Tibetan
་པོར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཕྱི་ནང་རྫས་སུ་སྨྲ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་གཉིས་ནི་ཕྱིའི་རྫས་སུ་སྨྲའོ། །སེམས་ཙམ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲས་སོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་གང་དང་གང་ལ་ཞུགས་ན་ཡང་ཞེས་ཏེ་ལྟ་བ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ནས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི། གང་གི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པ་གང་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟག་གྱུར་མིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བས་ན། མི་རྟག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །ཞེས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དང་ཅིང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་རིག་པ་ཙམ་ནི་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །ཡང་རིག་པ་གཞན་སེམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྟ་བ་བཞི་ཀ་ཡང་མཐུན་པར་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པར་འདོད་པ་འདྲ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་ལྟ་བ་པོ་དེ་རྣམ་པ་བཞི་ནད་པ་ཡིན་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དབུ་མ་པས་རིགས་པ་གསུངས་པ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་དུ། །སེམས་ནི་གྲུབ་སྟེ་དུས་ཀུན་ལ། །ཞེས་ཏེ་གདོང་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་དུས་གསུམ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གསུངས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ཏུ་ཡང༌། བདག་པོར་གནས་པ་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བས་མཐུན་པར་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ལས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབས་ནས་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དཔེ་ནི་བུ་རམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ལྟར་ཡང་མངར་བ་ཚ་བ་མི་འདོར་བ་ལྟར་རོ། །དོ
Chinese
所有宣说者，即是外道等的论述。因此，外道认为内外事物皆为实有，声闻乘二者则认为外物为实有。唯识宗则认为仅是识而已。无论与此相同者，皆因其见解无自性之故。如此宣说见解总为空性后，又宣说唯识本身为空性之体性，即是“何之识”等。唯识宗认为，任何成为刹那识的识，其识并非恒常，因为一切刹那皆是无常。因此，“无常之心，与空性不相违”，因为无常与空性无别，意义相同。如此，唯识宗的见解也必须承认识仅仅是空性。再说“其他识的心的无常性”等，四种见解一致认为心是刹那性的。其中的四种见解是分别说部等，因为皈依三宝、无我、以及认为无常是相同的。因此，“彼等”等，即是说，因为这四种见解的持有者都是病人，所以理应承认心是空性。此外，中观宗宣说了理证：“事物无自性，心于一切时成立”，即是从未产生的心，仅是缘起，存在于三时中的结论。因此，“事物无自性，故说无自性”。如果分析蕴等和识，因为无自性，所以是无自性性。如果言语上说“舍弃住于我”，等等，即是与佛陀的见解一致，安住于无我的见解，又建立唯识宗，这种想法是不合理的。为什么呢？因为“诸法之”等，诸法的无我，空性的法，并非与其自性之自性相异。其例子是红糖等，无论如何，都不会舍弃甜味和热度。结束。
English
All speakers are those who expound on non-Buddhists and so forth. Therefore, non-Buddhists assert that both internal and external things are substantial, while the two Hearers assert that external things are substantial. The Mind-Only school asserts that it is only consciousness. Whatever is similar to that, it is because those views are without inherent existence. Having thus generally taught emptiness as a view, it is also taught that Mind-Only itself is the characteristic of emptiness, such as "Whose consciousness." The Mind-Only school believes that any consciousness that becomes momentary is not permanent, because all moments are impermanent. Therefore, "The impermanent mind does not contradict emptiness," because impermanence and emptiness are inseparable and have the same meaning. Thus, even the view of the Mind-Only school must acknowledge that consciousness alone is emptiness. Furthermore, "The impermanence of the mind of other consciousnesses," and so on, all four views agree that the mind is momentary. The four views are the Vaibhashika and so on, because they are similar in taking refuge in the Three Jewels, selflessness, and believing in impermanence. Therefore, "Those," and so on, means that because the holders of these four views are all sick, it is reasonable to admit that the mind is emptiness. Furthermore, the Madhyamika school stated the reasoning: "Things are without inherent existence, the mind is established at all times," which is the conclusion that the mind that has never arisen from the beginning is only dependent origination and exists in the three times. Therefore, "Because things are without inherent existence, it is said to be without inherent existence." If the aggregates and so on and consciousness are analyzed, they are without inherent existence, so they are without essence. If it is said in words, "Having abandoned dwelling in self," and so on, that is, being consistent with the view of the Buddha, abiding in the view of selflessness, and then establishing the Mind-Only school, this idea is unreasonable. Why? Because "Of all dharmas," and so on, the selflessness of all dharmas, the dharma of emptiness, is not different from its own nature of self-nature. The example is brown sugar and so on, in any case, it will not abandon sweetness and heat. The end.
