English
Completed. It should be understood that even if the explanation of the characteristics of the means and what arises from the means of these things to be said and the means of saying is not explained, it should be understood because they exist. "The author of this is Vajrasattva." This sentence means that Vajrasattva is the author, so in order to make the listeners enter with respect, the relationship is also pointed out incidentally. For example, in the Tushita heaven, when the Blessed One Vajrasattva spoke the glorious Guhyasamāja Tantra, the Tathagatas asked him, and through the power of meaning, this is the relationship between the listener and the speaker. It should be understood that what the speaker relies on to speak and what the listener relies on to listen is the relationship between sound and meaning. As it is said: "Because there is a relationship, the listener can enter, therefore all treatises, before that, the relationship should be understood." It is said like this. "The measure and so on should also be said." This sentence is the difference between the treatises of what is to be said and what is to be said. That is also a branch of both what is to be said and what is to be said, and not others. "Chapters and rituals and so on." It means that the four, such as chapters, are the place where the treatise is complete, because where the complete cutting off and the measure of measurement are complete, that is the chapter. Otherwise, the nature of the eighteen chapters will not be determined, because it will fall into the fault of more or less. Similarly, rituals and so on should also be understood. As it is said: "Completely cutting off is a chapter, it becomes a ritual of emptiness. Extensive speech is a paragraph, without obstruction is a sequence." It is said like this. "The treatise itself is also the number." The word "also" in this sentence is in terms of meaning, and where the meaning is also completely complete, that is the chapter and so on. In order to show the necessity, it is said "necessity is also", and there are two types, necessity and the necessity of necessity. They are the nature of accomplishing the meaning of oneself and others. The eight accomplishments are mainly the perfection of one's own meaning. Buddhahood itself is the perfection of the meaning of others. Accomplishment is divided into two types, mundane and supramundane.
Tibetan
་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་དགུག་པ་དང་རྣམ་པར་སྡང་བ་དང་གསོད་པ་དང༌། སྐྲོད་པ་དང་རེངས་པའོ། །ཡང་ན་འཁོར་ལོ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་རལ་གྲི་དང་རྡོ་རྗེ་དང་རི་ལུ་དང་མིག་སྨན་དང་རྐང་མགྱོགས་ཏེ་བརྒྱད་དོ། །ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ཕྲ་བ་དང་རེག་པ་ཡང་བ་དང་ཁྱབ་པ་དང་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་དང་བརྟན་པ་དང་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་འདོད་དགུར་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན། སྐུ་ཡི་དབང་ཕྱུག་གསུང་ དབང་ཕྱུག །དེ་བཞིན་ཐུགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་དབང་ཕྱུག །བཟའ་བ་བྱེད་པ་ཡོན་ཏན་བརྒྱད། །དེ་ལྟར་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ནི་དགོས་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །དགོས་པའི་ཚིག་གཅིག་གིས་གཉིས་ཀ་གཟུང་བ་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པ་ལས། ཤིན་ཏུ་དང་བ་དེ་ནི་ཁྱི་དང་དཀར་པོ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དགོས་པ་དང་དེའི་ཡང་དགོས་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །གླེང་བསླང་བ་ནི་འདས་ཟིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདིས་གཉིས་པ་མདོར་བསྟན་པའོ། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ། །མི་ཡི་སྐྱེ་བར་འཁྲུངས་པ་ནི། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་ངེས་པར་བསྟན་ནས་སླར་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མིའི་སྐྱེ་བར་འཁྲུངས་པར་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་སེང་གེས་འགྲོ་བ་གདོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མིའི་སྐྱེ་བར་འཁྲུངས་སོ། །རིགས་པ་དེ་ཉིད་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་དེའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་ལ་སོགས་པ་དང་བྱ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མཚུངས་པ་ནི་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འམ་བྲམ་ཟེའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་འཁྲུངས་པའོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དབེན་པ་ལ་མ་བསྟེན་པའི་བར་དུ་མི་འགྲུབ་པས་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ན
