Tibetan
ས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པའོ། །རླུང་དེ་ཉིད་སྟེང་ནི་སྣའི་བུ་གནས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྲོག་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བརྗོད་དེ། འཚོ་བར་བྱེད་པས་སྲོག་ཀྱང་ཡིན་ལ། སྣང་བ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་སྤྲོ་བ་སེམས་ཀུན་ནས་སྡུད་པ་ནི་རྩོལ་པ་ཡིན་པས་སྲོག་རྩོལ་ཏེ་རླུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། རླུང་གི་གང་དང་གང་དུ་གནས། །རང་བཞིན་དེ་དང་དེར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྲོག་ནི་ཚེ་སྟེ་རྩོལ་བ་ནི་དེ་རིང་དུ་གང་གིས་གཏོང་བ་དེ་ནི་སྲོག་རྩེལ་གྱི་རླུང་ཞེས་སྒྲོན་གསལ་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་དང་སེམས་དང་འཚོ་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྲོག་ནི་སེམས་སུ་འདོད་ཅེས་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུགས་དེ་ཉིད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྙིང་གར་རང་གི་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་བསམས་ལ། དེའི་ཐིག་ལེའི་སྟེང་དུ་ནཱ་དའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ངོ་ བོར་བསམ་པར་བྱའོ། །འདིས་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡན་ལག་དྲུག་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྲོག་རྩོལ་ལོ། །ལྐོག་མ་དང་ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་པདྨར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤས་ཆེ་བའི་མེ་དང་ཆུ་དང་རླུང་དང་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབྱེ་བས་རིམ་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་གནས་པ་ཡང་ངོ༌། །འོད་ཀྱི་འོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རླུང་ཡིན་ནོ། །སྣའི་བུག་གཡས་པའི་ངོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གཡོན་གྱི་ངོས་སུ་ཐད་ཀར་རྒྱུ་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོའོ། །དྲང་པོ་གཉིས་ཀ་ལས་རྒྱུ་བ་ནི་སའི་འཁོར་ལོ་འོ། །འོག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ནི་ཆུའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རླུང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པས་བདེ་བའི་ཚུལ་དུ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་རེ་རེའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ངོ་བོ་ནི་མངལ་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བཞིའི་གང་ཡང་རུང་བ་སྣའི་བུག་ནས་བྱུང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོའོ། །སྤྱོད་པ་བསྡུས་པར་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཁ་དོག་ཅན་གྱི་འོད་ཟེར་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་ལ་ཁྱབ་པའོ། །རླུང་བཅུ་པོ་ནི་འབྱུང་བ་དང་ཆུས་པར་འགྱུར་ཞིང་འཁོར་ལོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་འབྱུང་བ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཤི་བའི་ལུས་ལ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཐོན་ལ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་རང་དབང་གིས་ཐ་དད་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་གཞན་དུ་བྱུང་ནས་ཐ་དད་དུ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་རྣམས་གདུལ་བའི་དོན་དུ་དྲང་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཡང་རྒྱས་པར་བརྒྱུད་པའི་སྙེ་མར་ངེས་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །རྟོག་གེ་རྣམས་ནི་སྙིང་རླུང་ཅན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་བྱིས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷ་ཙམ་སྒོམ་པ་རྣམས་སོ། །བདག་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་སྐུ་ལས་ཡི་གེ་ཨོཾ་དང༌། གསུང་ལས་ཡི་གེ་ཨཱཿ་དང༌། ཐུགས་ལས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །ཚིག་གི་ལམ་ནི་ཞལ་ཏེ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ནི་གསུངས་པའོ། །སྔགས་ནི་ཕོ་མོ་ འམ་མ་ནི་ང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཏེ། དེ་གང་དུ་བཏུས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་སྔགས་བཏུས་པའོ། །དེ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པ་ནི་སྟོད་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་རྒྱུན་མཆད་པར་སྤྲོ་བའི་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བརྟགས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྟེ། འདིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་འདིས་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་འདིར་ངག་ཡིན་ནོ། །དཔལ་ལྡན་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཁམས་གཅིག་རིགས་དང་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པར་གསལ་ལོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་བསྟན་ཟིན་མོད་ཅེས་པ་ལ་ལན་གསུངས་པ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག་པ་སྟེ། དགོངས་པ་མ་རིག་པར་ཁྱབ་བདག་གི་གསུངས་དག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། བདག་ཁོ་ནས་གསང་བའི་དོན་འདི་རིག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་མཐར་ཐུག་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དགོ
Chinese
观想为地金刚萨埵之相。彼风之上，乃鼻孔所处之四轮次第所生，谓之命勤。以能存活故亦为命，然三显现任何一者之自性差别，喜乐从心悉皆摄集，是为勤奋，故命勤即是风。彼即是说：风于何处而住，自性即变为何。如是。命即是寿，勤奋即是今日以何而遣，彼即是命勤之风，如灯明中所说。如是，命与心与存活等乃是异名，何以故？以命即是心之故，如经中所说。为令气息稳固之故，于心间观想自之明咒三摩地萨埵，于彼明点之上，观想那达之相的自性之心为意之本体。以此说完了命勤之支分。六支分也将要解说。决定生起即是命勤。于隐处与脐间与密处莲花之来往，乃是大多部分火与水与风与地之轮的差别，次第亲近表示安住也。是光明之光明自性之风。于右鼻孔之面上运行之风乃是火轮之自性。于左面直接运行乃是风之轮。从正直二者运行乃是地之轮。于下运行乃是水轮之自性，遍布一切身之风，乃是生乐之所宜，故以安乐之相为虚空之自性。彼时，一一光芒白色的本体，从出胎开始等等四轮任何一者，与从鼻孔所出者一同行进。总摄行持中如是说，五如来之色之光芒生起，遍布虚空界之外，地等四界。十风乃是生起与耗尽，且是四轮之自性，称为五大之本体。死亡的
English
