English
Or, the characteristic of conditioned phenomena is arising, etc. Precisely because of that, the so-called unborn is because it is neither existent nor non-existent. For example, all phenomena cannot arise from existence, because they have already arisen. Non-existence is like a turtle's egg. The so-called unspeakable is because the letters of the names of speech do not occur simultaneously, so ultimately there is no such thing as speech, just like the previous occurrence. The unconditioned is because the characteristic of the conditioned is not made simultaneously, nor is it accomplished gradually. For example, when it arises, if there is no abiding at that time, then what will arise? Because it does not abide. Even at the same time, if it is not born, there is no abiding. So how is it? Like the sky and, that is it. Like the sky and, it is said. Bodhicitta is non-discriminating wisdom. Bodhi is the direct realization of phenomena without distortion. The characteristic of non-duality is that the sky and bodhicitta are not separate, they are not different. For example, just as the sky exists in name, but does not exist ultimately, so bodhicitta also exists in true conventional truth, but does not exist ultimately. That meaning is: emptiness wisdom is like the sky. Because it is both emptiness and wisdom, emptiness wisdom is without self-nature. It is like the sky, existing in name, but not existing when analyzed. That meaning is related to the Buddha knows. What kind of Buddha? The Buddha who makes the three times a dwelling place and realizes the three times. What kind of thing is that? Realizing all the essence of bodhi. Because it has the wisdom of knowing everything. The great self is the great emptiness, because it is considered to be self-nature. To the Buddha who has such qualities, emptiness wisdom knows, that is the meaning. Therefore, the Bodhisattva should practice. What is said is from the beginning of all phenomena, because the place of all phenomena is the nature of the aggregates, etc. Peace is the nature of auspiciousness such as the initial goodness. No place is
Tibetan
ན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཀྱང༌། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདུ་ཤེས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ཞན་པ་ནི་ཐོས་པ་ཆུང་བ་འམ་ལས་དང་པོ་པའོ། །དེ་ཡིས་དེ་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཀུན་གྱི་གཉེན་ པོར་འགྱུར་བ་ཡོད་དོ། །སྒོམ་པ་པོ་དེས་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ཡིས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་ཞིག་སྟོང་པའི་ལྟ་བ་ཅན། །དེ་ནི་བཅོས་སུ་དཀའ་བར་གསུངས་ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་གང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགེ་བ་ནི་སྨད་པ་ལས་ལོག་པ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་རྩྭ་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་ལྟར་རྣོ་བའི་ཤེས་རབ་ལྟར་ནི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ། །དེ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་བརྒྱུད་པ་ནི་རྒྱུན་དང་ཞེས་པའོ། །ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པས་ན་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེའོ། །དེ་དང་འདྲ་བའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཐ་མི་དད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ་ཞེའོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་མི་འདོད་ཅེས་ཏེ། ལྟ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མི་འདོད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་སྟོང་པའི་སེམས་ཅི་འདྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མཚོན་བྱ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ན། །གནས་པ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་དོན་མེད་པའི་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚན་ཉིད་མཐུན་པར་གནས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་བས་ནམ་མཁའ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པའོ། །དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་ནམ་མཁའ་སྒོམ་པ་ཆུད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཆུད་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་ཡུམ་ལས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མེད་པ་ལས་སྟོང་པ་ ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བརྟགས་པའི་ལྟ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སེང་གེ་ཡིན་ཏེ་རི་དགས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ལྟར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཕྱི་ནང་རྫས་སུ་སྨྲ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་གཉིས་ནི་ཕྱིའི་རྫས་སུ་སྨྲའོ། །སེམས་ཙམ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲས་སོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་གང་དང་གང་ལ་ཞུགས་ན་ཡང་ཞེས་ཏེ་ལྟ་བ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ནས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི། གང་གི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པ་གང་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟག་གྱུར་མིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བས་ན། མི་རྟག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །ཞེས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དང་ཅིང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་རིག་པ་ཙམ་ནི་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །ཡང་རིག་པ་གཞན་སེམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྟ་བ་བཞི་ཀ་ཡང་མཐུན་པར་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པར་འདོད་པ་འདྲ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་ལྟ་བ་པོ་དེ་རྣམ་པ་བཞི་ནད་པ་ཡིན་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དབུ་མ་པས་རིགས་པ་གསུངས་པ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་དུ། །སེམས་ནི་གྲུབ་སྟེ་དུས་ཀུན་ལ། །ཞེས་ཏེ་གདོང་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་དུས་གསུམ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གསུངས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ཏུ་ཡང༌། བདག་པོར་གནས་པ་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བས་མཐུན་པར་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ལས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཞེ
