Tibetan
་བྱེད་པ་འདི་དག་གི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་མ་བཤད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡི་བྱེད་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བྱེད་པ་པ་ཡིན་པས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་བཀུར་སྟི་དང་བཅས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟུར་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དཔེར་ན་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་གསུངས་པ་ན་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཉན་པ་པོ་དང་འཆད་པ་པོའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཆད་པ་པོས་བཤད་པ་དང༌། ཉན་པ་པོས་ཉན་པ་དེ་ནི་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཡོད་པས་ན། །ཉན་པ་པོ་ཡི་འཇུག་འགྲུབ་པ། །དེ་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔོན་དུ་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚད་དག་ཀྱང་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་གཉིས་ཀའི་ཡན་ལག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ལེའུ་དེ་བཞིན་ཆོ་ག་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ལེའུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་ནི་གཞུང་རྫོགས་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཅོད་ཅིང་གཞལ་བྱ་གང་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ལེའུ་འོ། །གཞན་དུ་ནི་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མང་ཉུང་གི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ལེའུ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་གར་འགྱུར། །སྤྲོས་པ་མང་བས་དུམ་བུ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་མེད་པས་རིམ་པ་ཕྱེ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞུང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གྲངས་ཀྱང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལ་ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་དོན་གྱིས་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་དོན་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་ཡང་ལེའུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགོས་པ་ཡང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགོས་པ་དང༌། དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །དེ་དག་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཙོར་གྱུར་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཞི་བ་ལ
Chinese
這些作用的方便和從方便產生的體性的解釋即使不說也應當了知，因為它們存在之故。 「此之作者金剛薩埵。」這句話是因為金剛薩埵是作者，因此為了使聽者們懷著恭敬而進入，所以也個別地顯示了關係。譬如在兜率天（དགའ་ལྡན།）的處所，薄伽梵金剛薩埵宣說吉祥密集金剛續時，如來們請問了他，這就是以意義的力量成為聽者和說者的關係。依靠什麼而說者宣說，聽者聽聞，那就要了知聲音和意義的關係。如是說的，由於有關係的緣故，聽者的進入才得以成就，因此一切的論典，首先應當了知關係。這樣說的。 「度量也應當宣說。」這句話是所說和能說的論典的差別。那也是所說和能說兩者的支分，不是其他的。 「章節同樣儀軌等。」這句話是章節等四者是經典圓滿之處，因為完全斷除並且可測量的在何處圓滿，那就是章節。否則十八個章節自性的續就必定不會改變，因為會變成或多或少的過失之故。同樣地，儀軌等也應當了知。如是說的，由於完全斷除是章節，會變成空性的儀軌。由於繁多是品，由於沒有遮障而分次第。這樣說的。 「經典自身也是數量。」這句話中的「也」字是意義上的，凡是意義也完全圓滿的，那也是章節等。為了顯示必要，所以說了「必要也是」，那也有兩種，必要和必要的必要。它們是成辦自和他利的體性。八種成就是以自己的利益圓滿為主。成佛自身是他利圓滿。成就分為兩種，世間和出世間。世間是寂靜等。
English
The explanation of the means of these actions and the nature of what arises from the means should be understood even if not explained, because they exist. "The agent of this is Vajrasattva." This statement is because Vajrasattva is the agent, so in order to make the listeners enter with respect, the relationship is also shown separately. For example, in the place of Tushita (དགའ་ལྡན།), when the Bhagavan Vajrasattva spoke the glorious Guhyasamaja Tantra, the Tathagatas asked him, and that is the relationship between the listener and the speaker by the power of meaning. Depending on what the speaker speaks and the listener listens, one should understand the relationship between sound and meaning. As it is said, because there is a relationship, the listener's entry is accomplished, therefore, for all treatises, one should first understand the relationship. It is said like this. "The measure should also be explained." This statement is the difference between the object to be spoken and the treatise that speaks. That is also a branch of both the object to be spoken and the speaker, not others. "Chapters, likewise, rituals, etc." This statement is that the four, such as chapters, are the place of completion of the scripture, because where it is completely cut off and the measurable is completed, that is the chapter. Otherwise, the tantra of the nature of eighteen chapters will definitely not change, because it will become a fault of being too much or too little. Similarly, rituals, etc., should also be understood. As it is said, because it is completely cut off, it is a chapter, it will become a ritual of emptiness. Because it is extensive, it is a section, because there is no obscuration, the order is divided. It is said like this. "The scripture itself is also the number." The word "also" in this statement is in terms of meaning, and whatever meaning is also completely complete, that is also the chapter, etc. In order to show the need, it is said "need also", and there are two types, need and the need of need. They are the nature of accomplishing one's own and others' benefits. The eight accomplishments are mainly the perfection of one's own benefit. Buddhahood itself is the perfection of others' benefit. Accomplishment is divided into two types, mundane and supramundane. Mundane is peace, etc.