Tibetan
་སུ་སྨྲ་བ་གཞན་ཆོས་ཐོབ། །མདོ་ཡི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདུས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱེད་ནུས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པས་དོན་རྣལ་མ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་མ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུད་ཀྱི་ཡན་ལག་གྲུབ་པས་རྒྱུད་གྲུབ་པོ། །གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡན་ལག་དུ་མ་ཡོད་པས་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གང་གཉི་ག་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་གཅིག་གིས་ཉེ་བར་བསྟན་དུ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། ཨུ་མའི་བུ་ནི་གཞོན་ནུ་དང་མ་ཧཱ་དེ་བའི་བུ་བཞིན་ནོ། །བཤད་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེའི་ཡན་ལག་གི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་མདོ་སྡེར་བཤད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་དང་བཅས། །ཚིག་དོན་དགོངས་པ་ཡང་དག་ལྡན། །རྒལ་ལན་བཅས་པ་ཉིད་དང་ནི། །མདོ་དོན་སྨྲ་བ་པོས་བཤད་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བས་དགོངས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་ངེས་པར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་ཏེ། བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་དུས་ཉིད་དུ་དགོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པས་ལོགས་སུ་མི་བཤད་དེ། མདོའི་དགོས་པ་ནི་དགོས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་དང་། །རྒལ་ལན་དག་ནི་འབྲེལ་པ་བསྡུས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་བསྟན་པའི་དུས་སུ་ཉན་པ་པོ་དང་འཆད་པ་པོ་དག་གི་དུས་སུ་ཕན་ཚུན་འདྲི་བ་དང་ལན་གྱི་བྱེ་བྲག་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདྲི་བ་དང་ལན་ཁོ་ན་རྒལ་ལན་དག་གོ །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ ཚིག་གི་དོན་དང་འདུས་པའི་དོན་དང་དགོངས་པ་རྣམས་འདུས་པའོ། །དེ་ཡང་མ་བསྡུས་པའི་དོན་དང་དགོས་པ་མེད་པ། བརྗོད་པར་བྱ་བར་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བྱ་རོག་གི་སྐད་བརྟག་པ་དང་སེའུ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མདོ་སྡེའི་ཡན་ལག་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཚིག་ལས་ཇི་ལྟར་གཟུང་ཞེ་ན། རྟག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇུག་པར་བྱེད་དེ་ཚིག་ལ་ནི་ཚད་མ་ཉིང་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོས་དངོས་པོ་སྟོན་མིན་ཏེ། །དངོས་པོའི་དུས་སུ་དངོས་མེད་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འདས་པ་དེ། །དེ་ནི་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།
Chinese
谁说他人得法？ 经的体性有十种， 这些话语都包括在内。 像这样，其他的续部的支分也能在此处显示， 然而因为过于繁杂会掩盖真实的意义，所以没有显示。 续部的支分成立，续部就成立。 因为是主要的，所以在经中也显示了。 如果这样，因为有众多的支分，为何不显示量等呢？ 回答说：从两者所生的，可以用一个来近似显示， 例如，乌玛的儿子如同青年和摩诃提婆的儿子一样。 所说的续部也像那样，因为具有五种支分，所以都包含在经部的支分之中。 如果这是在经部中宣说的，那么那时， 连同必要的意义一起， 词义具有正确的意旨， 具有问答本身， 经义由说法者宣说。 这样说来，意旨等六者必须宣说吗？ 回答说：因为包括了所说等五种，所以没有分别显示， 在宣说所说等的时候，因为领悟了意旨等的意义，所以没有分别宣说， 经的必要包括在必要之中， 问答是关联的概括。 因为在显示如来等的六种关联的时候，听者和说法者在那个时候，互相提问和回答的差别必定会产生， 只有提问和回答才是问答。 在所说之中， 包括了词的意义和包括的意义以及意旨。 还有，没有包括的意义和没有必要， 远离所说的，就不会变成所说本身。 就像乌鸦的叫声的考察和十个苹果等词语一样。 因此，这只是经部的支分，所以没有过失。 如果这样，那么所说等五者如何从没有量度的词语中获取呢？ 恒常先行的那些，也以量度先行而进入，对于词语来说，量度是完全没有的。 如是说： 事物不能显示事物， 事物之时无事物。 以其本身，那过去者， 那就称为过去。
English
Who says others obtain the Dharma? The characteristics of the Sutra are tenfold, These words are all included within. Thus, other branches of the Tantra can also be shown here, However, because they are too extensive, they obscure the true meaning, so they are not shown. When the branch of the Tantra is established, the Tantra is established. Because it is the main thing, it is also shown in the Sutra. If that is so, since there are many branches, why are inference and so on not shown? It is said: That which is born from both can be shown approximately by one, For example, the son of Uma is like the youth and the son of Mahadeva. The spoken Tantras are also like that, because they possess five branches, they are all included within the branches of the Sutra Pitaka. If this is explained in the Sutra Pitaka, then at that time, Together with the meaning of the condensed necessity, The meaning of the words has the correct intention, Possessing the question and answer itself, The meaning of the Sutra should be explained by the speaker. Since it is said that the six, such as intention, must be explained, it is said: Because the five aspects, such as what is to be said, are included, they are not shown separately, At the time of explaining what is to be said, etc., because the meaning of intention, etc., is understood, they are not explained separately, The necessity of the Sutra is included within the necessity, And the questions and answers are the summary of the connection. Because at the time of showing the six connections, such as the Tathagata, the differences of questions and answers between the listeners and the speakers at that time will definitely arise, Only questions and answers are the questions and answers. In what is to be said, The meaning of the words and the meaning of what is included and the intention are included. Furthermore, without the meaning of what is not included and without necessity, Separated from what is to be said, it will not become what is to be said itself. Like the investigation of the crow's cry and the words such as ten apples. Therefore, this is only a branch of the Sutra Pitaka, so there is no fault. If that is so, how are those five, such as what is to be said, to be grasped from words without measure? Even those who always go first enter by going first with measure, but for words there is absolutely no measure. As it is said: An object does not show an object, At the time of an object, there is no object. By that very thing, that which has passed, That is called the past.
