Tibetan
མགོ་ཡོད་ཀྱང་མཇུག་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མགོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་མ་ཡོད་ཀྱང་མགོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཨོཾ་ཡིག་དང་པོ་ཅན་ནོ། །ཧཱུཾ་དང་སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲུལ། །ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མགོ་དང་མཇུག་མ་དག་ཡོད་པར་ཆོས་མཐུན་པས་ཨོཾ་ཡིག་དང་སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་མིང་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ནི་བདག་དང་འབྲེལ་པའི་མིང་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཏུས་པའི་མཚན་ཉིད་མིང་ཅན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་དང་མཇུག་མ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཨོཾ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་ཡིག་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མཇུག་མ་དང་འདྲ་བ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མའི་ཞལ་གྱི་རིམ་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་གྱི་བརྒྱུད་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཇུག་མ་དང་འདྲ་བའི་སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨོཾ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨོཾ་ཡིག་དང་བྲལ་བའོ། །མགོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་མགོ་བོ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ནས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཤེས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཡིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །རྒྱ་ཆེན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ལེའུ་དང་པོར་གསུངས་པའི་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་ནས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་སྤྱིའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དབང་པོ་བཅུ་པོ་རྣམ་ཉིད་ནི། །རང་གི་འབྱུང་གནས་ཐམས་ཅད་ལས། །སོ་སོར་སྡུད་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད། །འདོད་པ་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཡུལ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་པའི་ལུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། ཡུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གི་རྣམ་རྟོག་ཀུན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ་ངག་གི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སོ། །སྣང་བ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་སེམས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །འདིས་ནི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་གསུངས་སོ། །བདག་བྱིན་བརླབས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར། འདིས་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡན་ལག་གསུངས་སོ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །འདིས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་གཉིས་པའི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པས་སོ། །རང་རིག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཐའ་གཉིས་སུ་མ་ལྟུང་བ་རང་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པའོ། །འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པ་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་བཞི་པའི་མཚན་ཉི
Chinese
因为有头却没有尾的缘故。所谓无头，是因为有尾却没有头的缘故。为了显示特征，说了嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）等字。嗡字是第一个。吽和娑诃的结尾，是因为完全圆满的化现。所谓明显地说，因为和它一样具有头和尾，在法上一致，所以有嗡字和娑诃的字。所谓说出自己的名字的体性，是指自己是与我相关的名字的说法，那是它的特征。所谓具有集合的特征的名字，是因为没有头和尾的缘故。比如札吉吽匝。所谓嗡是第一个，是因为嗡字本来就是第一个。所谓何者是咒语，是指何者变成那样。所谓完全舍弃娑诃的字，是因为没有和结尾相似的缘故。所谓具有无边的名字，是因为没有边际的缘故。所谓从上师的口传次第中产生，是指从导师的口传传承中产生的意义。所谓具有娑诃的结尾，是因为有和结尾相似的娑诃的字。所谓没有嗡，是指与嗡字分离。所谓无头，是指和它一样切断头。所谓是说，是指述说。这样详细地分别讲述后，为了述说概括地归纳。所谓这样，是指用先前所说的道理。所谓特征，是指以不共的自性进入的自性。所谓知道后，是指应该知道的。所谓咒语的真实，是指刚才所说的那些。所谓无上，是指以阿字的自性来证悟的缘故。所谓这个，是指咒语的真实性。所谓广大的意义，是指应该述说的等等扩展的自性。所谓应该知道，是指应该知道的。所谓随顺根本续部，是指依随吉祥密集金刚第一品中所说的道理的意思。像这样三种意义的
English
Because it has a head but no tail. What is called headless is because it has a tail but no head. In order to show the characteristics, it is said that Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) and so on. The syllable Om is the first. The end of Hum and Svaha is because of the complete manifestation. What is called explicitly saying is because it is the same and has the head and tail, and it is consistent in the Dharma, so there are the syllable Om and Svaha. What is called expressing one's own name's nature is the way of expressing the name related to oneself, which is its characteristic. What is called having the name