Chinese
是的，它与无常的法有关，就像瓶子的造作和无常一样。五蕴等的自在，因为不可得，所以它的常和作者也不存在，这是自性不可得的理证。理性和胜论派所承许的自性，也是分别考察的。对此，他们这样说：自性是蕴，蕴中有自性，蕴是自性，就像火和木柴一样，蕴和自性无有差别，这是四种分别。以色蕴等差别而分的二十种坏聚见是不合理的，因为理证不能成立。如果第一种观点成立，那么因为蕴是不常的，自性也应成不常。中间的两种观点也不合理，因为常和无常之间，作为所依和能依的关系是不合理的。如果说，砍树不会砍到乌鸦，乌鸦死了树也不会坏，那么，怎么会不成立所依和能依的关系呢？那是不一样的，因为乌鸦和树都是无常的。对于外境诸法，以先前所说的量，已经成立了无常的自性。像火和木柴一样也是不合理的，因为木柴坏了会生火，因为是不同的，所以不成立。同样，自性坏了会生蕴，蕴坏了会生自性。通过观察而考察的寂静的梵天和各种各样的梵天是不合理的，因为是造作的，所以应成无常。数论派所考察的二十五谛性的自性之士是常的说法是不合理的，因为如果自性本身生出一切谛性，就没有必要了。如果说需要它的证悟，那是不正确的，如果它的作用是被心所取，怎么会是做其他事情的士夫呢？如果说它的观看者是主要的，那是不合理的，因为观看者本身就是眼睛等的作用，如果它这样做，就应成和它一样，所以会变成无常。如果是舍，那么士夫本身就不存在了，有种类是不可能的。
English
Yes, it is related to the impermanent dharma, just like the creation and impermanence of a vase. The lord of the five aggregates, etc., is not observable, so its permanence and agent do not exist either, which is the reasoning of the unobtainable nature. The self-nature accepted by logicians and Vaiśeṣikas is also examined separately. To this, they say: self-nature is the aggregates, the aggregates have self-nature, the aggregates are self-nature, just like fire and firewood, the aggregates and self-nature are not different, these are the four distinctions. The twenty kinds of destructive views divided by the distinctions of the form aggregate, etc., are unreasonable, because the reasoning cannot be established. If the first view is established, then because the aggregates are impermanent, the self-nature should also become impermanent. The two middle views are also unreasonable, because the relationship between the permanent and the impermanent, as the dependent and the depended, is unreasonable. If it is said that cutting a tree will not cut a crow, and a crow dying will not destroy a tree, then how can the relationship between the dependent and the depended not be established? That is different, because crows and trees are impermanent. For external phenomena, the impermanent nature has been established by the previously mentioned valid means. It is also unreasonable like fire and firewood, because fire arises when firewood is destroyed, because they are different, so it is not established. Similarly, aggregates arise when self-nature is destroyed, and self-nature arises when aggregates are destroyed. The peaceful Brahma and the various Brahmas examined through observation are unreasonable, because they are created, so they should become impermanent. The statement that the self-nature of the twenty-five realities examined by the Samkhya school, the Purusha, is permanent is unreasonable, because if self-nature itself produces all realities, there is no need for it. If it is said that its realization is needed, that is not correct, if its action is taken by the mind, how can it be a Purusha who does other things? If it is said that its viewer is the main one, that is unreasonable, because the viewer itself is the function of the eyes, etc., if it does this, it should become the same as it, so it will become impermanent. If it is equanimity, then the Purusha itself does not exist, it is impossible to have a kind.
