Tibetan
སལ་བ་བཤད་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཁྱབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ལྡན་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའང་དེ་ནས་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་སླར་ཡང་གང་ལ་མི་བསླབ་པོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་ པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བཞིན་ནོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བཅོ་བརྒྱད་སོ་སོར་སྒོམ་པ་པོ་མ་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་གཅིག་པུ་ཉིད་དོ། །རིམ་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་མ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་སྒོམ་པ་པོ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཞེས་སྔོན་དུ་བཤད་དོ། །གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ནི་བཤད་པའི་དབྱེ་བས་བཤད་དུ་རུང་བའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་དགོངས་ཏེ་དབྱེ་བ་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ལམ་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་དུ་མས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བཞིན་ནོ། །མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུ་ཡང་ཉན་པ་པོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཟུང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བར་བྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་པོས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ནམ་མཁའ་གཅིག་པུ་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གཅིག་པུ་ཡོད་པའི་སྒོ་ན་གཟུང་ངོ༌། །ལ་ལ་ཡང་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་
Chinese
解释清晰是为了表明，它是以真如遍及一切的缘故，但并非在那之中完全圆满。所作之事本身即是双运的等持。如是说：此乃圆满瑜伽，金刚持大尊，一切相皆具胜，一切智者亦由此生。如是又说：安住于双运等持，复又何须学习？因此，依靠五次第，一位瑜伽士在果位时获得成就。第十八章所说之义，即是一位瑜伽士所应获得的，如同金刚持的果位。根本续的第十八章，并未说明瑜伽士各自修习十八品，然而仅只一位瑜伽士。除了二次第之外，未说其他。那些的修行者是一位，如前所说。补特伽罗的差别，是以所说之差别而可说的。具足善巧方便的薄伽梵诸佛，以有情之意乐差别，知晓有情相续之差别后，随顺彼等而作开示。不观待果位而未作差别开示，因为那是唯一的自性。道仅是各别的，并非是成立作为道之果的真如之差别，如同以众多道路所能到达的大城市。由于信解差别，唯一的真如亦被听者执取为差别。譬如，声闻众以止灭之等至门而执取，经部师则以随彼推测外境存在而各自显现之门。有相唯识论者以了知之相外境存在之门，无相唯识论者则以必定从外物解脱，如同无垢无边之虚空一般，唯有唯一之识存在的门而执取。有些中观派则以从所取和能取解脱，极寂静且
English
The explanation of clarity is to show that it is all-pervasive by the very nature of suchness, but it is not completely perfect in itself. The very act done is the samadhi of union. As it is said: This is the perfect yoga, the great Vajradhara himself, possessing all supreme aspects, the all-knowing also arises from that. Similarly, it is also said: Having dwelt in the samadhi of union, what else is there to learn again? Therefore, relying on the five stages, a single yogi attains accomplishment in the state of fruition. The meaning of the eighteenth chapter is that which is to be attained by a single yogi, like the state of Vajradhara. The eighteenth chapter of the root tantra does not show the yogis meditating on each of the eighteen individually, but only one. Apart from the two stages, nothing else is said. The practitioner of those is one, as previously stated. The distinction of individuals is speakable by the distinction of what is said. The Bhagavan Buddhas, endowed with skillful means, knowing the differences in the minds of sentient beings, and the differences in the continuums of sentient beings, taught in accordance with them. They did not teach differences with regard to the result, because it is of one nature. The paths are only different, and it is not to establish the difference of suchness, which is the result of the paths, like a great city to be reached by many paths. Even the single suchness of different inclinations is apprehended differently by the listeners. For example, the Shravakas apprehend it through the door of cessation samadhi, while the Sutrantikas apprehend it through the door of the appearance of separate external objects that are inferred accordingly. The Sākāra-vijñānavādins apprehend it through the door of the existence of external objects in the form of knowledge, while the Nirākāra-vijñānavādins apprehend it through the door of the existence of only one consciousness, which is necessarily liberated from external objects, like the immaculate, boundless sky. Some Madhyamikas also apprehend it as liberated from the grasped and the grasper, utterly peaceful and
Tibetan
