Tibetan
་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་ཐམས་ཅད་དང་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལའོ། །སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུའོ་ཞེས་པ་ནི་ལྡང་བ་འདུག་པ་དང་ཉལ་བའི་སྟེ་འཆག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཞི་ལའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཅེར་བུའམ་ནི་གཅེར་བུ་མིན། །གང་དང་གང་དུ་ཇི་བཞིན་པས། །རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་དམིགས་ནས། །དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣལ་འབྱོར་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྙེན་པ་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྦྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྦྲུལ་དང་མགོ་མེད་དང་མཐའ་མེད་དང༌། བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མིང་བསྟན་ཏོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལྷ་རྣམས་ཏེ་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བས་ན་དེས་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པས་བསྙེན་པ་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཡན་ལག་དྲུག་ནི་སྔར་བཤད་པས་སོ། །བསྙེན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། ། མཆོག་ཏུ་སྒྲུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །གཞན་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་སྡུད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། ཡན་ལག་དྲུག་པོ་ནི་དང་པོ་མདོར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཚད་མས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡན་ལག་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་སྤྲོས་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དབང་པོ་དོན་བཅུ་རྣམས་ཀྱི་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཅིག་ཅར་དུ་དམིགས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ངན་པ་དང་འབྲིང་མཆོག་གི་དབྱེ་བས་གཅིག་ཏུ་བརྟགས་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོགས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ་མཆོད་པར་
Chinese
应作。一切相之自性者，谓身语意也。一切时者，谓一切时分及昼夜也。一切行住者，谓起、坐、卧，即行，是为四者。如云：裸体或非裸体，于何处以何如，观想自之增上神，唯思彼一。此乃以“此是”等句，显示以彼六支瑜伽而修习。蛇等者，谓蛇、无头、无尾及摄集等，是为名之显示。天之如实性者，谓真言所说之诸天，是为义。是故名为六支瑜伽，谓以何之故，真言与天之如实性之自性，是故以彼六支瑜伽之次第而修习者，谓当修习殊胜之修习。以“彼之”等句，从后分续中显示为定量。六支者，如前所说。修习者，谓当修习圆满次第。 殊胜成就者，谓当成就大金刚持之位。其他者，谓若不如是分别，则彼时不能获得殊胜成就，即大金刚持之成就，以无其他圆满次第之方便故。以“各别摄集”等句，是为略说，谓六支者，初以略摄之门而说故。以“为说”等句，以后分续之定量，以十二偈颂而广为显示，谓以“为说”等句等，当广说彼六支，谓以十种根之。以“即”等句，显示彼性，谓圆满次第之瑜伽者，一时观想大手印之身，以眼等根门，以劣、中、胜之差别而一观察五欲功德，供养毗卢遮那等如来之众安住于自之身坛城。
English
Should be done. The nature of all aspects is body, speech, and mind. "All times" means all periods, day and night. "All conduct" means rising, sitting, lying down, and walking, which are the four. As it is said: Whether naked or not naked, wherever and however, contemplate your own superior deity, and think only of that one. This shows that one should practice with those six limbs of yoga by "this is" and so on. "Serpent" and so on, means serpent, headless, tailless, and collection, etc., which are the display of names. "The reality of the deity" means the deities spoken of by the mantra, which is the meaning. Therefore, it is called the six-limbed yoga, because of the nature of the reality of mantra and deity. Therefore, one should practice with the order of the six-limbed yoga, which means one should practice the supreme practice. By "its" and so on, it is shown as a measure from the latter tantra. The six limbs are as previously stated. Practice means to practice the completion stage. Supreme accomplishment means to accomplish the state of the Great Vajradhara. Others, if one does not distinguish in this way, then at that time one will not attain the supreme accomplishment, that is, the accomplishment of the Great Vajradhara, because there is no other means of the completion stage. By "collecting separately" and so on, it is a brief explanation, that is, the six limbs are first spoken of through the door of brief collection. By "for the sake of explaining" and so on, the measure of the latter tantra is to be extensively shown with twelve verses, that is, by "for the sake of explaining" and so on, those six limbs should be extensively explained, that is, with the ten faculties. By "immediately" and so on, it shows that nature, that is, the yogi of the completion stage, simultaneously contemplates the body of the Great Seal, and through the doors of the faculties such as the eyes, observes the five desirable qualities as one with the distinction of inferior, medium, and superior, and offers the assembly of Tathagatas such as Vairochana, who abide in the mandala of one's own body.
