Tibetan
་ཆེན་པོ་བཞུགས་པས་སོ། །དམ་ཆོས་བསྟན་པའི་ཐོག་མར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྟག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དང་པོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མར་ཨེ་ཝཾ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང༌། ཡི་གེ་གཉིས་པོ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་འབོད་ཅིང་གདམས་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་སོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ངོ་བོའོ། །ཞེས་པ་ནི་དབུས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཐོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ས་ བོན་ངོ་བོས་གང་སྤྲུལ་པ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་འཕྲོས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་སྐྱེ་བའོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཁོར་ལོ་མཆོག །ཅེས་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །དུས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དུས་གང་ཡིན། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་ནས་ཕྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དབུས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ནི་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའམ་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་སྐྱེས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་གནས་ཞེས་པ་ནི་བཞུགས་གནས་ཏེ་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེར་བཞུགས་པ་ནི་དེར་བདག་པོ་ཉིད་དུ་བཞུགས་སོ། །འདི་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་དོ། །བཙུན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མའོ། །བྷ་ག་ལེགས་སྦྱངས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་པདྨའོ། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་བསྡུས་ལ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་ཙམ་ལ་དམིགས་ཏེ། དེ་ཡང་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བསྡུས་ཏེ་ཐིག་ལེ་ཙམ་ལ་དམིགས་ཤིང་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདིར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆ་གཉིས་པ་ནི་
Chinese
大自在安住故。正法教之初者。谓欲得常住之位，故于最初教典之始，应加伊旺（ཨེ་ཝཾ།，梵文：evaṃ，梵文罗马转写：evaṃ，如是），及敬重教典，忆念二字，乃帝释所请而垂教敕。我者。谓已示量正之圣教。经中所云，出自金刚鬘。轮王之体性者。谓以中央主之相也。我闻如是，当释所云闻之义。种子体性所变现者。谓从金刚顶所出菩提心所生。诸天之轮最胜者。谓不动等三十二天之自性坛城之轮也。当说时，何为最乐之时耶。所谓一时也。谓入定时，体验大乐，后乃开展坛城之轮。为显中央主之差别故。八自在天薄伽梵。如是说。八自在者，谓身自在等，或微细等，前已述讫。大乐者，谓大乐同因之菩提心所生坛城之轮，即是住处，谓安住，即是基地坛城。于彼安住者，谓于彼为主而安住。此乃五蕴胜者。谓五蕴及身语意之自性，唯大金刚持安住。仅此即说坛城胜者之三摩地。妃等乃所触金刚母。བྷ་ག་ལེགས་སྦྱངས་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）者，谓彼之莲花也。安住者，谓作微细瑜伽等后，收摄坛城之轮，唯缘身语意之相，三字而已。亦以分位之差别而收摄，唯缘明点而安住。是故此处所说者，乃第二分。
English
The great自在 dwells, therefore. In the beginning of the sacred Dharma teaching. Because it is desired to obtain a permanent position, therefore, at the beginning of the first teaching scripture, the word "evam" (ཨེ་ཝཾ།，梵文：evaṃ，梵文罗马转写：evaṃ，如是) should be added, and the scripture should be respected, and the two letters should be remembered, which is what Indra requested and taught. "I" and so on, indicate the valid scripture itself. What is said in the Tantra comes from the Vajra Garland. The nature of the Wheel-Turning King. It is said to be in the manner of the lord of the center. I heard that, I will explain the meaning of hearing. What is transformed by the nature of the seed. It is born from the Bodhicitta that emanates from the Vajra Peak. The wheel of the gods is supreme. It is the wheel of the mandala, the nature of the thirty-two gods, such as Akshobhya. The time should be explained, what is the most joyful time? It is said to be one time. It means that in the state of absorption, experiencing great bliss, and later developing the wheel of the mandala. In order to show the difference of the lord of the center. The Bhagavan with eight powers. It is said like this. The eight powers are the power of the body and so on, or subtle and so on, which have been described before. Great bliss is the wheel of the mandala born from the Bodhicitta of the same cause as great bliss, which is the dwelling place, which is the base mandala. To dwell there is to dwell there as the master. This is the victor of the five aggregates. It means that the nature of the five aggregates and body, speech, and mind, only the great Vajradhara dwells. Only this much explains the Samadhi of the supreme victor of the mandala. The consorts and so on are the touchable Vajra Mothers. བྷ་ག་ལེགས་སྦྱངས་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）means its lotus. To dwell means that after doing subtle yoga and so on, the wheel of the mandala is gathered near, and only the characteristics of body, speech, and mind, the three letters, are focused on. It is also gathered by the difference of parts, and only the Bindu is focused on and dwells. Therefore, what is said here is the second part.