Chinese
。世间法是寂静等仪轨。超世间法是微细等。其中，寂静、增广、怀爱、勾招、降伏、诛杀、驱逐和僵直。或者，轮、宝、莲花、宝剑、金刚杵、里鲁、眼药和健行，共八种。微细等是身体微细、触感轻盈、遍布、真实获得、极度显现、稳固、自在和随心所欲。或者，身之自在、语之自在。同样，意之自在。神通功德一切自在。食用之功德有八种。如是，以自身利益圆满为主是必要。以他人利益圆满为主是必要的必要。以一个“必要”之词涵盖两者。如经部的理路所说，非常喜欢就像狗和白色也适用于行走一样。因此，必要和其必要已经完全概括了。发起语已经结束了，以“已经”等词语显示了概括。以“第二”等词语简要地显示了第二。以“经”等词语广说。以“出生于人”等词语分别显示。其中，在确定地显示了经藏、律藏和论藏等的理路之后，再次以密咒大乘之门来显示。其中，首先，世尊显示了出生于人类。因为世尊释迦狮子为了调伏众生而随顺地出生于人类。那个理路是合理的，因为不相违背。因为对于种类不相同者，其身体等不相同，就像牛等和鸟类等一样。因此，相同者是种姓，即出生于王族的大丈夫或婆罗门的大丈夫。仅凭这些不能成就意义，因为在未舍离贪欲且未依靠寂静之前不能成就，所以说了“从妃子的眷属中”。世尊自己从妃子的眷属中
English
. Mundane practices are rituals such as pacifying. Transcendent practices are those such as subtle ones. Among them are pacifying, increasing, magnetizing, attracting, complete aversion, killing, expelling, and stiffening. Alternatively, there are eight: the wheel, the jewel, the lotus, the sword, the vajra, the rilu, eye medicine, and swift feet. The subtle ones are having a subtle body, a light touch, pervasiveness, truly attaining, being extremely manifest, being stable, being in control, and being as desired. Or, mastery of body, mastery of speech. Similarly, mastery of mind. Mastery of all miraculous powers and qualities. The qualities of eating are eight. Thus, the primary purpose is the complete fulfillment of one's own benefit. The primary purpose of the complete fulfillment of others' benefit is the necessity of the necessity. Both are encompassed by a single word, "necessity." As in the reasoning of the sutras, being very fond is like how "dog" and "white" also apply to walking. Therefore, necessity and its necessity have been completely summarized. The introductory words have already ended; the term "already" indicates the summary. The term "second," and so forth, briefly indicates the second. The term "tantra," and so forth, extensively explains it. The phrase "born as a human," and so forth, indicates it separately. Among these, having definitively shown the reasoning of the sutras, the Vinaya, and the Abhidharma, it is again shown through the gateway of the Great Vehicle of Mantras. Among these, first, the Bhagavan showed birth as a human. Because the Bhagavan, Shakya Simha, was born as a human in accordance with the need to tame beings. That reasoning is valid because it is not contradictory. Because for those of different kinds, their bodies and so forth are not the same, just like cows and birds, and so forth. Therefore, the same is lineage, that is, being born as a great man of the royal family or a great man of the Brahmin family. These alone do not accomplish the meaning, because it cannot be accomplished until one has abandoned attachment and has not relied on solitude, therefore it is said, "from among the retinue of consorts." The Bhagavan himself from among the retinue of consorts
Tibetan
ང་དུ་བཞུགས་པས་མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་གཉིད་ལོག་པས་དུར་ཁྲོད་འདི་ཉིད་ཡིན་ཞེས་མི་སྡུག་པའི་བསྒོམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་ཚེ་མཁའ་ལ་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚོགས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བདག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ ཞུགས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་བསྟན་པ་མཐོང་ནས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གོས་ཀྱི་མཐའ་བཟུང་ཞིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་སངས་རྒྱས་གང་གིས་བཞུད་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱུང་ནས་དགོན་པ་དབེན་པ་ལ་དྲང་སྲོང་དམ་པ་ལས་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལམ་བླངས་ཏེ། རལ་གྲིས་དབུ་སྐྲ་བྲེགས་ཏེ་ཆོས་གོས་འཛིན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ནི་ངེས་པར་བྱུང་བ་ནི་གླེང་གཞི་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྔོན་བྱུང་བའི་བཅས་གཞིའོ། །དགོན་པར་གནས་པས་ཀྱང་གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་ནས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། འདུལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བ་ལས་བསྟན་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་གསུངས་པའི་བསླབ་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླངས་སོ། །དེས་ནི་དོན་མཐུན་པ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དུ་ན་སྡོམ་པ་མ་བླངས་པས་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་དེ་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཡན་ལག་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའི་སྡོམ་པའི་ཚིག་ངེས་པར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །དེ་འདོད་པས་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འདུན་པས་སོ། །ཆོས་སྤྱོད་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་མཛད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་བརྗོད་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་སྡུད་བ་བསྟན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་ཆོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལའོ། །དོན་གསལ་རྟོགས་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་མི་སླུ་བའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བཤད་པར་བྱའོ། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉོན་མོངས
Chinese
我住在那里，半夜时分，所有妃子都睡着了，显现出这是坟地的丑陋景象，当时，看到虚空中前来的无欲的佛陀众进入国王的宫殿。她们看到佛陀示现身相，心生厌离，于是抓住佛陀的法衣边缘。世尊，我们一定要从您这位自生佛所走的道路出家。出家后，在寂静的寺院里，从圣者那里接受了离欲之道，用剑剃去头发，穿上法衣。妃子眷属中出家是故事的开端，是离欲之道的先例。住在寺院里，如果生起贪欲等烦恼，那么从在家出家就没有意义了，因此这是第三个原因。从《律藏》等所说的，从《律藏》中所开示的，无论是从别解脱戒等所说的学处之词，都是世尊所受持的。这显示了摄集符合意义的事物。否则，如果没有受戒，向他人开示这些就没有意义了。因此，这是合理的，因为这是利益众生的主要部分。这是为了守护如“这是确定的词”等所说的戒律之词。果就是成佛。因为希求成佛，所以想要获得它。行持佛法，就是苦行等世尊所做的一切，这被称为因，因为它是获得果的方法。这本身就是合理的，因为为了束缚身语意，这种苦行的殊胜之处是想要获得菩提。这等于是用“这是”等词来显示近取。在“贪欲之法”等中，是指使贪欲完全清净的咒语教法。为了清晰地理解意义，将要进行解释。也就是说，将要解释完全了解不欺骗之义的原因。在“五种姓佛”等中，烦恼
English
I was staying there, and at midnight, all the consorts were asleep, manifesting the unsightly appearance of this cemetery. At that time, seeing the assembly of desireless Buddhas coming in the sky entering the king's palace. Seeing the Buddha manifest his body, they became disgusted and held onto the edge of the Buddha's Dharma robes. "Oh Blessed One, we must certainly renounce from the path taken by you, the Self-Born Buddha." Having renounced, in a secluded monastery, they took the path of detachment from the Holy One, shaved their heads with a sword, and took up the Dharma robes. Renunciation from among the consorts is the beginning of the story, a precedent for the path of detachment. Even when staying in a monastery, if desires and other afflictions arise, then renouncing from home becomes meaningless, therefore this is the third reason. What is taught from the Vinaya, such as "From the Vinaya," etc., whatever collection of precepts is spoken from the Pratimoksha vows, etc., that was taken by the Blessed One. This shows the collection of things that are in accordance with meaning. Otherwise, if the vows are not taken, teaching these to others becomes meaningless. Therefore, this is reasonable, because it is the main part of benefiting sentient beings. This is to protect the words of the vows spoken in "This is a definite word," etc. The fruit is Buddhahood itself. Because of desiring it, it is with the desire to obtain it. Practicing the Dharma, such as the ascetic practices that the Blessed One did, that is called the cause, because it is the method for obtaining the fruit. That itself is reasonable, because in order to bind body, speech, and mind, this special feature of asceticism is to be desired for enlightenment. This is like showing the proximate gathering with words such as "This is." In "Desire Dharma," etc., it refers to the teaching of mantras that completely purify desire. In order to clearly understand the meaning, it will be explained. That is, the cause of completely understanding the meaning of non-deception will be explained. In "Five Family Buddhas," etc., afflictions