Tibetan
་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་སེལ་ཏོ། །གཉིས་ཀ་ལ་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་བདག་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཞེས་ པ་ལ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་རིག་ཙམ་སྟེ། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་བདག་མེད་པ་སྟེ་སྟོང་པའོ། །སྒོམ་པ་ནི་འདི་ལ་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་ཡན་ལག་ཡིན་ཏ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ། །གང་གི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ངོ་བོ་མེད་དེ་གཞན་གྱི་ཇི་ལྟར་རྒྱུ། །ངོ་བོ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེ། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་གཏན་ཚིགས་ཇི་ལྟར་གསུངས། །དེ་བཞིན་དུ། ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ། །གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་ཙ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་ཤ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་ཧ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་ངེས་པའི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ། ཆགས་བྲལ་དང་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་བར་མའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་སྦྱངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའོ། །དེ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དཔེར་ན་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བདག་ཉིད་འོད་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། །ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་ཕྱིན་གྱི་བར། །རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག །རིལ་པོར་འཛིན་པ་དེ་བཤད་དོ། །བརྟན་པ་དང
Chinese
并且开示了法无我。由此遣除了瑜伽行派有相和无相的唯识之宗。为了开示二者皆无我的体性之大乘宗，法无我即是自性光明。所有法都是蕴等和唯识，这些自性无我，即是空性。修习是说，在此，三解脱门是支分。其中，所有法都是空性，因为远离一和多，如同影像。也不是自在天等所作的因，因为诸因不存在。也不是愿望的果，因为愿等没有对境。如是简略地说是光明。任何事物的自性本体都不存在，本体不存在，如何作为其他事物的因？本体不存在，如何产生果？善逝如何宣说正理？同样，字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）是所有法的门，因为从最初就没有产生。字母擦（藏文：ཙ，梵文天城体：च，梵文罗马拟音：ca，汉语字面意思：行）是所有法的门，因为没有死亡、转移和出生。字母夏（藏文：ཤ，梵文天城体：श，梵文罗马拟音：śa，汉语字面意思：寂）是所有法的门，因为是寂静的本体。字母哈（藏文：ཧ，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：舍）是所有法的门，因为超越了喜乐和悲伤。如是等等，从法的字母决定词的门径开示了无我。如是法无我即是光明，远离所取和能取，以离贪、贪着和贪着之间的次第清净的第四种真如。证悟到与其等同的体性即是无二。意思是说，如同自己体验光明一般，也应以该禅定观三界为光明的自性。例如，以圆满执持的禅定使自己成为光明之后，也应同样地观三界，这是随顺破斥的禅定。《分别品》中说：从头到脚，直至到达心间，瑜伽完全进入究竟，这就是所说的圆满执持。稳固等
English
And it shows the selflessness of phenomena. Thus, it eliminates the aspect of the Yoga practice school with aspects and the aspect of mere consciousness without aspects. In order to show the Mahayana school with the characteristic of selflessness in both, the selflessness of phenomena is naturally luminous. All phenomena are aggregates and mere consciousness, and these are naturally selfless, that is, emptiness. Meditation is said to be that the three doors of liberation are branches here. Therein, all phenomena are empty, because they are separated from one and many, like reflections. It is also not caused by causes such as Ishvara, because the causes do not exist. It is also not the fruit of aspiration, because aspirations and so on have no object. Thus, it is briefly said to be luminosity. The nature and essence of anything does not exist. If the essence does not exist, how can it be the cause of other things? If the essence does not exist, how can it produce a result? How did the Sugata speak of reason? Similarly, the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, literal meaning: without) is the door of all phenomena, because it has not arisen from the beginning. The letter CA (Tibetan: ཙ, Sanskrit Devanagari: च, Sanskrit Romanization: ca, literal meaning: to go) is the door of all phenomena, because there is no death, transference, and birth. The letter SHA (Tibetan: ཤ, Sanskrit Devanagari: श, Sanskrit Romanization: śa, literal meaning: peaceful) is the door of all phenomena, because it is the nature of peace. The letter HA (Tibetan: ཧ, Sanskrit Devanagari: ह, Sanskrit Romanization: ha, literal meaning: to abandon) is the door of all phenomena, because it transcends joy and sorrow. Thus, and so on, the selflessness is shown from the door of the definitive words of the letters of the Dharma. Thus, the selflessness of phenomena is luminosity, free from the grasped and the grasper, the fourth suchness purified by the order of detachment, attachment, and the intermediate attachment. Realizing that the nature of being equal to it is non-duality. It means that just as one experiences luminosity oneself, one should also view the three realms as the nature of luminosity through that very samadhi. For example, after making oneself luminous through the samadhi of complete grasping, one should also do the same to the three realms, which is the samadhi of subsequent destruction. In the "Differentiation Chapter," it says: From the head to the feet, until reaching the heart, the yoga completely enters the ultimate, this is what is said to be complete grasping. Steadfastness, etc.
