Tibetan
ང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འགོག་པར་འགྱུར་ཞེས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལས་སེམས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ནི་ཡོད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡོད་པས་མཐོ་རིས་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཅེས་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་ལ་ལན་ནོ། །མཆོད་འོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། གང་ཟག་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་འདི་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་གནས་པ་དེ་དག་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་དག་འདས་པའི་དུས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་འོངས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། མ་འོངས་པ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་ ཞེས་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་གསེར་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྣ་ཆ་འགྱུར་བས་གསེར་དང་གསེར་ཡང་འགྱུར་བས་རྣ་ཆ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེས་གསེར་གྱི་རང་གཟུགས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ཞོ་ཡང་རྔ་མོར་འགྱུར་བ་དང་རྔ་མོ་ཡང་ཞོར་འགྱུར་རོ། །བདག་རྟག་པ་ལ་ནི་འགྱུར་བས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྔ་མའི་ཆོས་གཞན་སྤངས་པ་ནི། །གང་ཚེ་ཆོས་གཞན་ལེན་གྱུར་ན། །ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ལས་མ་འཕོས། །ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་འགྲོ་བ་བདག་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ཏེ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་གཟུགས་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་མི་རྟག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ཡིན་གལ་ཏེ་གསེར་དང་མདུད་པ་དང་ཁུ་ཚུར་གྱི་རིགས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཇིག་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གསེར་ལ་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་གསེར་ལྟར་སྣང་བ་འཇིག་པས་ཀྱང་དེ་ནི་བརྟག་པ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲ་བ་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་འགས་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ༌།། གང་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད། ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཐ་དད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་མི་ད
Chinese
我和再次产生和止灭，这是从大种产生的各自不同的心。因此，有六种识聚，它们也能成办安乐等，有善和不善，因此有天界和地狱等，为了证悟这些，也有随后的推断，这是对世间外道者的回答。值得供养者也说完全变化和补特伽罗是常恒的。他们的宗义是：三时的事物，凡是处于未来时的，那些将如此产生；凡是现在产生的，那些将变成过去时；过去也变成未来，未来也变成现在。 说无论什么也不会生灭，就像黄金一样。例如，耳环变化了，黄金也变化了，变成了像耳环一样，黄金的自性不会消失。如此一来，酸奶也会变成凝乳，凝乳也会变成酸奶。对于常恒的“我”来说，变化也没有过失。如是说：如果舍弃先前的其他法，当取其他法的时候，有法不会从那上面转移，这就是所说的完全变化。这样说。对此进行反驳：如果能行和不能行的自性，能行是常恒“我”的体性，那么为什么会完全变化呢？完全变化的意思是，自性是毁灭的体性，是不常恒的相状的法的差别。凡是不常恒的，怎么会是“我”呢？如果说通过黄金、结和拳头的道理，自性不会毁灭。这也是不合理的，因为能见到黄金的差别。例如，虽然黄金看起来会毁灭，但通过坚硬和颜色等所作的差别，有辨别智慧的人们一定会确定。凡是产生差别的，那本身就是不常恒的。如果说“我”无论是异体还是非异体，它的自性都不会毁灭，这也是不真实的，因为异体和非异体是互相矛盾的。如果是异体，为什么不是非异体？对于非异体来说，异体也是不合理的，因为非异
English
And I, again, arise and cease, and these are merely the different minds arising from the great elements. Therefore, there are the six aggregates of consciousness, and since they accomplish happiness and so forth, and there are virtuous and non-virtuous actions, there are heavens and hells and so forth. In order to realize these, there is also subsequent inference. This is a response to the materialistic worldlings. Those worthy of offerings also say that transformation is complete and that the person is permanent. Their doctrine is as follows: "The entities of the three times, those that exist in the future will come to be in that way; those that have now arisen will become the past; the past will become the future, and the future will become the present." It is said that nothing will change by arising and ceasing, like gold. For example, when an earring changes, the gold also changes, becoming like an earring, but the essence of the gold does not disappear. In this way, yogurt can turn into buttermilk, and buttermilk can turn into yogurt. For the permanent self, there is no fault even in change. As it is said: "When the previous dharma is abandoned for another, when another dharma is taken, the subject of dharma does not move from that, this is said to be complete transformation." To this, it is said: If the nature of moving and not moving, moving is the nature of the permanent self, then why does it completely transform? Complete transformation means that the nature of self is the nature of destruction, the characteristic of impermanent dharma. How can that which is impermanent be a self? If it is said that the self does not perish through the reasoning of gold, knots, and fists, that is also unreasonable, because the difference in gold can be seen. For example, even though gold appears to perish, those who have discerning wisdom will certainly determine the differences made by hardness, color, and so forth. That which produces differences is itself impermanent. If it is said that the self, whether different or non-different, its own nature will not perish, that is also not true, because difference and non-difference are mutually contradictory. If it is different, why is it not non-different? For non-difference, difference is also unreasonable, because non-difference
