Tibetan
་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་དོར་ནས་དོན་གཞན་གྱི་དབྱངས་ཙམ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་རྣམས་ཞིག་ནས་དབྱངས་ནི་མི་འཇིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ན་དབྱངས་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་ངེས་པའི་རྒྱུར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དང་དཔེ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཀྱིས་སོ། །དཔེར་ན་བ་དང་འདྲ་བ་ནི་བ་མེན་ནོ། །དེ་ལ་བ་མེན་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུས་པ་ལ་གནས་པའི་ལྐོག་ཤལ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བ་མེན་མ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཁ་ཅིག་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། བ་དང་འདྲ་བ་ནི་བ་མེན་ནོ་ཞེས་པས་སོ། །དེས་ནི་དེའི་བ་མེན་ཡིན་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཔེ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པས་གང་གིས་དཔེར་བྱའོ། །དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་ཆེན་པོ་ཉིན་པར་མི་ཟ་ཞེས་བྱ་བས་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་མཚན་མོ་ཟ་ཞེས་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་མེད་དོ། །དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཚངས་པ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་བཀག་པས་ཆོས་གཞན་ངེས་པར་དམིགས་པས་ནི་དོན་གྱི་ཤུགས་སོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་དང་ཚངས་པ་དག་ལ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། སྔ་ན་མེད་པ་དང་འཇིག་པས་མེད་པ་དང་ཕན་ཚུན་མེད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་ན་མེད་པ་ནི་འོ་མ་ཞོར་གྱུར་པའོ། །འཇིག་པས་མེད་པ་ནི་བུམ་པ་ཐོབ་དང་ཕྲད་པས་འཇིག་པའོ། །ཕན་ཚུན་མེད་པ་ནི་སྣམ་བུ་དང་བུམ་པ་དག་གོ །ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཡུལ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་དེས་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ནི་ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དགག་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞོ་ལ་མར་སྲིད་པ་དང༌། ཏིལ་འབྲུ་ལ་མར་ཁུ་ཞེས་སྲིད་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་མི་གཤིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཏིལ་འབྲུ་རྣམས་ལ་མར་ཁུ་མི་འབྱུང་བས་སོ། །ཕལ་ཆེར་ལ་དགོངས་པ་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ
Chinese
文字、词语和言语都舍弃了自己的本性，仅仅是其他意义的声音也不明显。那些坏灭后，声音怎么会不坏灭呢？因此，仅仅声音的名称是假立的，不是确定的原因。譬如，比喻也不是量，因为那具有三种法，即比喻和从比喻产生的以及共同的法。例如，像牛一样不是牛。对于此，见到牛不像的士夫，因为与牛所具有的鬃毛等法相同，所以使一些没有见到牛不像的士夫领悟，说：像牛一样不是牛。他因此领会到那不是牛。同样，在此，梵天的多种性不是事物多种性的比喻，以及其他等等也不是，因为没有与它相同的法。梵天是无色，而事物都是有色，所以用什么来作比喻呢？意义的力量也没有确定。例如，说大天白天不吃，通过意义的力量确定晚上吃。同样，词语的意义中没有多种性。通过意义的力量说梵天有，是不合理的，因为事物的多种性是明显的。通过遮止一个而确定其他法是意义的力量。那在事物和梵天中也没有。事物不存在也不是量，因为那有四种相，即先前不存在和坏灭不存在和互相不存在和极度不存在。其中，先前不存在是牛奶变成酸奶。坏灭不存在是瓶子与锤子相碰而坏灭。互相不存在是氆氇和瓶子等。极度不存在是兔子的角等等。事物不存在，在境上事物不存在是量，但在事物存在的境上则不是。这样，它怎么能成立事物的法，即梵天的多种性呢？因为否定是主要的。酸奶里有酥油，以及芝麻里有油，这也不是量，因为从不肥沃的土地里生长的芝麻里不会产生油。对大多数的考虑不是确定的原因。
English
Letters, words, and speech all abandon their own nature, and even the sound of other meanings is not evident. How can sound not perish after those perish? Therefore, the mere term of sound is imputed, not a cause of certainty. For example, analogy is not a valid means of knowledge, because it possesses three characteristics: the analogy, what arises from the analogy, and the common characteristic. For example, something similar to a cow is not a cow. In this case, a person who has seen something similar to a cow causes some people who have not seen something similar to a cow to understand, because it shares characteristics such as the tail that a cow possesses, saying, "Something similar to a cow is not a cow." Thus, he understands that it is not a cow. Similarly, here, the manifoldness of Brahma is not an analogy for the manifoldness of things, nor are other things, because there is no characteristic that is similar to it. Brahma is formless, and things are all with form, so what can be used as an analogy? The force of meaning also does not provide certainty. For example, saying that the great god does not eat during the day, the force of meaning determines that he eats at night. Similarly, there is no manifoldness in the meanings of words. It is unreasonable to say that Brahma has it through the force of meaning, because the manifoldness of things is evident. The force of meaning is when one thing is negated, another characteristic is necessarily determined. That is also not present in things and Brahma. Non-existence of things is also not a valid means of knowledge, because it has four aspects: prior non-existence, non-existence due to destruction, mutual non-existence, and absolute non-existence. Among these, prior non-existence is milk turning into yogurt. Non-existence due to destruction is a pot being destroyed by contact with a hammer. Mutual non-existence is wool and a pot, etc. Absolute non-existence is a rabbit's horn, etc. The non-existence of things is a valid means of knowledge in a place where things do not exist, but not in a place where things exist. How can it establish the characteristic of things, which is the manifoldness of Brahma, since negation is the main thing? The possibility of butter in yogurt and oil in sesame seeds is not a valid means of knowledge, because oil does not come from sesame seeds grown in infertile soil. Considering the majority is not a cause of certainty.
