Tibetan
།རྡོ་རྗེའི་སྟེང་དུ་སླར་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་ཐབས་ཀྱི་ཡི་ཤེས་ཀུན་དུ་སྣང་བ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རང་ གི་ངོ་བོའོ། །ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རིགས་པས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཀུན་ད་ཟླ་བ་དཀར་དང་མཚུངས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་བ་སྟེ་ཕྱག་གཉིས་པ་ཞལ་གཅིག་པ་དང་པོའི་མགོན་པོར་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་ཀླུའི་བློའི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གནས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ལྷ་བཟང་པོ། །ཞལ་གཅིག་ཕྱག་ནི་གཉིས་པར་ནི། །ལྷ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཡི་གེ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། དགོད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་དགོད་པ་བྱ་བཞིན་པ་ནི་དང་པོའི་མགོན་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་ཕུང་བོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུམ་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །སླར་ཡང་གསུངས་པ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་རྒྱལ་དབང་པོ། །དེ་ཡི་སྐུ་ལ་ཤ་རུས་ཁྲག་མེད་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་ཕན་ཆེད་ཁམས་ནི་རབ་འཇུག་བྱེད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡི་མཛད་པ་མཛད་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་དགོད་པ་ཡང་དག་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སོགས། གནོད་མཛེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཅེས་པ་སྟེ་ས་བོན་དགོད་པ་ནི་གནས་ཇི་ལྟ་བར་སྟོང་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ས་བོན་གྱི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ནི། གཏི་མུག་ དགའ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོད་པ་ལ། ལཾ་མྰཾ་པཾ་ཏཱཾ་ངོ༌། །ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་པས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ཡང་བྲི་བར་བྱེད་དེ། བཤད་པ་འདི་ནི་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། གང་ལས་ན་རང་གི་མིང་གི་ཡི་གེ་ཉིད་ས་བོན་དུ་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མོ་ཧ་རཱ་ཏི་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་རྒྱུད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དགོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གཟུགས་རྣམ་པར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་སོ། འདི་རྣམས་འདིར་ཉེ་བར་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་དགོད་ཅེས་འདྲིན་བདེན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་རས་སྙིང་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱི་མར་རོ། །ད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་སྔར་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྦྲེལ་ལོ། །དེ་ནས་དགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཇི་བཞིན་རིམ། །ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་གཞུང་མཐར་གྱིས་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །འདིས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་འདོད་ནས། སྤྱི་བོའི་དབུས་སུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་པོར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལས་སྤྱི་བོའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་ཡིག་གེ་ལས་སྤྱན་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་སྐུའི་རྡོ་རྗེ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །དེ་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་བདག་པོ་སྟེ་གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་འཆང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་བ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་སངས་རྒྱས་སྐུ་འཆང་བ། དཔལ་ནི་སྤྱན་མ་སྟེ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ ཏུ་གྱུར་པའོ། །བདག་ལ་སྟེ་བདག་གི་ལུས་ལ་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་གནས་ཏེ་སོ་སོར་གནས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའི་གཅིག་གི་ཚིག་གི་དོན་ལ་མང་པོའི་ཚིག་ནི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་ལ་སྒོམ་
Chinese
在金刚之上，再次显现三字方便的智慧，是显现、显现增长的自性。从智慧方便的结合中，将出现天神的形象。以无上之理，这两个智慧完全转变，如同洁白的月亮，得以亲近圆满报身，应观想自身为具有二臂一面的第一怙主。成就此真实义，龙树菩萨也曾说过：随欲所向而住，刹那顷成善妙天神，一面二臂之天神，应如是观修。同样，如果想要观修毗卢遮那佛等为主尊，那么此时，这些都从三字完全转变，从轮等，以及从中观想为大金刚持的形象，这是随后的瑜伽。对于“不动”等的两个偈颂的解释，应立即观看笑，正在笑的是第一怙主，为了执持化身，应随之进入蕴、界、处。同样，经续中也说：以诸佛之咒加持大士之身。加持之后，菩提心金刚即被诸佛视为第三者。再次说道：如十方诸佛，其身无血肉筋骨，然为利有情，善入于界，行持化身之事业。然后是如实地笑，等等，即是毗卢遮那佛等，直至贪嗔痴的尽头，所谓种子字的笑，就是要领悟其安住之处的空性。种子字的安住之处等，在根本颂中已经阐明。然而，不同之处在于，对于愚痴、喜女等的笑，是 লাম্ মঁ পং তাং ঙো (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)。对于地方神女，则是 ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)。因此，也应书写一些苯教的文字。
English
