Tibetan
ཀྱི། གཉིས་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ནི་དེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚངས་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་གོ །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དུ་བ་དང་མེ་བཞིན་ནོ། །ཚངས་པ་དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་རྟགས་གང་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ། གང་གིས་དེ་མཐོང་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་རྟགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཚངས་པ་ཉིད་དཔག་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་འབྲས་བུ་མཐོང་བས་དེ་དཔག་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུ་བྱུང་བས་དེ་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ཁྱེད་ཅག་གི་ཕྱོགས་སུ་རྟག་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རེ་ཞིག་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདོད་ན་ཡང༌། རང་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་སྐྱེད་པ་ལ་རིགས་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ལྷ་ ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་བདེ་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཡི་དགས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་དེ་དང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ། ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཚངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །དབྱེར་མེད་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་དགའ་བའི་གཟུགས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཚངས་པའི་གཟུགས་ནི་དགའ་བ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ན་འབྲས་བུའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་སྐྱོན་དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟོག་པར་བྱེད་ན། དཔེར་ན། བུང་བ་མ་ཧེ་སྦྲུལ་དག་དང༌། །ཏ་མ་ལ་ཡི་འོད་ནག་ཅན། །སྤྲིན་རྣམས་དེ་དང་འདྲ་བ་ནི། །ཆར་འབབ་ནམ་ཡང་སླུ་མི་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གལ་ཏེ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱུའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན། ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་པའི་ཤིན་ཏུ་ནག་པོའི་མདོག་ཅན་སྤྲིན་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཆར་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཉི་མ་དྲོ་བའི་དུས་སུ་སྤྲིན་ཆུང་དུ་ལས་ཀྱང་ཆར་པ་འབྱུང་བར་མཐོང་བས་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སླུ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ནི་གྲོག་མོ་འབྱུང་བ་དང་ཉ་འཕར་བ་ལ་སོགས་པ་བཀག་གོ །སྤྱི་རུ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པ་བརྩིགས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འཕེལ་བར་མཐོང་བས་ནགས་ཀྱི་སྨན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཕེལ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །ཚིག་གི་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚངས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྨྲ་བ་པོས་ཚངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དངོས་པོ་རྣམས་འདོད་དོ། །སྤྱིར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཐ་དད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚིག་གི་དོན་ རྣམས་གུད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ངེས་པ་དང་ཚངས་པ་ཡང་གུད་ན་གྲུབ་པས་ཚིག་གི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའོ། །དེ་ལས་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་སྤྱིར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སླུ་བར་མཐོང་སྟེ། ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པའི་འཕེལ་བ་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པའི་འཕེལ་བ་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཆུ་འབབ་པས་ཀྱང་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཀྱང་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་ཡང་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེས་དེས་པ་མེད་དོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་རིགས་པས་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཙམ་ཡང་སོ་སོར་བསྟན་པར་སྒྲས་མི་ནུས་ན་དེའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བརྗོད། སྤྱིའི་རྣམ་པས་ནུས་ཀྱང་སྒྲའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དོན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །སྤྱིའི་ཡང་གོང་དུ་བཀག་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་བོས་ཚད་མར་གཟུང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་གནས་དང་བྱེད་པ་དང་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་ལས་འབྱུང་བས་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་རང་གཟུགས་སུ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བས་ཇི་ལྟར་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། ག་དང་ཨུ་དང་ཚེག་དྲག་རྣམས་རེ་རེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དབྱངས་ཙམ་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དྲིལ་བུའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ
Chinese
ཀྱི། 第二个则不然。因此，非分别的自性，现量不是它的境。谁的境是，那不是量，如梵天自身所具有的，现量不成立。比量也是同样，因为比量是，必须先有因和有法之间的关系才能成立，如烟和火一样。梵天没有成为它的果的任何因被见到，因为没有见到它就不会不出现，所以成为有法的梵天自身应该被衡量。如果说，一切事物都从它产生，因为见到果而衡量它。那也不合理，因为谁产生果，那就是因，果产生后它会坏灭，所以不是常。梵天自身的体性，在你们的宗派中不是认为是常吗？暂时如果认为是因，为什么不产生和自己一样的果，没有见到产生颠倒的道理。例如，有些天等变得安乐，有些饿鬼等被见到是痛苦的缘故。如果说它的多种多样性是那样的。回答说，多种多样性是和它他异呢？还是不他异？如果是他异，那梵天自身就不会变成那样。因为无分别，所以变成它的自性的体性，会变成和它一样喜悦的形象，因为梵天的形象是喜悦。这样也没有见到，因此没有从果衡量。或者，为了消除那个过失，如果思考从因衡量。例如：蜜蜂、水牛、蛇等，以及，塔玛拉的黑色光芒，云朵和它们相似，降雨永远不会欺骗。这样出现一样，如果梵天不是一切的自性，那时多种多样性也不会出现。对此回答说，从因衡量是欺骗，因此是不确定的。例如，从遍布十方，具有非常黑的颜色的云朵中，有时也不会下雨。在太阳温暖的时候，从小的云朵中也见到下雨，所以从因
English
