Tibetan
་ངོ་བོ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ངོ་བོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོའོ། །རབ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་དེ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་ཉེ་བར་བརྗོད་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །དེ་དག་མེད་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཞི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་དོན་བརྟགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དོན་གྱིས་སོ། །དངོས་ དང་དངོས་མེད་ཟད་པའི་གཙོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །གཙོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་བོའི་བདག་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་དབྱེ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དོན་གྱིས་སོ།། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བྱ་དང་མཚོན་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་དེ། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་དོན་གྱིས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན་འདི་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་ལྦ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་ལ་ཞུགས་པའི་དོན་གྱིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཤད་ནས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཚེ་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་ཚིག་ནི་སྟོང་ཉིད་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིས་ནི་ཞི་བའི་ཚིག་བཤད་པ་སྟེ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
其自性安住于化身轮，以及无二之结合，即以不异而证悟，方便与智慧平等融入之自性。所谓“真言之真实”，乃是阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）之自性。所谓“极明亮”，乃是“使之极明亮”之义。如是，以四种意义，就近陈述了对其所需之义，为了陈述菩提心之自性，故而简要地揭示了其支分，即宣说了“无始”等。所谓“始”，乃是生。所谓“终”，乃是灭。因无彼等，故为无始无终，乃是法界心性。彼即是菩提心，因此，无始无终，乃是大金刚持之义。所谓“寂静”，乃是因远离于心而安住，对意义进行辨析而得以寂静，故为遍照之义。事物 与非事物灭尽之主。所谓“主”，乃是因无有法与法性之相，故为不动之义。所谓“主”，乃是法界自性，且于一切佛陀不见差别，故主乃是周遍行者宝生之义。空性与慈悲无别。所谓“空性与慈悲无别”，乃是因对所诠与能诠等，以一切方式皆以空性而完全观察，故与空性无别，乃是无量光之义。以法界自性而行种种事业，故与慈悲无别，乃是不空成就之义。菩提心之自性。所谓“菩提心之自性”，乃是心想此菩提心之义，乃是诸佛之法性融入心髓之义。如是，在阐述了简要揭示之后，为了展示广说，故宣说了“彼时始”等。在简要揭示之时所说的始与终之词，则宣说了变为“空性”，因空性乃是非造作之故。所谓“无缘之境地”，此乃是阐述寂静之词，因已舍弃一切所缘之故。彼之
English
Its nature abides in the wheel of the Nirmāṇakāya, and the union of non-duality, that is, realizing without difference, the nature of the equal integration of skillful means and wisdom. The so-called "Suchness of Mantra" is the nature of the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A). The so-called "extremely clear" means "to make it extremely clear." Thus, with four kinds of meanings, the meaning needed for it is stated nearby. In order to state the nature of Bodhicitta, its limbs are briefly shown, that is, "without beginning" and so on are stated. The so-called "beginning" is birth. The so-called "end" is destruction. Because there are none of these, there is no beginning and no end, which is the nature of the Dharmadhātu mind. That itself is Bodhicitta. Therefore, without beginning and end is the meaning of the Great Vajradhara. The so-called "peaceful" is because it is far from the mind and abides, and analyzing the meaning leads to peace, hence it is the meaning of Vairochana. Things and the lord of the exhaustion of non-things. The so-called "lord" is because there are no characteristics of Dharma and Dharmatā, hence it is the meaning of Akshobhya. The so-called "lord" is the nature of the Dharmadhātu itself, and no difference is seen in all Buddhas, hence the lord is the meaning of Ratnasambhava, the all-pervading one. Emptiness and compassion are inseparable. The so-called "emptiness and compassion are inseparable" is because the signified and the signifier, etc., are completely examined in all ways by emptiness, hence it is inseparable from emptiness, which is the meaning of Amitābha. Because the Dharmadhātu itself performs various functions, it is inseparable from compassion, which is the meaning of Amoghasiddhi. The nature of Bodhicitta. The so-called "nature of Bodhicitta" is the thought that this very meaning of Bodhicitta is the meaning of the Dharmatā of the Buddhas entering the heart essence. Thus, after explaining the brief exposition, in order to show the detailed explanation, "At that time, beginning" and so on are stated. The words beginning and end, which were spoken at the time of the brief exposition, are said to become "emptiness," because emptiness itself is unconditioned. The so-called "state of no object" is the explanation of the word peace, because all objects have been abandoned. That of
