Tibetan
ན་པར་བྱས་ལ། སླར་ཡང་ཟླ་བ་དེ་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་ཅིང་དེ་ཉིད་ལས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པར་བསམས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་ལ་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བོན་རྣམ་པར་དགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང༌། པདྨ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཞལ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་རྒྱུད་གསུངས་སོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཡི་གེའི་དོན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ལ་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཚིག་གི་སྦྱོར་བས་སྟོན་པ་དང་སྒྲ་ལ་རྣམ་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་པ་ལ་བཤད་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཡང་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་རིགས་ཏེ། ཚིག་རྣམས་ལ་ཚིག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡོད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཡུལ་ཚིག་པ་དང་སྣམ་བུ་ཚིག་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་སྤྱིའི་དོན་གྱི་སྐབས་ལ་དང་པོ་རྒོལ་བ་དང་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དགོངས་པ་གང་གིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དང་འདིར་ཞེས་སྒྲ་གཉིས་པོ་ཡོད་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུང་ ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ལན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བརྡར་གྱུར་པ་ནི་བརྡ་ཙམ་ཉིད་དུ་བཟུང་བའོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིང་དང་སྙིང་རྗེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དང༌། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དང་དེ་དག་གི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བར་དུའོ། །སྨྲས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྡུད་པ་པོ་མེད་ཅེས་དམ་བཅའ་བའོ། །འབྲེལ་པ་མེད
Chinese
如此作意后，复于彼月上书三字，即由此以生起和收摄之次第，观想为具足种子字之五峰白色金刚，由此完全转变生起薄伽梵金刚萨埵，于彼之心中观想智慧萨埵，于彼之心中观想三摩地萨埵，对于眼等诸根，以安立菩提萨埵之种子之相，极度圆满瑜伽，身语意之加持之相，圆满大瑜伽，以及于莲花与月轮之中央，具有三面等相之大金刚持宣说了续部，如是作意。所谓“字义”者，乃是显示生起次第，最初仅以词句之结合来显示，以及对于声音有所执着者，为了在“如是说”等之中，说明能作与所作以及收摄等。所谓“于集合而说”者，乃是说具有五支者，即使仅以其中之一，亦可以名言来区分，因为经中说，词句等有词句之一部分。譬如说地方着火和布料着火一样。现在于共同意义之时，首先为了从辩论者和回答的角度分别显示，故说“于此宣说”等。所谓“以何密意”等，乃是说密意是这样的：如果存在表示过去和现在所发生之事的“彼”和“此”这两个词，那么为何要采用“如是说”这个词的语助词呢？以“宣说”来回答。一切如来乃是与眼等天女等一起。成为表征乃是仅执持为表征而已。因此，所谓以显示方便和智慧者，乃是指获得空性真谛和慈悲的彼性，是所证和能证，以及金刚和莲花以及彼等之等入所生之大乐的陈述，直到此处。所谓“宣说，如果那样的话”等，乃是显示不会有集合者，立誓说没有集合者，没有关联。
English
Having thus made the intention, again write three letters on that moon, and from that, by the order of arising and gathering, contemplate it as a five-peaked white vajra with seed syllables. From that complete transformation, generate the Bhagavan Vajrasattva, and in his heart contemplate the wisdom being, and in his heart contemplate the samadhi being. For the senses such as the eyes, the characteristic of establishing the seed of the Bodhisattva is to perfect the yoga completely. The characteristic of the blessing of body, speech, and mind is to perfect the great yoga completely, and in the center of the lotus and the moon mandala, the Great Vajradhara, who has three faces and other forms, spoke the tantras. So think. The meaning of the word 'letter' is to show the order of arising. At first, it is only shown by the combination of words, and for those who are attached to sound, in 'thus it is said' etc., the agent, the object, and the collection etc. are explained. The so-called 'speaking to the assembly' means that even one of the five limbs can be distinguished by name, because it is said that words etc. have one part of words. For example, it is like a place catching fire and a cloth catching fire. Now, at the time of the common meaning, first, in order to show separately from the point of view of the debater and the answer, it is said, 'Here it is said' etc. The so-called 'with what intention' etc. means that the intention is like this: if there are two words 'that' and 'this' which express what happened in the past and present, then why should the auxiliary word 'thus it is said' be used? Answer with 'speaking'. All the Tathagatas are with the goddesses such as the eyes. Becoming a symbol is only holding it as a symbol. Therefore, the so-called showing means and wisdom means obtaining the truth of emptiness and compassion, which is the object to be attained and the means to attain it, and the statement of the great bliss born from the union of vajra and lotus and those, until here. The so-called 'speaking, if that is the case' etc. shows that there will be no collector, vowing that there is no collector, no connection.