of the collected characteristic is because there is no head and tail. For example, Takki Hum Dzah. What is called Om is the first is because the syllable Om is originally the first. What is called mantra is what has become like that. What is called completely abandoning the syllable Svaha is because it is not similar to the end. What is called having the name of infinity is because it is infinite. What is called arising from the lineage of the Guru's speech is the meaning of arising from the oral transmission lineage of the teacher. What is called having the end of Svaha is because there is the syllable Svaha similar to the end. What is called without Om is to be separated from the syllable Om. What is called headless is to cut off the head in the same way. What is called saying is to describe. Having explained in detail in this way, in order to describe the summary and induction. What is called this way is by the reason mentioned earlier. What is called characteristic is the nature that enters with the uncommon nature. What is called after knowing is what should be known. What is called the reality of mantra is what was just said. What is called unsurpassed is because of realizing the nature of the syllable A. What is called this is the reality of the mantra. What is called vast meaning is the nature of the expansion of what should be said and so on. What is called should be known is what should be known. What is called following the root tantra is the meaning of following the reason mentioned in the first chapter of the glorious Guhyasamaja. Like this, the three kinds of meanings
Chinese
如是宣说了密咒的真如，为了阐述智慧的真如，指示其支分总体的体性，即宣说了名为“智慧本身”。这是成为果的俱生之相，因为世俗和胜义已经成为一体之故。名为“最胜瑜伽”是因为是究竟之故。第二，“一切皆舍弃”，这是因为是遮止所有差别分别的自性之故。“诸根皆平等结合”，这是因为是各自收摄的体性之故。如是说：“十根的自性，从各自的生处，各自收摄而说，是收摄欲望。”等等。一切诸根有五，这些与境相伴随而平等结合，就是关联。名为“一切事物一体之身”，就是一切事物都是一体。凡具有平等味的身体，就称之为彼。由此指示了禅定的体性，因为在三种境上，知晓三种如来之相从本初以来就是无生之故。“舍弃一切语的分别”，这是生命和勤奋的体性，心想已超越一切语的分别。名为“一切显现的体性”，就是显现等三种智慧次第的心具有光明的相。由此宣说了执持心光明的体性。名为“我加持的自性”，是因为是如幻之定的自性之故。由此宣说了随念的支分。名为“遍一切”，就是具有空性三者的自性，遍及一切诸法。由此宣说了执持自性光明之相的第二体性。名为“稀有”，是因为不费力气就能成就众生之利益。名为“自证”，就是不堕入二边，通过自证而成为俱生的相。由此指示了以禅定所摄持。名为“最胜瑜伽”，是因为是无上之故。四刹那的体性
English
Thus, the suchness of mantras is explained. In order to elucidate the suchness of wisdom, the nature of its general aspects is indicated, which is spoken of as "wisdom itself." This is the aspect of co-emergence that has become the fruit, because the conventional and the ultimate have become one. The term "supreme yoga" is used because it is ultimate. Secondly, "all is completely abandoned" is because it is the nature of averting all differentiated discriminations. "All faculties are equally joined" is because it is the characteristic of individually gathering. As it is said: "The nature of the ten faculties, from all their sources, is said to be individually gathered, it is the gathering of desires." And so on. All the faculties are five, and their equal union with the objects is connection. The term "the body of oneness of all things" means that all things are one. That which has the body of equal taste is called that. This indicates the nature of meditation, because in the three realms, the three Tathagata aspects are known to be unborn from the beginning. "Abandoning all verbal discriminations" is the nature of life and effort, thinking that it has transcended all verbal discriminations. The term "the nature of all appearances" means that the mind, with the order of the three wisdoms, such as appearances, has the aspect of luminosity. This speaks of holding the nature of the luminosity of the mind. The term "self-blessed nature" is because it is the nature of illusion-like samadhi. This speaks of the limb of mindfulness. The term "pervading all" means that it has the nature of the three emptinesses, pervading all dharmas. This speaks of the second nature of holding the naturally luminous aspect. The term "wonderful" is because the benefit of beings is accomplished without effort. The term "self-knowing" means that it does not fall into two extremes, and through self-knowing, it becomes the co-emergent aspect. This indicates that it is encompassed by samadhi. The term "supreme yoga" is because it is unsurpassed. The nature of the four moments.