Tibetan
དང་དུས། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་དམིགས་པ་དང༌། །གྲོགས་ དང་གནས་དང་སྔོན་འགྲོ་དང༌། །རྟེན་དང་མི་མཐུན་གཉེན་པོ་དང༌། །ས་དང་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང༌། །རང་བཞིན་དངོས་གྲུབ་སྤྱོད་པ་དང༌། །ས་མཚམས་དང་ནི་གོམས་ཚད་དང༌། །མཐར་ཕྱིན་ཚད་དང་ངོས་བཟུང་དང༌། །ཁྱད་པར་དང་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འབྱུང་འཇུག་ཡུལ་ཅན་ཏིང་འཛིན་ནི། །གང་དུ་དང་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་དེའི་ངོ་བོར་བསམ་པའོ། །གཞན་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐིག་ལེ་གཅིག་པ་དང་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་ཤུགས་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྟེང་དང་འོག་དང་བར་གྱི་དབང་དུ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྟེང་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །འོག་ལ་དམིགས་བ་ནི་འོག་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །སྙིང་ག་ལ་དམིགས་པ་ནི་བར་གྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །དེ་ལ་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའང་གང་ཡིན་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོག་མའི་དབང་དུ་བཤད་པ། དབུགས་དང་དབང་པོ་འགྱུར་བའི་དབང༌། །འདི་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་གང་གིས་དབུགས་ལ་སློབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་སློབ་པ་འདི་ནི་གཉིས་པའོ། །དབང་པོའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ། །ཡི་གེ་ཐིག་ལེ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་དང༌། ལྕེའི་དབང་པོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་སྐུ་དང༌། ཕྱག་མཚན་དང༌། ཐིག་ལེ་དང༌། ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པའོ། །དེའི་རྟེན་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཁ་དོག་དཀར་པོའམ། དེ་ལས་གཞན་པ་དང༌། ལྡན་པའི་རྩ་པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི་ཚུལ་ཅན་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། པདྨ་ཁ་བྱེའི་ཚུལ་ཅན་ལ། །བརྟེན་ནས་དེ་ཡི་རྣམ་པ་བསམ།། ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གང་གིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ། །མིག་ལས་རྒྱུ་བར་མི་བྱེད་པ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ། །ཞེས་པ་མིག་ནས་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞེན་པ་འགོག་ བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་འབྱུང་བ་དང༌། །འཇུག་དང་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །
Chinese
以及时间。体性以及所缘，友伴，处所和前行，所依和相违品对治品，地和断除的差别，自性、成就、行持，界限以及串习的量，究竟的量和认识，差别以及果。其中，什么是所谓的体性呢？如果说不了解它，那么，生起、融入为境的等持，在何处被认为是最初的体性。意思是说，以生起、融入和安住为所缘的这种等持，被认为是它的体性。其他如智慧等等，以及明点一味和光明等等，在这里以暗示的方式显现。差别又有多少呢？从上、下、中三个方面来说。比如，缘于上方是上方的金刚念诵。缘于下方是下方的金刚念诵。缘于心间是中间的金刚念诵。那么，什么是上方的金刚念诵呢？第一个已经讲完了。下面讲下方的。气和根变化的力量，这应了解为二种。意思是说，通过什么来修习气，同样也修习眼等其他，这是第二种。根又是多少呢？在眼等的作用中，没有字和明点。意思是说，眼根、耳根、鼻根、舌根、身根等等，修习这些。在每一个之中，也修习身、手印、明点和字等等。那么，它的所依又是什么呢？安住在眼等之上的白色或其他颜色，以及具有莲花开放之相的脉莲。依靠莲花开放之相，依靠之后思维它的相状。经文中这样开示。为什么阻止它的根的运行呢？因为什么眼等，对于色等相状，不从眼流出，因此称它为那个。意思是说，为了阻止从眼到身的对境相状的执着，因此称它为那个。那么，又是如何做的呢？缘于它而生起，融入和安住。
English
And time. The nature and the object of focus, the companion, the place and the preliminary, the support and the opposing antidote, the difference between the ground and abandonment, the nature, accomplishment, conduct, boundary and the amount of habituation, the ultimate amount and recognition, the difference and the fruit. Among these, what is called the essence? If you say you don't know it, then, the samadhi with arising and entering as its object, where is it considered the first essence? It means that this samadhi with arising, entering and abiding as its object is considered its essence. Others such as wisdom, and the single bindu and luminosity, etc., are revealed here implicitly. How many distinctions are there? There are three in terms of upper, lower and middle. For example, focusing on the upper is the upper vajra recitation. Focusing on the lower is the lower vajra recitation. Focusing on the heart is the middle vajra recitation. So, what