Tibetan
ན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ནི་བྱང་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆུབ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསླབ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་སྟེ་འོག་མ་གཉིས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་མགོ་འདྲེན་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དུས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་མཚོན་པའོ།། བཟུང་ནས་ཞེས་པ་ནི་དང་དུ་ལན་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅས་པའི་དུས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་དུས་ལ་སྙེགས་པའི་སྒྲའོ།། བྱང་ཆུབ་ནི་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་སྙིང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱི་དོན་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་གནས་བརྟན་པའོ། །གནས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །རབ་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་དུས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་པ། ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་བསྒྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལས་སིལ་བུ་བསྟན་པ་ལས། འདིར་མུ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ལས་རེ་ཞིག་ངན་སོང་གསུམ་བསྒྲལ་བའི་དོན་ནི་མ་བསྒྲལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་ཏེ། མ་བསྒྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་ན་མ་བསྒྲལ་བའི་སེམས་ཅན་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་མ་བསྒྲལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བས་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉམས་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་ལས་མི་ཐར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚ་གྲང་དང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་གཞི
Chinese
如金刚那样的真如现证菩提，即是断尽和不生的自性，因为是五种智慧的体性，所以就像这样：以断尽的智慧的体性，如明镜般的智慧等四者，使不生的智慧的体性，法界智慧圆满证悟。 又或者，对一切法不颠倒地学习的思择，就是菩提，一切都是自性。那本身是伟大的，因为它与下面的两个和圆满菩提不同。因此，发起菩提心，就是通过修习的力量，使心无二显现。如是，是指引导意义的开端。我，是指进入密咒之门的瑜伽士。而“也”字，不仅是佛陀薄伽梵和菩萨，这就是总结。时间是五蕴的体性，因为刹那间坏灭且无常。这，是指显现的指示。 抓住，是指接受。简而言之，从此时起抓住，是指在如来和上师面前立誓的时间。多少，是指趋向无边时间的语气。菩提，就是已经说过的。它的精华是菩提精华，因为要成办自性的意义。在，是指所依稳固。住，是指显现。极，是指显示达到时间尽头的程度。其余的已经说过了。 开显世俗菩提心 现在，以世俗菩提心说“我将救度未被救度的众生”等等，是薄伽梵在续部中零散开显的。在此，将其中一部分集中起来，暂时救度三恶趣的意义是“未被救度的众生”，既是未被救度的，又是众生，所以是未被救度的众生，即三恶趣。其中，未被救度，是因为被痛苦折磨，善心的忆念消失，所以无法从三恶趣中解脱。痛苦的痛苦就像这样：寒热和饥渴等等。阿赖耶
English
Suchness like Vajra is the manifest complete enlightenment, which is the nature of exhaustion and non-arising, because it is the essence of the five wisdoms, so it is like this: With the characteristic of the wisdom of exhaustion, such as the mirror-like wisdom and the other four, the characteristic of the wisdom of non-arising, the wisdom of the Dharmadhatu, is completely enlightened. Or, the discernment of learning all dharmas without inversion is enlightenment, everything is characteristic. That itself is great because it is different from the lower two and the complete enlightenment. Therefore, generating the mind of enlightenment is to manifest the non-duality of the mind through the power of practice. Thus, it refers to the beginning of guiding meaning. I, refers to the yogi who has entered the door of mantra. And the word "also" means not only the Buddha Bhagavan and the Bodhisattva, that is the summary. Time is the nature of the five aggregates, because it is destroyed in an instant and is impermanent. This, refers to the manifestation of the indication. To grasp means to accept. In short, to grasp from this time means to know the time of vowing in front of the Tathagata and the master. How much, refers to the tone of tending towards infinite time. Enlightenment is what has been said. Its essence is the essence of enlightenment, because it is to accomplish the meaning of nature. In, refers to the stability of the support. To abide, means to manifest. Extremely, refers to showing the extent to which the end of time is reached. The rest has been said. Revealing the Conventional Bodhicitta Now, with the conventional Bodhicitta, saying "I will save the sentient beings who have not been saved," etc., is what the Bhagavan revealed piecemeal from the Tantras. Here, one aspect of it is concentrated, and for the time being, the meaning of saving the three lower realms is "sentient beings who have not been saved," who are both not saved and sentient beings, so they are sentient beings who have not been saved, namely the three lower realms. Among them, not being saved is because they are tormented by suffering, and the memory of virtuous thoughts disappears, so they cannot be liberated from the three lower realms. The suffering of suffering is like this: heat and cold, hunger and thirst, and so on. Alaya
Tibetan
