Tibetan
་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གསང་བ་འདུས་པ་སྤངས་པའི་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང༌། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང༌། གཉི་གའི་རྒྱུད་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་གཞན་ལ་གནས་པའི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་འདིའི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དོ། །གང་མ་ཞུགས་པ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིར་བལྟས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དགེ་སློང་དག་པ་གང་ཞིག་གིས། །གསང་བ་མཆོག་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་ནི་དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་དང་བྲལ་བསམ་ཡིན་གྱིས། དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པ་དེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཞི་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་ལ་མི་གནས་པའི་གང་ཟག་གིས་མཆོག་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྤངས་ནས་མི་གནས་པ་དང་སྐྱེས་ནས་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་སྤངས་ནས་མི་གནས་པ་ནི་དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྲོང་ཁྱེར་དང་བྲལ་ན་གྲོང་ཁྱེར་ན་མི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྐྱེས་ནས་མི་གནས་པ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་བོང་ཚད་ཁྲུ་གང་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་བོགས་ཕྱུང་བའོ། །མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་སྒྲ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ལ། རིགས་ཀྱི་བུ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་བྱེ་དྲག་མེད་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་སྐབས་ཀྱང་གང་དུ་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་དགེ་བ་སྤངས་ནས་མི་གནས། དགེ་བ་སོགས་ཕྱུང་སྟེ་མི་གནས་སོ། །མི་དགེ་ བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །གང་དེ་ལ་ཕན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་གསང་བ་འདུས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ན་ཐབས་གཞན་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སེམས་ཏེ། དོན་ལ་སེམས་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ག
Chinese
也不是安住于波罗蜜多中。因此，秘密集会之外的事业续、行续、二者续以及其他的无上续也不是安住之处。为什么呢？因为它们不是与此同类，凡不是同类的，就不会进入此中。凡不进入的，就不会舍弃烦恼。凡舍弃烦恼的，就不会获得两种果。因此，那些也是向外看的。那么，清净的比丘应该如何行持秘密之最胜呢？这是说要舍弃比丘的学处，安住于比丘学处才能成就。为什么呢？因为那是不离根本的缘故。如果有人说，不守比丘学处的人会成就最胜，而安住于比丘学处的人则不能成就，这是不对的。不安住有两种，即舍弃后不安住和生来不安住。其中，舍弃后不安住，比如天授离开城市，就不安住在城市里，但情况不是这样。这里指的是生来不安住，比如人不是安住在一肘的高度上。因此，这是拔除。不安住这个词也没有特别的含义，世尊说，种姓之子，不安住这个词没有特别的含义，要根据情况来理解。那么，应该在什么情况下理解呢？比如，在善的情况下，舍弃不善就不安住，拔除善等也不安住。在不善的情况下，则与此相反。凡是对它有益的，就是大乘秘密集会的瑜伽。非境是与此不同的种类。因此，如果秘密集会能使一切解脱，那么其他的方法也就变得没有意义了。甚深是指难以证悟。诸佛的行境是指成为诸佛所知的境。那是什么呢？就是心，因为心念及意义和各种事物。那么，这个心又是什么样的体性呢？
English
Nor is it abiding in the pāramitās. Therefore, the action tantras, performance tantras, both tantras, and other unsurpassed tantras apart from the Guhyasamāja are also not places of abiding. Why is that? Because they are not of the same kind as this. Whatever is not of the same kind does not enter into this. Whoever does not enter will not abandon afflictions. Whoever has abandoned afflictions will not attain two kinds of fruit. Therefore, those are also looking outward. Then, how should a pure bhikṣu practice the supreme secret? It is said that one should abandon the precepts of a bhikṣu, but one who abides in the precepts of a bhikṣu will achieve it. Why is that? Because it is not separate from the basis. If someone says that a person who does not abide by the precepts of a bhikṣu will achieve the supreme, but one who abides by the precepts of a bhikṣu will not, that is not correct. There are two kinds of non-abiding: non-abiding after abandoning and non-abiding from birth. Among them, non-abiding after abandoning is like Devadatta leaving the city and not abiding in the city, but that is not the case. This refers to non-abiding from birth, like a person not abiding at the height of one cubit. Therefore, this is removal. The word "non-abiding" also has no specific meaning. The Blessed One said, "Son of good family, the word 'non-abiding' has no specific meaning; it should be understood according to the situation." So, in what situation should it be understood? For example, in a virtuous situation, abandoning non-virtue is non-abiding, and removing virtue and so on is also non-abiding. In a non-virtuous situation, it is the opposite. Whatever is beneficial to it is the yoga of the Mahāyāna Guhyasamāja. Non-object is a different kind from this. Therefore, if the Guhyasamāja can liberate everything, then other methods become meaningless. Very profound means difficult to realize. The realm of activity of the Buddhas is that which has become the object of knowledge of the Buddhas. What is that? It is the mind, because it thinks of meaning and various things. So, what is the nature of that mind?