Tibetan
འོ། །དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་མེད་དོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ག་ལས་འགྱུར། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་ག་ལས་བརྗོད། །ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་པས། །ཆོས་ལ་བསམ་པ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཕུང་པོ་བདག་མིན་དེར་དེ་མིན། །དེ་ལ་དེ་མེད་དེ་མེད་མིན། །མེ་ཤིང་བཞིན་དུ་འདྲེས་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཅེས་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་ཕུང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པས་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་བདག་དང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་བདག་ཅེས་བརྟན་པའོ། །སྐྱོན་དེ་སེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བདག་ལ་ཕུང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཕྱོགས་འཛིན་ན། དེའི་ཚེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་གི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་དག་གི་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །འོ་ན་གཞི་རྟག་པ་ཡིན་ན་གཞི་ཅན་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞི་ཅན་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིན་ནི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་ན་རང་ལ་གནས་པའི་ཆོས་དང་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ངེས་པར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། འབྲས་བུས་ཀྱང་རྒྱུ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་མ་བླངས་པས་ དེ་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་བདག་དང་ཕུང་པོ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པས་ཀྱང་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ན། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་གཞི་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བྱུང་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཡོད་དེ་ཞེས་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཕུང་པོ་རྣམས་གཞི་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པས་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་བདག་ཀྱང་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རེས་འགའ་བྱུང་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་རེས་འགའ་བྱུང་བ་དེ་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལམ་གྱི་སྐྱེས་བུའི་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ཕན་ཚུན་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ་མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་བུད་ཤིང་རྣམས་སོལ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མེ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ནི་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཐོབ། ཕུང་པོའི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་བཞི་པོ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞི་བཀག་ནས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཕན་ཚུན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁས་བླངས་པ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་རིའི་རྩེ་མོ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ལས་བྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཀག་གོ །གང་གིས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་འདི་ཉིད་མཚན་དུ་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་རིགས་པས་འཁོར་བ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་བཀག་པའོ། །དབང་ཕྱུག་དང་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དང་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་གསུམ་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགལ་བ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅིང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ན་དེའི་ཚེ་ཅིག་ཅར་དུ་བྱེད་པའམ་འཇིག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད། དེ་མི་བྱེད་པས་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་དུས་སུ་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་དེ། དུས་གཞན་དུ་དེ་མེད་དོ་ཞེས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དབང་ཕྱུག་མེད་དོ། །སྒྲུབ་དང་བྱེད་པ་ངེས་པར་རང་བཞིན་དང༌། །དུས་དང་གཟའ་དང་དབང་ཕྱུག་ལྷ་ཉིད་དང༌། །རྒལ་བ་བསོད་ནམས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ནི། །མངོན་དུ་བྱས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། །ཞེས་ལ་ལ་འདོད་དེ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པས་དངོས་པོ་འདི་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །འཇིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རང་གི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སྤྲུལ་པ་གཞན་ནི་མེད་དེ་དེ་ཉིད་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་
Chinese
哦！因此，所谓的“我”通过先前所说的理证是不存在的。那么，恒常等等的法从何而来？所谓的“我”没有实体，又如何说有作者呢？如果存在有法，世间人就会对法产生深入的思考。蕴不是我，在那里也没有我。在那里没有我，也不是没有我。不像火和木头那样混合在一起，因此，我怎么会存在呢？如是说。 其意义是：说“我是蕴”是不合理的，因为通过自性的关系，我会像蕴一样变成无常。理智者们的观点是“我”是坚固的。为了消除那个过失，如果主张“我拥有蕴”，那么，恒常和无常等就不会成为所依和能依的关系。 所依和能依的关系，不存在于恒常和无常之中。如是说。 那么，如果认为所依是恒常的，能依是无常的呢？回答说：不会成为所依和能依的关系。所依和能依的关系就是因和果的关系，因为不能利益的缘故，能依是不合理的。能利益和能施益，这才是所依和能依的关系。因为因能利益果，如果不是安住于自性的法，就不会产生，所以必定会施益。果也同样，如果没有从因那里获得安住的法，就不会产生。因此，如果承认我和蕴是因和果的关系，那么蕴是无常的，我也会变成无常。如果我是恒常的，那么蕴也会变成恒常。这是没有见到的，因为与自宗和他宗的宗义相违背。 另外，我即使是所依，但也是因，如果蕴是从我这里产生的果，那么就会坏灭。在两种观点中都会变成无常。如果认为蕴中存在我，那么就像先前一样，所依和能依的关系不会成立。即使是这样，同样地，蕴是所依，因为是因的缘故，果必定不会产生。
English