Tibetan
་ནོ། །འབྱུང་བ་སེམས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བེམས་པོའི་ངོ་བོར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མ་གང་གིས་སུན་འབྱིན་པ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་ངོ་ཚ་མེད་པས་ཀྱང་ཞོ་ཡང་རྔ་མོ་ཡིན་ལ། རྔ་མོ་ཡང་ཞོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དངོས་ པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ན་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་གང་ཟག་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་དག་དུ་མ་ཡང་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བདག་ལ་སོགས་པ་བཀག་ནས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་སྒྲུབ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྙོག་པར་བྱེད་པས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོའི་འཁྲུལ་པས་མེད་པར་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དེ་ཉིད་སྟོང་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ལ་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་འབྱུང་བ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེ་བ། །དེ་ནི་ཉིད་སྐྱེ་བ་མིན། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཡི་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་ཏེ། ཁ་ཐོན་མར་མེ་མེ་ལོང་བརྒྱ། །བྲག་ཅ་མེ་ཤེལ་ས་བོན་རྒྱུར། །ཕུང་པོ་སོ་སོར་ཆགས་པ་དང༌། །མི་འཕོ་མཁས་པ་དེས་གཟུང་བྱ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དེ་ཉིན་དང་མཚན་མོ་རང་བཞིན་དྲུག་ཅུའི་ངོ་བོ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲོ་དྲུག་གི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཕྱི་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་མེད་དེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་ན་མི་གནས་ཏེ། ཡུལ་ནི་བེམས་པོ་ཡི
Chinese
诺。 如果说诸法生于心，那也会陷入成为顽固之物的过失，从而导致没有来去等等。如果说比量不是量，那么用什么量来驳斥，那本身就是比量，所以世间顺世外道是自相矛盾的。 裸体外道无耻地说，酸奶也是母牦牛，母牦牛也是酸奶。如果一切事物都完全变化，那么不变之法的补特伽罗又是什么样的呢？ 像这样，其他许多不合理之处也不应该说。 这样遮止了我等之后，为了确立一切事物都由缘起而生，那么从无始以来的习气所产生的过患就是，使心相续不清净的贪欲等等。 如果说无始以来的习气本身就是我等，那是不正确的，因为习气被称为由缘起产生的对事物的错觉，即使没有，孩子们也会去臆测。 胜义中，它本身就是空性。 因此，在事物空性的基础上，诸法才会在空性中显现，因和果是虚假的自性。 依赖于它而生起的，那不是自己生起的。 哪个自性没有生起，那又如何产生呢？ 如是说。 同样地，在空性的诸法中，诸法会在空性中显现。 如是说。 因为从如此变化的事物中，将空性自性的他世等等安立为名言。 燃灯、酥油灯、百面镜，石板、火镜、种子等因缘，各自积聚成堆，不动的智者应当了知。 如是说。 因为如此变化的事物，如此无始以来的习气之过患，就是贪欲等九十八种烦恼，日日夜夜六十自性之体性，是一切有情界于六道轮回中流转之因。 如果对它们进行分析，以外等分类，则没有自性。 如此，烦恼不住于境，境是顽固之物。
English
No. If it is said that all phenomena arise from the mind, then it will also fall into the fault of becoming an inert object, thereby leading to the absence of coming and going, etc. If it is said that inference is not a valid cognition, then what valid cognition is used to refute it, that itself is inference, so the materialist of the world is self-contradictory. The shameless naked ascetic also says that yogurt is also a female yak, and a female yak is also yogurt. If all things completely change, then what is the nature of the unchanging dharma of the person? Like this, many other unreasonable points should not be said either. Having thus refuted the self and so on, in order to establish that all things arise from dependent origination, then the fault arising from beginningless habits is that which makes the mindstream impure, such as desire and so on. If it is said that the beginningless habits themselves are the self and so on, that is not correct, because the term "habit" refers to the illusion of things arising from dependent origination, and even if it does not exist, children will speculate about it. In ultimate reality, it itself is emptiness. Therefore, on the basis of the emptiness of things, all phenomena appear in emptiness, and cause and effect are of a false nature. That which arises in dependence on it, that is not self-arisen. Which nature has not arisen, how can it produce? Thus it is said. Similarly, in the empty phenomena, phenomena will appear in emptiness. Thus it is said. Because from such changing things, the other world of emptiness nature and so on are established as nominal designations. Burning lamp, butter lamp, hundred mirrors, stone slab, fire mirror, seeds, etc. as causes, each accumulating into piles, the immovable wise one should understand. Thus it is said. Because such changing things, such faults of beginningless habits, are the ninety-eight afflictions such as desire, the nature of sixty natures day and night, is the cause of all sentient beings wandering in the cycle of existence of the six realms. If they are analyzed, by external and other classifications, then there is no self-nature. Thus, afflictions do not abide in the object, the object is an inert thing.