Tibetan
་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་བསྒོམས་པ་ལས་ས་བཅུ་ཐོབ་པའོ། །རིམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་ལྷག་པར་རྟོགས་ཏེ། ཐོག་མར་གཙང་མའི་ལྷའི་གནས་སུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ན། དེའི་རྗེས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་བསྐོར་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པས་ཆོས་འབྱུང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་དང༌། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཅི་ལྟར་འདོད་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་གོམས་པས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གོམས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་འདྲི་བ་བོ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བསླབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། འདི་ལྟར་ཅི་ཞིག་གོམས་པར་བྱ་ཞེས་གང་ཞིག་རྟོག་པས་འཛིན་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་བསླབ་པ་ཉིད་འབྱུང་པ་སྟེ། གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པས་བཞི་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་གོམས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅིང༌། དེ་ལྟ་བུ་ལ་གོམས་པས་བྱང་ཆུབ་སྐྱེའོ། །ཇི་ལྟར་ཤིང་ལས་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་སྟོན་ཏེ། གང་ཞིག་གཡོ་སྒྱུ་བློ་ལྡན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཡོ་ནི་རང་གི་སྐྱོན་འཆབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་བའོ། །ལེ་ལོ་ནི་བརྩོན་པ་དམན་པའོ། །བླ་མ་ལ་སྨོད་པ་ནི་བླ་མ་ལ་འཕྱས་འདོགས་པའོ། །བློ་དམན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོབ་པར་དཀའ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བློ་ཞུམ་པའོ། །བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་དོར་ཞིང་སྐྱོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མྱུར་དུ་ཡང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། སྟོན་པའི་ཚིག་ཡང་དག་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ཞེས་ཁྲོ་བ་དང་བཅས
Chinese
以圆满的果实获得第八地，从修习三种智慧而获得十地。以这样的次第更加证悟佛地，首先在净居天处转法轮，之后将在诸佛刹土中转法轮，这是总括的意义。如“法生”等两句偈颂，显示要习惯于三种行持，以有戏论、无戏论、极无戏论的差别，分为三种行持。以行持这三种行持，也如次第般地通达法生、法界、无上圆满菩提这三种。如对贪欲等的享乐，随欲变化，以及虚空藏等三摩地的差别也通过习惯如其所应地习惯，这是总括的意义。此处有些提问者说：“修习的加行有什么用？”等语，因为如是性自成就，并非从分别念而生，因此，像这样要习惯什么呢？对于以分别念执取的，必定会生起修习，对于以自性显现的差别，通过分别念而证悟，也证悟那四种真如，以三种行持的差别获得习惯的果实，习惯于此而生起菩提。如“如木生火”等的比喻很容易理解。现在显示对弟子的全面观察，如“若有狡诈具慧者”等，狡诈是极度专注于隐藏自己的过失，懈怠是精进不足，诽谤上师是嘲笑上师，慧劣是心想获得菩提需要三大阿僧祇劫难以获得，这能做什么而灰心丧气，完全舍弃上师的功德并再三地思索过失，因此被称为烦恼，是不能行持的。也想快速地获得真如，并带着嗔恨说导师的语言不是真实语。
English
Having attained the eighth ground with the fruit of perfection, and having attained the ten grounds from meditating on the three wisdoms. In this way, one further realizes the Buddha-ground. First, one turns the wheel of Dharma in the pure abode of the gods, and then one will turn it in the Buddha-fields. This is the summarized meaning. The two verses such as "Dharma arises" show that one should become accustomed to the three conducts. With the distinction of with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration, there are three kinds of conduct. By practicing these three kinds of conduct, one also understands in order the three: the arising of Dharma, the realm of Dharma, and the unsurpassed perfect enlightenment. Just as with the enjoyment of desire and so on, transforming as desired, and also the distinctions of samādhis such as the Space Treasury, one should become accustomed to them as appropriate through habit. This is the summarized meaning. Here, some questioners say, "What is the use of the practice of learning?" and so on. Because suchness is self-established by nature and does not arise from conceptual thought, therefore, what should one become accustomed to in this way? For what is grasped by conceptual thought, practice will necessarily arise. For what is understood as the distinction of appearances by nature, one also understands those four suchnesses. By the distinction of the three conducts, one obtains the fruit of habit, and by becoming accustomed to this, bodhi arises. The examples such as "As fire arises from wood" are easy to understand. Now, it shows the complete examination of the disciple, such as "If there is a cunning and wise person," and so on. Cunning is being extremely focused on concealing one's own faults, laziness is being deficient in diligence, slandering the guru is mocking the guru, inferior wisdom is thinking that it is difficult to attain bodhi in three countless eons, what can this do and being discouraged, completely abandoning the guru's qualities and repeatedly contemplating faults, therefore it is called affliction, which is not being able to practice. One also wants to quickly attain suchness, and with anger says that the teacher's words are not true words.
