Tibetan
འདིར་ཡང་དགོས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་སྣང་བའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་རྒྱས་པས་ཆོག་གོ །དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལྔ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའི་གོང་དུ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཙནྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་འབའ་ཞིག་གི་རིགས་ཅན་ཐོས་པ་ཆུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་གཞན་རྣམས་སྐྱོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་དང་རང་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། བླུན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨུཏྤལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡང་བརྗེད་ངས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་དམན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་གི་དོན་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་མེད་དེ་སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་དཀར་པོ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སེམས་ལ་འཛིན་ཅིང་གཞན་ལ་སྟོན་པར་མི་ནུས་པས་རང་གི་དོན་ཙམ་ཡོད་དེ། དབང་པོ་བར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་ནུས་ཏེ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རབ་གྱི་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་བཤད་པ་ལ་སྣོད་དུ་རུང་བ་དང༌། གཅིག་ནི་དོན་དམ་པའི་མཆོག་གི་བཤད་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གང་ཟག་བཞི་ཡོད་དེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་དང༌། ངེས་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དེ་ལ་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་གཞན་གྱི་རིགས་པ་ལེན་ཅིང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལམ་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་མཁས་པའི་ཚིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལམ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་གཉིས་ཀ་ཡང་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་བའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཚད་མ་བརྗོད་པས་ཐེ་ཚོམ་ལས་ལོག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་གཞག་པར་བྱ་བ་ཞེས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཚད་མའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་
Chinese
這裡，必要的是顯現為成就。必要的必要是顯現為義利之事業，以廣說即可。以必要等之門引導所化，為了顯示彼等，應當觀察五種補特伽羅，即旃檀等如前所說。其中，所謂旃檀，是唯有愚癡之種類，少聞且因我慢之故使他人厭倦者，彼不能成辦自他之義利，因為是愚笨者。所謂鄔波羅，是次第進入聽聞等，然是健忘之狀態者，因為根器遲鈍。彼之自義在此生沒有，因為將於他生出現。白蓮花是聽聞等執持於自心，不能向他人宣說，故僅有自義，因為根器中等。所謂蓮花，是能向他人宣說者，因為根器敏銳。所謂珍寶，是具足自義與他義圓滿，且具足戒律等功德之菩提薩埵種類，因為是根器中最上者。四者是堪為世俗諦方面之宣說之法器，一者是堪為勝義諦之最上宣說之法器。彼等將於下文極為廣大地宣說。 另一些人說有四種補特伽羅：無知者、懷疑者、顛倒之智者、具有定解之智者。其中，無知者有兩種：隨順量者、不隨順量者。其中，隨順量者是領受他人之理，且以聽聞等之次第依止道者。不隨順量者是依止智者之語而進入道者。彼等二者皆堪為道之法器。懷疑者也有兩種，如前者一般。懷疑者隨順量者，是藉由如實宣說量，從懷疑中轉回，且應安置於如實之道，應當隨順攝受之。不隨順量之懷疑者，是薄伽梵如來所……
English
Here, what is necessary is what appears to be accomplished. The necessity of necessity is what appears to be the activity of meaning, which is sufficient to explain in detail. Since sentient beings are led through the door of necessity and so on, in order to show them, five types of individuals should be examined, namely sandalwood and so on, as previously stated. Among them, the so-called sandalwood is a type of pure ignorance, with little learning and causing others to be weary due to arrogance, who cannot accomplish the benefit of themselves and others, because they are foolish. The so-called utpala is one who enters gradually into listening and so on, but is forgetful, because their faculties are dull. Their own benefit does not exist in this life, because it will arise in another life. The white lotus is one who holds listening and so on in their own mind, but cannot show it to others, so they only have their own benefit, because their faculties are intermediate. The so-called lotus is one who can show it to others, because their faculties are sharp. The so-called jewel is one who possesses the perfection of their own benefit and the benefit of others, and is endowed with qualities such as discipline, a type of Bodhisattva, because they are the best of the best in terms of faculties. The four are suitable vessels for the explanation of the conventional aspect, and one is a suitable vessel for the supreme explanation of the ultimate truth. These will be explained in great detail below. Others say that there are four types of individuals: the ignorant, the doubter, the one with inverted intelligence, and the one with definite intelligence. Among them, the ignorant are of two types: those who follow valid cognition and those who do not follow valid cognition. Among them, those who follow valid cognition are those who take the reasoning of others and rely on the path through the stages of listening and so on. Those who do not follow valid cognition are those who rely on the words of the wise and enter the path. Both of these are suitable vessels for the path. Doubters are also of two types, like the former. The doubter who follows valid cognition is one who, by truly stating valid cognition, turns away from doubt and should be placed on the true path, and should be followed and taken care of. The doubter who does not follow valid cognition is the Blessed One, the Tathagata...
