Tibetan
ས་དེ་ལྟར་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གང་ཞིག་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དེས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྤྱོད་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་ལོག་པས་བདེ་འགྲོར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཤད་པ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང༌། སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་བྱས་ན་ནི། །མཐོ་རིས་སོགས་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར། །མཚམས་མེད་ལ་སོགས་བྱས་ན་ནི། །དམྱལ་བར་རྣམ་པར་འཚེད་པར་འགྱུར། །མཐའ་ཡས་སྐྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ནི། །རྙེད་ནས་རྣམ་པར་རྨུགས་པར་འགྱུར། །སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འདི། །རྨོངས་པས་དེ་ལྟར་མྱ་ངན་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྡན་པས་གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་བྱེད་དམ་མི་བྱེད། གལ་ཏེ་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་མི་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བཞིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དགེ་ བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཉིད་དེའི་དམ་ཚིག་ཡིན་གྱི་བྱེད་པའམ་མི་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་དམ་ཚིག་སྟེ་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྐྱོན་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་གནས་པས་ཕྱིའི་ཤིང་དང་རྡོ་དང་འབག་གི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱག་མི་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཕྱག་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་གཡེང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་དྲི་བ་དང་མཆོད་པ་དང་རབ་ཏུ་གནས་པ་འབྱུང་ན་དེའི་ཚེ། ཡིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་ན་ལུས་དང་ངག་གིས་ཕྱག་དང་བསྟོད་པ་བྱེད་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པས་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཕྱག་སྟེ་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་བས་སོ།
Chinese
也同样将此运用到其他方面。如果某人怀有分别念，他行持不善业之道，就会堕入恶趣，反之则会转生善趣。安住于无分别的禅定中，将一切善与非善都分别念为胜义的自性，那他就能从中解脱。如是说，也宣说了有情众生，诸天也具有果报。完全了知它的自性，也揭示了未生之法。出自《分别论》。如果行持布施等善行，就会供养于天界等处。如果造作五无间罪等，就会在地狱中被煎熬。无边无际的千百次转生，获得后又会变得昏聩。往昔业力的成熟，愚昧者会因此而感到悲伤。出自《分别论》。如果不是这样，那么具有圆满次第行者，如果他们做或不做这些，如果做，那时就没有相违。如果他们不做，那时誓言又该如何呢？回答说：对胜义谛具有信心的瑜伽士，将一切善与非善等，都如实地视为真如，而不是世俗谛。因此，证悟真如本身就是他的誓言，而不是做或不做。证悟真如本身就是誓言，因为不会违越，所以没有任何过失。从“现在”到“所欲成就的悉地将会衰退”之间，是生起次第的瑜伽士，最初安住于结合等三种禅定，不会向外面的木头、石头和泥塑的佛像等顶礼。如果顶礼，那时他的散乱之心会使禅定衰退。当坛城被询问、供养和开光时，如果心安住于禅定，那么身体和语言进行顶礼和赞颂就没有过错，因为他具有心的平等安住。如果身体、语言和心都进行顶礼，那时禅定就会衰退而变得散乱。那时顶礼，也就是清净的行为，也不会具有果报，因为他远离了禅定。
English
Apply this to other things as well. If someone has conceptual thoughts, they will go to lower realms by practicing the path of non-virtuous actions, and conversely, they will be reborn in happy realms. By abiding in non-conceptual samadhi, all virtuous and non-virtuous things are conceptually understood as the essence of ultimate reality, and thus one will be liberated from them. As it is said: Sentient beings are also explained, and the gods also have results. By fully knowing its nature, the unborn is also shown. This comes from the "Discrimination Treatise." Also, from the "Elaboration Treatise": If one performs virtuous deeds such as giving, one will be honored in heavens and other places. If one commits the five heinous crimes, one will be tormented in hell. After obtaining limitless thousands of births, one will become confused. The ripening of past karma causes the ignorant to grieve in this way. This comes from the "Elaboration Treatise." If it is not like that, then for those who possess the conduct of the completion stage, if they do or do not do these things, if they do, then there is no contradiction. If they do not do, then what about the samaya? It is said: The yogi who has faith in the ultimate truth sees all good and non-good things as suchness, not as conventional truth. Therefore, seeing suchness itself is their samaya, not doing or not doing. Seeing suchness itself is the samaya, because it is not transgressed, so there is no fault at all. From "now" to "the desired siddhi will decline," it is the generation stage yogi who initially abides in the three samadhis of union and so on, and does not prostrate to external wooden, stone, or clay statues of the Buddha and so on. If one prostrates, then their distracted mind will cause the samadhi to decline. When the mandala is questioned, offered to, and consecrated, if the mind remains in samadhi, then there is no fault in the body and speech making prostrations and praises, because they possess the equal abiding of the mind. If the body, speech, and mind all make prostrations, then the samadhi will decline and become distracted. At that time, the prostration, that is, the pure action, will also not have results, because they are separated from samadhi.
