Tibetan
་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སེང་གེ་ཡིན་ཏེ་རི་དགས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ལྟར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཕྱི་ནང་རྫས་སུ་སྨྲ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་གཉིས་ནི་ཕྱིའི་རྫས་སུ་སྨྲའོ། །སེམས་ཙམ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲས་སོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་གང་དང་གང་ལ་ཞུགས་ན་ཡང་ཞེས་ཏེ་ལྟ་བ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ནས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི། གང་གི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པ་གང་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟག་གྱུར་མིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བས་ན། མི་རྟག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །ཞེས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དང་ཅིང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་རིག་པ་ཙམ་ནི་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །ཡང་རིག་པ་གཞན་སེམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྟ་བ་བཞི་ཀ་ཡང་མཐུན་པར་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པར་འདོད་པ་འདྲ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་ལྟ་བ་པོ་དེ་རྣམ་པ་བཞི་ནད་པ་ཡིན་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དབུ་མ་པས་རིགས་པ་གསུངས་པ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་དུ། །སེམས་ནི་གྲུབ་སྟེ་དུས་ཀུན་ལ། །ཞེས་ཏེ་གདོང་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་དུས་གསུམ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གསུངས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ཏུ་ཡང༌། བདག་པོར་གནས་པ་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བས་མཐུན་པར་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ལས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབས་ནས་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དཔེ་ནི་བུ་རམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ལྟར་ཡང་མངར་བ་ཚ་བ་མི་འདོར་བ་ལྟར་རོ། །དོན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཟད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་སྟོང་པར་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བས་ན་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་མོ། །དོན་དེ་ཁོ་ན་གསུངས་པ། མ་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །དང་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་སོགས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། །རྒ་ཤི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་གྱི་ཡན་ལག་ལ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཐའ་ཞེས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་རྫོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་མེད་ན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པ་ཞེས་པ་ ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ཡན་ལག་མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་གཉིས་དང་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་དང༌། རང་གི་བརྒྱད་དེ་དུམ་བུ་གསུམ་དང་ཚེ་གསུམ་མགོ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུའི་ཡན་ལག་དང་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་སྟེ་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་འདོད་དེ་ཞེས་པ་ནི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚེ་སྔ་མའི་སྲིད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང་འདིས་མ་རིག་པ་སྐྱེ། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་སྐྱེ། དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་ལྔ་སྐྱེ། །དེ་ནས་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་སྐྱེ། དེ་ལས་སྲིད་པ་སྐྱེ། །དེ་ལ་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལ
Chinese
所说的那就是空性等等。其中，空性是狮子，就像狮子能吓跑鹿一样，能吓跑所有说有实物的人，也就是所有外道等的说法。因此，外道是说内外事物都是实体的。声闻乘的两种人是说外在事物是实体的。唯识宗是说只是识而已。无论与此相似的观点是什么，都是因为那些观点没有自性。这样，总的来说，观点被说成是空性。又说唯识宗本身就是空性的特征，比如“任何的识”等等。任何唯识宗的人，如果识是刹那生灭的，那么他的识就不是常恒的，因为一切刹那都是无常的。因此，“无常的心，与空性不相违”，因为无常和空性没有差别，意义相同。这样，即使是唯识宗的观点，也必须承认识只是空性。还有，“其他的识，心的无常性”等等，四种观点都一致认为心是刹那生灭的。这四种观点是说一切有部等等，因为他们都皈依三宝，并且都认为无我和无常是相似的。因此，“那些”等等，也就是说，那四种观点的持有者都是病人，所以应该承认心是空性。还有，中观宗所说的理由是：“事物无自性，心于一切时成立”，也就是说，没有从正面产生的心的缘起，仅仅在三时中存在，这是最终的结论。因此，“因事物无自性，故说无自性”。如果分析蕴等等和识，因为没有自性，所以没有自性。如果用语言说，“舍弃了作为主宰而存在”，等等，也就是说，与佛陀的观点一致，安住在无我的观点上，又去建立唯识宗，这是不合理的。为什么呢？因为“诸法的”等等，诸法的无我，空性的法，自身的特征
English
What is said to be that is emptiness, and so on. Among them, emptiness is the lion, just as the lion can scare away deer, it can scare away all those who say there are real things, that is, all the statements of heretics, etc. Therefore, the heretics say that both internal and external things are entities. The two types of Shravakas say that external things are entities. The Mind-Only school says that it is only consciousness. Whatever views are similar to this, it is because those views have no self-nature. Thus, in general, views are said to be emptiness. It is also said that the Mind-Only school itself is the characteristic of emptiness, such as "any consciousness" and so on. Any person of the Mind-Only school, if consciousness is momentary, then his consciousness is not constant, because all moments are impermanent. Therefore, "the impermanent mind does not contradict emptiness," because impermanence and emptiness are not different and have the same meaning. Thus, even the view of the Mind-Only school must admit that consciousness is only emptiness. Also, "other consciousness, the impermanence of the mind," etc., all four views agree that the mind is momentary. These four views are the Sarvastivada, etc., because they all take refuge in the Three Jewels, and they all think that non-self and impermanence are similar. Therefore, "those," etc., that is, the holders of those four views are all sick people, so it should be admitted that the mind is emptiness. Also, the reason stated by the Madhyamaka school is: "Things have no self-nature, the mind is established at all times," that is, the arising of the mind that did not arise from the front, only exists in the three times, this is the final conclusion. Therefore, "because things have no self-nature, it is said to be without self-nature." If you analyze the aggregates, etc., and consciousness, because there is no self-nature, there is no essence. If you say in words, "having abandoned existing as the master," etc., that is, in accordance with the Buddha's view, dwelling in the view of non-self, and then establishing the Mind-Only school, this is unreasonable. Why? Because "of all dharmas," etc., the non-self of all dharmas, the dharma of emptiness, its own characteristics.