Kyi. The second is not so. Therefore, the self-nature of non-discrimination, direct perception is not its object. Whose object it is, that is not a valid cognition, as direct perception does not apply to Brahma himself. Inference is also the same, because inference is, the relationship between the sign and the subject must precede in order to be established, like smoke and fire. No cause that has become the fruit of Brahma has been seen, because without seeing it, it will not fail to appear, so Brahma himself, who has become the subject, should be measured. If it is said that all things arise from it, because seeing the fruit, measure it. That is also unreasonable, because whoever produces the fruit, that is the cause, and when the fruit arises, it will perish, so it is not permanent. Is not the nature of Brahma himself considered permanent in your sect? Even if it is temporarily considered a cause, why does it not produce a fruit that is the same as itself, and no reason is seen for producing something inverted. For example, some gods and others become happy, and some hungry ghosts and others are seen to be suffering. If it is said that its diversity is like that. The answer is, is diversity different from it? Or not different? If it is different, then Brahma himself will not become like that. Because of non-discrimination, the nature that has become its self-nature will become a joyful image like it, because the image of Brahma is joy. This has also not been seen, therefore there is no measurement from the fruit. Or, in order to eliminate that fault, if you consider measuring from the cause. For example: bees, buffaloes, snakes, etc., and, the black light of Tamala, the clouds are similar to them, and the rain will never deceive. Just as it appears, if Brahma is not the self-nature of everything, then diversity will not appear at that time. To this, the answer is, measuring from the cause is deceptive, therefore it is uncertain. For example, from the clouds that pervade the ten directions and have a very black color, sometimes it does not rain. When the sun is warm, rain is also seen from small clouds, so from the cause
Chinese
अनुमानは欺瞞にすぎない。 それは蟻の発生や魚の跳躍などを妨げる。 全体に見える後の推論は分別であると言うなら、例えば、家などを建てる前に、行き来が増えるのを見て、森の薬などの発生が行き来に先行する発展を推論しなければならない。 そのように、梵天の多様性そのものが事物の多様性そのものである。 言葉の意味の多様性そのものも梵天の多様性そのものを推論しなければならない。 それはまた、種族である。 なぜなら、梵天の多様性を語る者は梵天の性質を持つ事物すべてを欲するからである。 全体に見える後の推論の側では、異なっていると行き過ぎになるだろう。 なぜなら、言葉の意味 はそれぞれ独立して成立しているため、梵天の多様性そのものが確実であり、梵天もまた独立して成立しているため、言葉の意味の多様性は異なっているのである。 それから欺瞞そのものによっても確実性はない。 それはまた、例えば、全体に見える後の推論は欺瞞に見える。 家などの発展が行き来に先行するため、森林などの発展を理解しないのである。 森林などは、水が流れても発展しないものもあるし、また、手品師が作り出したものも見られる。 だから、推論によって確実性はないのである。 音から生じるものもまた、 प्रमाण ではない。 梵天の多様性そのものについて、先に述べた論理によって、音と意味の関係がないからである。 意味だけもそれぞれ示すことが音ではできないのに、その多様性そのものをどのように言うのか。 全体の様相ではできるとしても、音自身の特徴とともに意味自身の特徴を言うことと、言うことの性質がない。 全体もまた、先に否定したため、どのようにそれを प्रमाण として捉えるのか。 一瞬であることによっても確実性はない。 なぜなら、音は場所と行為と人の努力から生じるため、言うとすぐに滅びるため、それ自身の形として存在しなくなるため、どのように意味を理解させるのか。 カとウと点と強音はそれぞれ一緒に認識されないからである。 耳の感覚によって捉えられるべき母音だけが理解させるものである。 鈴の音のようであると言うなら、言う
English
Inference is merely deception. It prevents the occurrence of ants, the leaping of fish, and so forth. If it is said that inference after seeing the whole is discernment, then, for example, before building houses and so on, seeing the increase in comings and goings, one must infer the development that precedes the coming and going of the growth of forest medicines and so on. Thus, the diversity of Brahma itself is the diversity of things themselves. The diversity of the meaning of words itself must also infer the diversity of Brahma itself. That is also a race. Because those who speak of the diversity of Brahma desire all things that have the nature of Brahma. On the side of inference after seeing the whole, it will be excessive to be different. Why is that? Because the meanings of words are each established independently, the diversity of Brahma itself is certain, and Brahma is also established independently, so the diversity of the meanings of words is different. From that, there is no certainty even by deception itself. That is also, for example, inference after seeing the whole appears to be deception. Because the development of houses and so on precedes the comings and goings, one does not understand the development of forests and so on. Some forests and so on do not develop even when water flows, and some also see what is created by magicians. Therefore, there is no certainty by inference. What arises from sound is also not a valid cognition (pramana). Because, with respect to the diversity of Brahma itself, according to the logic previously stated, there is no relationship between sound and meaning. If sound cannot show even the meaning alone separately, how can it express its diversity itself? Even if it can in the aspect of the whole, there is no nature of saying and the nature of expressing the meaning itself together with the nature of the sound itself. Since the whole was also previously negated, how can one take it as a valid cognition? There is also no certainty because it is momentary. Because sound arises from place, action, and the effort of a person, it perishes as soon as it is spoken, so it does not exist as its own form, so how does it make one understand the meaning? Because ka, u, dot, and strong tone are not perceived together one by one. If only the vowel that is to be grasped by the sense of hearing is what makes one understand, like the sound of a bell, then say