Tibetan
་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མདོ་སྡེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཨུ་རྒྱན་གྱི་རི་ནི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་རི་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དེ་ལ་བཞུགས་པར་གྱུར་ནས་འཁོར་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཀྱེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་རེ་ཞིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་སྟོན་པ་ནི་མི་མཐོང་ན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་པའོ། །དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེའི་ངོ་བོ་བསྟན་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེ་བཙུན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་བྱ་བ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་ བསྟན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དགེ་བ་ནི་ཐར་པའོ། །དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྟེན་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་དང་པོ་འོད་གསལ་བ་ལ་བཞུགས་ནས་དེ་ནས་ཅིག་ཅར་དུ་བདག་ལ་བྱིན་གྱི་བརླབས་པའི་རིམ་པ་ལས་ལངས་ཏེ། མི་བསྐྱོད་པ་ཕྱུང་ཞིང་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉན་པའི་དུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་པོས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་གསུང་གིས་མགུ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དེའི་ཚིག་གསན་ནས་དེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རྩོམ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བའི་དུ་ནི་རེ་ཞིག་དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར་བསྒོམས་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་ཕྱུང་ཞིང་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ། དེ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དང༌། སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁམས་བཞིའི་ངོ་བོ་སྐུ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསམས་ལ། རིམ་པ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཀྱང་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་བསམས་ཏེ། རང་གི་སྙིང་གའི་པདྨའི་ལྟེ་བར་རྡོ་རྗེ་འཆད་ཆེན་པོ་བསམས་ལ། རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མས་འཁྱུད་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་དེའི་པདྨའི་ནང་དུ། ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་ཉིད་བསྒོམས་ལ་དེའི་དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བར་མི་བསྐྱོད་པའི་གཟུགས་ཅན་སློབ་མ་ལ་བཅུག་ནས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་བཞུགས་པའི་རྩའི་འཁོར་ལོ་ནས་འཛག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཆར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེ་རྣམས་སློབ་མ་དེའི་སྤྱི་བོར་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དབང་བསྐུར་བ་འདི་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྫོགས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ཏེ། རིག་མའི་པདྨའི་ནང་དུ་རྩོལ་བས་སོ། །གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་དང་རེག་པས་སོ། །བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པ་བཞི་པ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གདུག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྦྱོར་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོ་ག་འདིས་དྲག་པོའི་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་པགས་པ་དང་དུས་པ་དང་ཤ་ཐ་དད་པར་བསྒོམས་ལ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བས་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་བསྒོམས་ཏེ། རྐང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་མགོ་བོའི་བར། །བཤང་གཅི་སོགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གང༌། །རྡུལ་ཕྲ་བ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ངོ་བོ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དེའི་འོག་ཏུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡི་གེ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ནག་པོའོ། །ཧཱུཾ་ཧྲིཾ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་སྤྲོ་བར་བྱས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དྲག་པོ་རྡོ་རྗེ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་གྱིས། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་གཡོན་བརྐྱང་བ་གདུག་བ་འདུལ་བ་ལ་བརྩོན་པ། ཕྱག་གཡས་པ་ལ་རྩེ་གསུམ། གཉིས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ། གཡོན་པའི་དང་པོ་ལ་ཐོད་པ་གཉིས་པ་ལ་མདུད་རྩེ་གཅིག་པ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་འཛིན་པ་བསམས་ལ། ལྕེ་ཡང་རྩེ་ལྡའི་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པ་ཅན། ལྕེ་རེ་རེར་རླུང་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་ས་བོན་ལ་ཡ་ར་ལ་ཝ་ཧའི་ས་བོན་བཀོད་ནས་དེ་ལས
Chinese
以行为等事，显示经部是量。邬金之山是北方处所之山。世尊金刚手，即大金刚持安住于彼，对眷属们如是说。修学金刚乘者，乃是诸位菩萨。如来是世尊圆满正等觉之佛。彼暂时示现圆寂，导师虽不可见，然非不现见。因此，金刚上师将成为世间人的导师，因为他已显示其自性。在圣者百千颂中，也通过此行为显示般若波罗蜜多也是量。 佛陀的菩提是圆满正等菩提。善是解脱。获得它的善知识是善知识，即金刚上师。亲近之意是依靠他。从“之后”到“说”之间，世尊大金刚持首先安住于光明中，然后立即从加持我的次第中起身，生起不动佛并随之进入，嗔恨转化为金刚。进入一切如来体性平等之三摩地，在听闻三摩地坛城之时，由诸如来所说。他们也因世尊随顺之语而欢喜，听闻“世尊请宣说”之语后，为了宣说它而开始造作，如是显示。从“虚空界”到“禅定之坛城”之间，首先瑜伽士以加持我的次第，观想自身为大金刚持，生起不动佛并随之进入，思维心金刚。彼即是五蕴之体性，亦是五如来之体性，以及眼母等自性之四界体性，观想自身为坛城。同样的次第，坛城众也如其所处之位，观想为轮围之相，于自身心间莲花中央之金
English
