Tibetan
་མོའི་པདྨའི་སྣའི་རྩེ་མོར་བཤད་མ་ཐག་པ་བསམ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཙ་ན་ཀའི་འབྲུའི་ཚད་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་གོ །ཡེ་ཤེས་གནས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ཉམས་དགའ་བ་ནི་དགའ་བར་བྱ་བ་སྟེ་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟར་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསང་ཆེན་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ནི་མདོར་བྱས་ཀྱི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་ལྔ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་ལྔ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ། །རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་རིན་ཆེ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་བ་དང་བཅས་པའམ་མི་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཡང་གསུངས་པ་ཡང༌། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། རིན་ཆེན་བརྟན་པར་གྱུར་ནས་སྤྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་མཐོང་བའི་མཚན་མ་དང་གཟུང་བའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་སྐྱེས་པ་ལས་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་མཚན་མ་ནི་སེམས་བརྟན་པ་ཉིད་དོ། །གཟུང་བའི་མཚན་མ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མའོ། །དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་མི་གཡོ་བར་ཤེས་ནས་སྒོམ་པ་དབང་དུ་གྱུར་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་སྤྲོ་པར་བྱའོ། །བརྟན་པར་མ་གྱུར་ཡོངས་མི་སྤྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བཞིན་པ་ན་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ། །རབ་མཆོག་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བས་བརྟན་པར་བྱས་པར་གྱུར་པ་ལ་སངས་རྒྱས་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱང་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་འབར་བ་མཚུངས་འོད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདིའི་སྒོམ་པའི་ཐབས་གསུངས་པ། སློང་མོ་ཟ་བས་བཟླས་མི་བྱ། །ཞེས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་སློང་མོའི་དོན་དུ་སློང་མོ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སོ་སོར་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་མངོན་པར་བརྩོན་པས་སོ། །སློང་བ་ལའང་དགའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཟས་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་མ་གྱུར་ཅིང་ཇི་ཙམ་དུ་ལུས་གནས་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་འགྱུར་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་དབྱེ་བ་ནི་སློང་མོའོ། །དེ་ལ་དེས་བཟླས་པར་མི་བྱའོ། །ཅི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབྱེ་བར་དགའ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་དོན་གསུངས་པ། སློང་ལའང་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ་འདིའི་དོན་ནི་ལན་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བགྲོད་པ་གང་གི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ འཁོར་ལོ་ཆེས་གསལ་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་དེར་སོན་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་གཞག་པར་བྱའོ། །གནས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡང༌། དངོས་པོ་གང་དང་གང་གིས་ནི། །མི་རྣམས་དེ་ཡིད་ནི་ཡང་དག་སྦྱར། །དེས་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཇི་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་སོ། །འདིས་སེམས་བརྟན་པ་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་བ་སྟོང་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སྔགས་པས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་གསུངས་པ། ཛི་མ་ཛ་ལ་མཛྫྷེ་ཙ་ནྡྲ་ས་ཧི་ན་ཨུ་སོ་སཙྪ་ན་མི་ཙྪ། ཏི་མ་སོ་མཎྜལ་ཙཀྐཱ་ཊཱ་ཏནྟ་ཨ་ས་ཧཱ་བེཾ་སཙྪ་ཞེས་སོ། །འདིས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་ཀྱང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་པའོ། །ད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངག་གི་བཟླས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་བརྗོད་པར་འདོད་ན། བརྗོད་ནས་རྡོ་རྗེ་སྒྲོ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་ནས་ནི་ངག་གི་སྒོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་ནཱ་ད་ལས་བླངས་ནས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །སྤྲོ་བར་བྱ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དབྱུང་བའོ། །འཇུག་པའི་རླུང་གིས་དེ་ཉིད་དུ། །ཡང་དག་བཟླས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་གོང་བུའི་བཟླས་པའོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་འདི་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པའོ། །འདིས་ནི། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བཟླས་པ་ཡང༌། །རྣམ་གཉིས་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་བརྟན་པའི་ཕྲ་མོའི་སྦྱོར་བས་གང་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་འདིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བྱུང་བ་དེ་དང་བྲལ་བས་གདུངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བལྟ་བར་འདོད་ནས་སྙིང་རྗེ་དང་བཅས་པས་ཇི་ལྟར་སྨྲེ་བར་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་གནས་པའི་ལྷ་མོ་བཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིས་ནི་དྲུག་ལྡན་ལ་སོགས
Chinese
应当思念莲花花蕊顶端所说的。或者以鹰嘴豆大小的轮等相进行观修，这是口诀。智慧处是超越世间的智慧之因。令人喜悦是应当欢喜，因为具有如彩虹般白色等的颜色。大秘密是其他众生无法涉足之处。以智慧观察是指简略次第的修行者仅以智慧就能了知自己的体性，所谓的五种颜色等是从五部中产生的。所谓大珍宝是指如金刚等相珍宝般珍贵。所谓智慧处等是指包括有行和无行的一切差别。因此，也说了要进行分别，即见到那本身。应当观修是指瑜伽士从入定中。说了此三摩地的果：珍宝稳固后舒展。等等，即从何时见到之相和所取之相临近产生时得知。其中，见到之相是心稳固本身。所取之相是成就之相。彼时，观修金刚等，得知不会动摇后，为了生起观修自在而舒展。没有稳固完全不舒展。是指在观修时不要舒展。殊胜云等应当舒展。是指金刚等通过舒展而变得稳固后，也要舒展诸佛云。诸佛光芒等同光芒。是指具有白色等颜色者。此处说了观修的方法：乞食者不应念诵。即指奉行极简朴行为的瑜伽士，为了乞食，不要大声念诵“请赐予食物”等，要精进。对于乞讨也不应欢喜，是指不要过于执着食物，只要能维持身体存在即可，要知足。或者区分是
