Tibetan
་ན་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟགས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟགས། གསོབ་དང༌། གསོག་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་པས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཅི་དེ་ལྟར་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རམ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཅན་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དད་པ་མེད་པས་མངོན་པར་དང་ཅིང་ལྷག་པར་མོས་ན་དེས་ནི་སེམས་ཅན་དེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཕུང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པ་དང་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དོན་འདི་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་སྟོང་པ་དང༌། །སྐྱེ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་འཇུག་འདིར། །ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འགྱུར། །བདག་ཏུ་རློམ་པར་གྱུར་མ་ཐག །དེ་ བཞིན་འདོད་ཆགས་སོགས་དྲི་མ། །བརྟགས་པས་གཞན་གྱི་དབང་གྱུར་པས། །བྱིས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉོན་མོངས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་འབྱུང༌། །དེ་ནས་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས། །དེས་ནི་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོར་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་འདིས་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབའ་ཀློང་དུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཅིང་སྐྱབས་མེད་པ་དཔུང་གཉེན་མེད་པ་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་མཛད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །། ལེའུ་དྲུག་པ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ། རྡོ་རྗེ་སློབ་མས་གསོལ་པ། ཁྱེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་བཤད་མ་ཐག་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལུས་དང་དག་དང་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པས་ངེས་པར་འཚལ་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསོལ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞུ་བར་འཚལ་ལོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་ལགས་ཏེ། དེ་བས་ན་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་ཡང་ལྷའི་གཟུགས་མེད་དེ། ལུས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ལྷའི་རྣམ་པ་མེད་དེ་སྒྲ་རྣམས་ནི་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བ་ཙམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་དེར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་སྐུའི་ངོ་བོར་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ནི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་འདིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ལྷ་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ལས་རྟོགས་པར་བགྱིད་འཚལ་ལོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པ་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ལས་འོངས་པ། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ངས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཡང་མེད་པ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་མཚན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་སྐུར་གཟུང་བ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་དང༌། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་མས་གསོལ་པ། བརྟེན་པའི་ལུས་མེད་པར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་མེད་པ། སེམས་མེད་པར་ཡང་ལུས་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་ལུང་གི་ཚིག་ལས་གསུངས་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱིས་ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་སྐུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་རྣམས་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཡི
Chinese
然而，幼稚的凡夫俗子们，执着于不真实的法，执着于颠倒，执着于如糠秕、糟粕之类的所有法。因此，众生将堕入地狱、畜生道和阎罗王的境界。比丘，难道是这样吗？心被烦恼所染污，众生才会被染污吗？心清净，众生才会清净吗？如是说。在《如来藏经》中也说：对一切法没有信心，却显现出欢喜和极度的爱慕，因此，我不会说这个众生会堕入恶趣。为什么呢？因为烦恼没有实体。一切烦恼都从空性中产生，由因缘聚合而生起，生起的同时就灭尽。凡是生起和灭尽的，都会被烦恼所摧毁。如是说。龙树菩萨为了阐明这个道理，说：如果这一切都是空性，是无生自性，那么，乐和苦等进入这里，如何通过业力而流转轮回呢？一旦执着于我，随之而来的就是贪欲等垢染。经过观察，就会发现它们受制于外力，因此，幼稚的人们会被痛苦所折磨。这一切都只是心，如幻象般真实显现。然后，通过善与非善之业，由此而生于善趣和恶趣。如是说。因此，通过这种理证，以及经文和道理，一切具有大悲心的如来，看到一切众生都沉溺于痛苦的深渊，无依无靠，没有救护，于是以世俗谛的方式，完全了解烦恼的自性，从而使烦恼得以清净。并且，世俗谛也通过胜义谛而得以净化，从而使他们安住于具有真实自性的等持之中。业之边际分别摄略断疑品第五完毕。 第六品，世俗谛摄略断疑。 金刚弟子请问：您的
English
