Tibetan
་བུམ་པའི་རྣམ་པ་ལས་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་དོ། །འཆད་པ་པོས་སྨྲས་པའི་བུམ་པའི་སྒྲ་ལས་ཀྱང་ཉན་པ་པོ་རྣམ་ལར་ཤེས་པ་ལ་བུམ་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་ཞེས་གོ་བཟློགས་པས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་ངོ༌། །སྒྲ་རྣམས་རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སྒྲ་ལས་རྣམ་རྟོག་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཞེས་ བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་འབྲེལ་བ་བགག་ནས་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟག་པའི་འབྲེལ་བ་བསྟན་ཏོ། །བརྗོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྒྲ་དང་དོན་གཉིས་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཕལ་ཆེར་ཐལ་བས་ཆོག་གོ །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་འབྲེལ་བ་བསྟན་པ་ཡིས། །ཉན་པ་པོ་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྲེལ་པ་སྔོན་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་བསྟན་པར་མ་བྱས་པས། །དམན་པ་ཡང་ནི་འཇུག་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དགོས་པ་ནི་ངེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ཡང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཀྱི་ཐ་མལ་པའི་ལུས་སྤངས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷའི་སྐུ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེའི་དགོས་པ་ཡང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་རང་བཞིན་མངོན་མཛད་པའི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་གང་གི་ཞལ་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷའི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི་དེའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་དངོས་པོ་གསུམ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་དང༌། བྱ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལས་མདོར་བསྡུས་པ་འདི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་ལས་བསྡུས་པ་ནི་བྱ་བའོ། །བདེ་བླག་ཏུ་འགྲོ་བར་རྟོགས་པ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་རྟོགས་པས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བགེགས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱག་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ
Chinese
从瓶子的形状产生称为瓶子的声音，这是因和果的关系。讲者所说的瓶子的声音，听者通过理解而产生瓶子的形状，这种反向理解也存在因果关系。因为有“声音源于分别念，分别念源于声音”的说法。如此遮止了事物之间的关联，而显示了声音和意义在形式上恒常的关联。用世俗的表达方式，将声音和意义二者所作的一切名称都认为是“这个”，这太过分了，适可而止吧。如是说：因为显示了关联，听者们才会进入（佛法），因此一切论著的关联都先被讲述。因为没有显示必要，低劣者也不会进入（佛法）。这段话的必要性必须说明，也就是舍弃了听闻等平凡之身，获得超世间天神之身的特征，这是自利圆满。它的必要性也是以教导等方式利益众生的特征，这是利他圆满。如是说：一切众生的自性都显现的，如来从谁的口中出现？就像这样说的。其他人说，不颠倒的证悟的特征是必要，通过理解它而获得本尊天神的身体是它的必要。这不合理，因为没有利他，菩萨们利他的行为是主要的，因此显示了上述五点。或者，这个论著的三个事物是主要的：行为，行为的果，以及行为的果的果。其中，这个简略的总结是从十七章中总结出来的，是行为。容易理解地进入是行为的果。通过理解它而获得吉祥金刚持的果位是行为的果的果，有些人这么说。因此，首先为了平息障碍，应该顶礼，因为对所希望的本尊顶礼是先导。
English
The sound called 'vase' arises from the shape of the vase, which is the relationship of cause and effect. The sound of the vase spoken by the speaker, the listener understands and the shape of the vase arises, this reverse understanding also has a causal relationship. Because it is said that 'sounds arise from conceptualization, and conceptualizations arise from sounds.' Thus, the connection between things is blocked, and the constant connection between sound and meaning in form is shown. Using mundane expressions, all the names made by sound and meaning are considered 'this,' which is too much, let it be enough. As it is said: Because the connection is shown, the listeners will enter (the Dharma), therefore the connection of all treatises is first explained. Because the necessity is not shown, even the inferior will not enter (the Dharma). The necessity of this statement must be stated, that is, abandoning the ordinary body of hearing and so on, and obtaining the characteristics of the body of a transcendent deity, which is the perfection of self-interest. Its necessity is also the characteristic of benefiting sentient beings in the form of teaching and so on, which is the perfection of benefiting others. As it is said: Whose mouth does the Thus-gone One, who manifests the nature of all beings, come from? It's like saying that. Others say that the characteristic of non-perverted realization is the necessity, and obtaining the body of the Yidam deity by understanding it is its necessity. This is unreasonable, because there is no benefit to others, the Bodhisattvas' actions to benefit others are the main thing, so the above five points are shown. Alternatively, the three things of this treatise are the main ones: action, the fruit of action, and the fruit of the fruit of action. Among them, this brief summary is summarized from the seventeenth chapter, which is the action. Understanding how to enter easily is the fruit of action. Obtaining the rank of glorious Vajradhara by understanding it is the fruit of the fruit of action, some say. Therefore, first, in order to pacify obstacles, one should prostrate, because prostrating to the desired deity is the preliminary.