Tibetan
ན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཟད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་སྟོང་པར་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བས་ན་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་མོ། །དོན་དེ་ཁོ་ན་གསུངས་པ། མ་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །དང་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་སོགས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། །རྒ་ཤི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་གྱི་ཡན་ལག་ལ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཐའ་ཞེས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་རྫོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་མེད་ན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པ་ཞེས་པ་ ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ཡན་ལག་མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་གཉིས་དང་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་དང༌། རང་གི་བརྒྱད་དེ་དུམ་བུ་གསུམ་དང་ཚེ་གསུམ་མགོ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུའི་ཡན་ལག་དང་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་སྟེ་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་འདོད་དེ་ཞེས་པ་ནི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚེ་སྔ་མའི་སྲིད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང་འདིས་མ་རིག་པ་སྐྱེ། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་སྐྱེ། དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་ལྔ་སྐྱེ། །དེ་ནས་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་སྐྱེ། དེ་ལས་སྲིད་པ་སྐྱེ། །དེ་ལ་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་དང༌། །བྱ་བ་ཉིད་དོ་དེ་ལས་གཞི། །དེ་ལས་གཞི་དན་ཉོན་མོངས་སྐྱེ། །འདི་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ལུགས། །གང་དུ་འ
Chinese
那么，这就是从“一切”开始，意思是说，如果分析蕴等任何法，都是没有自性的。如果一切法都成为空性，那么中观的见解难道不成为衡量标准了吗？如果这样问，回答是“自性”等，意思是说，诸法的自性只是空性，但并不认为缘起的因果是空性。如果这样，难道会变成常恒吗？回答是说了“因此”。“因此”的意思是，因为是空性，所以因果之法只是缘起而已。为了说明这个道理，说了“无明”等。十二缘起也只是因果的联系，并不是因果的关系。其中，无明是前世的业和烦恼，是对真实意义的遮蔽。“第一”这个词，要用“等”字来理解，即包括行等。“老死”指的是从识到受之间的支分，因为是痛苦。这被称为“尽头”，只是十二支的数量圆满而已，并不是最终的尽头，因为来世还有识等五支的体性。如果不是这样，会怎么样呢？回答是“如幻”等。其中，十二支指的是 前世的支分无明和行二者，以及前世的生和老死二者，加上自己的八个支分，即三个部分，为了遣除三世的迷惑。或者说，因的支分和果的支分，即无明、行、爱、取、有，这些是因。其余的是果。所谓“他们认为”，是指中观派认为十二支是没有自性的。这样，通过没有自性的方式，说了“支分”等。前世的有和取，由此产生无明。从无明产生行。从行产生识到受之间的五支。然后产生爱和取。从爱和取产生有。由此产生前世的生和老死。对此，《俱舍论》中说：烦恼生烦恼，行为是其基础，从其基础又生烦恼，这是有支的次第。何处……
English
So, this is from "all," meaning that if any dharma such as the aggregates is analyzed, it is without inherent existence. If all dharmas become emptiness, then doesn't the Madhyamaka view become a measure? If asked this, the answer is "inherent existence," etc., meaning that the inherent existence of dharmas is merely emptiness, but it is not asserted that the cause and effect of dependent origination is empty. If so, will it become permanent? The answer is that "therefore" is said. "Therefore" means that because it is emptiness, the dharma of cause and effect is merely dependent origination. To explain this meaning, "ignorance" etc. are said. The twelve links of dependent origination are also merely the connection of cause and effect, not the relationship of cause and effect. Among them, ignorance is the karma and afflictions of the previous life, which obscures the true meaning. The word "first" should be understood by the word "etc.," that is, including formations etc. "Old age and death" refers to the limbs from consciousness to feeling, because it is suffering. This is called "the end," which is only the completion of the number of twelve links, but it is not the ultimate end, because in the next life there is the nature of the five limbs such as consciousness. If it is not like that, what will happen? The answer is "like an illusion" etc. Among them, the twelve links refer to the limbs of the previous life, ignorance and formation, and the birth and old age and death of the previous life, plus one's own eight limbs, that is, three parts, in order to dispel the confusion of the three times. Alternatively, the limbs of cause and the limbs of effect, that is, ignorance, formation, craving, grasping, and existence, these are the cause. The rest are the effect. The so-called "they assert" means that the Madhyamikas assert that the twelve links are without inherent existence. In this way, through the way of being without inherent existence, "limbs" etc. are said. The existence and grasping of the previous life, from this ignorance arises. From ignorance, formation arises. From formation, the five limbs from consciousness to feeling arise. Then craving and grasping arise. From craving and grasping, existence arises. From this, the birth and old age and death of the previous life arise. Regarding this, the *Abhidharmakośa* says: Afflictions arise from afflictions, action is its basis, from its basis afflictions arise again, this is the order of the limbs of existence. Where...