English
It is also said that it will be gone. Consciousness is without a place, without dwelling, impermanent, without color or form, beyond the senses, without limbs or parts, non-sensory, and even the blue lotus and other things are not colors. How is that nature experienced? Answer: Just as the wind element is formless, but it is inferred from phenomena such as shaking, so too is the realm of consciousness. Like the wind, it has properties such as desire and non-desire, which can be inferred without contradiction. If you ask how yoga is experienced, the answer is that moments and so on have already been mentioned. A moment is the sound of snapping the thumb and middle finger together. An instant is the touch that arises from seeing a pleasing color or other object. A moment is the measure of a breath. A blink of an eye is only looking at opening. Clapping is the striking of hand against hand. Entering the subtle realm, moments and so on are mutually experienced, which is accomplishment. The characteristics of moments and so on have been shown. Now, another scripture is quoted, namely the verses of the unsurpassed Sutra Pitaka, to prove the previous meaning: Self-knowing is experience. The characteristic of a short time is that the nature of its wisdom is only self-knowing. And how else? Like the unobstructed aspect of space. However, that is another aspect. It possesses the nature of the three distinctions that are separate from consciousness. How is that? Night is appearance. Day is the increase of appearance. Boundary is the attainment of appearance, that is, the clear manifestation of the nature of the three. To clarify this, appearance and so on are spoken of. Among them, like the self-moon of wisdom. Emptiness is the characteristic of the wisdom of appearance. It also appears with defilements, A very thin silk.
Tibetan
སེར་པོས་གཡོགས་པའི་མིག་ལྟ་བུའོ། །ཐབས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉི་མའི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་སྟེ། སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་མིག་གིས་ལག་མཐིལ་གྱི་སྐྱུ་རུར་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།། ཤེས་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་མཚན་མ་དང༌། མཚམས་ལྟ་བུ་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཉམས་པའི་མིག་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་སོ། །དེའི་གཞི་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཞོན་པ་ནི་བཞོན་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་བཞོན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འོ། །རླུང་རྣམས་ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རླུང་ནི་ཐ་མལ་པར་གཡོ་བར་གནས་པའོ། །ཕྲ་བ་ནི་བརྟག་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་སྟེ། ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དང་ཡང་འདྲེས་པར་འགྱུར་ཅིང་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བྱུང་ནས་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པའོ། །སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྣང་བ་ནི་དང་པོར་སྣང་བའི་དྲོད་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་གང་གི་ཚེ་དེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་རང་བཞིན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་དེས་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་འམ། བསྡུས་པ་དང་ངེས་སོ་སོ་རེ་རེ་རེ་ཕྱེ་བ་སྟེ། འདིས་ངེས་པ་མེད་པའོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་དུ་སྲོག་ཆགས་སྐྱེ་ཞིང་གནས་པའི་གཟུགས་ཏེ། རླུང་གནས་པ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་ཞིང་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ལ་ནི་སྲིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བརྟན་པར་མ་གྱུར་པ་ངེ་སྲིད་དུ་དེའི་ཁྱད་པར་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་སྲོག་ཆགས་བསྐྱོད་པ་སྟེ། གང་ལ་འཛུད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་འོད་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་གི་བ་ལ་བདག་དངོས་པོ་ནི། རང་གི་ཡིད་གང་གིས་ ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ཞིང་རྣམ་པ་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུའི་སྣང་བ་གཉིས་པའོ། །གནས་སྐབས་གང་དུ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དེར་གཉི་ག་ཡང་རྒྱུ་སྟེ། སྣང་བ་མཆེད་པ་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོ
Chinese
犹如被黄色遮蔽的眼睛。方便智慧的自性，如太阳的光芒般极其空性，是显现光明；犹如无有遮蔽的眼睛看到手掌中的余甘子，是显现增长的特征。舍弃二取之相，如界限一般，是大空性的特征，犹如被薄雾遮蔽的眼睛。这是获得显现的特征，因此称为显现增长。心识的分类宣说了三种。其基础被称为可言说。乘骑是乘骑，如士夫的乘骑。其被称为是名识的。诸风以微细之身，风是通常的动摇而住。微细是可观察的自性，是知识。三种知识与此混合，从眼睛等门产生，缘于色声等境而执持。显现等，显现是最初显现的暖热产生。因此，何时与具有此的能变成的风的乘骑相遇之时，一切事物的自性融入，以不合理的方式融入，或者说是聚集、确定，各自一一分开，这是不确定的。何处等，何处众生出生和居住的身体，风居住之处，与其自性的形态显现和执持，这是词的意义。时间有多久，就是存在，多久一切事物未变成坚固的智慧刹那，那存在中，其差别动摇，是完全地驱使众生，融入何处，就称其为那。现在以三个字说明了因和果光明。显现等，我的，我的事物是，自己的心，以何者 舍弃烦恼，是与分别念的自性分离的 अवस्था（藏文，梵文देव，梵文罗马转写deva，天人），那本身是因缘果的第二显现。在哪个 अवस्था（藏文，梵文देव，梵文罗马转写deva，天人）获得显现成为果，两者都是因，是显现增长的因，就称其为那。
English
It is like an eye covered with yellow. The self-nature of skillful means and wisdom, like the light of the sun, is extremely empty, which is the appearance of clarity; like an eye without obscurations seeing an emblic myrobalan in the palm of the hand, it is the characteristic of the increase of appearance. The characteristic of abandoning the two graspings, like a boundary, is the characteristic of great emptiness, like an eye impaired by haze. This is the characteristic of obtaining appearance, therefore it is called the increase of appearance. The classification of mind is explained in three ways. Its basis is called the speakable. Riding is riding, like the riding of a man. That which is called 'its' is of the consciousness. The winds with subtle bodies, the wind is the usual moving and abiding. Subtle is the nature of being easy to examine, it is knowledge. The three kinds of knowledge are mixed with this, arising from the doors of the eyes and so on, focusing on and grasping objects such as form and sound. Appearance and so on, appearance is the heat that first appears. Therefore, when it meets the riding of the wind that can become possessed of this, it enters into the self-nature of all things, and enters in an unreasonable way, or it is gathered, determined, and separated one by one, which is uncertain. Where and so on, where beings are born and dwell, the body, the place where the wind dwells, and the manifestation and grasping of its self-nature, this is the meaning of the words. How long is the time, it is existence, how long all things have not become the stable moment of wisdom, in that existence, its difference is moving, it is completely driving beings, where it enters, it is called that. Now the cause and effect of the three letters, luminosity, are explained. Appearance and so on, my, my thing is, one's own mind, by which abandoning afflictions, it is the state of being separated from the nature of discrimination, that itself is the second appearance of cause, condition, and effect. In which state the attainment of appearance becomes the result, both are the cause, it is the cause of the increase of appearance, it is called that.