Tibetan
ཀྱང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མི་སྤྱོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། མི་ཤེས་པ་ནི་བདེ་བར་མགུ་གྱུར་ཅིང༌། །ཁྱད་པར་ཤེས་པ་དེ་བས་མྱུར་བར་མགུ། །དུམ་གཅིག་ཤེས་པས་མེ་ཡིས་ཕྱེད་ཚིག་པ། །མེ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མགུ་བྱ་མིན། །དེ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སུ་བཤད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། ཤེས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟ་བུ་སྔགས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་ཁོ་ནའོ། །མི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལས་ལོག་ཅིང་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཤེས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ལ་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་ཅན་ནི་གང་གིས་ཀྱང་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཤེས་པ་ལ་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་ཅན་ལ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། གྲངས་ཅན་པ་དང༌། རིགས་པ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དང༌། མཆོད་འོས་པ་དང༌། ཞི་བ་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་པའོ། །གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ། །བློའི་དབང་པོ་ལྔ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་ནི། ངག་དང༌། ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་དང༌། བཤང་ལམ་དང༌། གསང་བའི་དབང་པོའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔ་དང༌། ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་དང༌། ནང་གི་བྱེད་པ་གསུམ་སྟེ། ཡིད་དང༌། བློ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལོ། །གཙོ་བོའི་རྣམ་གྲངས་ཅན་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུའོ། །དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ནི་རྒྱུ་ཁོ་ནའོ། །སྐྱེས་བུ་ནི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྩ་བའི་རང་བཞིན་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བདུན་པོ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན། །བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་མིན་འབྲས་མིན་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནི་གཙོ་བོའོ། །སྙིང་སྟོབས་དང༌། རྡུལ་དང་མུན་པ་
Chinese
也不应该被接受。正如所说：不了解的人会安于快乐，特别了解的人会更快地安于快乐。了解一部分就像被火烧了一半，那样的火甚至佛陀也不会喜欢。因此，这被解释为中舍之处。具有颠倒之心的人有三种：怀疑的颠倒，不了解的颠倒，了解的颠倒。其中，怀疑的颠倒就像声闻，他们说咒语是不正确的，无论用什么方法也不应该接受，所以只是中舍之处。对于不了解的颠倒，仅仅通过展示佛法，就可以从颠倒中转变过来，并进入道路。了解的颠倒也有两种：追随量和不追随量。其中，对于了解却不追随量的颠倒之心的人，任何人都无法使他们进入道路，因为他们具有颠倒的观点。对于了解并追随量的颠倒之心的人，有六种：数论派，正理派，顺世论者，应供者，寂止者，思辨者。所有这些动摇和不动的，都是二十五个真实。五种意识的根源是眼等五根。五种行为的根源是：语，手，足，排泄道，秘密根源。色等五境，地等五大元素，以及三种内在作用：意，智，我慢。主尊的名称是自性和士夫。其中，二十三个真实既是果也是因。自性只是因。士夫既不是因也不是果。正如所说：根本自性不是行为，七大等是因果，十六者只是果，非因非果是士夫。其意义是：具有三种 गुण (梵文गुण，罗马拟音guṇa，汉语字面意思：属性)的自性，是所有有情众生的原因，即是主尊。勇气，尘埃和黑暗
English
should not be accepted either. As it is said: The ignorant are content with happiness, and the especially knowledgeable are even more quickly content. Knowing only a part is like being half-burned by fire, that fire is not even liked by the Buddha. Therefore, this is explained as a place of equanimity. Those with inverted minds are of three types: inverted doubt, inverted ignorance, and inverted knowledge. Among these, inverted doubt is like the Shravakas who say that mantras are not correct, and they should not be accepted by any means, so it is only a place of equanimity. For inverted ignorance, merely by showing the Dharma, one can turn away from inversion and enter the path. Inverted knowledge is also of two types: following validity and not following validity. Among these, for those with inverted minds who know but do not follow validity, no one can lead them onto the path, because they possess inverted views. For those with inverted minds who know and follow validity, there are six types: Samkhyas, Naiyayikas, Lokayatas, those worthy of offerings, those who are peaceful, and those who are speculative. All these moving and unmoving are the twenty-five realities. The five faculties of consciousness are the five senses such as the eye. The five faculties of action are: speech, hand, foot, excretory passage, and secret faculty. The five objects such as form, the five great elements such as earth, and the three internal functions: mind, intellect, and ego. The names of the chief are nature and person. Among these, the twenty-three realities are both cause and effect. Nature is only the cause. Person is neither cause nor effect. As it is said: The root nature is not action, the seven such as the great are cause and effect, the sixteen are only effect, that which is neither cause nor effect is the person. Its meaning is this: the nature possessing the three gunas (梵文गुण，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思：attribute), which is the cause of all embodied beings, is the chief. Courage, dust, and darkness