Tibetan
འདིས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱས་པས་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྨིག་ རྒྱུའི་རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱི་ནས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་འདི་དག་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ནི། དེ་རྣམས་བཞི་པའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་བླ་མས་བསྟན་ཏོ། །འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སློབ་མ་དེས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ནང་གི་བདེ་པ་ཉིད་རྣོ་བའི་རྣམ་པར་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་སྟོད་པའི་མཚན་ཉིད། རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པས་འདི་དག་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ། དང་བོར་སྨིག་རྒྱུའི་རྣམ་པར་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་སྣང་བ་སྟེ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པར་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པར་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ་མུན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ནས་མུན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་འོད་གསལ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྟག་ཏུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་བསྟན་པ་གསུངས་པ། ཐོག་མེད་བྱུང་བཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཐོག་མེད་བྱུང་བའོ། །འོད་གསལ་བའི་རིམ་པ་ལས་མཐའ་མར་བྱུང་བའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་དབུས་མིན་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་དང་པོར་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ནི་མཐའ་མ་འདི་དག་གིས་དབུས་སུ་ངེས་པར་གནས་པའི་འོད་གསལ་ལོ་ཞེས་པས་དབུས་སུ་བྱུང་བའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་བྱུང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱས་ནས་མཐར་བྱུང་བ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་དབང་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ནི་ཡང་ན་དེ་ལྟ་ལ་ ཡང། སྒྲ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་དོན་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་དོན་གྱིས་ཕྱོགས་བླ་ན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཁས་
Chinese
這表明，通過正確地理解快樂，首先應產生海市蜃樓形象的唯一智慧，然後應產生外在顯現的三種智慧次第的最終結果。這四種智慧的本質不是與習氣相關的，上師在四個剎那間展示了它們。無論哪個是光明剎那，那個剎那使學生獲得佛陀的菩提，即佛陀本身。如果問佛陀本身是如何轉變的，那麼內在快樂本身的本質是銳利的，具有讚美一切事物的特徵。遠離混濁，即遠離煩惱，因此，這些也被稱為無生之本質。同樣，在《行集》中也說道：首先，人們看到海市蜃樓的形象，它具有五種光芒的集合。第二種是顯現，就像月亮的光芒。第三種是無顯現，就像太陽的光芒。第四種是接近顯現，就像黑暗的形象。然後，在遠離黑暗的剎那，光明非常清晰，具有永恆顯現的本性。通過智慧之眼看到究竟真理的特徵。現在，所說的是分別展示光明的自性。所說的是“無始生起”等等。通過說“這些法的本性存在於法的本性中”，就說了無始生起。從光明的次第中最後生起。在雙運的次第中，將會產生非中心的生起。自我加持是，首先，雙運的次第是，通過這些最後的，光明必然存在於中心，因此說了在中心生起。雙運的次第本身是所有佛陀的本性，因此是無終生起。通過消除三種智慧形象的念頭，最終生起，也就是說，光明應被稱為四灌頂的特徵。在這裡，對於詩句，或者對於那樣的 也。這三個聲音是對於這三個意義，再次通過意義進入無上方向的那些，是使進入的那些。如此轉變的智慧，精通於一切皆空
English
This indicates that by correctly understanding bliss, first the sole wisdom of the mirage-like appearance should be generated, and then the ultimate result of the sequence of the three appearances of wisdom should be generated. These four wisdoms are not of the nature associated with habitual tendencies, and the guru showed them in the four instants. Whichever is the instant of clear light, that instant causes the student to attain the enlightenment of the Buddha, that is, the Buddha himself. If it is asked how the Buddha himself has become, then the very nature of inner bliss is sharp, having the characteristic of praising all things. It is free from turbidity, that is, free from afflictions, therefore, these are also referred to as the nature of unborn. Similarly, it is also stated in the Compendium of Conduct: First, one sees the mirage-like appearance, which has a collection of five rays of light. The second is appearance, like the rays of the moon. The third is non-appearance, like the rays of the sun. The fourth is near attainment of appearance, like the form of darkness. Then, in the instant of being free from darkness, the clear light is extremely clear, being of the nature of perpetual appearance. The characteristic of ultimate truth is seen with the eye of wisdom. Now, what is said is the separate demonstration of the self-nature of clear light. What is said is "beginningless arising" and so forth. By saying "the nature of these dharmas abides in the nature of dharma," it is said to be beginningless arising. It arises last from the sequence of clear light. In the sequence of union, there will be a non-central arising. Self-blessing is, first, the sequence of union is, through these last ones, the clear light necessarily abides in the center, therefore it is said to arise in the center. The sequence of union itself is the nature of all Buddhas, therefore it is endless arising. By eliminating the thoughts of the three wisdom appearances, it arises ultimately, that is, clear light should be referred to as the characteristic of the four empowerments. Here, for the verses, or for that kind of also. These three sounds are for these three meanings, again through meaning entering into the supreme direction, are those that cause to enter. The wisdom that has thus transformed, is skilled in all being empty.