སྤྲོས་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དངོས་པོ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང༌། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང༌། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་དང་ཏིང་ ངེ་འཛིན་དང་ཆོ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། སྔགས་ཀྱི་སྐུ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་གཙོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བའོ། །ལ་ལས་ཀྱང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་འདོད་དོ། །ལ་ལས་ཀྱང་རྩ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རྩའི་བསྒོམ་པས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུང་ངོ༌། །ལ་ལས་ཀྱང་དེའི་ནང་དུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གསང་བའི་དབང་གིས་སོ། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཟུང་བ་གཅིག་པུས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་སྟེང་དུ་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་སོ་སོར་སྡུད་པའི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་སོ། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཀྱང་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་གི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྣ་གསུམ་གྱི་རྩེ་མོར་འཛིན་པར་གྱུར་པ་རླུང་དང་སྔགས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲོ་བས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་བཀང་ཞིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་ཅིང་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་སོ། །ལ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཁ་ཅིག
Chinese
仅仅以无戏论的方式，通过空性显现为各个事物的自性来把握，以及事部瑜伽士仅仅通过观想本尊形象来把握，以及行部瑜伽士通过观想具有成就、三摩地和神通的咒语身来把握。瑜伽部为主的瑜伽士，以咒语和手印等为主的瑜伽士，通过观想金刚界大坛城等次第来把握。大瑜伽部瑜伽士通过二种次第来把握。其中，生起次第瑜伽士通过三种三摩地的方式来把握真如。圆满次第瑜伽士通过把握微细瑜伽的方式来把握真如。也有人认为通过观修明点的瑜伽次第来把握。也有人认为通过观修根脉周遍运行的脉来把握。也有人通过誓言坛城的方式来把握。也有人通过其中的秘密坛城，以秘密灌顶的方式来把握。其他的人仅仅通过把握菩提心来把握。还有人通过将它向上逆转的方式来把握。也有人通过享用对境和根识，并分别收摄的观修次第来把握。其他的人通过观想其清净的自性，即五如来之自性，以及分别和观察等五种禅定的次第来把握。有些人也通过上下运行的三风之自性，即命风和作功风的方式来确定地把握真如。同样，其他的人也通过执持三鼻尖，执持风、咒语和菩提心明点来把握。有些人也通过散布无量化身，充满虚空界，并观修随念支来把握。也有人通过收摄一切事物，并舍弃一和多等，以无二三摩地的次第来把握。有些人通过观修咒语的真如或风的真如来把握。有些人也通过咒语和手印等的次第来把握。有些人。
English
It is grasped solely through the absence of elaboration, by the nature of emptiness appearing as individual phenomena, and by the yogi of the Action Tantra through merely meditating on the form of the deity, and by the yogi of the Performance Tantra through meditating on the mantra body endowed with accomplishments, samadhi, and magical powers. The yogi who primarily practices the Yoga Tantra, the yogi who primarily practices mantras and mudras, grasps it through the stages of meditation on the great mandala of Vajradhatu and so forth. The yogi of the Great Yoga Tantra grasps it through the two stages. Among them, the yogi of the generation stage grasps Suchness through the three samadhis. The yogi of the completion stage grasps Suchness through grasping the subtle yoga. Some also assert that it is grasped through the stages of meditating on the yoga of bindus. Some also grasp it through meditating on the channels in which the channels circulate everywhere. Some also grasp it through the mandala of vows. Some also grasp it within that, the secret mandala, through the secret empowerment. Others grasp it solely through grasping the mind of enlightenment. Others also grasp it through reversing it upwards. Some also grasp it through the stages of meditation on enjoying objects and faculties and individually withdrawing them. Others also grasp it through the stages of the five contemplations, such as discriminating and examining the nature of its completely pure essence, the nature of the five Tathagatas. Some also definitely grasp Suchness through the nature of the three winds that move above and below, namely the life wind and the working wind. Similarly, others also grasp it by holding the three tips of the nose, holding the wind, mantra, and bodhicitta bindu. Some also grasp it by emanating infinite emanations, filling the expanse of space, and meditating on the limb of recollection. Some also grasp it through the stages of non-dual samadhi, gathering all things closely and abandoning one and many and so forth. Some grasp it by meditating on the Suchness of mantra or the Suchness of wind. Some also grasp it through the stages of mantra and mudra and so forth. Some.