Tibetan
ད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་འགལ་བའི་ཆོས་བརྟགས་པའི་དབང་གིས་བདག་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཆོད་འོས་པ་ལ་ལན་ནོ། །ཞི་བ་བ་ན་རེ་རྟག་ཅིང་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ཀུན་ཤེས་པ་འདོད་པ་དང་བྱ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་གསུམ་གྱི་མཐུས་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་དེ་ཉིད་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། རང་ཉིད་ནི་མི་འཇིག་གོ །ཇི་སྐད་དུ། འདིར་ནི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲགས། །བྱ་བ་ཉིད་ནི་ཟད་གྱུར་པ། །བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཟད་མེད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་དང་གང་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་སྟེ། དུག་གི་ཤིང་གི་མྱུ་གུ་དང་འདབ་མ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཡལ་ག་བཞིན་ནོ། །རྟག་པའི་དབང་ཕྱུག་ལས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་གྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་འཇིག་པ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེས་ཁམས་གསུམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་མི་བྱེད། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅི་དགོས་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལྟོས་པ་མི་དགོས་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་སྟེ་བྱེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱ་བའི་དུས་དང་བྱ་བ་མེད་པའི་དུས་དག་ཡོད་པས་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་དེས་རང་དབང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་ནུས་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་ལས་ནུས་པ་ཐ་མི་དད་པ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ནུས་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་ནུས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་གི་ནུས་པས་ཞེས་འབྲེལ་པ་གང་ཞིག་ཡིན། །དེའི་བདག་ཉིད་ལ་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པས་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ལ་ནུས་བ་སྐྱེས་པས་དབང་ཕྱུག་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན
Chinese
既然说是一体，又说是他体，由于考察这种相违的法，我如何去考察“我”呢？因此，对值得供养者回答说，人我的名言是假立的。静命论师说：常恒且造作一切、全知，以欲乐、作业和智慧三种能力，生起、安住和毁灭三界的主宰，唯有他是因，一切都从他产生并融入他。凡是以稳固和动摇的差别来区分的果之事物，都是从那具有坏灭之法的主宰产生，而他自己是不坏灭的。如是说：‘此处有两种状态，即称为作业和作者。作业是会穷尽的，而作者是不会穷尽的。’如此说道。结合是，凡是从常恒之因所产生的，都被视为具有坏灭之法，如同毒树的芽、叶、果和枝条一样。一切从常恒自在者产生的事物都是具有坏灭之法的，而作为根本的自在者是没有坏灭的，如同虚空一样，这是自性的理由。说道：如果他创造三界，那么他怎么是常恒的呢？因为造作者和常恒本身是相互矛盾的。如果是造作者，为什么不事先造作？为什么需要依赖共同造作？因为依赖者是没有能力的。或者如果不需要依赖，那么他为什么造作呢？如同虚空一样。因此，有造作之时和无造作之时，由于造作和不造作是相互矛盾的，所以仅仅是不常恒的。或者如果自在者是自主造作的，那么就不应该依赖先前所说的三种能力。或者如果能力与自在者不是他体，那么只有能力是造作者，而不是自在者。或者如果自在者是造作者，那么能力做什么呢？或者自在者的能力是什么关系呢？对于他的自性，会陷入先前所说的过失。由于因果关系，自在者生起能力，所以自在者会被遮破。这也是不希望的。
English
Since it is said to be one and also said to be other, how am I to examine the "self" due to examining such contradictory dharmas? Therefore, to the worthy of offering, it is answered that the designation of a person is imputed. Shantarakshita says: The permanent, all-doing, all-knowing, with the power of three abilities of desire, action, and wisdom, the lord of the three realms who creates, abides, and destroys, only he is the cause, and everything arises from him and dissolves into him. Whatever objects of fruit are distinguished by the distinction of stability and movement, all those with the nature of destruction arise from him, and he himself is indestructible. As it is said: 'Here there are two states, namely, action and agent. Action is exhausted, but the agent is inexhaustible.' Thus it is said. Combination is, whatever arises from a permanent cause is seen to have the nature of destruction, like the sprout, leaves, fruit, and branches of a poisonous tree. Everything that arises from the permanent lord is of the nature of destruction, but the lord who is the root is without destruction, like space, which is the reason of nature. It is said: If he creates the three realms, then how is he permanent? Because the creator and permanence itself are contradictory. If he is the creator, why does he not create beforehand? Why is it necessary to rely on co-creation? Because the dependent is powerless. Or if there is no need to rely on it, then why does he create it? Like space. Therefore, there is a time of creation and a time of non-creation, and since creation and non-creation are contradictory, it is only impermanent. Or if the lord creates independently, then it is not appropriate to rely on the three abilities mentioned earlier. Or if the ability is not different from the lord, then only the ability is the creator, not the lord. Or if the lord is the creator, then what does the ability do? Or what is the relationship of the lord's ability? For his nature, it will fall into the faults mentioned earlier. Due to the cause-and-effect relationship, the lord arises with ability, so the lord will be refuted. This is also not desired.