Tibetan
། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད་དེ་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ཉིད་ལས་བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པའི་འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་བོ། །འདི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཐ་མི་དད་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །སེམས་ལས་ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན་རང་བཞིན་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །རིགས་པ་འདིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ནས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སེམས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་ཀྱི་ལམ། །བྱེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་རྣམས། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དོན་བཤད་པ་སྤྱོད་བསྡུས་མཛད་པས། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས། ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ། གསོབ་གསོག་སྟོང་པ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་ནས་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཡིད་ཀྱིས་ཐ་དད་ཅེས་པ་ནི། སྣང་བ་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པ་སྣང་བ་མཆེད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའོ། །ལྷའི་རྣམ་པ་སྔར་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཁྱད་པར་གྱིས་དགའ་བའི་དགའ་བས་དབང་བསྐུར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པས་འབྱུང་སྟེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་བས་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅས་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས་ཏེ་སྒོམ་པ་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་བརྗོད་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ༌། །དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡང༌། སྣང་ བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བ་དང༌། །ས་བཅུ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་སོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ནི་ནང་
Chinese
由于脱离金刚念诵的因，心的教法本身的自性不可执取，无法获得。然而仅仅通过结合，瑜伽士就能获得自我加持的果实。这揭示了三种智慧无二无别，即大空性的本质。从心出发，指的是不熟悉如幻三摩地，而是通过正确结合气和意识，贪欲和无贪欲等不善的自性将会正确产生。从何处产生呢？从自性成为因，即从那个自性中，在一切行为和生世中产生。通过这种推理，由于不了解事物的自性，就会完全执着于凡夫俗子的心生起。同样，经典中也说：行持十善业道，是舍弃智慧者所为。对此的意义，行集论的作者解释说：同样，众生由于与善知识分离，不理解自己心的真实面目，执着于我，执着于我的，在虚空空洞中考察善与非善等，从而在无始轮回中体验痛苦。所谓“彼性”等等，如幻的心，那三种识由意所区分，指的是从二显现所生，脱离二显现的扩展，就是接近显现。先前分别展示的诸天形象，是因喜悦的喜悦而灌顶的特征。瑜伽士应产生大乐的本质。因此，所谓“因此”等等，因此，一切众生，包括有情世间和器世间的三界，都应如幻般地在此讲述。如幻的三摩地存在，所有修行者都应将所说的三界，视作与其相同，即视作如幻。无上密意也曾说过：见到三种显现，安住于十地。所谓“色与受本身”等等，色即是内
English
Since it is devoid of the cause of Vajra recitation, the very nature of the mind's teaching is ungraspable and cannot be obtained. However, it is only through union that the yogi obtains the fruit of self-blessing. This reveals the essence of the three wisdoms being non-dual, that is, the Great Emptiness. 'From the mind' means that from not being familiar with the illusory Samadhi, but through the correct union of wind and consciousness, the characteristics of desire and non-desire, etc., the very nature of non-virtue will arise correctly. From what does it arise? From the nature becoming the cause, that is, from that nature, it arises in all actions and lifetimes. Through this reasoning, since the nature of things is not understood, one becomes completely attached to the arising of the mind of ordinary people. Similarly, it is also said in the tantras: 'Performing the path of the ten virtuous actions is for those who have abandoned wisdom.' Explaining the meaning of this, the author of the Compendium of Conduct says: 'Similarly, sentient beings, being separated from virtuous friends, not understanding the true nature of their own minds, clinging to 'I' and 'mine', examining good and non-good, etc., in emptiness and voidness, will experience suffering in beginningless samsara.' The so-called 'That nature' and so on, the illusory mind, those three consciousnesses distinguished by mind, refer to being born from two appearances, being separated from the expansion of two appearances, which is approaching appearance. The forms of the deities previously shown separately are the characteristics of empowerment by the joy of joy. The yogi should generate the essence of great bliss. Therefore, the so-called 'Therefore' and so on, therefore, all beings, including the three realms of the sentient world and the container world, should be spoken of here as illusory. The illusory Samadhi exists, and all practitioners should see the three realms that are spoken of as being the same as it, that is, as being illusory. The unsurpassed intention has also been said: 'Seeing the three appearances, abiding on the ten bhumis.' The so-called 'Form and feeling themselves' and so on, form is the inner