Tibetan
་བ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བགེགས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུས་ ཀྱི་ནི་རིམས་ལ་སོགས་པའོ། །ངག་གི་ནི་ཚིག་རྩུབ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་བེམས་པོ་དང་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཉི་གའི་རང་བཞིན་ནི་བགེགས་སོ། །བམས་པོ་ནི་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་རྩོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉི་ག་ནི་གཉི་གས་སྦྲུལ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཤིན་ཏུ་ཆར་དང་ཆར་དཀོན་དང༌། །བྱི་བ་ཆ་ག་ནེ་ཚོ་དང༌། །ཕན་ཚུན་རྩོད་པའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས། །དྲུག་པོ་རྣམ་པར་འཚེ་བར་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །བགེགས་རྣམས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་རིགས་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་བསྟོད་པས་བསོད་ནམས་ཐོབ་ཅིང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་ལྡོག་པས་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བགེགས་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བདེ་བས་བསྟན་བཅོས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འགལ་བ་དམིགས་པའམ། འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་ཕྱག་འཚལ་བས་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་འདིར་ནི་གྲང་བའི་རེག་པ་མེད་དེ་མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ན་བ་མོའི་རེག་པ་མེད་དེ་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་པ་ལས་གྲོལ་མཁའ་དང་མཉམ་གྱུར་དངོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད། །དག་ཅིང་ཞི་བ་རྣམས་དབེན་བདེ་མཆོག་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ། །རྟོགས་དཀའ་བརྟག་པར་དཀའ་ལ་བདག་གཞན་རབ་ཕན་ཁྱབ་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་མཉམ་མེད་མཉམ་སྐུ་མི་རྟོགས་ཚུལ་གཅིག་ལ་ཕྱག་འཚལ། ཞེས་སྨྲོས་པ་ལས། རྒྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་འདུད་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལས་གྲོལ་བ་ནི་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཁའ་དང་མཉམ་གྱུར་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གནས་པའོ། །བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དང༌། སྣོད་ཀྱི་ འཇིག་རྟེན་ངག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བར་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པས་ན་དག་པའོ། །འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན
Chinese
进入是圣者们的行为。那有三种障碍：身体的障碍是瘟疫等；语言的障碍是粗语等；心意的障碍是贪欲等。或者说，有形之物和无形之物，以及二者的自性是障碍。有形之物是寒冷和炎热等；无形之物是国王的争斗等；二者是二者结合。如是说：大雨和少雨，老鼠、冰雹和蝗虫，互相争斗的国王们，这六者被说成是损害。所有这些障碍，通过向薄伽梵（Bhagavan，世尊）顶礼而完全平息。这里的理由是，通过顶礼并赞颂伟人，获得福德，并通过非福德而逆转，从而由不善所生的内外障碍得以平息，因此，通过安乐，论典得以圆满，或者说，通过观察相违之处，或者观察相违之果，顶礼使障碍得以平息。例如，这里没有寒冷的触感，因为有火；同样，这里没有烟雾的触感，因为有烟。从三界行为中解脱，与虚空同等，万物之自性。清净寂静者，远离安乐之至上自性，瑜伽士之境。难以理解，难以测度，对自他极有利益，遍及且无所造作。向诸佛之寂静无与伦比，平等身不思议之唯一方式顶礼。如是说。广大是诸佛之身，向三身顶礼是敬礼，是怎样的呢？三界行为是烦恼和所知障。从那些中解脱是分离。同样，与虚空同等是安住于如同虚空。如同瓶中虚空般是同一方向吗？不是的，万物之自性。所说是众生和器世间，语言的法性之自性。因此，显示了法身的自性之顶礼。佛陀以清净一切刹土而清净。是光明的自性
English
Entering is the conduct of the holy ones. There are three kinds of obstacles: Obstacles of the body are epidemics, etc.; obstacles of speech are harsh words, etc.; obstacles of mind are desire, etc. Or, tangible things and intangible things, and the nature of both are obstacles. Tangible things are cold and heat, etc.; intangible things are the disputes of kings, etc.; both are the combination of both. As it is said: Excessive rain and scarce rain, rats, hail, and locusts, kings who fight each other, these six are said to be harmful. All those obstacles are completely pacified by prostrating to the Bhagavan. The reason here is that by prostrating and praising the great person, merit is obtained, and by non-merit, it is reversed, so the outer and inner obstacles arising from non-virtue are pacified, so the treatise is completed with ease, or by observing the contradiction, or observing the result of the contradiction, prostration pacifies the obstacles. For example, here there is no cold touch because there is fire; similarly, here there is no touch of smoke because there is smoke. Liberated from the conduct of the three realms, equal to space, the very nature of all things. Pure and peaceful ones, the supreme nature of solitude and bliss, the very realm of yogis. Difficult to understand, difficult to fathom, greatly benefiting self and others, pervasive and without fabrication. I prostrate to the peace of the victorious ones, incomparable, equal body, the one way that cannot be conceived. Thus it is said. Vast is the body of the Buddhas, prostration to the three bodies is reverence, what is it like? The conduct of the three realms is the afflictions and the obscurations of knowledge. Liberation from those is separation. Similarly, being equal to space is abiding like space. Is it one-sided like the space in a vase? No, the very nature of all things. What is said is the nature of beings and the vessel world, the dharma nature of speech. Therefore, it shows the prostration of the nature of the Dharmakaya. The Buddha is pure because he purifies all fields. It is the nature of luminosity.