Meditate on the form of Earth Vajrasattva. Above that wind, arising from the sequence of the four chakras located in the nostrils, it is called life-exertion. Because it sustains life, it is also life. However, the specific joy of the nature of any of the three appearances, gathering all joy from the mind, is exertion. Therefore, life-exertion is wind. That itself is said: Wherever the wind dwells, its nature transforms into that. Thus it is. Life is lifespan, exertion is what is sent away today. That is the wind of life-exertion, as stated in the Lamp Illuminating. Thus, life, mind, and existence are synonyms. Why? Because life is considered mind, as stated in the tantra. In order to stabilize the breath, in the heart, contemplate one's own mantra, samadhi-being. Above that bindu, contemplate the mind of the nature of nada as the essence of mind. With this, the limb of life-exertion is explained. The six limbs will also be explained. Definite arising is life-exertion. The coming and going in the hidden place, navel, and secret lotus, is mostly the distinction of the fire, water, wind, and earth mandalas, closely indicating the order of dwelling. It is also the wind of the nature of light's light. The wind flowing on the surface of the right nostril is the nature of the fire mandala. Flowing directly on the left side is the wheel of wind. Flowing from both straight ones is the wheel of earth. Flowing downwards is the nature of the water wheel. The wind that pervades the entire body is suitable for generating bliss, so in the form of bliss, it is the nature of space. At that time, the essence of each white ray of light, starting from emerging from the womb, etc., any of the four wheels, goes together with what comes from the nostril. In the condensed practice, it is said just like this: rays of light of the colors of the five Tathagatas arise, pervading the outer space realm and the four realms of earth, etc. The ten winds arise and diminish, and are the nature of the four wheels, called the essence of the five elements. The dead
Chinese
土地上，一切遍行者必定出现。天空的坛城不像土地等坛城那样，不是自然而然地各自独立产生的。其他经典中出现并 अलग से अलग से天空的坛城，是为了调伏外道而说的权宜之说，例如显示容器世界的尺度一样。这一点也在广传的穗子上确定无疑地考察过了。 思想家们是心怀疑惑的。瑜伽孩童是只修生起次第本尊的那些人。 自性即是大金刚持，从他的身体中产生字母嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），从他的语言中产生字母啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），从他的心中产生字母吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。 语言的道路就是口，确定地说出就是说。 咒语是男性或女性，或者说“ma ni nga”的自性字母，那些被收集起来的地方就是咒语的集合。 那就是字母嗡等的身是金刚等，证悟它与赞颂本身同味，为了持续不断地欢喜，考察安住于三世的如来们，就是证悟无自性，是金刚念诵，因为这专注于无自性的禅修。 这句话理解了意义，这里是语言。 具吉祥者是金刚手。 一切有情都是同一界，因种姓和生处的差别而不可估量，以那种方式出现的道理是世俗谛，究竟上是无自性的。 因此，以方便和智慧无二无别的菩提心，以及证悟那唯一性的双运自性的大金刚持，清楚地显示了这一点。 回答说“已经在其他续部中显示过了”。 “修持”等词语，凡是遍主所说的与无明相关的意念，都是自己所掌握的，所以才说了这些话，只有自己才能理解这个秘密的意义，别人是无法理解的，这句话是在摧毁如来的教言。 像这样，最终的双运，同样也在菩提心中说了更加信奉以及讲述证悟它的方法等等。 并非除此之外，这是意
English
On the earth, all pervasive ones will definitely appear. The mandala of the sky, unlike the mandalas of earth and so on, does not arise independently and separately on its own. The mandala of the sky appearing separately in other scriptures is a provisional statement for the purpose of taming the heretics, just like showing the measure of the container world. This has also been definitely examined in the ear of the extensive transmission. The thinkers are those with heart-wind. The child yogis are those who meditate only on the deity of the generation stage. The self is the great Vajradhara, from whose body arises the letter Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om), from whose speech arises the letter Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：Ah), and from whose mind arises the letter Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hum). The path of speech is the mouth, and to definitely speak is to say. Mantras are male or female, or the letters of the nature of "ma ni nga", and those places where they are collected are the collections of mantras. That is, the body of the letters Om and so on is vajra and so on, and realizing it is of the same taste as praise itself. In order to continuously rejoice, examining the Tathagatas who dwell in the three times is realizing no-self-nature, which is vajra recitation, because this is devoted only to the meditation of no-self-nature. This word understands the meaning, here it is speech. The glorious one is Vajrapani. All sentient beings are of one realm, immeasurable due to the differences of lineage and birth place, and the way they appear in that manner is conventional truth, and ultimately it is without self-nature. Therefore, the great Vajradhara, who is the nature of the union of the inseparable method and wisdom, and the realization of that oneness, clearly shows this. The answer is given to the statement "It has already been shown in other tantras." The words "practice" and so on, whatever thoughts related to ignorance are spoken by the all-pervading lord, are possessed by oneself, so these words are spoken, and only oneself can understand this secret meaning, and others cannot understand it, this statement is destroying the teachings of the Tathagatas. In this way, the ultimate union is also spoken of in the mind of enlightenment, such as having more faith and explaining the method of realizing it. It is not other than that, this is the meaning.