However, foolish ordinary people cling to untrue dharmas, cling to inversions, and cling to all dharmas like chaff and dregs. Therefore, sentient beings will go to hell, the animal realm, and the realm of Yama. Bhikshus, is it like that? Are sentient beings defiled because the mind is defiled by afflictions? Are sentient beings purified because the mind is purified? Thus it is said. In the Tathāgatagarbha Sūtra, it is also said: If one has no faith in all dharmas, but manifests joy and extreme admiration, therefore, I will not say that this sentient being will fall into the lower realms. Why is that? Because afflictions have no substance. All afflictions arise from emptiness, arising from the assembly of causes and conditions, and cease as soon as they arise. Whatever arises and ceases is destroyed by afflictions. Thus it is said. Nāgārjuna Bodhisattva, in order to clarify this meaning, said: If all of this is emptiness, is unborn self-nature, then, how do happiness and suffering, etc., enter here and transmigrate through karma? As soon as one clings to self, then come defilements such as desire. After observation, it will be found that they are subject to external forces, therefore, foolish people are tormented by suffering. All of this is only mind, truly appearing like an illusion. Then, through virtuous and non-virtuous actions, one is born in good and bad realms. Thus it is said. Therefore, through this reasoning, and through scriptures and reason, all the Tathāgatas who possess great compassion, seeing that all sentient beings are drowning in the abyss of suffering, without refuge and without protection, then, in the manner of conventional truth, completely understand the nature of afflictions, thereby purifying afflictions. Furthermore, conventional truth is also purified by ultimate truth, thereby causing them to abide in samādhi that possesses true self-nature. The Fifth Chapter, "Analysis of the Limits of Action: A Summary of Cutting Doubts," is complete. Chapter Six: Cutting Doubts by Summarizing Conventional Truth. The Vajra disciple asked: Your
Chinese
在（某位）尊者面前，承蒙他的恩德，遵循他刚才所说的经文，分别考察身、语、意的体性，务必了解。至于其他三摩地的差别，也应向尊者请教，并不断向上请求开示三摩地的差别。从生起次第开始，直到身远离的究竟，也只是对三金刚等的体性特别感兴趣而已。因此，即使在身远离中，也没有天神的形象，因为身体只是微尘的积聚。语远离的究竟，也只是通过入行等次第，完全了解金刚念诵。即使在那里面，也没有天神的形象，因为声音都像山谷的回声。心远离的究竟，也只是完全了解自性显现而已，因此在那里也无法找到具备一切殊胜功德的天神之身的自性， 因为心只是显现而已。以这种理路，无法通过依赖世俗而获得安住。因此，仅仅通过智慧来生起天神之身，应从上师处领悟。金刚阿阇黎说：大菩萨，好啊！好啊！诸佛所说的天神的真实性不可思议，是从上师传承而来，甚至不是十地自在者们的境界，我将理解它。所谓如实通达自心，在五蕴、十二处、十八界中也不存在。仅仅以智慧显现，就执持为具足一切相好的天神之身，这可以用幻术和梦境等十二种比喻来近似地表示，这是诸佛意之自性身。金刚弟子问道：如果没有所依赖的身体，心之自性也不存在；没有心，身体也无法被指认，经文中是这么说的。那么，仅仅通过心，如何能圆满生起具足手、足等一切相好的天神之身呢？那些持有实执见解的人，既没有经文的依据，也没有证悟的境界，却
English
In the presence of (a certain) venerable one, thanks to his kindness, following the scriptures he just spoke, it is necessary to understand by examining the nature of body, speech, and mind separately. As for the differences of other samādhis, one should also ask the venerable one and constantly request instruction on the differences of samādhi. Starting from the generation stage, up to the ultimate of body isolation, it is only a matter of being particularly interested in the nature of the three vajras and so on. Therefore, even in body isolation, there is no form of a deity, because the body is only an accumulation of minute particles. The ultimate of speech isolation is also only to fully understand vajra recitation through the stages such as entering. Even in that, there is no form of a deity, because sounds are like echoes in a valley. The ultimate of mind isolation is also only to fully understand the self-manifestation, so there it is impossible to find the nature of the deity's body with all the supreme qualities, because the mind is only a manifestation. With this reasoning, it is impossible to find a dwelling by relying on the conventional. Therefore, one should realize from the master's presence that the deity is generated by wisdom alone. The Vajra Acharya said: Great Bodhisattva, well done! well done! The inconceivable reality of the deities spoken by all the Buddhas, which comes from the lineage of the gurus, and is not even the realm of the lords of the ten bhūmis, I shall understand it. The so-called fully knowing one's own mind as it is, does not exist in the five aggregates, the twelve āyatanas, and the eighteen dhātus. Merely appearing as wisdom, holding it as the deity's body with all the marks, this can be approximated by twelve similes such as illusion and dream, this is the self-nature body of the mind of the Buddhas. The Vajra disciple asked: If there is no body to rely on, the nature of the mind does not exist; without the mind, the body cannot be identified, so it is said in the scriptures. Then, how can the deity's body with all the marks, such as hands and feet, be fully generated by the mind alone? Those who hold onto views of substantiality have neither scriptural basis nor realization, but