Tibetan
ཕྱིར་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཟད་པའི་ཚིག་བཤད་དོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ཉམས་དགའ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། གཙོ་བོའི་ཚིག་གིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པའི་མཐོང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཡ་ཤེས་མཚུངས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཚོན་བྱ་དང་མཚོན་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་འདི་ལ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། འདིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་འདི་ལ་གྲགས་སོ། །དེ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་ཡང་དག་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་བྱུང་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཚིག་མདོར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་དོན་བཤད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུང་ནི་རོ་གཅིག་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཉིད་དོན་ནི་དགོས་
Chinese
又说了“寂静”，是为了使与心不同的对境之分别念得以平息。所谓“无自性之境”，是指用此来说明事物和非事物灭尽之语。因法与法性之因由隐没，而遮止自性。所谓“悦意”，是指极为清净的法界体性之故而悦意。 “依于无分别”是指，用主要的词句广说，也就是以法界之自性，以及诸佛无有差别的见解，成为无分别平等性之智慧的所依之故。所谓“殊胜”，是指遮止了各别的分别念，而成为具有特殊性之故。所谓“空性智慧无等比”，是指用此来广说空性之语。 如前一样，所诠和能诠等一切，都以空性完全断绝，是为空性之智慧。彼即是无等比，因为没有同一方之故。所谓“此即名为菩提心”，是指，用此来广说所谓“大悲无别”之语。如前一样，以法界之自性，能成办各种义利之故，此即名为菩提心。想到彼是依于利他之故。如是显示了广说之后，为了显示个别广说，说了“从吽字中真实生起”，是因为金刚持大尊之体性之故。所谓“瑜伽证悟”，是为了使修持二次第之瑜伽士们，能够证悟瑜伽士之故。所谓“甚为稀有”，是指无勤任运地示现各种神变之故。此是于开示无始无终之语略义之时，所说之义。所谓“彼之语乃一味义”，是指三即身语意三之真如，以及根、境和识之体性等，与空性一味，是无有差别的体性，彼之义即是所需。
English
Again, it is said "peaceful," in order to pacify the conceptualization of objects that are different from the mind. The so-called "state of no self-nature" means that this explains the words of the exhaustion of things and non-things. Because the reasons for dharma and dharmata are obscured, self-nature is averted. The so-called "delightful" means that it is delightful because of the nature of the extremely pure dharmadhatu. "Relying on non-discrimination" means that this is explained extensively with the main words, that is, with the nature of the dharmadhatu alone, and with the view that all Buddhas are indistinguishable, it becomes the basis of the wisdom of equality of non-discrimination. The so-called "supreme" means that it is special because it prevents separate discriminations. The so-called "emptiness wisdom is incomparable" means that this is used to extensively explain the words of emptiness. As before, everything such as the signified and the signifier is completely cut off by emptiness, which is the wisdom of emptiness. That itself is incomparable, because there is no one side. The so-called "this is called bodhicitta" means that this is used to extensively explain the so-called "great compassion is inseparable." As before, because of the nature of the dharmadhatu alone, it can accomplish various meanings, so this is called bodhicitta. Thinking that it depends on the benefit of others. Thus, after showing the extensive explanation, in order to show the separate extensive explanation, it is said, "It truly arises from the letter Hūṃ (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，吽)", because of the nature of the great Vajradhara. The so-called "yoga realization" is for the yogis who practice the two stages to realize the yogi. The so-called "very rare" means that it effortlessly shows various miracles. This is the meaning of what was said when explaining the meaning of the words without beginning and end. The so-called "His speech is of one taste" means that the three are the suchness of the three of body, speech, and mind, and the nature of the senses, objects, and consciousness are of one taste with emptiness, which is an indistinguishable nature, and that meaning is what is needed.