Tibetan
ས་ཅན་པ་རྣམས་བཀག་གོ །རིགས་པ་པ་དང་ཁྱད་པར་པ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་དང་བེམས་པོ་དག་ཏུ་སྨྲ་བ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དགུ་ལོག་པ་ན་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཚད་མ་བཞིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཤེས་པས་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་འཆིང་བའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ལན་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་དེ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ། །གང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ཡོན་ཏན་དགུ་པོ་དེ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་འདོད་ན་ཁྱེད་ཅག་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པས་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པས་འོན་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་གནས་ཞེས་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་གི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྟེན་གྱིས་བརྟེན་པའི་ལྟུང་བ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བའི་ཆོས་དང་མི་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ།། དངོས་པོའི་གནས་སྐབས་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྣོད་ལ་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ། །གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་གཞི་ཅན་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བདག་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་ཕུང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཕྱོགས་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བའི་རབ་ཏུ་སྐྱེད་པས་རྒྱུ་ཉམས་པར་མཐོང་བའི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བདག་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དེ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་ པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པར་ཡང་ཡང་སྲིད་པའོ། །ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་ཁོ་ནར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ནི་མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན་དེ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བུད་ཤིང་ཉམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ནི་མེ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉམས
Chinese
驳斥数论派。胜论派和数论派说，如果颠倒了作为常和实体的我的九种属性，完全了解十六种语词的含义，通过四种量成立的我就能通过知识而解脱。如果不能这样完全了解就会被束缚。对他们的回答是：无我具有能作为所缘的自性，因为不可得，就像没有瓶子的处所一样。你们所说的通过完全了解就能解脱的九种属性是什么？如果你们这样认为，你们所说的五蕴就是我，那是不合理的，因为蕴是不常的，所以“我”也应成不常。或者说，不是不常，因为它和蕴没有共同的基础，但是蕴中有我，并且安住在基和有基的名称中，如果你们这样认为，那也是不合理的，因为常和无常的基和有基是不合理的。或者说，基和有基的关系是有的，但是只有因和果的关系才是基和有基的关系，而不是其他的。就像这样，依靠所依能阻止堕落的自性的状态产生，因为堕落的法和不堕落的法是各别的。产生事物其他状态的是作用，因为具有刹那的自性。比如容器中的果实一样。凡是作为基的，那个就是因，这样一来，作为有基的也应成无常。那也是不合理的，因为我是常的。说“我有蕴”的观点是不合理的，因为和前面一样会陷入过失。由于作用的极度产生，看到因衰败，那么“我”也极度地应成无常。那些因必定不会具有果，也就是说，你们的我的蕴不会产生，而是反复存在。说“蕴就是我”，那么在共同基础的方面，就会陷入前面所说的过失，因为没有差别。蕴和我就像火和木柴一样没有差别吗？如果这样，那也是没有的。如果那样，木柴烧尽后不生起的应该是火，而不是其他的。同样，我衰败。
English
Refuting the Samkhya school. The Vaisheshika and Samkhya schools say that if the nine attributes of the self, which is permanent and substantial, are reversed, and the sixteen meanings of words are fully understood, then the self, established by the four valid cognitions, can be liberated through knowledge. If one cannot fully understand in this way, one will be bound. The answer to them is: the selflessness has the nature of being an object of focus, because it is not found, just like a place without a pot. What are the nine attributes that you say can be liberated through complete understanding? If you think that the five aggregates are the self, that is unreasonable, because the aggregates are impermanent, so the "self" should also become impermanent. Or, it is not impermanent, because it has no common basis with the aggregates, but the self exists in the aggregates and abides in the names of base and based, if you think so, that is also unreasonable, because the base and based of permanent and impermanent are unreasonable. Or, there is a relationship between base and based, but only the relationship between cause and effect is the relationship between base and based, and not others. Just like this, the state of nature that prevents falling by relying on the dependent arises, because the dharma of falling and the dharma of not falling are separate. Producing other states of things is action, because it has the nature of being momentary. Like a fruit in a container. Whatever is the base, that is the cause, so the based should also become impermanent. That is also unreasonable, because the self is permanent. The view that "I have aggregates" is unreasonable, because it will fall into the same fault as before. Because of the extreme production of action, seeing the cause decay, then the "I" should also become extremely impermanent. Those causes will certainly not have results, that is to say, your aggregates of the self will not arise, but will exist repeatedly. Saying "the aggregates are the self", then in terms of the common basis, it will fall into the fault mentioned earlier, because there is no difference. Are the aggregates and the self not different like fire and firewood? If so, that is not the case. If so, what should not arise after the firewood is burned out should be fire, not others. Similarly, I decay.
