Tibetan
བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ཡིས་ཞེས་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བས་སོ། །དེས་ན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ཅེས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ། གལ་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ཡིན་ཞེས་བསྟན་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་སོ་སོ་རང་རིག་གིས་མཁན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་མོ། །དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་ཅེའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོར་ཡང་འདོད་ལ། །དེ་འདི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །མི་ནུས་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བའོ། །ཞེས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་མཚོན་པའོ། །མི་ནུས་པ་ནི་མཐུ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་ངེས་པ་གཞན་རྣམས་ལ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ་སོ་སོ་རང་གིས་པའི་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་རང་གི་དེ་འདི་ཞེས་རང་རིག་པའི་ཆོས་རང་ལ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཕྱི་ནང་ལྟ་བ་གཞན་ལ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་པར་བསྐྱེད་པར་བྱའི་རང་ལ་མ་ངེས་པ་གཞན་ལ་ངེས་པར་བྱར་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་འདྲ་བས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་ནི། ལེགས་པ་རྣམས་ནི་རབ་ཞུས་ཏེ། །ཞེས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ངེས་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། །རྟག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་རྣམས་ཏེ། །ཤེས་པ་མེད་པས་ན་རྟོག་དཔྱོད་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་རིག་པའི་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ཚོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚོར་བ་ནི་རང་རིག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཚོར་བ་ནི་རང་རིག་ པའི་དོན་ཏེ་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པར་བྱེད་པའི་ལས་སོ། །དེ་གསུམ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བས་ན་ཚོར་བྱ་མེད་པས་ན་ཚོར་བ་མེད། དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དང་པོ་ཚོར་བ་པོས་ཚོར་བར་མ་གྱུར་ན་ཚོར་བྱར་མི་རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཚེར་བྱ་དང་ལས་མེད་ན་ཚོར་བ་པོ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཚོར་བྱ་ལ་ཚོར་བར་བྱེད་པས་ཚོར་བ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཁོ་ན་མེད་པར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཏེ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཚོར་བ་པོ་དང་ཚོར་བྱེད་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་མེད་ན་སེམས་ཇི་ལྟར་བྱ་
Chinese
是行为的意义。因此，如何说“个别自证”呢？因为那是通过“以彼”这种无相唯识的观点。因此，自证的智慧仅仅是完全的遍计所执，如何说它具有自性呢？如果存在个别自证的智慧，就必须指明这就是自性，如是说，即是指个别自证等等，其中“以个别自证的作者”是指无相唯识。“那”是指个别自证的智慧。“真实存在”是指认为在胜义谛中存在。像这样，也认为它是实有，并且说“那这个随之说出，不能”。“不能”是指不是智慧，其中“这”是指显现。“不能”是指不具能力。因此，“对于自己的其他决定，为了生起决定之义”，是指个别自证的唯识宗的观点，自己将“那这”这种自证的法在自己心中确定之后，对于其他内外观点，应该以自证的智慧使之生起决定，如果自己心中没有确定，就不能使他人生起决定，这是它的总结。因为如此，对于唯识宗的观点来说，“善者皆已极请问”，因此以信心随行者必定安住。那是怎样的呢？“常常无有怀疑者”，因为没有知识，所以不作思辨。此外，驳斥自证的是“以感觉”等等，其中感觉是体验自证。感觉是自证的意义，感觉是指认识的行为。这三者互相依赖而生起，因此没有所感就没有感觉。意义是这样的：首先，如果感觉者没有成为所感，就不能成为所感；同样，如果没有所感和行为，感觉者也不会产生，因为是对所感进行感觉，所以才是感觉者。因此，为什么不承认只有所感和感觉二者不存在呢？因为对于个别自证的智慧来说，感觉者和感觉在同一时间不会同时存在。如果这样没有智慧，心又该如何呢？
English
It is the meaning of action. Therefore, how should we speak of "individual self-awareness"? Because it is through the view of the formless Cittamātra as "by that." Therefore, the wisdom of self-awareness is merely a complete imputation, how can we say that it has own-being? If there is the wisdom of individual self-awareness, it must be pointed out that this is own-being, as it is said, referring to individual self-awareness, etc., where "by the agent of individual self-awareness" refers to the formless Cittamātra. "That" refers to the wisdom of individual self-awareness. "As an entity itself" means believing that it exists in ultimate truth. In this way, it is also believed to be real, and it is said, "That, this is spoken of subsequently, cannot." "Cannot" means it is not wisdom, where "this" refers to manifestation. "Cannot" means lacking power. Therefore, "for the sake of generating certainty in other of one's own certainties," means that the view of the individual self-aware Cittamātra, having ascertained in oneself the dharma of self-awareness as "that this," one should generate certainty in other internal and external views by that wisdom of self-awareness; if one has not ascertained it in oneself, one cannot generate certainty in others, this is its conclusion. Because of this, for the views of the Cittamātrins, "the good ones have all been thoroughly questioned," therefore those who follow with faith will surely abide. What is that like? "Those who are always without doubt," because they lack knowledge, they do not engage in speculation. Furthermore, the refutation of self-awareness is "by feeling," etc., where feeling is experiencing self-awareness. Feeling is the meaning of self-awareness, feeling refers to the act of knowing. These three arise in dependence on each other, therefore without the felt, there is no feeling. The meaning is this: first, if the feeler has not become the felt, it cannot become the felt; similarly, if there is no felt and no action, the feeler will not arise either, because it is feeling the felt that makes one the feeler. Therefore, why not admit that only the felt and the feeler do not exist? Because for the wisdom of individual self-awareness, the feeler and the feeling do not occur simultaneously. If there is no wisdom in this way, what about the mind?