Tibetan
་ནི་གཡོ་བ་དག །སྔོན་དུ་འོད་གསལ་བར་ བྱས་ཏེ། །ཕྱི་ནས་དེ་བཞིན་བདག་བྱས་པའི། །རྗེས་སུ་འཇིག་པའི་རིམ་འདི་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་བདག་མེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ཤེས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་དངོས་པོའི་ཚོགས་ངོ་བོ་མེད་པ་འོད་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པས་སོ། །རང་གི་སེམས་ཞེས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་སེམས་སོ། །ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པའི་ལུས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུའི་རང་བཞིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ལྷག་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་ཉེ་པར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རིམ་པ་བཞི་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བསྐྱོད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཟད་ཅིང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་མི་ཟད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་ཞིང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད། །གཅོད་མེད་དབྱེར་མེད་མཚན་ཉིད་མེད། །སྲེད་པ་མེད་ཅིང་འཇིག་མེད་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེར་བཤད། །ཅེས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཞེས་པ་ནི། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའམ། གནས་ལ་འཇུག
Chinese
是摇动。先前已使之光明。之后如是作我的。随后是坏灭之次第。如是说。法无我，即是与彼等相同之自性。识乃于自与他之相续中，所住之事物之集合，无自性，故与光明相同。所谓自心，乃于自与他之相续中，所住之心也。所谓本来不生，乃光明之自性。金刚三不坏之身，乃具有金刚持大尊之身自性者，即如是称之。是故，空性之体性。是说超胜生起之喜悦之名之异名者，法界之智慧之体性，名为光明之义。以非眼之行境故，是为近似之譬喻。当知亦超越一切根，以非造作故。非为意趣，以次第四者示现现证菩提故。为显示不动之偈颂故。所谓不尽者，以不尽且不坏灭故，不尽乃胜义谛，以无生灭故。稳固且心要无空虚。无断绝无分别无相状。无贪欲且无坏灭。空性即说为金刚。如是出自《金刚顶经》。所谓真实之边际，即如是性，以心极清净之次第所应获得之光明之如是性。彼即金刚，以一切魔不能分离故。于彼所缘之三摩地，乃具足咒语与手印次第之相之专注一境性。是为“于彼入定”之语句。所谓内外自性之此等事物，乃器世间与有情世间之自性所显现之三能识。彼等不生，若以咒语与手印之次第而舍弃，则彼即是无自性。以自性光明故，是为一切皆空或入于处所。
English
are shaking. Previously, it has been made luminous. Afterwards, it is made mine in the same way. Subsequently, this is the order of destruction. Thus it is said. The selflessness of phenomena, that is, being equal to them. Consciousness is like luminosity because it is the collection of things that reside in the continuum of oneself and others, without essence. What is called one's own mind is the mind that resides in the continuum of oneself and others. What is called unborn from the beginning is the nature of luminosity. The indivisible body of the three vajras is what is called that which has the nature of the body of the great Vajradhara. Therefore, the essence of emptiness. It is said that the name of the joy that arises supremely, the essence of the wisdom of the sphere of reality, is called luminosity. Because it is not the object of the eye, it is an approximate metaphor. It should be known that it also transcends all faculties, because it is unconditioned. It is not an intention, because it shows the manifestation of enlightenment by the fourth stage in order. In order to show the immovable verse. What is called inexhaustible is the ultimate truth because it is inexhaustible and does not perish, because it has no birth and death. Stable and the essence is not empty. Without cutting, without separation, without characteristics. Without craving and without destruction. Emptiness is said to be vajra. Thus it comes from the Vajrasekhara Sutra. What is called the ultimate limit of truth is suchness, the suchness of luminosity to be attained by the order of the mind being completely purified. That itself is vajra, because it cannot be separated by all demons. The samadhi that focuses on that is the single-pointedness of mind that has the characteristics of the order of mantras and mudras. It is the phrase "having entered into equipoise on that". These things that are the nature of inner and outer, are the three consciousnesses that appear by the nature of the container world and the sentient world. Those are unborn, if they are abandoned by the order of mantras and mudras, then that is without nature. Because it is luminous by nature, it is either all empty or enters into the place.