Tibetan
།བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་སེམས་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་གཡེང་ན་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བཟླས་པ་དང་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀུན། །ཡུན་རིང་དུ་བྱིས་པས་ཀུན། །གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་དེ་བྱས་ན། དེ་ཉིད་རིགས་པས་དོན་མེད་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་པའི་བར་དུའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བླངས་ལ་དེ་ཡང་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སྒོས་པ་གསུམ་དང་དབྱེར་མེད་པར་བསམས་ཏེ། འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཉིན་མོ་དང༌། མཚན་མོར་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཐོབ་ནས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འདི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞིན་དུ། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། ལེགས་མཐོང་གང་ཡིན་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཞེས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྒོམ་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ཐབས་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་གང་བར་བསྒོམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་གནས་བཟུང་བ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བཀུག་ལ། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་པོར་སྦྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཕྱག་རྒྱ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་སྤྲོ་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཟླས་པ་འོད་དུ་ཞུ་བ་དང༌། བསྐུལ་བ་དང་དེ་ལས་ལངས་པར་བྱས་ནས་དེ་བ
Chinese
因此，一切行为的根本是心，如果散乱，一切都将变得毫无意义。正如所说：念诵和苦行，长久以来被孩童所为，如果被他人的心所做，理智地说，那将毫无意义。如是说。处于生起次第之中。从“如是行持”到“行持”之间，是圆满次第的瑜伽士以加持自己的次第，获得智慧之身，并且观想那身与金刚身的三种特殊性无二无别。以进入等次第，日夜如轮转般念诵金刚。又，以那心完全清净等次第，获得双运之后，将以凡夫和圣者的差别所区分的一切众生，视为这三金刚无二无别的金刚持大尊的自性。如是宣说。圆满次第所包含的手印之相即是那（手印之相），因为是手印的果实，就像发起菩提心一样。正如所说：如水注入水中，如油注入油中，自己以自己的智慧，无论见到什么善，这即是手印。如是说。从亲近等开始，到无始时之间。亲近等瑜伽士，以简略的三摩地，观想生起次第的瑜伽士以方便和合的形相金刚母等瑜伽士充满虚空。所有如来都以此等供养。其中，以特别之处在于，以执持处所和伟大的慈悲为先导，安住于虚空的如来和上师等进行供养，并且在伟大的瑜伽士之时，以眼母等众进行迎请，并且供养心金刚等，这是最初结合的三摩地。善巧地结手印之后，所有如来都以进入为先导，嬉戏供养天女并供养坛城，这是坛城胜者的三摩地。微细瑜伽和念诵融入光明，劝请并从中起立之后，那
English
Therefore, the root of all actions is the mind, and if it is distracted, everything will become meaningless. As it is said: Recitations and asceticism, done for a long time by children, if done with the mind of another, it is said that it is meaningless according to reason. Thus it is said. Being in the generation stage. From "acting thus" to "acting," it is the yogi of the completion stage who, with the order of blessing oneself, obtains the wisdom body, and contemplates that body as inseparable from the three special characteristics of the Vajra body. With the order of entering and so on, reciting the Vajra day and night like a wheel. Again, with that mind completely pure and so on, after obtaining union, all beings distinguished by the difference between ordinary beings and noble ones are regarded as the nature of the great Vajradhara, inseparable from these three Vajras. Thus it is taught. The aspect of the mudra contained in the completion stage is that (aspect of the mudra), because it is the fruit of the mudra, just like generating the mind of enlightenment. As it is said: As water poured into water, as oil poured into oil, whatever good one sees with one's own wisdom, this is the mudra. Thus it is said. From approaching and so on, to beginningless time. Approaching and so on, the yogi, with the abbreviated samadhi, contemplates the yogi of the generation stage with the form of the form Vajramatrika and other yogis filling the sky. All the Tathagatas should be offered with these. Among them, with the special point being that, with holding the place and great compassion as the guide, the Tathagatas and lamas and so on dwelling in the sky are offered, and at the time of the great yogi, the assemblies of eye mothers and so on are invited, and the heart Vajra and so on are offered, this is the samadhi of the initial union. After skillfully forming the mudra, all the Tathagatas, with entering as the guide, play and offer the offering goddesses and offer the mandala, this is the samadhi of the victorious mandala. Subtle yoga and recitation dissolve into light, after urging and rising from it, that