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་འདིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལས་མེད་པས་འབྲེལ་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཡང་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དྲིའོ། །དེ་ནི་བདེན་ཏེ་སྨྲས་པ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་ཏེ་ཞེས་པ་འདིས་ལན་ནོ། །འདིར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པ་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཉན་པ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་མི་གཡོ་བ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སྤྲུལ་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྡུད་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན། གང་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་ཆོས་བསྟན་པ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལས་ཐོས་ནས་གཞན་རྣམས་ལ་སོ་སོར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གདོན་པར་བྱེད་པའི་བསམ་པས་སྣ་ཚོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རོལ་སྟོན་འདི་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ཐ་དད་པ་གང་ཞིག་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འཆད་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང་སྡུད་ པ་པོའི་དབྱེ་བས་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་སྨྲས་པ་ནི་འོ་ན་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སླར་ཡང་འདྲི་བའོ། །དེའི་བསམ་པ་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་སྡུད་པ་པོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་འོད་སྲུངས་དང་མོད་གལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་སྡུད་པ་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་སྡུད་པ་པོ་མེད་ཅེས་སྨྲས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ནི་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ལ་གང་བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་
Chinese
是故如是立宗。 其意谓如是我闻，此能表诠方便与智慧，故如是我闻等，以无作者与所作等之名相之业，故无关联。 是故，若谓如是我闻，则将成为无集结者之过失。 又问：经典之义亦将不成其为殊胜耶？ 答曰：是乃真实，以“如是说”等语作答。 此处谓无集结者，乃指大金刚持自身，报身与化身自身既是说法者，亦是听法者。 何以故？以一切皆为空性之自性，大金刚持从双运之三摩地中不摇动，彼与无有差别之化身金刚手等集结者，若无有疑虑。 为何遣除之故，大金刚持为彼等示法，而彼等亦从彼处听闻后，亦将为其他各自宣说。 是故，以调伏未来有情界之意乐，此乃宣说种种佛陀之游舞示现，有何说法者与听法者之差别耶？ 是故，无有戏论，唯一大金刚持自身，以大金刚持所摄持之心意续流之说法者，与听法者及集结者之差别，唯是善妙地显示自性。 如是，则“如是说，那么尊者阿难陀”等，乃是再次提问。 其意谓于圣妙吉祥智慧波罗蜜多中，尊者阿难陀乃是结集者。 如是，于其他经典与续部之王中，亦有迦叶与目犍连子等结集者，为何此处说无有结集者耶？ 以“如是说”等语回答，谓阿难陀于此乃是菩萨摩诃萨普贤，谓于声闻之律藏等中，彼为尊者阿难陀结集者，于此密咒之教法中则名为普贤。 密咒之乘中，何者为结集者金刚手，彼即是大金刚持。
English
Therefore, it is established as such. The meaning is that "Thus I have heard" represents skillful means and wisdom. Therefore, "Thus I have heard," etc., has no connection because there is no action of agent, object, etc. Therefore, if it is said that "Thus I have heard," it will be a fault of having no compiler. It is also asked, "Will the meaning of the tantra not be considered supreme?" The answer is, "It is true," with the words "Thus it is said," etc. Here, the compiler is said to be none other than the Great Vajradhara himself, the Enjoyment Body and the Emanation Body, who is both the speaker and the listener. Why? Because all is the nature of emptiness, the Great Vajradhara is unwavering from the samadhi of union, and there is no doubt that the Emanation Body, such as Vajrapani, is inseparable from him. For what reason should they be refuted? The Great Vajradhara taught the Dharma to them, and they heard it from him and then taught it separately to others. Therefore, with the intention of subduing the minds of future sentient beings, this display of the Buddha's various dances is taught. What difference is there between the speaker and the listener? Therefore, without elaboration, the sole Great Vajradhara himself, as the speaker of the mind lineage empowered by the Great Vajradhara, and the distinction between the listener and the compiler, perfectly reveals his own nature. Thus, "Thus it is said, O Venerable Ananda," etc., is a question asked again. The thought is that in the Noble Prajnaparamita, the Venerable Ananda is the compiler. Likewise, in other sutras and tantra kings, there are compilers such as Kashyapa and Maudgalyayana. Why is it said here that there is no compiler? The answer is given with the words "Thus it is said," etc., that Ananda here is the Bodhisattva Mahasattva Samantabhadra. That is, in the Vinaya Pitaka of the Hearers, he is the Venerable Ananda who is the compiler, and in this teaching of mantra, he is called Samantabhadra. In the mantra vehicle, whoever is the compiler, Vajrapani, is the Great Vajradhara.