English
One should contemplate what was just said at the tip of the pistil of the lotus. Or, one should meditate on the signs such as the wheel with the size of a chickpea, which is the oral instruction. The place of wisdom is the cause of wisdom that transcends the world. Delightful is what should be rejoiced, because it possesses colors such as white like a rainbow. The great secret is not the realm of practice for others. Investigated by wisdom means that the practitioner of the abbreviated stages knows his own nature by wisdom alone, such as the so-called five colors, etc., which arise from the five families. The so-called great jewel means that the signs such as the vajra are as precious as jewels. The so-called place of wisdom, etc., refers to all the differences of being with or without movement. Therefore, it is also said that it should be distinguished, that is, seeing that itself. What should be meditated on is from the yogi entering into samadhi. The fruit of this samadhi is said: After the jewel becomes stable, it expands. And so on, that is, it is known from when the sign of seeing and the sign of grasping arise closely. Among them, the sign of seeing is the stability of the mind itself. The sign of grasping is the sign of accomplishment. At that time, having meditated on the vajra, etc., and knowing that it will not move, one should expand in order to generate mastery of meditation. If it is not stable, do not expand completely. It means that one should not expand while meditating. The supreme clouds, etc., should be expanded. It means that after the vajra, etc., have been stabilized by expanding, the clouds of the Buddhas should also be expanded. The Buddhas blaze with equal light. It refers to those who have colors such as white. Here, the method of meditation is said: A beggar should not recite. That is, it refers to the yogi who practices extremely simple behavior, and for the sake of begging, one should not loudly recite "Please give food," etc., but should be diligent. One should not rejoice even in begging, which means that one should not be too attached to food, but should be content with just enough to maintain the existence of the body. Or the distinction is
Chinese
嗡嘛喔。（嗡，嘛，喔）。于彼，不应以彼念诵。若欲于一切种皆乐于分别，彼之义已说。于乞亦不应乐。如是，此之义乃于一次、二次或三次分别作意之行，于何时，曼荼罗之轮极明了显现，于彼时，应以达彼之心性而安住。于余处亦云：何者与何者，人等彼心乃极善合，由彼彼之自性即变，如种种宝之形。如是。是故，真言之支分不衰损而念诵。如是。由此，由心坚固性，外境之分别念无余皆空，以曼荼罗之轮如幻而现前者，乃真言者。于余续亦云：ཛི་མ་ཛ་ལ་མཛྫྷེ་ཙ་ནྡྲ་ས་ཧི་ན་ཨུ་སོ་སཙྪ་ན་མི་ཙྪ། ཏི་མ་སོ་མཎྜལ་ཙཀྐཱ་ཊཱ་ཏནྟ་ཨ་ས་ཧཱ་བེཾ་སཙྪ་ཞེས་སོ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。由此亦为名为曼荼罗王胜者之第二三摩地。今欲说三字语之念诵差别二种，说已，金刚舒展者乃，如是等已说。说已者，乃语之自性，从三摩地萨埵之音流取出已。金刚者，乃三字。舒展者，乃于外放出。入之风由此，应极善念诵者，乃丸之念诵。此乃一切佛之如来五部之亦即彼性，此乃真言之念诵。由此，细微瑜伽念诵亦，应作二种如是分别说。应入于如是性。如是者，乃由各别稳固之细微结合，凡所了知唯是心者，彼即于此之如是性而专注。如是，见金刚持大光明之自性已，由慈等之自性，成为眼母等四者，与彼等分离，欲以苦恼之心而观，为以悲心如何言说彼者，为欲显示彼义故，曼荼罗安住之天女四者，如是等已说。以四偈乃具六等。
English
Om Mo Oṃ. One should not recite with that. If one wants to enjoy distinguishing in all ways, its meaning has been spoken. One should not enjoy begging either. That is, the meaning of this is that when one, two, or three times of discriminating thought arises, when the wheel of the mandala is seen very clearly, at that time, one should settle with the mind that has reached there. It is also said in another place: "Whatever things, people connect their minds to them, by that, their own nature changes, like the shapes of various jewels." So it is. Therefore, recite the limbs of the mantra without weakening. Like this. By this, from the steadfastness of the mind, all external discriminations are empty, and the mantra practitioner who has manifestly made the wheel of the mandala like an illusion. It is also said in another tantra: ji ma ja la mdze tsa ndra sa hi na u so sa tstsha na mi tstsha. ti ma so maṇḍal tsak kā ṭā ta nta a sa hā beṃ sa tstsha. This is also the second samadhi called the Supreme Mandala King. Now, if you want to explain the two types of recitation of the three-syllable speech, having spoken, the Vajra Expander is, and so on. Having spoken is the nature of speech, taken from the nada of the samadhi sattva. Vajra is the three syllables. To expand is to release it outwards. With the entering wind, one should recite it well, which is the recitation of the pill. This is the mantra recitation from the very nature of all the Buddhas, the five Tathagatas. By this, the subtle yoga recitation is also explained as two types. One should enter into suchness. Suchness is that which is realized as mere mind by the subtle union of separate stability, and that is focused on the suchness of this. Thus, having seen the great Vajradhara as the nature of clear light, from the nature of love and so on, becoming the four, such as the eye-mother, separated from them, wanting to look with a distressed mind, with compassion, how to speak that, for the sake of showing that meaning, the four goddesses dwelling in the mandala, and so on, have been spoken. With four verses, it is six-fold, and so on.