Tibetan
་པས་ན་ཞི་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་བྱུང་བས་ན་རྣམ་དབེན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གང་བས་ན་བདེ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ་ལོ། །དེས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་བྲལ་བས་ན་རྟོགས་དཀའ་བརྟག་པར་དཀའ་བ་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་བདག་ལ་རབ་ཕན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་བསྟན་པས་གཞན་ལ་རབ་ཕན་ནོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བས་ན་ཁྱབ་པ་སྟེ། དགོན་པ་ལ་འབར་བའི་མེ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་པས་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །དེས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །མཉམ་མེད་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །སེམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་ཚུལ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ། །ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་པ་ལས་འགྲོལ་བ་ནི་བགེགས་བསྐྲད་པའོ། །མཁའ་དང་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དངོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞིའི་ངོ་བོའོ། །ངག་པ་ནི་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ངོ་བོའོ། །ལྷག་པར་མོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཞི་བའོ། །དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་རྣམ་དབེན་ནོ། །གདན་གྱི་དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་བདེ་མཆོག་རང་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ་ལོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྟོགས་དཀའ་བའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་ན་བརྟག་པར་དཀའ་བའོ། །སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བདག་དང་གཞན་ལ་རབ་ཕན་ནོ། །དེའི་ང་རྒྱལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཁྱབ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་འགྲུབ་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཞི་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །མཉམ་མེད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བྱ
Chinese
故为寂静。从法身所生故，为极寂静。以法之甘露充满故，为大乐之自性。因是获得地的菩萨之行境，故瑜伽士即是境。因此显示了以报身之自性敬礼。因远离心及心所生之法，故难以觉悟，难以衡量，因是身与语之体性故。显示生等，故于自极有利益。显示作有情之义，故于他极有利益。因周遍行故，是遍布，如于寂静处燃烧之火。已成法身故，是无戏论。因此显示了以化身之自性敬礼。应当宣说近摄，寂静是法身。无等是彼性。与其相等是报身。因离心故，名为不可思议唯一之理是化身。如是向诸佛之三种身敬礼，是文字之义。从三界之行解脱是驱除障碍。已成等同虚空是空性之自性。诸法之自性是五如来之自性之智慧之基之体性。语是七宝之自性之宫殿之体性。因是殊胜信解之坛城之自性故，是寂静。因是胜义之坛城之体性故，是极寂静。因是座之差别之体性故，是大乐自性。因是法界之智慧之自性故，瑜伽士即是境。因是三字之自性故，是难以觉悟。从彼完全变化
English
Therefore, it is peaceful. Because it arises from the Dharmakaya, it is extremely serene. Because it is filled with the nectar of Dharma, it is the nature of great bliss. Because it is the field of activity for Bodhisattvas who have attained the ground, the yogi himself is the object. Therefore, it shows reverence with the nature of the Sambhogakaya. Because it is free from mind and the phenomena arising from mind, it is difficult to realize and difficult to measure, because it is the essence of body and speech. Showing birth and so on, it is of great benefit to oneself. Showing the act of benefiting sentient beings, it is of great benefit to others. Because it goes everywhere, it is pervasive, like a fire burning in a secluded place. Because it has become the Dharmakaya, it is without elaboration. Therefore, it shows reverence with the nature of the Nirmanakaya. It should be explained as a close summary: peace is the Dharmakaya. Unequaled is that very nature. Equal to it is the Sambhogakaya. Because it is separate from mind, the so-called inconceivable single principle is the Nirmanakaya. Thus, paying homage to the three bodies of the Buddhas is the meaning of the words. Liberation from the conduct of the three realms is the expulsion of obstacles. Having become equal to space is the nature of emptiness. The nature of all things is the essence of the basis of wisdom of the nature of the five Tathagatas. Speech is the essence of the palace of the nature of the seven precious things. Because it is the nature of the mandala of supreme devotion, it is peaceful. Because it is the essence of the ultimate mandala, it is extremely serene. Because it is the essence of the distinction of seats, it is the nature of great bliss. Because it is the nature of the wisdom of the Dharmadhatu, the yogi himself is the object. Because it is the nature of the three syllables, it is difficult to realize. From that completely transformed