Tibetan
ཉིད་དེ། ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ནི་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཚད་དོ། །ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཡང་གི་སྒྲས་ནི་ཁྲི་ཕྲག་བཅུའི་ཆད་ཅན་ནོ། །ལྷག་ཆད་མེད་པར་ལན་ཅིག་གིས་འཛིན་པར་ག་ལ་ནུས་ཞེས་པ་ནི་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ནའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཟས་གཙང་མང་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ནི། ཟས་གཙང་མ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡབ་སྟེ་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བའོ། །འཇམ་དཔལ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། མཛད་པ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ནི་ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་འདིས་ཀྱང་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དབྱེར་མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དཔལ་ལྷ་མོ་ནི་གྲགས་འཛིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཙུན་མོ་དམ་པའོ། །དེ་ཉིད་དཔལ་ཀྱི་ལྷ་མོ་ནི་རིག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཤཱ་ཀྱ་སེང་གེའི་སྲས་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ་ཞེས་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིགས་པ་འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་བསྟན་ཏོ། །འདིར། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་མི་འདའ་ཞིང༌། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གདུལ་བྱའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་ནུབ་པ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྡུད་པ་པོ་རྣམས་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། གླེང་གཞིའི་ཚིག་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བ
Chinese
正是因为，报身和化身是无别的缘故。其他如“否则”等，说明了这些无别是真实的。所谓“八万四千法蕴”，是声闻乘的法量。因为是近似的表示，所以大乘是九万，金刚乘也是，用“也”字表示不足十万。不增不减地一次性掌握怎么可能呢？意思是不能。因此只有金刚持大尊。世尊也等，说明了经文是真实的，例如：“文殊是伟大的国王净饭”，意思是，净饭是世尊的父亲，是因的金刚持。文殊是胜者的儿子，是化身。这些没有差别，因为事业是一样的。 “世间自在是伟大的女神幻化”，这表明，通过将女性和男性视为无别，如同幻觉，一切事物都显示出无二的性质。吉祥天女是持名者，是世尊的殊胜妃子。她就是吉祥天女，是作明金刚母。金刚萨埵是罗睺罗，是释迦狮子的儿子，是化身。金刚萨埵是圆满报身，这样显示了这些是无别的。同样，一切都要这样理解。通过这种推理，努力表明了近似的总结。这里，“佛陀不入涅槃”，是因为金刚身不灭的缘故。“法也不会隐没”，是因为那是佛陀加持的缘故。“众生是为了调伏”，是为了结合未来的众生。涅槃也近似地表示了完全的涅槃和隐没。这样，在显示了与总结者们无别之后，为了充分显示开场白，所以说了“如是”等。世尊等，说明了经文是真实的。
English
Precisely because the Sambhogakaya and Nirmanakaya are inseparable. Others, such as "otherwise," explain that these inseparability are real. The so-called "eighty-four thousand aggregates of Dharma" are the measure of the Shravaka Vehicle. Because it is an approximate representation, the Mahayana is ninety thousand, and the Vajrayana also, using the word "also" to indicate less than one hundred thousand. How is it possible to grasp it all at once without increase or decrease? It means it is not possible. Therefore, only the great Vajradhara. The Bhagavan also, etc., shows that the scriptures are real, for example: "Manjushri is the great king Shuddhodana," meaning that Shuddhodana is the father of the Bhagavan, the cause Vajradhara. Manjushri is the son of the Victorious One, the Nirmanakaya. These are not different because the activities are the same. "Lokeshvara is the great goddess illusion," this shows that by seeing women and men as inseparable, like an illusion, all things show the nature of non-duality. Shri Devi is the holder of names, the supreme consort of the Bhagavan. She is the Shri Devi, the Vidyarajni Vajramata. Vajrasattva is Rahula, the son of Shakya Simha, the Nirmanakaya. Vajrasattva is the perfect Sambhogakaya, thus showing that these are inseparable. Similarly, everything should be understood in this way. Through this reasoning, efforts are made to show an approximate summary. Here, "The Buddha does not enter Nirvana," because the Vajra body is indestructible. "The Dharma will not disappear either," because that is the blessing of the Buddha. "Sentient beings are for taming," it is for uniting future sentient beings. Nirvana also approximately indicates complete Nirvana and disappearance. Thus, after showing inseparability with the summarizers, in order to fully show the introduction, "Thus" etc. is said. The Bhagavan etc., shows that the scriptures are real.