English
Thus it is said. There are two types of wanting to know: doubting and seeking the truth. Among these, if one doubts and does not believe, then it should be abandoned, because doubt itself will decline. Thus it is said. There are also two types of wanting to seek the truth: those without valid cognition and those with valid cognition. Among these, what is without valid cognition? It is when one does not rely on reason, but merely accepts the truth based on the instructions of others. However, among those who say there is, the most excellent one is not an object of debate, because in this way, his doubts can be quickly dispelled. If one has valid cognition, then it is counted as the third type of knowledge. For the time being, it could be any of the Lokayata, the Shanti, the Samkhya, the Nyaya, the Vaisheshika, the Offerers, the Debaters, and so on. Among these, the Lokayata only speaks of non-existence because of having valid cognition, because for them, there is no other valid cognition other than direct perception, so they are an object to be refuted. Like this, not accepting inference and other valid cognitions, thinking that there is no afterlife, turning away from liberation, and following one's own conviction, they say: "The bones have gone like ashes, how can there be rebirth?" That opponent who speaks like this has already been refuted by other very diligent scholars with attachment.
Tibetan
་པར་གྱུར་པ་མི་འདོད་པའི་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྨོད་པ་ཁྱོད་ལས་ངེས་པར་དད་པར་བྱ་བ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད། དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཁོ་བོས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཙང་སྦྲ་སྤྱོད་དོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ནི་བསྟན་བཅོས་བ་དང་བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ཅིང༌། བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁོ་ནར་སྣང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་གང་ནས་སོང་དེ་ལམ། །ཞེས་གང་སྨྲ་བའོ། །དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབད་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། གདོང་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་འདུ་བ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། སེམས་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་འདི་ནི་བཞད་གད་དུ་མི་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ནི་ཁོ་བོའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཡིད་ཁས་ལེན་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བཞིན་ཚོར་བར་བྱ་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་དང་ཚོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མིང་གཞན་གྱིས་ཡིད་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རིག་པ་ ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཤི་བའི་ལུས་ལ་ནི་ཚོགས་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རླུང་དང་མེ་དག་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ནི་དབང་པོས་འདིའོ་སྙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ནི་རང་རིག་པས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ནི་ཚད་མ་ཐ་དད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འདིའོ་ཞེས་སྣང་བའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ནི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པར་ངའོ་སྙམ་དུ་སྣང་བ་ནི་རང་རིག་པའོ། །དངོས་པོ་ཉིད་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར
Chinese
对于那些不愿成为某种行为的奴隶，并且厌恶它的人来说，除了你之外，还有谁更值得信任呢？如果我为了与世俗相符而遵守清洁的戒律，那么世俗分为遵循教义的和不遵循教义的两种。其中，遵循教义的人遵循教义，而不遵循教义的人似乎只是盲从，正如他们所说：“伟人从哪里来，路就在哪里。”如果为了产生内心的快乐而努力这样做，那又有什么关系呢？脸、手和脚等被很好地修饰，怎么能产生内心的快乐呢？如果说外在事物的因缘聚合，靠近身体的感官等，以及心识增长的特殊性是原因，那么这就不值得嘲笑了。你将依赖于我的宗派的立场。如果承认心识会导致过失，那么我们除了由地、水、火、风组成的四大元素之外，根本没有心识。如果是这样，那么由于四大元素本身是无生命的，瓶子和布等应该像彼此一样被感知，或者成为感知者，或者没有感知。如果有人说身体自性的四大元素具有感觉，那么这就是用另一个名字承认了心识。如果我不承认除了身体的四大元素之外的意识，但它们本身就是意识的自性，而死亡的身体由于集合不完整，没有风和火等，所以不是那样，那么就像身体上的色等一样，心识不应该被感官体验为“这是什么”。也不能说它被自证智所把握。一个事物不能被不同的量所认知，因为在所有情况下它都显现为“这是什么”。因此，瓶子在某些方面不是自证智，而与此不同，显现为“我”的是自证智。即使事物本身和刹那本身是它的本质，你不是也承认它们是不同量的对象吗？这也将是同样的道理。
English
For those who do not wish to be enslaved by a certain behavior and who detest it, who else is more worthy of trust than you? If I observe the precepts of cleanliness in order to conform to the world, then the world is divided into those who follow the doctrine and those who do not. Among them, those who follow the doctrine adhere to the doctrine, and those who do not seem to be merely blindly following, as they say, "Where the great man has gone, there is the path." If one strives to do so in order to generate inner happiness, then what is the connection? How can the face, hands, and feet, etc., being well adorned, generate inner happiness? If it is said that the aggregation of causes and conditions of external objects, being close to the senses of the body, etc., and the particularity of the increase of mind are the cause, then this is not to be ridiculed. You will be relying on the tenets of my own school. If admitting mind leads to faults, then we have no mind other than that composed of the elements of earth, water, fire, and wind. If that is the case, then since the elements themselves are inanimate, the pot and cloth, etc., should be perceived like each other, or become perceivers, or have no perception. If one says that the elements of the body's nature have feeling, then this is admitting mind by another name. If I do not admit consciousness other than the elements of the body, but they themselves are the nature of consciousness, and the dead body is not like that because the collection is incomplete, lacking wind and fire, etc., then just like the form, etc., present in the body, the mind should not be experienced by the senses as "What is this?" Nor can it be said that it is apprehended by self-awareness. It is not reasonable that one object should be cognized by different valid cognitions, because in all cases it appears as "What is this?" Therefore, the pot is not self-awareness in some aspects, and different from that, what appears as "I" is self-awareness. Even though the thing itself and the moment itself are its essence, do you not admit that they are the objects of different valid cognitions? This will also be the same.