Chinese
是认识到与自性相违背的方面不存在。其余的已经说过了。然而，如“无生即是空性”等等，在五蕴等其他法不存在时，空性是认识到的一种概念。所谓“于彼无所缘”，意思是心和心所生的不是所缘。所谓“慧力弱者”，是指听闻少者或初学者。 “彼以彼非修”，意思是空性是所有一切的对治。 “彼修行者非修”，就是这个意思。如是，在《根本慧论》中说：“以断除一切见，胜者说为空性。若人执持空性见，则彼难疗。” 那么，无心之相的空性是什么的体性呢？即“善与”等等。善是指与恶相对立，即断除杀生等等。或者像用智慧像吉祥草的尖端一样锐利是善，与此相反的就是不善。认识到这二者各自的体性，就是善与不善的分别念。这些通过因果的缘起相连，就是“相续”。又因为每一刹那都在生灭，所以说是“断灭”的体性。佛陀说，像这样，善与不善无差别地是空性。因此说，不希望空性之外的其他，即所有见解也都不希望在世俗中，善与不善相互依存之外还有其他的空性。那么，像这样，不离世俗的空性之心是怎样的体性呢？ “无所表诠之心，安住虚空之体性。”意思是，没有能用“有”和“无”这样的词语来表示的心，与虚空的体性相符而安住。例如，世间俗人会说“虚空”这个词。但在胜义谛中，就像无自性的体性一样。因此，通达修习虚空就是想要修习空性。通达就是证悟其意义。因此，在《般若经》中也说，善现！修习虚空就是到达般若波罗蜜多。
English
It is to realize that there is no aspect that contradicts self-nature. The rest has already been said. However, such as "The unborn is emptiness," etc., when the aggregates and other dharmas do not exist, emptiness is a concept that is realized. The so-called "without an object of focus" means that what arises from the mind and mental factors is not an object of focus. The so-called "weak intellect" refers to those who have heard little or are beginners. "He does not meditate on it," means that emptiness is the antidote to all things. "That meditator does not meditate," that is the meaning. Thus, in the Root Wisdom Treatise, it is said: "By cutting off all views, the Victorious Ones speak of emptiness. Whoever holds a view of emptiness, that one is difficult to cure." So, what is the nature of emptiness, which is the characteristic of no-mind? It is "virtue and" and so on. Virtue is the opposite of evil, that is, refraining from killing, etc. Or, like wisdom as sharp as the tip of kusha grass is virtue, and the opposite of that is non-virtue. Knowing these two as their own characteristics is the discrimination of virtue and non-virtue. These are connected through the causal relationship of cause and effect, which is "continuity." Also, because it arises and ceases in every moment, it is said to be the nature of "cessation." The Buddha said that, like this, virtue and non-virtue are non-different as emptiness. Therefore, it is said that one does not desire anything other than emptiness, that is, all views do not desire any other emptiness in conventional truth other than the interdependence of virtue and non-virtue. So, what is the nature of the empty mind that is not separate from conventional truth? "The mind without representation, abides in the nature of space." It means that the mind without anything to be represented by words such as "exists" and "does not exist" abides in accordance with the nature of space. For example, ordinary people in the world would use the term "space." But in ultimate truth, it is like the nature of no self-nature. Therefore, mastering the meditation on space is wanting to meditate on emptiness. Mastering is realizing the meaning. Therefore, in the Perfection of Wisdom Sutra, it is also said, "Subhuti! Meditating on space is going to the Perfection of Wisdom."
Chinese
是修习之义。如是，与所有世俗之法无别，故为空性，因此，空性所考察的见者们的法，即是空性，所说的是空性等。其中，空性是狮子，如狮子令山鹿惊恐一般，所有说有实物者，即是外道等所说。因此，外道是说内外事物为实体的，声闻乘二者是说外在事物为实体的。唯识宗是说仅为识而已。无论进入何种与之相似的，即是说那些见解也是无自性的缘故。如是，总的说了见解为空性之后，又说唯识宗仅仅是空性的体性，即是“何之识”等。唯识宗者，凡是成为刹那识的，其识并非恒常，因为一切刹那皆是无常。因此，“无常之心，与空性不相违”，因为无常与空性不相违且意义相同。如是，唯识宗的见解也必须承认识仅仅是空性。再说，其他的识，心的无常性等，四种见解也一致认为心是刹那的。其中，四种见解是说有部等，因为皈依三宝，以及无我和认为无常是相同的。因此，那些等，即是说那些四种见解者是有病者，所以理应承认心是空性。再说，中观宗所说的理，“事物无自性，心则成，于一切时”，即是说，并非从正面产生的心，仅仅是依赖关系，存在于三时之中的总结语。因此，“事物无自性故，说无自性也”，如果分析蕴等和识，因为无自性，所以是无自性的缘故。如果言语中也说“舍弃住于我者之后”，等，即是说与佛的见解一致，安住于无我之见，再说唯识宗。
English
It is the meaning of practicing. Thus, being inseparable from all conventional dharmas, it is emptiness. Therefore, the dharma of those who contemplate emptiness is emptiness, which is said to be emptiness, etc. Among them, emptiness is a lion, just as a lion frightens mountain deer, all those who speak of reality, that is, what is said by heretics, etc. Therefore, heretics speak of inner and outer things as entities, and the two of the Hearers' Vehicle speak of external things as entities. The Mind-Only school says that it is only consciousness. No matter what is entered that is similar to it, it is said that those views are also without self-nature. Thus, after generally saying that views are emptiness, it is also said that the Mind-Only school is only the nature of emptiness, that is, "whose consciousness," etc. Those of the Mind-Only school, whoever becomes a momentary consciousness, their consciousness is not constant, because all moments are impermanent. Therefore, "the impermanent mind does not contradict emptiness," because impermanence and emptiness are not contradictory and have the same meaning. Thus, the view of the Mind-Only school must also admit that consciousness is only emptiness. Furthermore, other consciousnesses, the impermanence of the mind, etc., all four views agree that the mind is momentary. Among them, the four views are the Sarvastivada, etc., because taking refuge in the Three Jewels, as well as the selflessness and the belief in impermanence are the same. Therefore, those, etc., that is to say, those four views are sick, so it is reasonable to admit that the mind is emptiness. Furthermore, the reasoning stated by the Madhyamaka school, "things are without self-nature, the mind is established, at all times," that is to say, the mind that is not produced from the front is only a dependent relationship, and it is the concluding remark that exists in the three times. Therefore, "because things are without self-nature, it is said to be without self-nature." If the aggregates and consciousness are analyzed, because they are without self-nature, they are without essence. If it is also said in words, "after abandoning the one who dwells in me," etc., that is to say, in accordance with the view of the Buddha, abiding in the view of selflessness, and again the Mind-Only school.