་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་སེམས་ཀྱིས་སྡུད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །ལས་ནི་སེམས་ཀྱིས་སྡུད་པར་བྱེད། །ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྣམ་པར་རྟོག །ལས་ནི་མཐོང་བར་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་ལྷ་དང་མི་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་བསྒྲལ་བ་སྟེ། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་མཐུས་སྡུག་བསྔལ་བཅོམ་ནས་དགེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཚ་བའི་དམྱལ་བར་གཤེགས་ནས་དམྱལ་བའི་ས་གཞི་མཚོར་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འདིར་སྨྲས་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལྡན་དམྱལ་བར་ཆེད་དུ་གཤེགས། །ས་གཞི་མཚོར་བསྒྱུར་པདྨ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས། །ཚ་བ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བྲལ་ཏེ། ། དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བྲན་པ་སྐྱེད་པར་མཛད། །དེ་བཞིན་ཁབ་ཀྱི་མཆུ་ཅན་ལ་སོགས་པའི། །ཁ་ལ་ཕྱག་གིས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་ཕབ་ནས། །བཀྲེས་སྐོམ་བཅོམ་ནས་དགེ་བའི་སེམས་ལ་བཀོད། །བུང་བ་ལ་སོགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྐལ་མཉམ་དུ། །དཀོན་མཆོག་མཚན་བརྗོད་དགེ་བ་ཐོབ་པར་མཛད། །ཅེས་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དགོས་པའོ། །ལྷ་དང་མིའི་དོན་ནི་མ་གྲོལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་བྱམས་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་པ་ནི་སྒྲོལ་བ་སྟེ་ཐར་པའི་ཆ་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དབུགས་དབྱུང་བའི་དོན་ནི་དབུགས་མ་ཕྱུང་བའོ་ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བཀག་ནས་ཤིང་ཏུ་སྟོང་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་བསྟན་ནས་ཏེ། འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་བསལ་བ་ནི་དབུགས་དབྱུང་བ་སྟེ་གཞན་དོན་ལ་བཙུད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་མི་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མ་ལུས་པའི་གོ་འཕང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། ། དེ་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་འདས་མ་ཐག་པ་མཚོན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་
Chinese
具有（业）即是说，善与非善之业由心所积聚，因此称为有情。如《楞伽经》所说：业由心所积聚，意识也进行分别，业是可见的觉悟。如是说。这些使（众生）无法获得天人和人身，因此要进行救度。通过伟大的神变力量摧毁痛苦，从而生起善心。例如，圣观世音自在前往热地狱，将地狱的地面变成湖泊等等。此处说道：大悲者特意前往地狱，地面变成湖泊，莲花也生长出来，所有热恼都脱离了痛苦，以善心创造了喜悦。同样，对于针口饿鬼等，用手将甘露倾入其口中，消除饥渴，安置于善心之中。对于蜜蜂等形貌相同的众生，念诵诸佛名号，使之获得善报。如《宝积经》所说。所谓的“义”是指生起菩提心的必要。天人和人的利益，是指“未解脱”等等，因为被贪欲等束缚。对他们生起无贪、慈爱和正确的见解，从而从轮回中解脱出来，这就是救度，即在解脱的方面生起（善心）。声闻等喘息的意义，是指“未喘息”，即阻止心和心所生的法，安住于完全空性之中。对他们开示大乘的意义，消除轮回的恐惧，这就是喘息，即安置于利他之中。菩萨不入涅槃，是指“完全”等等，因为受大悲心的驱使而安住于轮回之中。对他们开示无缘大慈悲，这就是完全不入涅槃，即不入完全无余的果位涅槃。 这二者是证悟的方法。 开示生起世俗菩提心的方法，即是安住于“如是”。“如是”一词表示刚刚过去。一切世俗之法皆无自性，但通过词语和文字来阐述世间的一切名言。
English
Having (karma) means that virtuous and non-virtuous actions are accumulated by the mind, hence they are called sentient beings. As it is said in the Lankavatara Sutra: Karma is accumulated by the mind, and consciousness also distinguishes. Karma is the realization of seeing. Thus it is said. These prevent (beings) from attaining the bodies of gods and humans, therefore they must be liberated. By the power of great miracles, destroy suffering and generate a virtuous mind. For example, the holy Avalokiteshvara went to the hot hell and turned the ground of hell into a lake, and so on. Here it is said: The greatly compassionate one deliberately went to hell, the ground turned into a lake, and lotuses also grew. All the heat was freed from suffering, and joy was created with a virtuous mind. Similarly, for needle-mouthed ghosts and others, nectar is poured into their mouths with hands, eliminating hunger and thirst, and placing them in a virtuous mind. For beings such as bees who have the same form, reciting the names of the Buddhas enables them to obtain merit. As stated in the Ratnakuta Sutra. The so-called "meaning" refers to the necessity of generating Bodhicitta. The benefit of gods and humans refers to "unliberated" and so on, because they are bound by desire and so on. Generating non-attachment, love, and correct views towards them, thereby liberating them from samsara, this is liberation, that is, generating (virtuous mind) in the aspect of liberation. The meaning of breathing for Shravakas and others refers to "not breathing," that is, preventing the mind and mental phenomena from arising, and abiding in complete emptiness. Showing them the meaning of the Mahayana, eliminating the fear of samsara, this is breathing, that is, placing them in altruism. Bodhisattvas do not enter Nirvana, which refers to "completely" and so on, because they abide in samsara driven by great compassion. Showing them impartial great compassion, this is completely not entering Nirvana, that is, not entering the complete and unremitting state of Nirvana. These two are the methods of realization. Showing the method of generating conventional Bodhicitta is to abide in "thus." The word "thus" indicates the immediate past. All conventional dharmas are without inherent existence, but all worldly terms are explained through words and letters.