Tibetan
་པ་ལས་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བདག་ཡོངས་སུ་གྱུར་ཞིང་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། །འོན་ཀྱང་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བདག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་མི་དམིགས་པས་མེད་དོ་ཞེས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །བེམས་པོ་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ་བྲག་དང་འདྲ་བའི་བེམས་པོ་ལ་འཆིང་བ་དང་གྲོལ་བའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དགུ་པོ་མཐོ་རིས་དང་དམྱལ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་རིགས། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་བདེ་སྡུག་བསྔལ། །འདོད་དང་ཞེ་སྡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྩོལ་བ་ཤེས་པ་འདུ་བྱེད་རྣམས། །བདག་ཡོད་པ་ལ་རྟགས་རྣམས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟགས་ནི་རྟགས་ཅན་མཚོན་པར་བྱེད་པས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ། །ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། །རང་རིག་པ་ཡིན་ནམ། །གཞན་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་ཡིན་ན། །རང་གིས་མི་རིགས་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པས་དམྱལ་བ་དང་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་དོ། །རང་རིག་པ་ཡིན་ན་བེམས་པོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའོ། །མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་དུ་བདག་དང་རྟགས་དག་གི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བདག་འགོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་རྒྱུ་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་བདག་ཅེས་རིགས་པ་པ་དང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ལན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པས་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་རྗེས་ སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལག་པ་རེག་པས་ལོད་པ་ཡིས། །དཀའ་བའི་ལམ་དུ་རྒྱུག་པ་ན། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོར་གྱུར་ལ། །ལྟུང་བ་དག་ནི་དཀོན་པ་མིན། །འབད་པས་དོན་ནི་རྗེས་དཔག་པ། །མཁས་པ་མཇལ་བར་སྤྲོ་རྣམས་ཀྱི། །ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་དོ། །གང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དེ་ཡོད་དོ། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་བདེ་ཚོལ་ཞིང༌། །ཤི་ནས་འབྱུང་བ་ཁྱོད་ལ་མེད། །ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་འཆི་བ་ལ། །སླར་ཡང་འབྱུང་བག་ལས་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་འགྱུར་བ་ལས་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་སེམས་
Chinese
由于从蕴产生我，所以没有我。或者说，我完全存在，蕴不会产生。然而，如果说从完全存在的蕴中产生我，那么（反驳说），除了蕴之外，没有能被指出的我，所以连常恒也不存在。连物质性也不合理，因为对于像岩石一样的物质，束缚和解脱的说法是不恰当的。因此，九种功德如何能成就天界和地狱呢？法与非法，乐与苦，贪欲和嗔恨，同样地，努力、知识、行等等，这些都是我存在的标志。这样说是没有道理的。因为标志是用来表示具有标志的事物的，所以它与该事物是不同的吗？还是不不同的？如果说是不同的，那么一切事物，包括法等等，都会变成标志。或者说，如果不不同，那么，是自证的吗？还是其他的？如果是其他的，那么，由于与自己不相关的法等等，与地狱和天界等果报没有关联。如果是自证的，那么怎么会变成物质性呢？这是互相矛盾的。如果像火和烟一样，我和标志之间存在关联，那么，由于法等行为的认识会产生，认识的对象会变成因，这会导致我被否定，因为果的产生会导致因的消亡，所以对顺世外道和毗婆沙宗来说，这是对无我的回答。顺世外道认为，只有现量是 प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण，量)，比量不是。为什么呢？因为用手触摸陶器的人，在艰难的道路上奔跑时，如果主要依靠比量，那么堕落的情况并不少见。通过努力，智者们对比量进行研究，而其他非常聪明的智者则以其他方式进行论证。因此，没有比量。凡是现量能够直接观察到的，就是存在的。正如所说：只要活着就寻求快乐，死后你不会再有来生。对于变成灰烬的死亡，又怎么会再次产生希望呢？就像这样说。同样，四大元素的转化显现出各种各样的现象，而不是心。
English
Since the self arises from the aggregates, there is no self. Or, the self is fully existent and the aggregates do not arise. However, if it is said that the self arises from the fully existent aggregates, then (it is refuted), since there is no self that can be pointed out apart from the aggregates, so even permanence does not exist. Even materiality is unreasonable, because for a material like a rock, the terms bondage and liberation are inappropriate. Therefore, how can the nine qualities accomplish heaven and hell? Dharma and non-dharma, pleasure and pain, desire and hatred, likewise, effort, knowledge, and formations, etc., these are all signs of the existence of a self. Saying this is unreasonable. Because a sign is used to indicate the thing that has the sign, so is it different from that thing? Or is it not different? If it is said to be different, then all things, including dharma, etc., will become signs. Or, if it is not different, then, is it self-cognizant? Or is it other? If it is other, then, because of the dharma, etc., which are unrelated to oneself, there is no connection with the results such as hell and heaven. If it is self-cognizant, then how can it become materiality? This is mutually contradictory. If, like fire and smoke, there is a connection between the self and the signs, then, since the cognition of actions such as dharma will arise, the object of cognition will become the cause, which will lead to the negation of the self, because the arising of the result will cause the causes to perish, so this is the answer to the Cārvākas and the Vaibhāṣikas regarding no-self. The Cārvākas hold that only direct perception is प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure), inference is not. Why? Because a person who touches pottery with his hand, when running on a difficult road, if he relies mainly on inference, then falling is not uncommon. Through effort, the wise study inference, while other very clever wise ones argue in other ways. Therefore, there is no inference. Whatever is directly perceived by direct perception exists. As it is said: As long as you live, seek pleasure, after death you will have no rebirth. For death that turns to ashes, how can there be hope of arising again? It is said like this. Similarly, the transformation of the four great elements manifests various phenomena separately, not mind.