Tibetan
ཡོད་དེ་མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་དཔེ་ནི་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །བྱས་པ་ནི་འདུས་བྱས་པ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མི་རྟག་པ་ནི་འཇིག་པ་སྟེ་རྐྱེན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདུས་བྱས་ཡོད་པས་འཇིག་པ་བཞིན་དུའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཐར་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ ན། ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ་རྩ་བའི་དྲུག་པོས་སེམས་ཉིད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དགེ་བ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སེམས་པ་སྐྱེ་བའོ། །ལས་ལས་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བག་ཆགས་པའི་གནས་སེམས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། སེམས་དེ་ཡང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བག་ཆགས་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་གཟིར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བག་ཆགས་དེ་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་སྤངས་པ་ནི། བག་ཆགས་བསལ་ནས་བདེ་བའོ། །ཞེས་ཏེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེ་བའི་སེམས་ནི་ཞི་བ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་སེམས་ནི་རྨོངས་པ་མིན། །ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་པ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྨོངས་པ་ཡིས་དེ་ཉིད་རིག །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་རིག་པས་གྲུབ་པ་འཐོབ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རབ་ཏུ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནང་ན་རབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་དེ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བདག་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་དོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི། མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་ དང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གཟུང་བ
Chinese
有如火与烟。其譬如所作皆无常。所作者，如瓶等有为法，无常者，乃坏灭，因其受制于缘故。因此，显示了有为法存在即会坏灭。如是，若自性与世俗融为一体，如何能得解脱？ 所谓世俗等，二者皆为烦恼，以六根本烦恼使自心染污，且使未来善法不生，已生者亦被遮蔽。此应知为无明。因此，世俗生于烦恼。因烦恼之故，生起行善等业之心。业亦生心。善等业，积习之所，心即生起。心乃习气痛苦，此心亦为善等，因习气行所逼迫故。若知痛苦之习气自性而舍弃之，即是消除习气而得安乐。如是，应知心堪能。安乐之心即寂静，无有烦恼，因心观诸法为空性故。因此，寂静之心非愚昧，因其不障蔽证悟真实义故。不愚昧者即能知彼性。胜义谛乃空性之自性之义。以知彼性而得成就，得涅槃，即从三苦中解脱。是故，最胜菩提心即是空性，如是宣说。无自性之空性，于菩提心中已善说故。宣说了空性无自性之菩提心之差别，即如是彼性，因其不变异故。真实之边际，即不颠倒之故。痛苦即五蕴，因其乃行苦之自性故。如是亦云：轮回之蕴即是苦。如是说。痛苦与无我之菩提心即是痛苦无我。等字之意为：无相与胜义，以及法界乃所取
English
It exists like fire and smoke. Its example is like conditioned things being impermanent. Conditioned things are like a vase, and impermanence is destruction, because it is subject to conditions. Therefore, it is shown that conditioned things exist and thus decay. If suchness and conventional truth become one, how can one be liberated? The so-called conventional truth and so on, both are afflictions, because the six root afflictions defile the mind, prevent future virtues from arising, and obscure those that have arisen. This should be understood as ignorance. Therefore, conventional truth arises from afflictions. Due to afflictions, the mind of performing virtuous deeds and so on arises. Mind also arises from actions. Virtuous deeds and so on, the place of accumulation of habits, the mind arises. Mind is the suffering of habits, and this mind is also virtuous and so on, because it is oppressed by the habits of actions. If one knows the nature of the suffering of habits and abandons it, it is to eliminate habits and attain happiness. Thus, one should know the mind to be workable. The mind of happiness is tranquility, without afflictions, because the mind views all phenomena as emptiness. Therefore, the tranquil mind is not ignorant, because it does not obscure the realization of the true meaning. The non-ignorant one knows that nature. The ultimate truth is the meaning of the nature of emptiness. By knowing that nature, one attains accomplishment, attains Nirvana, that is, liberation from the three sufferings. Therefore, the supreme Bodhicitta is emptiness, as it is said. The emptiness of no-self-nature is well spoken of in the Bodhicitta. The difference between the Bodhicitta of emptiness and no-self-nature is spoken of, that is, like that nature, because it does not change. The true limit is because it is not inverted. Suffering is the five aggregates, because it is the nature of the suffering of action. Thus it is also said: The aggregates of Samsara are suffering. Thus it is said. The Bodhicitta of suffering and no-self is the suffering of no-self. The meaning of the word "etc." is: signlessness and ultimate truth, and the realm of Dharma is what is to be taken.
