Tibetan
་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཞན་རྐྱེན་མེད་ཅིང་ཞི་བ་སྟེ། །སྤྲོས་པ་དག་གིས་མ་སྤྲོས་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་རྣམ་མི་རྟོག །འདི་ནི་ཡང་དག་མཚན་ཉིད་དོ།། ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཕྱོགས་ཁས་བླངས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གང་སྣང་བ་དེ་ནི་ཚངས་པ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དཔེར་ན་བུམ་པ་དང་རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་རང་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བ་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཀྱི་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་དང་འདི་ཉིད་ཅེས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚངས་པ་ཉིད་དོ། །རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་འདི་དག་གོ །ཇི་སྐད་དུ། ཚངས་པའི་ཚུལ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཚངས་པས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཕྱོགས་ཏེ་དེ་མི་རིགས་པ་ནི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཚངས་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཚད་མ་མཐོང་བའོ། །རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཇོག་བར་བྱ་བས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་གཞན་ཡང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་སྐད་དུ། དང་པོ་མཐོང་བའི་ཤེས་ཡོད་དེ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བྲལ་བ། །བྱིས་པ་ལྐུགས་པ་དང་འདྲ་བའི། །ཤེས་པ་དག་པའི་དངོས་ལས་བྱུང༌། །དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ནི། །སྐྱེས་སོགས་ཆོས་བཅས་གང་གིས་ནི། །བློ་ཡིས་རྟོགས་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང༌། །མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། དང་པོ་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་ཡུལ་དང་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟོག་པ་ཚད་མའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ནི་བརྟགས་པ་ལ་བརྟག་པ་དང་མཚུངས་པ་དོན་མེད་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པའི་དོན་ལ་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པ་ན་དེ་ཐོབ་པས་ཚད་མའི་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དུ་རྫོགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་
Chinese
以及具有戏论的缘故。以无戏论的因产生无戏论的果，而不是有戏论的果。如是说：无有他缘且寂静，不为戏论所戏论，非异义且不分别，此乃真正之体性。如是说。因此，自己的宗派主张不能成立，因为没有量。此外，那些人的宗派是，各种各样的自性，所有事物，无论显现什么，那都仅仅是梵天。例如，瓶子和纺锤等等，所有显现在外的，在分析时，并不存在于自己的形相中，因为显现之外没有。显现也是以自性而存在，但不是以这个（瓶子等）而成为知识。自性和这个（瓶子等）是互相矛盾的。因此，被显现的自性所包含的事物，所有显现，那本身就是梵天。恒常喜悦的自性，以及具有各种习气，那些就是它的差别。如是说：梵天的状态是喜悦。等等出现，这是梵天论者自己的宗派，但那是不合理的，因为没有量。 见到梵天存在的量。暂时来说，也不是现量，因为是不分别的缘故。梵天的各种各样，是通过分别来安立的。如果是这样，那么有分别的也不是现量吗？如是说：最初见之识存在，所有分别皆远离，如童哑者一般，清净识从实性生。除此之外的事物，生等等具法，以何者，智慧所了知，那也被认为是现量。如是说。对此说道：最初的不分别才是量，因为能够做到自己体性的意义之作用，是境和因，那不分别才是量。因为那已经做了作用，所以其他的考察等于考察，无意义，不是量。不是做到与意义相遇，当士夫进入所指示的意义时，获得它，量的作用就在那里完成。那样的体性只有最初才有。
English
and because it has elaboration. The cause without elaboration produces the fruit without elaboration, not the fruit with elaboration. As it is said: Without other conditions and peaceful, not elaborated by elaborations, not different in meaning and without discrimination, this is the true nature. As it is said. Therefore, one's own sectarian claim cannot be established because there is no valid cognition. Furthermore, the tenet of those people is that whatever appears, all things of various natures, are only Brahman itself. For example, whatever appears externally, such as a vase and a spindle, does not exist in its own form when analyzed, because there is nothing apart from appearance. Appearance also exists by itself, but it is not knowledge by this (vase, etc.). Self and this (vase, etc.) are mutually contradictory. Therefore, whatever appearance is, the object included by the self that has become appearance is Brahman itself. The nature of constant joy, together with various predispositions, these are its distinctions. As it is said: The nature of Brahman is joy. And so on, this is the tenet of those who speak of Brahman, but that is unreasonable because there is no valid cognition. The valid cognition that sees the existence of Brahman. For the time being, it is not even direct perception, because it is non-conceptual. The variety of Brahman is to be established by discrimination. If so, then is that which has discrimination not also direct perception? As it is said: The first seeing consciousness exists, all discriminations are completely separated, like a child who is dumb, pure consciousness arises from reality. Other than that, whatever objects, such as birth, etc., with qualities, are cognized by the mind, that is also considered to be direct perception. As it is said. To this it is said: The first non-discrimination alone is valid cognition, because it is able to perform the function of the meaning of its own nature, it is the object and the cause, that non-discrimination is valid cognition. Because that has done the function, other examinations are equal to examination, meaningless, not valid cognition. It is not to bring about an encounter with the meaning, when a person enters the indicated meaning, he obtains it, and the function of valid cognition is completed there. Such a characteristic exists only in the first.