Tibetan
་ཡིན་ཏེ་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པས་ཡོད་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་འདི་ལ་གནོད་སྦྱིན་ཡོད་པ་དང༌། ཁང་པ་འདི་ལ་ཤ་ཟ་ཡོད་དོ་ཞེས་ངེས་པ་མེད་དོ། །རེས་འགའ་དེ་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་སྔགས་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ནུས་པའི་ འབྲེལ་པས་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བསྐྲད་པ་རྣམས་དེར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མ་དེས་སོ། །མ་མཐོང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པ་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙམ་པ་ཞེས་བྱ་བས་ངེས་པར་བྱེད་པར་རིགས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་སྣང་ན་སྙམ་པས་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཚད་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཚངས་པ་ཉིད་དང་དེའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དད་པ་དམ་པ་བ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །དེས་ནི་ཚངས་པ་ཞི་བ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་བཀག་གོ །གལ་ཏེ་ཚངས་བ་ཉིད་དངོས་པོའི་སྣ་ཚོགས་མ་སྐྱེས་པ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཞི་བ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ལ་མི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་ཁོ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ནི་ཅི་དེ་ལས་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པ་དང་ཚངས་པ་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཅེས་ཐ་དད་པའོ། །ཚངས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་འགལ་ལོ། །ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཚངས་པ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་སོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་དུ་འཇུག་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཞི་བའི་ཚངས་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཚད་མ་བ་དཔྱོད་པ་པའི་ལན་ནོ། །དེ་རྣམས་བསྟན་པ་དྲུག་ལ་གནས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་ཅན་དུ་བཤད་དོ། །ངེས་པའི་བློ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་དབུ་མའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་པའི་གཞུང་ནི་བདེན་པ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་གནས་པ་ནི་འཁོར་བའོ། །བདེན་པ་ཡང་གཉིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་དབྱེ་བས་ཉོན་མོངས་ པ་དགུ་བཅུ་རྩ
Chinese
因为是欺骗，所以认为存在也不是量。不能确定这棵树上有损害，这间房子里有食肉者。有时因为从那里去往别处，以及精通咒语之人的能力关系，驱逐损害等，所以它们不住在那里。同样，在这里，梵天的各种显现并非由事物所致。未见之物，以其自性，对于劫夺、食肉者等，以“认为”来确定是合理的。如果各种显现是显而易见的，那么如何通过“认为”来确定呢？因此，对于那些不以八种量成立的梵天本身及其各种显现而存在，信仰坚定的人们如何解脱呢？因此，也驳斥了宣说寂静梵天的一方。如果梵天本身是未生起事物之各种显现的寂静，那么这些事物如何以各种形式显现呢？认为它们也是寂静是不合理的，因为与量相违背。因为对于所见之物，没有“不合理”之说。如果仅仅是错觉才是事物之各种显现，那么错觉是与它不同还是无别呢？如果不同，那么错觉和梵天本身两者都存在，所以是不同的。梵天是无二的，所以相违背。如果无别，那么梵天本身已经变成了错觉的自性，所以不会变成那样的真实。如果允许它是没有错觉的，那么为什么会产生错觉呢？对于不变的事物，没有戏论，就像虚空一样。因此，宣说寂静梵天的一方是不合理的，这是量论者的回答。他们被说成是安住在六种教义中，具有颠倒之见。具有确定之见者有四种，即声闻、缘觉、瑜伽行者和中观的差别。其中，声闻乘的宗义是四谛，即苦、集、灭、道。其中，两种谛以因果的差别而存在，即轮回。还有两种谛是以因果的差别而超越痛苦的寂灭。其中，以欲界、色界和无色界的差别，烦恼有九十
English
Because it is deceptive, the assumption that it exists is not valid. It cannot be determined that there is harm in this tree or a flesh-eater in this house. Sometimes, because they go elsewhere from there, and due to the power of those who know mantras, the harms and so on that are driven away do not remain there. Similarly, here, the various manifestations of Brahma are not caused by things. What is unseen, by its nature, for kalpas, flesh-eaters, and so on, it is reasonable to determine by "thinking." If the various manifestations are obvious, how can they be determined by "thinking"? Therefore, how can those who have firm faith in Brahma itself and its various manifestations, which are not established by the eight valid cognitions, be liberated? Therefore, the side that speaks of the peaceful Brahma is also refuted. If Brahma itself is the peace that has not arisen from the various manifestations of things, how do these things appear in various forms? It is unreasonable to think that they are also peaceful, because it contradicts valid cognition. Because there is no such thing as "unreasonable" for what is seen. If only illusion is the variety of things, then is illusion different from it or non-different? If they are different, then both illusion and Brahma itself exist, so they are different. Brahma is non-dual, so it is contradictory. If they are non-different, then Brahma itself has become the nature of illusion, so it will not become that reality. If it is allowed to be without illusion, then why does it create illusion? For the unchanging, there is no elaboration, like the sky. Therefore, the side that speaks of the peaceful Brahma is unreasonable, this is the answer of the logician. They are said to be abiding in the six teachings, having inverted minds. Those with definite minds are of four types: Hearers, Solitary Buddhas, Yogacharas, and Madhyamikas. Among them, the doctrine of the Hearers is the Four Noble Truths: suffering, origin, cessation, and path. Among them, two truths exist with the distinction of cause and effect, which is samsara. There are also two truths that are the cessation of suffering beyond the distinction of cause and effect. Among them, with the distinction of the desire realm, the form realm, and the formless realm, there are ninety afflictions.