Chinese
这显示了它不是与自性不同的东西。例如，就像红糖等，无论如何也不会失去甜味和热性。其含义是从“一切”开始，意思是说，如果分析蕴等任何法，它们都没有自性。如果一切法都成了空性，中观的观点难道不就不再是衡量标准了吗？回答是，从“自性”等开始，意思是说，诸法的自性只是空性，但并不否认缘起的因果。如果那样，难道不会变成常恒吗？因此说了“因此”。“因此”的意思是，因为是空性，所以因果之法只是缘起。为了说明那个意义，说了“无明”等。十二缘起也只是因果的关联，而不是因果的真实存在。其中，无明是前世的业和烦恼，遮蔽了真实的意义。“第一”这个词应该用“等”字来理解，即包括行等。“老死”指的是从识到受之间的支分，因为它们是痛苦。这被称为“终点”，仅仅是十二支的数量完成，而不是最终的终点，因为在来世，它们是识等五支的自性。如果不是那样，会怎么样呢？回答是，从“如幻”等开始。其中，所谓的十二支 是前世的支分无明和行二者，以及前世的生和老死二者，再加上自己的八个，即三个部分，为了避免对三世的迷惑。或者，因的支分和果的支分，即无明、行、爱、取、有是因。其余的是果。这被认为是中观派认为十二支没有自性。因此，通过无自性的方式，从“支分”等开始，前世的有和取产生了无明。从无明产生了行。从那产生了从识到受的五者。然后产生爱和取。从那产生了有。在那之上，产生了前世的生和老死。这也是在俱舍论中。
English
This shows that it is not something different from its own nature. For example, like brown sugar, etc., in any case, it will not lose its sweetness and heat. The meaning is from "everything" onwards, meaning that if any dharma such as the skandhas is analyzed, they have no self-nature. If all dharmas become emptiness, wouldn't the Madhyamaka view no longer be a standard of measurement? The answer is, starting from "self-nature" etc., meaning that the self-nature of dharmas is only emptiness, but it does not deny the cause and effect of dependent origination. If so, wouldn't it become permanent? Therefore, it is said "therefore." "Therefore" means that because it is emptiness, the dharma of cause and effect is only dependent origination. In order to illustrate that meaning, it is said "ignorance" etc. The twelve links of dependent origination are also only the connection of cause and effect, not the real existence of cause and effect. Among them, ignorance is the karma and afflictions of the previous life, which obscures the true meaning. The word "first" should be understood by the word "etc.," that is, including action etc. "Old age and death" refers to the limbs from consciousness to feeling, because they are suffering. This is called the "end point," which is merely the completion of the number of twelve limbs, not the ultimate end point, because in the next life, they are the nature of the five limbs such as consciousness. If it is not like that, what will happen? The answer is, starting from "like a magic" etc. Among them, the so-called twelve limbs are the limbs of ignorance and action of the previous life, and the two of birth and old age and death of the previous life, plus one's own eight, that is, three parts, in order to avoid confusion about the three times. Or, the limbs of cause and the limbs of effect, that is, ignorance, action, craving, grasping, and existence are the cause. The rest are the effects. This is considered to be the Madhyamaka school's view that the twelve limbs have no self-nature. Therefore, through the way of no self-nature, starting from "limbs" etc., the existence and grasping of the previous life produce ignorance. From ignorance arises action. From that arise the five from consciousness to feeling. Then craving and grasping arise. From that arises existence. On that, birth and old age and death of the previous life arise. This is also in the Abhidharmakosha.