Tibetan
བྱ་ཞེས་མོས་པ་བྱས་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་དང་པོ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་རྣམས་ལ་སེམས་བཟློག་ཅིང་ནང་དུ་ཆུད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ཚོགས་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། ལྔ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་འདི་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་གཉིས་པའོ། །དེའི་དབྱེ་བ་ལྔ་སྟེ། རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་སྟེ། མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་ནི་དཔྱོད་པ་སྟེ། རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་ཕྲ་བ་ཡིན་པས་སོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་ནས་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གསུམ་པ་སྟེ། སེམས་དང་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དེ་ཐོབ་ནས་ལུས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བའོ། །བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་འོད་གསལ་བ་ལ་གནས་པ་ཙམ་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དགའ་བ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བདེ་བ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མལ་པའི་ཡུལ་དུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ན་དེ་མི་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་པ་
Chinese
思维“是”之后，以二根交合之三摩地而行持，此即名为“各别摄持”之第一支，因其行持色等一一之故。何故声闻众对于诸境，心生厌离并内摄等，此乃彼等之各别摄持。于此之后，将彼等境与根之集合合而为一，安立为五种，了知此等乃五如来之智慧自性，此即名为“禅定”之第二支。其差别有五：即，寻、伺、喜、乐、心一境性。其中，于行持境之时，根与境与识，所有彼等一切皆是五如来之体性，如是思维即是寻，因其显现而行故。彼等 是五智慧之自性，如是思维即是伺，因其已舍弃粗分之寻思，而为微细之故。以极度执持寻与伺二者，于彼真如现前者，思维“是吾”，而生起喜之差别，此即名为喜，乃第三支，因其令心悦豫故。获得心之乐后，身体亦变得极为堪能，此即是乐。亦舍弃乐与心乐，与眼等之识相结合，了知与所知之自性回遮，极寂静，如虚空般，安住于光明仅是融入，此即名为心一境性。其中，总摄之义乃是此，即寻与伺乃是有寻思之显现之智慧。喜乃是显现增盛之智慧。乐乃是显现获得之智慧。心一境性乃是光明，即名为一切空性，乃是真如之意。此亦是与三昧耶印等相关联而生起，否则则不然。若于庸常之境而行持，则彼不生厌离故。将变为行持境之差别
English
Having thought "is," practicing with the samadhi of the union of the two faculties, this is the first limb called "individual gathering," because it practices each of the forms and so on. Why do the Shravakas turn their minds away from objects and gather them inward, etc.? That is their individual gathering. After that, those collections of objects and faculties are made into one, and established as five, and realizing that these are the nature of the five wisdoms of the Tathagata, this is the second limb called "meditation." Its divisions are five: namely, investigation, analysis, joy, bliss, and one-pointedness of mind. Among these, at the time of practicing objects, whatever the faculties, objects, and consciousnesses are, all of them are the nature of the five Tathagatas, and thinking like this is investigation, because it is manifest. Those are the nature of the five wisdoms, and thinking like this is analysis, because it has abandoned the gross aspects of investigation and is subtle. Because of extremely grasping investigation and analysis, when what is manifest in that very suchness is thought to be "I," and a special joy arises, this is called joy, which is the third limb, because it pleases the mind. After obtaining that bliss of mind, the body also becomes very pliant, this is bliss. Also abandoning bliss and mental bliss, combining with the consciousnesses of the eyes and so on, the nature of knowing and what is to be known is reversed, extremely pacified, like space, abiding in luminosity is just entering, this is called one-pointedness of mind. Among these, the meaning of the summary is this, namely, investigation and analysis are the wisdom of appearance with investigation. Joy is the wisdom of the increase of appearance. Bliss is the wisdom of obtaining appearance. One-pointedness of mind is luminosity, which is called emptiness of all, which is the intention of suchness. This also arises in connection with the samaya seal and so on, but otherwise it is not. If one practices in ordinary objects, then one does not become disgusted with them. It will become practicing the difference of objects.