Tibetan
ཞེ་ན། སེམས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མིང་ཙམ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བསྟན་དུ་མིང་ལས་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་མ་ལུས་པར་ཐ་སྙད་དུ་མིང་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སེམས་ཙམ་ཞས་གལ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །མིར་དེ་ཡང་བཀག་པ་རྣམས་ཞེས་དངོས་གྲུབ་བས་ན། མིང་དེ་ཡང་ནི་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་སུ་མཐོང་ཞིང་སྤྱོད་པར་ཟད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མིང་ནི་དངོས་སུ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་གི་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་སྟེ། །ཡི་གེ་འང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བུམ་པ་སྐྱེ་ལ། མིར་སྐྱས་པ་ན་བུམ་པ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིག་པས་དཔྱད་པ་ལ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ནི་ནང་མིན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། །ཅེས་ཏེ་དེ་ལ་ནང་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །བར་ནི་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མི་རྙེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ལ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡིན། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་བཅོམ་པས་ན་རྒྱལ་བའོ། །ཐོབ་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་ཕྱི་ལ་སོགས་པ་གང་ན་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་སུན་ཕྱུང་ནས་སེམས་དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་ཁ་དོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོགས་པས་ནི་ཟ་མ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་ཡིད་ནི་གནས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་འགགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་དང་ཉིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་གཅིག་པར་བཤད་པས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་སེམས་དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ་མདོར་བསྡུ་ན་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྡུས་པའོ། །མིན་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ནི་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས
Chinese
那么，心这个词等等。其中，这些心只是名字，意思是说， 辨识的心只是一个在术语中被认为是标志的名字，因为它在究竟上没有自性。因此，如果被问到在教义中，从名字之外还有什么，答案是：一切事物都只是术语中的名字，万物的本质只是心。这就是结论。其中，名字的意思是代表。如果名字也被否定，如实成就，那么，名字也没有自性。也就是说，眼睛等辨识的意识只是看到和使用其对象，而颜色等名字实际上并不存在。这就是结论。例如：名字的终点是字母。字母也没有自性。当说“瓶子”时，瓶子就产生了。当名字产生时，瓶子就消失了。因此，无分别又怎么会有自性呢？因此，通过智慧分析，没有实体的存在。心不在内，也不在外。其中，不在内的意思是，不是各自自证的智慧或眼睛的辨识意识的本质。也不是颜色等六境的本质。中间是无法从它本身之外找到的。因此，心的自性如幻。 是胜者们的获得。因为战胜了罪恶、不善和烦恼的境地，所以是胜者。没有获得的意思是，在究竟上，在外面等任何地方都没有心的本质。这样，在驳斥了本质之后，说心不是任何事物，例如颜色等等。等等包括食物。意识不住在它们的形体中，因为它们不是形体的法。其中，六种辨识意识停止的本质是意识，是六种辨识意识的基础。这也应该被理解为心，因为心、自性和辨识意识被说成是同一意义。这样一种心，在究竟上也不是佛陀的境地，从佛陀们开始，简而言之，是从自性的角度来总结的。两个“不是”指的是现在和未来。
English
So, the word "mind" and so on. Among these, these minds are just names, meaning that the discriminating mind is just a name that is taken as a sign in terminology, because it has no self-nature in reality. Therefore, if asked what is there besides the name in the doctrine, the answer is: everything is just a name in terminology, the essence of all things is just mind. This is the conclusion. Among these, the meaning of name is to represent. If the name is also negated, as it is actually accomplished, then, the name also has no self-nature. That is to say, the discriminating consciousness of the eye and so on just sees and uses its object, but the names of color and so on do not actually exist. This is the conclusion. For example: the end of the name is the letter. The letter also has no self-nature. When one says "vase", the vase is produced. When the name is produced, the vase disappears. Therefore, how can non-discrimination have self-nature? Therefore, through wisdom analysis, there is no existence of entity. The mind is not inside, nor is it outside. Among these, not inside means that it is not the essence of the self-aware wisdom or the discriminating consciousness of the eye. Nor is it the essence of the six objects such as color. The middle is that which cannot be found other than from itself. Therefore, the self-nature of the mind is like illusion. It is the attainment of the victors. Because they have conquered the realm of sin, non-virtue and afflictions, they are victors. The meaning of not attained is that, in reality, there is no essence of mind anywhere, such as outside. Thus, after refuting the essence, it is said that the mind is not anything, such as color and so on. And so on includes food. Consciousness does not dwell in their forms, because they are not the Dharma of form. Among these, the essence of the cessation of the six discriminating consciousnesses is consciousness, which is the basis of the six discriminating consciousnesses. This should also be understood as mind, because mind, self-nature and discriminating consciousness are said to be of the same meaning. Such a mind, in reality, is not even the realm of the Buddhas, starting from the Buddhas, in short, it is summarized from the perspective of self-nature. The two "is not" refer to the present and the future.