Tibetan
་ཤིང་གཡོ་བའོ། །འཁོར་གྱི་ནང་དུ་གནས་པ་ན་འབྱོར་ཞིང་སླར་ཡང་གཅིག་པུ་དབེན་པ་ན་གནས་པའི་མདུང་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ངན་པས་ཁྱབ་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་སློབ་མ་ངན་པ་དེ་རང་གི་བུ་ཡིན་ཞིང་བྱམས་པའི་གནས་ཡིན་ཡང་དྲུང་དུ་གཞག་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། བླ་མས་ཟིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བླ་མའི་གཞན་དབང་ངམ་འཕགས་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། བླ་མ་བླ་ན་མེད་པའོ། །རྗེའུའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྗེའུའི་རིགས་རྗེའུ་ལས་སྐྱེས་ པའོ། །རྒྱལ་རིགས་ནི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་དོ། །མཆོག་ནི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའི་རིགས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གང་ཞིག་དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པར་ལྟ་བ། རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་གང་བློས་རྟོགས་ཤིང་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་དྲིན་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ། །འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་གང་གིས་མང་དུ་ཐོས་ཤིང་མཐོང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དེ། ལུང་སྦྱོར་བ་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་དམན་པ་ཡིན་ན། ལུང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རང་ལ་ཕན་པ་ཙམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་ནུས་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་སྨྲ་ཞིང་བསྟན་བཅོས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ཙམ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཆུའོ། །སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ནི་སྐྱོ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་ནོ། །སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་ནོ། །ལུང་ལས་ཡོངས་སུ་འཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་ཕན་ཚུན་སྦྱར་མི་ནུས་པ་ནི་བློ་གྲོས་བླུན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚིག་གི་ཡོན་ཏན་མེད་ན་བརྙས་པར་འོས་པའོ། །གནས་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། དྲན་པ་ནི་ཐོས་པ་མི་བརྗོད་པའོ། །བློ་གྲོས་ནི་དོན་འཛིན་པ་ལ་མྱུར་བའོ། །བརྟན་པ་ནི་དོན་མི་གཏོང་བའོ། །བློ་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་རྣམས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་ཞིང་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པས་ལུང་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་སྟོན་པ་དང༌། ལུང་དབོག་པའི་གནས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པའོ། །རིམ་པ་ལྔ་པའི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སེམས་ལ་དམིགས་པའམ། བླ་ན་མེད་པའི་དགོངས་པ་སྟེ། རིམ་པ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། རིམ་པ་གསུམ་པ། བདག་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་འགྲེལ་པ། རིམ་པ་གཉིས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས། རི
Chinese
是树摇动啊。处于眷属之中则富裕，再次独自处于寂静处则是矛。像这样遍布恶劣本性的想法的恶劣弟子，即使是自己的儿子，是慈爱的对象，也不应放在身边，应如此理解。因为什么呢？因为被上师所摄持，意思是依附于上师的自在或圣者，上师是无上的。所谓“旃陀罗种姓”等等，旃陀罗种姓是从旃陀罗所生。刹帝利种姓是国王的血统。最高贵的是婆罗门种姓，这是指人的四种种姓。无论谁，具备善良的功德，完全了知，具有精进，视上师与佛陀相同，以智慧理解诸佛的教法，并具有信心，就对他这样说。那是施予恩惠之处。对于聚集等等的传承，无论谁听闻和见到很多，就对他这样说。如果精通经文结合和思辨，这样的人如果对上师的侍奉不够，就不会获得经文，因为他连对自己有利的事都做不到，怎么能利益他人呢？仅仅是宣说论典和发出论典的声音，只是论典的嘴巴。令人沮丧的原因是使人沮丧。所谓“或者”，是指另一方面。具有福分是指有福德。从经文中完全获得，却不能在意义上互相结合，这是愚笨的智慧，这样的人如果缺乏词句的功德，就应该被轻视。所谓“六处”，是指了知六边的分类，忆念是指不忘记所听闻的。智慧是指对把握意义迅速。坚定是指不舍弃意义。智慧是指擅长极度显示。在这些方面通过精进完全获得并具备，通过侍奉上师而获得经文。像这样的传承是能够示教和传授经文之处。名为《次第五释难明义》中，是对心的专注或者无上的意旨，是第二次第的解释。 第三次第，加持自身的解释。 在充分显示第二次第后，次第
English
It is the shaking of the tree. Being in the midst of the retinue is prosperous, and again being alone in a solitary place is a spear. Such a bad student with a mind pervaded by bad nature, even if he is his own son and an object of love, should not be kept close. How is that? Because he is possessed by the lama, meaning he is attached to the lama's independence or the noble one, the lama is unsurpassed. The so-called "Candala caste" and so on, the Candala caste is born from Candala. The Kshatriya caste is the lineage of kings. The highest is the Brahmin caste, which refers to the four castes of people. Whoever possesses virtuous qualities, fully knows, has diligence, regards the lama as equal to the Buddha, understands the teachings of the Victorious Ones with wisdom, and has faith, is said to be so. That is the place of bestowing kindness. To the lineage of gatherings and so on, whoever hears and sees a lot is said to be so. If one is skilled in combining scriptures and speculation, but is deficient in serving the lama, he will not obtain the scriptures, because he cannot even do what is beneficial to himself, how can he benefit others? Merely speaking the treatises and uttering the sound of the treatises is just the mouth of the treatises. The cause of discouragement is what causes discouragement. The so-called "or" refers to another aspect. Having fortune means having merit. Completely obtained from the scriptures, but unable to combine with each other in meaning, this is foolish wisdom, and such a person, if lacking the qualities of words, should be despised. The so-called "six places" refers to knowing the classification of the six extremes, and mindfulness means not forgetting what has been heard. Wisdom means being quick to grasp the meaning. Steadfastness means not abandoning the meaning. Wisdom means being skilled in showing extremely. In these aspects, one is completely attained and possessed through diligence, and obtains the scriptures through serving the lama. Such a lineage is capable of teaching and transmitting the scriptures. In the commentary on the difficult points of the Fifth Stage, called "Clarifying the Meaning," it is the focus on the mind or the unsurpassed intention, which is the explanation of the Second Stage. Third Stage, the explanation of blessing oneself. After fully showing the Second Stage, the stages