Upon the vajra, again the wisdom of the three-lettered means appears, it is the self-nature of appearing, appearing increasing. From the union of wisdom and means, the form of a deity will arise. With the supreme reasoning, these two wisdoms are completely transformed, like the white moon, one obtains nearness to the enjoyment body, one should contemplate oneself as the first protector with two arms and one face. To accomplish this very truth, the feet of Nagarjuna also said: As one wishes to abide in any direction, in an instant one becomes a good deity, this deity with one face and two arms, one should meditate upon. Similarly, if one wishes to meditate upon Vairochana etc. as the main deity, then at that time, these all completely transform from the three letters, from the wheel etc., and from that one should meditate upon the form of the great Vajradhara, this is the subsequent yoga. The explanation of which of the two verses are "immovable" etc., one should immediately look at the laughter, the one who is laughing is the first protector, for the purpose of holding the emanation body, one should subsequently enter the aggregates, elements, and sources. Similarly, it is also said in the tantra: The body of the great being is blessed by the mantras of all the Tathagatas. Immediately after being blessed, the bodhichitta vajra itself is seen by all the Tathagatas as a third. Again it is said: Like the victorious ones abiding in the ten directions, although their bodies have no flesh, bones, or blood, yet for the benefit of sentient beings, they thoroughly enter into the elements, and perform the deeds of the emanation body. Then there is the correct laughter, etc., that is, Vairochana etc., until the end of attachment, hatred, and ignorance, the so-called laughter of the seed syllables, is to understand the emptiness of its abiding place. The abiding place of the seed syllables etc. is already clarified in the root verses. However, the difference is that for the laughter of delusion, joyful woman etc., it is লাম্ মঁ পং তাং ঙো (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). For the local goddesses, it is ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). Therefore, some Bon texts should also be written.
Chinese
诶！此说应作如是思：何以故？以见自名之字即为种子，于根本续中之故也。是故，摩诃罗提等之明咒，为种子所变，为于续中就近显示之故，而于地等之自性安立也。如是，境色三种等，亦为色金刚母等也。此等于此处未曾摄取之故，云何安立耶？若问，是真实也，以大成就者布心等之语等，于后将明也。今以不动者随入，而以先说之二偈连结之。彼由安立等者：蕴等如其次第。如是直至终极之经义，我皆尽力解说之。由此身之坛城将圆满，是极瑜伽也。今欲显示大瑜伽，故说于顶中央安住等语。以善能合一于主尊也。此谓由适才所说，于顶中央安住之月轮。其上由嗡字（嗡，梵文：ओम्，转写：oṃ，字面意思：唵）等之眼母种种及身金刚应如是思惟而连结之。彼由中央等语者，谓于毗卢遮那之众中央，应如是思惟唯一之主尊也，此易解也。佛身持者等者，佛者，谓安住三世之如来等也。彼等之身，以彼之自性而执持之，故云佛身持者。具光者，谓眼母也，凡彼所具者，即是具光者。三金刚者，谓大金刚持也。彼由无别异性之自性而成一也。于我，谓于我之身上，以加持力而安住，祈请令其各别安住。具身金刚者，谓于最初之单数词义，多数词乃是经典之故也。如是于其他二偈亦应知之。向十方等之偈颂，是于毗卢遮那之所有眷属作观想。
English
E! This statement should be considered as follows: Why? Because one sees one's own name's letters as seeds in the root tantra. Therefore, the mantras such as Moharati, which have become seeds, are established in the nature of earth, etc., in order to closely show them in the tantra. Likewise, the three kinds of objects, forms, etc., are also Vajra Mother of Form, etc. Since these have not been taken up here, how can they be established? If asked, it is true, but it will be clarified later by the words of the great achievers, such as the cloth heart. Now, with the immovable one following, the two verses previously spoken are connected together. That which is called establishment, etc.: the aggregates, etc., in due order. In this way, I will explain all the meanings of the scriptures to the end. By this, the mandala of the body will be completed, which is the ultimate yoga. Now, desiring to show the great yoga, the words "abiding in the center of the crown" etc. are spoken. By being well united with the lord. This means that from what has just been said, the moon mandala abides in the center of the crown. On top of it, one should connect and think of the various eye mothers and body vajras from the syllable Om (嗡，梵文：ओम्，转写：oṃ，字面意思：唵). That which is called the center, etc., means that in the center of the assembly of Vairochana, one should think of the one lord, the chief. This is easy to understand. "The one who holds the Buddha's body," etc., means that the Buddhas are the Tathagatas who abide in the three times. Their bodies are held by their own nature, hence the phrase "the one who holds the Buddha's body." The glorious one means the eye mother, and whoever possesses it is the glorious one. The three vajras mean the great Vajradhara. He is one with the nature of non-duality. In me, that is, in my body, may they abide with blessings and grant that they abide separately. "The one with the body vajra" means that the plural word is the scripture because of the meaning of the first singular word. Likewise, it should be understood in the other two verses as well. The verse "to the ten directions" is to contemplate on all the retinues of Vairochana.