Tibetan
་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་པར་སེམས་པ་ན་ཐ་དད་པར་མ་རྟོགས་པར་དངོས་པོ་བརྟན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །འདི་ལ་ནི་གང་གིས་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་འཁྲུལ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །སྔོན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་འབྲུ་ངེས་པ་དང་ཕབས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཆང་ལ་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མྱོས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། ཁུ་བ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནུས་པ་དེ་ཐ་དད་དམ་འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་གལ་ཏེ་འདུ་བའོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་འདིའོ་ཞེས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ཆང་གི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་ཡང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆང་གི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་རྩམ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཆང་གི་རྫས་མ་མྱངས་པར་མཐོང་བ་ཙམ་དེའི་ཚེ་ནི་མྱོས་པའི་ནུས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ ཆང་གི་རྫས་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་སོ།། དེ་མ་ཞུ་ན་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་མྱོས་པའི་ནུས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་སེམས་མི་དམིགས་ཤིང་སེམས་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་དེ་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དམིགས་པར་ཡང་འདོད་དོ།། གང་དག་གང་ཁོ་ན་ལས་ལུས་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ལས་སེམས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་གནས་པའི་ལུས་དང་སེམས་དག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལས་མ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ལུས་འཇིག་པ་ན་དེ་ཡང་འཇིག་པར་ནི་མི་རུང་སྟེ། འཁར་གཞོང་འཇིག་པ་ན་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲས་བུ་འཇིག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་འཇིག་པ་ན་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་དངོས་པོར་
Chinese
如果问：是这样吗？并非如此，因为它们是现量所量处的同一体。由于见到不同事物的幻觉，认为事物是常住的，在没有认识到差别的情况下，说事物是常住的那些人，仅仅是通过比量来产生信任。对于此，对于没有不同境的情况下，产生不同认识的错觉，任何也没有。以前的顺世外道说，就像以谷物、酒曲等为因的酒，随着时间的变化，会产生致醉的能力一样，与精液、血液等物质混合的诸要素，也会产生心的能力。对于那些这样说的人，应该这样说：那些能力是不同的，还是不是不同的？如果是不同的，那么它们之间有什么关系？如果说是聚集，那是不行的，因为就像那个一样，这个也是这样的，会被指出来，之前已经说过了。像酒的能力一样的例子也是不恰当的，因为酒的能力是不能同时被观察到的，所以是需要考察的。没有品尝过酒的物质，仅仅是看到的时候，是不会体验到致醉的能力的。当体验到的时候， 酒的物质因为在身体内溶解而无法观察到。如果不溶解，就无法在身体内产生致醉的能力。这样一来，在他们的观点中，当身体的要素被观察到的时候，心就无法被观察到，当心被观察到的时候，身体的要素就无法被观察到，但他们也认为是可以被观察到的。那些认为身体和心都是从同一个原因产生的，因为原因相同，所以作为所依和能依的事物存在的身体和心，不承认是从其他世界产生的那些人，实际上也是承认了另一种形式的识。身体坏灭的时候，它也不应该坏灭，因为没有见到过木碗坏灭的时候，桦树的果实也坏灭，所以所依坏灭的时候，能依也会像那样变化是不可能的，有身体的和没有身体的作为所依和能依的事物
English
If asked: Is that so? It is not so, because they are the same entity in the realm of direct perception. Due to the illusion of seeing different things, thinking that things are permanent, those who say that things are permanent without realizing the difference, merely generate trust through inference. For this, there is no illusion of different cognitions arising in the absence of different objects. The former Lokayata (materialist) proponents said that just as liquor made from grains, yeast, and other ingredients produces the ability to intoxicate with the passage of time, the elements mixed with substances such as semen and blood produce the power of mind. To those who say this, it should be said: Are those powers different or not different? If they are different, then what is the relationship between them? If you say they are aggregates, that is not possible, because just like that, this is also like this, it will be pointed out, as has been said before. The example of the power of liquor is also not appropriate, because the power of liquor cannot be observed simultaneously, so it needs to be examined. One who has not tasted the substance of liquor, merely seeing it, will not experience the power of intoxication. When one experiences it, the substance of liquor is not observed because it dissolves in the body. If it does not dissolve, it cannot produce the power of intoxication in the body. In that case, in their view, when the elements of the body are observed, the mind is not observed, and when the mind is observed, the elements of the body are not observed, but they also claim that they can be observed. Those who claim that the body and mind arise from the same cause, and that because the cause is the same, the body and mind, which exist as the object of support and the supported, do not originate from another world, are in fact admitting another form of consciousness. When the body is destroyed, it should not also be destroyed, because it has not been seen that when a wooden bowl is destroyed, the birch fruit is also destroyed, so it is not possible for the supported to change in the same way when the support is destroyed, and the embodied and the disembodied as the object of support and the supported.