Tibetan
ད་དོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཡང་གང་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའམ། གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་རིག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་བུད་མེད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་ཏེ། དེས་ནི་དེ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེས་གསལ་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདོད་ཆགས་ནི་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་སྟེ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་བར་ནི་གཉིས་ཀྱི་བར་མ་སྟེ་འདྲེས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཅི་ཞེ་ན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བསྟན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་བཤད་པ་སྟེ། དབང་པོ་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དབང་པོ་གཉིས་གང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་དེ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདིས་རབ་ཏུ་བཤད་ཅིང་བསྟན་པས་ན། དང་པོའི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། །མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །འདིས་གཉིས་པ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གཉིས་གང་ཞིག་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་དོན་ནམ། བླ་མའི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའོ། །བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །གང་ཞིག་གེ་ཤེ་གསུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་བསླབ་པ་འཛིན་པར་མོས་པའམ། མ་ནིང་དག་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་མེད་པར་དེའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གསལ་བ་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཡིད་གཉིས་མེད་པར་འབྱུང་བའོ། །ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། ལན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །ལན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དུ་མ་མ་ཡིན་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །ཅི་ལྟར་གང་གི་གང་དུ་རིག་སྔགས་འཆང་ནི། མཆོག་དང་ཕྲད་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ། དུས་གཞན་ཞིག་ན་མཉམ་པར་གྱུར་ཀྱང༌། བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དྲན་པས་ཉ
Chinese
此乃。 又，三智慧于何处体验之，是为宣说。 如“一切幻化”等。 何故于一切幻化之理中，女幻化尤为殊胜耶？ 彼即是说，三智慧之自性，明晰地反复体验之。 如何耶？ 如“贪欲”等。 贪欲乃最初之刹那，名为喜。 离贪欲者，名为极喜。 彼等之中间，乃二者之中间，是为混合。 何耶？名为三。 所示乃智慧之刹那，于体验之时，乃自证也。 彼乃身之解说。 如“二根”等。 彼二根之平等结合者。“金刚莲花平等结合。” 如是说。 以此善说且示现故，谓之初现之智慧生起。 如“二智慧”者。 智慧之智慧与方便之智慧，何者平等结合耶？ 示现显现且入于等性。 此示现第二现增长之智慧。 彼即是二智慧，何者入于等性且显现也。 如是所说者，乃先前所说之义，或上师之口中所说也。 行为乃修持也。 何时第三智慧生起之时，谓之获得光明。 彼等显示不共之法。 如“何者”等。 何瑜伽士乐于受持学处耶？ 于阳萎者，世俗中亦无金刚与莲花之平等结合，然由彼等之等性光明所生起之三智慧，于此处无疑而生起也。 如何耶？ 譬如说“一次”。 一次者，非多数也。 如体验者，乃体验本身也。 如何于何处持明咒者，与胜者相遇，体验无上之乐者。 他时纵然平等，然以忆念安乐受用之相
English
This is it. Also, where are the three wisdoms experienced? This is to explain. Like "all illusions" etc. Why is the illusion of women particularly superior among all kinds of illusionary knowledge? That is to say, the nature of the three wisdoms is clearly and repeatedly experienced. How is it? Like "desire" etc. Desire is the first moment, called joy. Being free from desire is called supreme joy. The middle of them is the middle of the two, which is a mixture. What is it? It is called three. What is shown is the moment of wisdom, and at the time of experience, it is self-awareness. That is the explanation of the body. Like "two faculties" etc. The equal union of those two faculties. "Vajra and lotus are equally united." It is said like that. Because it is well explained and shown, it is said that the wisdom of the first appearance arises. Like "two wisdoms". Which of the wisdom of wisdom and the wisdom of means are equally combined? It shows that it manifests and enters into equality. This shows the wisdom of the second appearance increasing. That is, which of the two wisdoms enters into equality and manifests. What has been said is the meaning of what was said before, or what was said from the mouth of the guru. Action is practice. When the third wisdom arises, it is said to have obtained light. They show dissimilar dharmas. Like "whoever" etc. Which yogi is happy to uphold the precepts? For the impotent, there is no equal union of vajra and lotus even in the mundane world, but the three wisdoms arising from the light of their equality arise here without doubt. How is it? For example, say "once". Once is not many. Like the experiencer, it is the experience itself. How is it that wherever the vidyādhara meets the Victorious One, the one who experiences the supreme bliss. Even if they are equal at other times, by remembering the characteristics of the enjoyment of bliss,