O! Therefore, the so-called "self" does not exist according to the reasoning previously stated. Then, from where do the dharmas such as permanence arise? The so-called "self" has no entity, so how can one speak of an agent? If there is a subject of dharma, worldly people will deeply contemplate the dharma. The skandhas are not the self, and the self is not there. The self is not there, nor is it not there. It is not mixed like fire and wood, therefore, how can the self exist? Thus it is said. Its meaning is: it is unreasonable to say "I am the skandhas," because through the relationship of self-nature, I will become impermanent like the skandhas. The view of the rationalists is that the "self" is stable. In order to eliminate that fault, if one asserts "I possess the skandhas," then permanence and impermanence, etc., will not become the relationship of support and supported. The relationship of support and supported does not exist between permanence and impermanence. Thus it is said. Then, if one thinks that the support is permanent and the supported is impermanent? The answer is: it will not become the relationship of support and supported. The relationship of support and supported is the relationship of cause and effect, because of the inability to benefit, the supported is unreasonable. Being able to benefit and being able to bestow benefit, this is the relationship of support and supported. Because the cause can benefit the effect, if it is not abiding in the dharma of its own nature, it will not arise, so it will definitely bestow benefit. The effect is also the same, if it has not obtained the abiding dharma from the cause, it will not arise. Therefore, if one admits that the self and the skandhas are the relationship of cause and effect, then the skandhas are impermanent, and the self will also become impermanent. If the self is permanent, then the skandhas will also become permanent. This is not seen, because it contradicts the tenets of one's own and others' schools. Furthermore, even if the self is the support, it is also the cause, and if the skandhas are the effect produced from the self, then they will perish. In both views, it will become impermanent. If one thinks that the self exists in the skandhas, then, as before, the relationship of support and supported will not be established. Even so, similarly, the skandhas are the support, because they are the cause, the effects will definitely not arise.
Chinese
哦，因为蕴不会产生我，所以我也不会改变。如果偶尔产生，那么那时它们会消除我。任何偶尔产生的事物都不是永恒的，就像路上的行人一样，因此它本身就是无常的。如果认为蕴和我彼此没有差别，就像火和木柴一样，那么，就像木柴变成煤炭一样，被称为火的我也将获得蕴的自性，被称为蕴的名称，这实际上是承认了非常无常。因此，这四种观点都不是好的。同样，在色蕴上否定了各种各样的基础后，也应该知道，感受、思想、行和识的相互之间主张为我的观点也被否定了。因此，这就否定了由二十种山顶观点产生的坏聚见。通过这种方式，否定了那些认为轮回的整个轮转是名称，并通过幻轮的推理认为轮回是我的观点。认为自在和一切的作者以及一切的毁灭者，通过三种能力化现的自性是伟大的，这是矛盾的，因为如果他是一切的作者和毁灭者，为什么不立即做或毁灭呢？ 他不这样做，所以不是逐渐做的，因为那本身就是无常的。因为在做的时候他有能力，而在其他时候他没有能力，所以这是有依赖性的。有依赖性的能力是不存在的，因为它依赖于同时做，就像瓶子一样。因此，自在是不存在的。创造和作者，必然是自性，以及时间和星宿和自在天神，以及超越者、福德、阎罗、终结者，都是显现出来的名称的各种说法。有些人这样认为。对于此，通过创造者这个词，这些事物被产生和毁灭，如果他独自是轮回的原因，这也是不合理的，因为没有其他的化现者存在于由自己的业的习气所化现的三界中，因为这已经被否定了。身语意的业，善与不善
English
Oh, because the aggregates do not give rise to self, I also do not change. If they arise occasionally, then at that time they will eliminate me. Whatever arises occasionally is not permanent, like a traveler on the road, so it itself is impermanent. If it is thought that the aggregates and I are not different from each other, like fire and firewood, then, just as firewood turns into charcoal, I, who am called fire, will attain the nature of the aggregates, and be called by the name of the aggregates, which is actually admitting extreme impermanence. Therefore, these four views are not good. Similarly, having negated various bases on the form aggregate, it should also be understood that the views that assert the feeling, perception, formation, and consciousness as self are also negated. Thus, this negates the view of the perishable collection arising from the twenty mountain peak views. In this way, it negates the view of those who consider the entire cycle of samsara as a name, and through the reasoning of the illusion wheel, consider samsara as self. The assertion that the self of the powerful one, the creator of all, and the destroyer of all, manifested through three powers, is great, is contradictory, because if he is the creator and destroyer of all, why does he not do or destroy immediately? He does not do it, so it is not done gradually, because that itself is impermanent. Because at the time when he does, he has the power, and at other times he does not have it, so this is dependent. Dependent power does not exist, because it depends on doing simultaneously, like a pot. Therefore, there is no powerful one. Creation and the agent, necessarily nature, and time and constellations and the powerful deity, and the transgressor, merit, Yama, the terminator, are various expressions of manifested names. Some people think so. For this, through the word creator, these things are produced and destroyed, and if he alone is the cause of samsara, this is also unreasonable, because there is no other manifestation in the three realms manifested by the habitual tendencies of one's own karma, because that has been negated before. Actions of body, speech, and mind, virtuous and non-virtuous.