is the upper vajra recitation? The first one has already been explained. Explaining in terms of the lower: The power of the breath and the transformation of the senses, this should be understood as two. It means that by what one trains in the breath, and likewise trains in the eyes and other senses, this is the second. How many senses are there? In the activity of the eyes and so on, there are no letters or bindus. It means training in the eye sense, ear sense, nose sense, tongue sense, body sense, and so on. In each of these, one also trains in the body, hand gestures, bindus, and letters, etc. So, what is its support? It is to rely on the white or other color that resides on the eyes and so on, and the lotus veins with the appearance of open lotuses. Relying on the appearance of open lotuses, after relying, contemplate its form. This is what the scripture shows. Why is the movement of its senses blocked? Because whatever eyes and so on, do not flow out of the eyes towards the forms of objects, therefore it is called that. It means that in order to prevent attachment to the appearance of objects from the eyes to the body, therefore it is called that. So, how is it done? By focusing on it, it arises, enters and abides.
Tibetan
ཞེས་པ། དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ནས། དེ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་གཉིས་ལ་བསླབ་བར་བྱའོ། །གནས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འབྱུང་དང་འཇུག་པའི་ཆ་ལ་གནས། །རྩ་བ་དང་ནི་རྩེ་མོ་གཉིས། །ཞེས་པ་གང་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་མོར་གནས་པ་ནི་དང་བོར་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལས་དབུགས་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། བ་ཐག་གམ་ཕྲེང་བའམ་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྩེ་མོ་ལ་བསྟིམས་ཏེ། འབྱུང་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང༌། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་བ་ནི་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། །དེ་ལས་གང་གི་ཚུལ་དུ་འདུས་ནས་རང་གི་སར་བསྟན་པ་ནི་འཇུག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། །མིག་དང་རྣ་བ་དང་ནི་ལྕེ། །ལུས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་མཐར། །གང་ཞིག་དབང་པོ་ཁ་བྱེ་བའི། །རྩ་ནི་དད་པའི་ཁ་དོག་ཅན། །རྩེ་མོར་སོ་སོའི་རིགས་མཐུན་པའི། །རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་གྲི། །རྒྱ་གྲམ་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པའམ། །ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་དང་སྭཱ་ཧཱ་ཧཾ། །རྩེ་མོ་ལ་ནི་ལེགས་གནས་པའོ། །ཡང་ནི་ཕྲེང་བའི་ཐིག་ལེར་བཅས། །ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཞན་ཡང་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་རྣ་བའི་བུ་གནས། །དབུགས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་དམིགས་ཕྱིར་དེ་སྐད་དོ། །ཞེས་པ་གང་གིས་སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་དམིགས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་གནས་ནས་རླུང་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས། སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་འཛིན་པ་འདི་ནི་དབུགས་ཀྱི་འགོག་པའོ། །འོ་ན་དབུགས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་དམིགས་ཤེ་ན། དཀར་པོ་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལ། །ཡི་གེ་དང་བཅས་དེ་ཉིད་དམ། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དམིགས་པའོ། །ཞེས་པ་གང་ཞིག་གིས་སྙིང་ལ་སོགས་པ་ནས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་དང་ཁ་དོག་སྣ་གསུམ་དང༌། གཅིག་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གནས་པ་དེ་ལས་དང་པོ་པས་ནི་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པའོ། །ཕྱི་ནས་ནི་ཕྲེང་བ་དང་བྲལ་བའི་འོད་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ནས་འོད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དམིགས་པའོ། ། ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་བཟླས་ཤེ་ན། འབྱུང་བ་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་སྟེ། །འཇུག་པ་ཨཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་ཡིན། །འབྱུང་དང་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ། །ཨོཾ་དང་ཧཱུཾ་ནི་རྩེ་མོར་འབར། །ཞེས་པ་གང་ཞིག་རླུང་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རླུང་ལ་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་རྒྱུ་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་རྩེ་མོ་ལ་ཧཱུཾ་བསམ་པའམ། ཡང་ན་ངལ་བའི་དབ
