the four places such as the secret place, should contemplate the four natures of the four goddesses such as the fire mandala and the white-clothed mother. Each of those mandalas is also the nature of the four great elements, because each great element is also the nature of the four. Therefore, each part of each mandala has nine hundred in one mandala with the number of two hundred and twenty-five. By the order of entering and so on, these become twelve in the daytime and twelve at night for the four mandalas, and in that order it becomes twenty-one thousand six hundred. The idea is that a day and night is sixty hours, and the day has
Tibetan
བཞི་མཚན་མོ་ལ་ཐུན་བཞི་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་ཐུན་གཅིག་གི་ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །ཐུན་གསུམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཉིན་མོ་ལ་བསྡུས་ནས་ཁྲི་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་ཅིང་མཚན་མོ་ཁྲི་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ད་ནི་དོན་འདི་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལུང་གི་ཚད་མ་ནང་གི་དུས་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ནང་གི་དུས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པ་ བཟླས་པའི་གྲངས་སོ། །རིམ་པའི་ཚུལ་གྱི་ཆོ་ག་ཡིས། །ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ། །མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་གྲངས་ཀྱིས་ནི། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །རིག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོག་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེར་དགུ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བཟླས་པའོ། །ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལའོ། །སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐ་མི་དད་པའོ། །མཚོན་བྱ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སོ། །མཚོན་བྱེད་ནི་རླུང་རྣམས་ཏེ་དེའི་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་བའོ། །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར། བསྒོམ་པ་ཡི་ནི་བར་ཆད་ཅན།། རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་སྤང༌། །སྔགས་དོན་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་བྱེ་བྲག་ལ་བསྟན་ནས་རེ་ཞིག་དབྱེ་བས་འབུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་བའོ། །དེ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པའམ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་སྤང་ཞིང་དོར་བར་བྱའོ། །ལས་དང་པོ་པའམ་བསྐྱེད་བའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དེ་ནི་བླང་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བསྒོམ་པའི་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
夜晚有四个时段。因此，在每个时长为八个半小时的时段中，对于四个坛城，有两千七百次金刚念诵。三个时段也同样如此。白天总共有八百万次，夜晚也有八百万次。这样，金刚念诵总共变为两万一千六百次，这是字面意义。现在，为了使这个意义成为可靠的，遵循所说的续部，为了阐明经教的可靠性，即内在的时间，因此说了《集密续后分》等，内在的时间是坛城的次第，念诵的次数。以次第的方式进行仪式，在四个时段之间妥善连接。以象征物和能象征物的数量，念诵咒语的支分而不缺失。智慧是佛眼等，它们的仪轨是那些被它们加持的四个坛城。它们的仪式是以进入等次第，对每个坛城以九百等的区分进行念诵。在四个时段之间妥善连接。就是这样说的。在白天和夜晚。咒语是三个字。支分不缺失是指像以前一样与本尊瑜伽无二无别。象征物是坛城。能象征物是风，通过数它们的数量来进行念诵，这是字面意义。现在，金刚念诵是应当接受的。禅修是有间断的，瑜伽士应当舍弃外在的念诵。咒语的意义是薄伽梵金刚持，金刚自性如何念诵？这是字面意义。外在的念诵是指，指出了念珠的差别，暂时以十万等的数量，使身体、语言和心受苦。那是圆满的瑜伽士，习惯于金刚念诵，或者因为超越了它而应当舍弃和抛弃。最初的业者或者生起次第的瑜伽士不应当舍弃，因为对他们来说，那是应当接受的。什么是外在的念诵呢？是禅修，即光明自性的
English
There are four sessions at night. Therefore, in each session lasting eight and a half hours, there are two thousand seven hundred Vajra recitations for the four mandalas. The same applies to three sessions. In total, there are eight million recitations during the day and eight million at night. Thus, the Vajra recitations amount to twenty-one thousand six hundred, which is the literal meaning. Now, in order to make this meaning reliable, following the spoken tantras, in order to clarify the reliability of the scriptures, that is, the inner time, therefore, it is said from the Uttaratantra of the Guhyasamaja, etc., the inner time is the order of the mandalas, the number of recitations. Perform the ritual in an orderly manner, properly connecting between the four sessions. With the number of symbols and signifiers, recite the limbs of the mantra without omission. Wisdom is Buddhalocana and so on, their rituals are those four mandalas blessed by them. Their rituals are to recite each mandala with distinctions such as nine hundred, in the order of entering and so on. Properly connecting between the four sessions. That's what it says. During the day and night. The mantra is three syllables. The limbs not being omitted means being non-dual with the deity yoga as before. The symbols are the mandalas. The signifiers are the winds, recite by counting their number, this is the literal meaning. Now, Vajra recitation is what should be accepted. Meditation is interrupted, the yogi should abandon external recitation. The meaning of the mantra is Bhagavan Vajradhara, how to recite the Vajra nature? This is the literal meaning. External recitation refers to, pointing out the differences in rosaries, temporarily causing suffering to body, speech, and mind with numbers such as one hundred thousand. That is the perfect yogi, accustomed to Vajra recitation, or should abandon and discard it because he has gone beyond it. The initial practitioner or the yogi of the generation stage should not abandon it, because for them, it is what should be accepted. What is external recitation? It is meditation, that is, the characteristic of luminosity.