Tibetan
་ཡིན། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་དོན་དེས་བསྡུ་བ་ནི་གང་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དག་ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་ངོ༌། །སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ་ནི་དབུ་མའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་རྟོགས་པའོ། །གྲོལ་བའི་སྐལ་བ་མི་ལྡན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྲེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། གཏི་མུག་ཅན་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་ཏེ་ལྷ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ནས་དངོས་པོ་ཅན་དུ་གྱུར་མ་ཐག་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགྱུར་བས་ན་སྲིད་པར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པའི་དོན། ད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་དེའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ལྟར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ན། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སྦྱོར་བས་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་ནི་སྨོན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་གཞན་དོན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དགའ་པའི་བློའོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས་ཐེ་ཚོམ་ཡང་མེད་པའོ། །སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་དགོས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཕ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ས་བོན་དང་ལུས་རྟས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཕ་དང་མའོ། །ཕ་དང་མའི་རིགས་ནི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །ལེགས་པར་བྱེད་པས་ཕན་བྱེད་པའོ། །ཕན་དུས་གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། སྔོན་དུས་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཚེ་རབས་ནས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་ལ་དྲིན་ལན་བྱ་ བར་འོས་ཏེ། ཕན་ལན་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གདུག་པར་བྱེད་པས་སོ། །གང་དུ་ཞེ་ན་སྲིད་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་སྦྱིན་པ་ལྟར་རིག་པའི་དུས་སུ་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱ་ཞེ་ན། མཐོ་རིས
Chinese
是。如此这般，在开示了胜义菩提心的体性之后，以其意义所摄持的，如“何者”等等。所谓“何者”，是指任何瑜伽士。不了解空性，即是不了知中观菩提心无自性。不具解脱之分，即是不能现证圆满正等菩提。那会变成什么呢？从“贪欲”等开始。愚痴者，是不如实了知诸法无自性的意义，因为执着一切事物。六道，是以世俗的观点来说的，即天等。意思是说，不了解无自性的意义，一旦变成有实体的，就会转变为以有存在的形态去分别，因此会堕入轮回。胜义菩提心的解释已经讲完了。 世俗菩提心广大安立之义。 现在，安立真实的世俗菩提心，从“空性”等开始。因此，空性的瑜伽士如是修习。因此，如是修习胜义无自性菩提心的瑜伽士，应当修习具有悲心。因此，以悲心与空性结合为瑜伽。那仅仅是为了他人的利益，如“为了他人”等等。天界和解脱，是希望并使之解脱，所以是为了他人。对众生之利益有染著的智慧，是欢喜之心。对此没有怀疑，所以也没有疑惑。修习悲心的理由，如“父亲”等。因此，因为是产生种子和身体的因素，所以是父母。父母的种类是善知识。因为行善，所以是利益者。利益的时间是什么时候呢？是过去的时间，即从无始的轮回以来。因此，应当报答众生的恩情，已经开示了应当报答恩情。为什么呢？从“烦恼”等开始，即是作恶。在哪里呢？从“有”等开始。因此，意思是说，就像因为无明的力量而给予痛苦一样，在智慧的时候给予安乐。为什么利益众生呢？天界
English
It is. Thus, after showing the nature of the ultimate Bodhicitta, what is gathered by that meaning, such as "who" and so on. "Who" means any yogi. Not knowing emptiness means not understanding the lack of inherent existence of the Madhyamaka Bodhicitta. Not having the fortune of liberation means not being able to manifest perfect and complete enlightenment. What will that become? Starting from "craving" and so on. The ignorant one is the one who does not truly know the meaning of the lack of inherent existence of all phenomena, because they are attached to all things. The six realms are spoken of from the perspective of worldly views, such as gods and so on. The meaning is that if one does not understand the meaning of the lack of inherent existence, and immediately becomes substantial, the mind will transform into discriminating in the form of existence, and therefore will fall into samsara. The explanation of the ultimate Bodhicitta is finished. The meaning of the extensive establishment of conventional Bodhicitta. Now, establishing the true conventional Bodhicitta, starting from "emptiness" and so on. Therefore, the yogi of emptiness practices in this way. Therefore, the yogi who practices the ultimate lack of inherent existence of Bodhicitta in this way should practice with compassion. Therefore, the union of compassion and emptiness is yoga. That is solely for the benefit of others, such as "for others" and so on. Heaven and liberation are hoping and causing liberation, so it is for others. The wisdom that is attached to the benefit of sentient beings is the mind of joy. There is no doubt about this, so there is no doubt. The reason for cultivating compassion is like "father" and so on. Therefore, because it is the cause of producing seeds and bodies, it is parents. The kind of parents is a spiritual friend. Because of doing good, it is a benefactor. When is the time of benefit? It is the past time, that is, from beginningless samsara. Therefore, one should repay the kindness of sentient beings, and it has been shown that one should repay the kindness. Why? Starting from "afflictions" and so on, that is, doing evil. Where is it? Starting from "existence" and so on. Therefore, the meaning is that just as suffering is given due to the power of ignorance, happiness is given at the time of wisdom. Why benefit sentient beings? Heaven