It shows that the Sutra Pitaka is valid by actions and so on. The mountain of Oddiyana is the mountain of the northern place. The Blessed One, Vajrapani, that is, the Great Vajradhara, having dwelt there, spoke thus to the retinue. Those who study the Vajrayana are the Bodhisattvas. The Tathagata is the Blessed One, the perfectly complete Buddha. He, for a while, shows passing into complete nirvana, the teacher is not seen, but is not unseen. Therefore, the Vajra Master will become the teacher for the world, because he has shown its nature. In the venerable Hundred Thousand Verses, it is also shown by this action that the Prajnaparamita is also valid. The enlightenment of the Buddha is the perfectly complete enlightenment. Virtue is liberation. The virtuous friend who obtains it is the virtuous friend, that is, the Vajra Master. To attend closely means to rely on him. From "then" to "said," the Blessed One, the Great Vajradhara, first dwelt in the clear light, and then immediately arose from the order of blessing me. Having generated Akshobhya and entered after him, hatred transformed into Vajra. Having entered the samadhi of the nature of equality of all Tathagatas, at the time of hearing the mandala of samadhi, by the Tathagatas. They were also pleased by the words following the Blessed One, and having heard the words "Blessed One, please teach," they began to compose in order to teach it, as it is shown. From "space realm" to "meditation mandala," first the yogi, by the order of blessing me, meditates on himself as the Great Vajradhara, generates Akshobhya and enters after him, and thinks of the mind vajra. That itself is the nature of the five aggregates, and also the nature of the five Tathagatas, as well as the nature of the four elements of the nature of the eye mother and so on, and contemplates himself as the mandala. The same order, the mandala assembly also contemplates as the form of the wheel according to their respective positions, in the center of the lotus in one's own heart, the Vajra
Chinese
至尊大论师心想，感受与金刚母拥抱的入定之乐，并在其莲花之中。三十二天神观想坛城之体性，并将不动的有形弟子置于其中心，从入定而安住的脉轮中滴落菩提心之流的雨水。同样，安住于生命和勤奋的诸佛和菩萨以及入定者，都应赐予该弟子的顶髻灌顶。所示，此灌顶能够圆满自身和他人的殊胜利益。这是智慧灌顶，通过智慧母莲花中的勤奋。这也是秘密灌顶，通过菩提心灌顶。这也是智慧灌顶，通过智慧莲花和接触。应知，获得无上之彼性第四灌顶也是如此。另外，从“恶毒者们”到“殊胜结合”之间，作为第十三和第十四章节分支的这个仪轨，应修持猛厉事业。首先，瑜伽士应观想自己的身体，皮肤、筋脉和肉是不同的，又观想一和多不可分，即观想其为空性。从脚的坛城到头顶，充满粪尿等，以微尘等差别来分析，则无自性。以此语之后，身语意之体性的三个字全部是黑色的。生起吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）、舍（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）、康（藏文：ཁཾ，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：康）的光芒。从那完全转化而来的青蓝色猛厉金刚，以生起和收摄的次第。从那完全转化而来，观想薄伽梵金刚空行母，一面四臂，青蓝色，左腿伸展，精勤于调伏恶毒者。右手持三尖，第二手持金刚杵。左手第一手持颅碗，第二手持独股金刚橛。舌头也是尖锐的金刚之形。在每条舌头上，安布风等大种子的雅（藏文：ཡ，梵文天城体：य，梵文罗马拟音：ya，汉语字面意思：雅）、拉（藏文：ར，梵文天城体：र，梵文罗马拟音：ra，汉语字面意思：拉）、瓦（藏文：ལ，梵文天城体：ल，梵文罗马拟音：la，汉语字面意思：拉）、哈（藏文：ཝ，梵文天城体：व，梵文罗马拟音：va，汉语字面意思：瓦）的种子，并由此
English
The great teacher thought, experiencing the bliss of union with the Vajra Mother, and within her lotus. The thirty-two deities contemplate the nature of the mandala, and place the immovable embodied disciple in the center of it, from the wheel of the root where they dwell in meditative absorption, a rain of the stream of bodhicitta drips down. Likewise, the Buddhas and Bodhisattvas who abide in life and effort, and those in meditative absorption, should bestow the empowerment on the crown of that disciple's head. It is shown that this empowerment is capable of perfecting the complete benefit of oneself and others. This is the wisdom empowerment, through effort in the lotus of the Wisdom Mother. It is also the secret empowerment, through the empowerment of bodhicitta. It is also the wisdom empowerment, through the wisdom lotus and contact. It should be known that obtaining the fourth empowerment, the ultimate Suchness, is also the same. Furthermore, from "the wicked ones" to "supreme union," this ritual, which is a branch of the thirteenth and fourteenth chapters, should be practiced for fierce activities. First, the yogi should contemplate his own body, the skin, sinews, and flesh as distinct, and again contemplate that one and many are inseparable, and thus contemplate it as emptiness. From the mandala of the feet to the crown of the head, filled with excrement and urine, etc., if analyzed by distinctions such as fine particles, there is no essence. After these words, all three letters of the nature of body, speech, and mind are black. Radiating a mass of rays of light from Hūṃ (ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，吽), Hrīḥ (ཧྲཱིཿ，ह्रीः，hrīḥ，舍), Khaṃ (ཁཾ，खं，khaṃ，康). From that which has been completely transformed, the blue fierce Vajra, in the order of emanating and withdrawing. From that which has been completely transformed, contemplate the Bhagavan Vajra Dakini, one face and four arms, blue in color, left leg extended, striving to subdue the wicked. The right hand holds a trident, the second holds a vajra. The first of the left hands holds a skull cup, the second holds a single-pointed knot, holding a vajra phurba. The tongue is also in the form of a sharp vajra. On each tongue, arrange the seed syllables of the great elements, such as wind, Ya (ཡ，य，ya，雅), Ra (ར，र，ra，拉), La (ལ，ल，la，拉), Va (ཝ，व，va，瓦), and from that