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་སེམས་ ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་མི་གནས་ཏེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་ན་འབྲས་བུ་གང་ལས་བྱུང༌། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་པའི་ཉེས་པས་འགྲོ་བ་གསུམ་རྣམ་པར་རྨོངས་པ་སྟེ་རྨུགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཐབས་གང་གིས་སྤང་བར་བྱ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་བལྟས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་བཤད་པའི་རིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཉེས་པ་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བལྟས་ཏེ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོགས་པར་བརྟགས་ལ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་པ་ནི་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པ་ཙམ་གྱིས་རུས་པའི་ཀེང་རུས་ཙམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་བྱུང་ན་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་སྲིན་བུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་དགུན་གྱི་དུས་སུ་མི་འགུལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་འགུལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་པ་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཡང་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བས་འཁོར་བ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་རིག་ཙམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འདོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན། འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་རིག་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དོན་མེད། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རིགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དམིགས་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་སྲིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་སོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྐྱེན་གཞན་ མེད་པ་ཞི་བ་སྟེ། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་རྣམ་མི་རྟོག །དེ་ནི་ཡང་དག་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཐར་པ་ནི་མ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ
Chinese
的缘故。不住于根，因为诸根不是从心所生的缘故。不住于心，因为在所依和能依中没有的缘故。如果没有因和缘，从何而生果？如是，从自性本来的无始习气所生的过患，使三界众生完全愚昧，即是昏暗。如果问：这些用什么方法来断除？回答说：具有智慧者观察它，意思是说，以这样也宣说的理性的差别，如实地观察这些过患，以听闻等自性的智慧如理如实地观察，用瑜伽续部来清净。意思是说，用大瑜伽续部来清净，而不是用声闻等乘来清净，这是总结语。因为声闻乘只是修不净观，只是修骨骼，这不是真实的，如果生起习气，仍然会堕入轮回大海，像虫子一样。就像虫子在冬天不动，在春天动一样，声闻乘进入灭尽定，又生起烦恼，所以会变成轮回者，所以这些的真如和获得它的因也不是真实的。瑜伽行者们也以有相和无相的差别，将二种唯识视为法身，这些的智慧也不是真实的，因为如果远离一和多，没有外境，那么执持的识又怎么合理呢？如果是有相，怎么会没有意义呢？如果是无相，那么空性不是识的种类。只要显现各自的对境，那么就是分别的自性，所以是轮回的一方。一切戏论完全寂灭就是涅槃。如是说：他缘 无有寂静，不以戏论所戏论，非异义不分别，那是真实之相。因为这样说的缘故。因此，瑜伽行者的解脱是不清净的。中观
English
because of that. It does not abide in the faculties, because the faculties do not arise from the mind. It does not abide in the mind, because it is not present in the support and the supported. If there is no cause and condition, from what does the result arise? Thus, the fault arising from the beginningless habitual tendencies of inherent nature causes the three realms of beings to be completely deluded, that is, obscured. If asked, by what means should these be abandoned? It is said: "The one with intelligence observes it." This means that, in this way, by the distinction of reasoning that is also proclaimed, these faults are truly observed. By the wisdom of hearing and so forth, which is of inherent nature, it is examined correctly and truly, and it is purified by the Yoga Tantra. This means that it is to be purified by the Great Yoga Tantra, and not by the Hearers' Vehicle and so forth, which is the concluding statement. Because the Hearers only meditate on ugliness, they only meditate on the skeleton of bones, which is not true. If habitual tendencies arise, they will still fall into the ocean of samsara, like a worm. Just as a worm does not move in winter but moves in spring, so the Hearers enter into the cessation of meditative absorption, and again afflictions arise, so they become samsaric beings. Therefore, the suchness of these and the cause of obtaining it are also not true. The Yogachārins also, with the distinction of with-form and without-form, consider the mere consciousness of the two kinds as the Dharmakāya. The wisdom of these is also not true, because if it is separated from one and many, and there is no external object, then how is the grasping consciousness reasonable? If it is with-form, how can it be meaningless? If it is without-form, then emptiness is not a kind of consciousness. As long as separate objects appear, it is the nature of discrimination, so it is on the side of samsara. The complete pacification of all elaboration is nirvāṇa. As it is said: Other conditions Without, it is peaceful, Not elaborated by elaborations, Not different in meaning, not discriminating, That is the true characteristic. Because it is said in this way. Therefore, the liberation of the Yogachāra side is impure. Madhyamaka