Tibetan
པ་རྣམས་རྒྱུན་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གསུངས་པ། འགྲོ་དང་འོད་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འབྱུང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་གཟུགས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་མཚར་མིན་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོར་ཞེན་པ་རྣམས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་མིན་ཡང་ནི་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་གནས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་འགྲོ་བའང་མིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཡོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གྲོལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདིར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསོད་ནམས་གཟུགས་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམས་ལ་འདི་དག་དང་འདྲ་བར་བཤད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་བྱུང་བ་ནི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་རབ་ཏུ་གསུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །ལུང་དུ་ཡང་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་དབུ་མའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་མཐོང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་སྟེ་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་སོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དོ། །དབུ་མའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སེལ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་ཅི་ལས་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ་རྙེད་ནས་རྒྱུ་དང་མི་ རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དེ་བརྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་གཉེན་གཅིག་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མིའི་སེང་གེའོ། །ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཁྱམས་པར་བྱེད་པའོ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ནི་མཐའ་དག་གོ །དེ་ནི་མི་ཟད་པ་སྟེ་ཟད་པ་མེད་པའི་ལུས་ཐོབ་པར་
Chinese
他们经常这样说。这种智慧本身宣说了自性，对于所谓“行”和“光”等等，在原本未生的体性上，不会出现“行”和“来”等等的名称。这是非常奇妙的色，因为是法身的自性。因为说了“不奇妙则是执着于各种各样的事物”。“不住”也是因为安住于一。“不速疾行”也是因为遍及一切，如前所说的那样明显。对于所谓“何者有”等等，哪一个没有分别念的智慧，有和没有的名称都解脱了，完全放下了。虽然如此，但如果问它怎么会有和没有呢？那么，产生者们应该在此以世俗谛来表达。对于所谓“福德非色”的词句，瑜伽士应该像这样理解。这里出现是因为远离了福德和罪恶。那是什么呢？是一切皆空。那是具备一切殊胜的如是性的自性智慧。诸佛，即如实证悟的诸佛，都宣说这全部是空性。经中也说：凡是如是性，都是追随中观的意义而见到的。对于那些通达真如的人来说，这是现量的，如果如实通达的话。只要一切都是普遍的虚构，那么一切都不存在。在中观没有虚构的情况下，从何处进行破除和建立呢？对于所谓“如是”等等，获得了如是这般无生之体性，即获得之后，成为因和非因的自性，即成为稳固和流动的一切事物的自性，因为在如是性中成为一体。唯一的行友是无缘大悲的自性。谁的瑜伽士是智慧自性的人狮子啊。完全游行就是游荡。一切有情就是全部。那就是不灭，即获得不灭之身。
English
They always say that. This very wisdom itself speaks of the nature, and for things like "going" and "light," etc., in the nature of what is originally unborn, the terms "going" and "coming," etc., do not arise. It is a very wondrous form, because it is the very nature of the Dharmakaya. Because it is said, "What is not wondrous is attachment to various things." "Not abiding" is also because it abides in one. "Not swiftly going" is also because it pervades all, as explained before. For things like "What exists," etc., whichever wisdom is without discrimination, the names of existence and non-existence are liberated, completely abandoned. Although it is so, if asked how there can be existence and non-existence in it, then those who produce should express it here in conventional truth. For the words "Merit is not form," the yogi should understand it to be explained similarly. What appears here is because it is free from merit and demerit. What is that? It is that all is empty. That is the wisdom of the nature of Suchness, which possesses all kinds of excellence. The Buddhas, that is, the Buddhas who have truly realized, proclaim that all this is emptiness. It is also said in the scriptures: Those who have Suchness see it by following the meaning of the Middle Way. For those who understand Suchness, it is directly perceived, if they truly understand it. As long as everything is universally fabricated, then everything does not exist. In the absence of fabrication in the Middle Way, from where can there be refutation and establishment? For things like "Thus," etc., having obtained the nature of such unbornness, that is, having obtained it, it becomes the nature of cause and non-cause, that is, it becomes the nature of all stable and moving things, because it becomes one taste in Suchness. The one friend who goes is the nature of impartial great compassion. Whose yogi is the lion of men, the nature of wisdom? To wander completely is to roam. All beings are all. That is imperishable, that is, to obtain an imperishable body.