Chinese
如是，于五根以明点等为所缘，心专注于此，应学于生起、融入及二住。何为二住？住于生起与融入之分。根本与顶端二者。言说何者依于生起之分，彼即住于顶端，初于根本之种子而缘念，由彼生起气息之力，如线或鬘或光之形式融入顶端，生起断绝，乃至缘念彼之相状，即是依于生起之分而住。由彼以何种形式聚集而显现于自处，即是依于融入之分而住。眼与耳以及舌，身体之顶等尽处，何者根门已开，脉乃具信之颜色，于顶端各自同类之金刚、珍宝、莲花、剑，十字、轮之相状，或者嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）与梭哈（藏文：སྭཱ་ཧཱ་，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：梭哈）、హం（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：హం），于顶端善安住。又或具足鬘之明点。此乃摄义之偈颂。复次，何为所谓阻止气息之运行？何者耳之孔穴处，气息极运行转变，缘彼故如是说。言说何者缘念鼻尖，从身体之位置聚集一切风息，执持于鼻尖，此乃气息之阻止。然则气息又当如何缘念？于白色等相状上，连同字而缘念彼，或者仅缘念如幻。言说何者从心等处，缘念五色光芒与三色，以及一色与不可思议等，何者安住，其中初者乃连同字之鬘。外者乃缘念离于鬘之光。彼后亦缘念光如幻。 何者又当如何念诵所谓具足鬘？生起乃嘎丽之鬘，融入乃阿丽之鬘。何者为生起与融入，嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）与吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）于顶端燃炽。言说何者于气息生起之时，于具足五色之气息上，作嘎丽之鬘运行，于彼之顶端观想吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），或者于疲乏之
English
Thus, focusing on the five senses with bindus and the like, one should fix the mind on them and learn about arising, entering, and the two abidings. What are the two abidings? Abiding in the aspects of arising and entering. The root and the tip, these two. It is said that whatever relies on the aspect of arising, that itself abides at the tip. First, focusing on the seed of the root, by the power of the breath arising from it, it is absorbed into the tip in the form of a thread, garland, or light, and the arising ceases. As long as one focuses on that very appearance, it is abiding relying on the aspect of arising. From that, in whatever form it gathers and appears in its own place, it is abiding relying on the place of entering. The eye, ear, and tongue, and finally the crown of the body, etc., whichever sense gate is open, the veins have the color of faith. At the tip, vajra, jewel, lotus, sword, swastika, or wheel, each corresponding to its own kind, or Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Svāhā (藏文：སྭཱ་ཧཱ་，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：梭哈) Haṃ (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：హం), are well established at the tip. Or again, with a garland of bindus. This is a summarizing verse. Furthermore, what is meant by stopping the movement of breath? Wherever the ear's hole is, the breaths greatly move and change, it is said so because of focusing on that. It is said that whoever focuses on the tip of the nose, gathering all the winds from the position of the body, and holding them at the tip of the nose, this is the stopping of breath. Then how should the breath be focused on? On forms such as white, with letters, or just focusing on it as an illusion. It is said that whoever, from the heart and so on, focuses on the five-colored rays, the three colors, and the one color and the inconceivable, etc., whichever abides, the first is with a garland of letters. The outer is focusing on the light without a garland. Then, focusing on the light as just an illusion. How should one recite what is called having a garland? Arising is the garland of Kāli, entering is the garland of Āli. Whatever is arising and entering, Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) and Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) blaze at the tip. It is said that whoever, at the time of breath arising, makes the garland of Kāli move on the breath with five colors, and at its tip visualizes Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), or at the time of weariness,