Tibetan
།བྲག་གི་ཟ་མ་ཏོག་དཔེ་ཡིས། །སྒྲ་ཡིས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །སྒྲ་ནི་སྦལ་པའི་ཕུང་པོ་ཡིས། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དམན་པར་བྱས། །ཡི་གེ་ཚིག་དང་ངག་རྣམས་དང༌། །རྟགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དག་ཉིད། །བྱ་བ་བྱེད་པ་འབྲེལ་པ་རྣམས། །བརྫུན་ཡིན་པས་ན་རྗོད་བྱེད་མིན། །ཚིག་བཤད་ཚིག་རྐང་ལྔ་འམ་ནི། །གསུམ་གྱིས་ཀྱང་ནི་ཅིས་མི་འདོད། །ངག་ནི་བརྗོད་བྱ་རག་ལས་ཕྱིར། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཡི་བརྡ་ལྟར་འགྱུར། །གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །སྒྲ་ཡི་ལེགས་སྦྱར་གཡང་ས་རུ། །ཨེ་མའོ་འཇིག་རྟེན་ལྷུང་བར་བྱས། །འདི་ནི་སྣང་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ། །དྲིས་པ་མཁས་པ་གང་གིས་ནི། །མགོ་ནས་བསྐོར་ནས་ལག་གཡས་ཀྱི། །དེ་ལྟར་གང་གིས་སྟོན་པར་བྱེད། །གཞན་གྱིས་གཞན་ནི་མི་རིག་སྟེ། །འབྲེལ་པ་མེད་པས་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གཞན་དུ་རལ་གྲི་ཕོག་པ་ལ། །གཞན་ལ་འགྱུར་བར་བྱེད་དམ་ཅི། །བྱ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །གང་གིས་གང་གི་འདིར་སྟོན་བྱེད། །དངོས་མེད་ལས་བྱུང་དངོས་པོ་ཡིས། །དངོས་པོ་གང་ལས་བསྐྱེད་པ་མེད། །དེ་བས་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འབྱུང་བ་ཀུན་གྱི་སྔོན་གྱུར་པས། །ངེས་ཚིག་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚད་མའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བའི་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ལ་ངག་གི་ཚད་མ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། ངག་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ནི། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དོན་དང་ལྡན་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང༌། དོན་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང༌། དོན་ཡོད་པ་དང་དོན་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །དེ་ལ་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན། ས་འོག་ན་གནས་པའི་གཏེར་འདོན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་མེད་པ་ནི་དཔེར་ན་ཤུགས་ཆེ་བའི་གཙང་པོ་ལ་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་རོ་ལངས་བསླང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གོ །དོན་དང་མི་ལྡན་པ་དང་དོན་མེད་པ་དང༌། ཡོད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་གོ །འདིར་ནི་དང་པོའི་ཚིག་ཚད་མ་མེད་པ་ལས་ཅི་འདིར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ཡང་ཐོས་ནས་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་
Chinese
如同岩石上的菌类一般，声音使我和世界，声音如同青蛙的尸体，自己把自己贬低。文字、词语和言语，符号和词语的集合，行为、作用、关系等，因为是虚假的，所以不是表达者。词语的陈述，五句或三句，为何不接受呢？言语依赖于所表达的事物，所以变得像空行母的符号。对于应当掌握的法，以前的智者认为，声音的梵语是悬崖，唉呀，世界因此而坠落。如果说“这是显现”，哪位智者会提问，从头开始绕到右手，谁会这样指示呢？他人无法理解他人，因为没有关联，所以不会产生变化。如果用剑砍向他人，会对他人产生影响吗？由于无为的自性，谁会在这里指示什么？从非实有中产生的实有，从哪个实有中没有产生？因此，救护者们说这是“大种”。因为是所有要素的先导，所以是术语，智者们如此宣说。像这样，以前的学者的量词，通过这些话语阐明了声音和意义之间的关系，因为没有言语的量，所以仅仅通过陈述等词语，如何确定呢？对此，我说：从言语中产生怀疑，这也有三种形式：与意义相关的怀疑，没有意义的怀疑，以及既有意义又没有意义的怀疑。其中，与意义相关的怀疑就像挖掘地下宝藏一样。没有意义的怀疑就像砍断湍急的河流一样。既有意义又没有意义的怀疑就像唤醒僵尸一样。其中，与意义相关的是进入的支分。与意义不相关、没有意义以及存在的怀疑是退回的支分。在这里，由于最初的词语没有量，所以会产生“这里所说的事物等是存在还是不存在”的怀疑。之后，通过两个阶段来表示应当表达的事物，以及表达它的词语集合以及它们之间的关系，在听闻之后进行思考和禅修的
English
Like fungus on a rock, sound makes me and the world, sound is like a frog's corpse, demeaning itself. Letters, words, and speech, symbols and collections of words, actions, functions, relationships, etc., are not expressers because they are false. Statements of words, five or three sentences, why not accept them? Speech relies on what is to be expressed, so it becomes like the signs of a dakini. For the dharmas to be grasped, the wise of the past considered the Sanskrit of sound to be a cliff, alas, the world has fallen because of it. If it is said, "This is appearance," which wise person would ask, starting from the head and circling to the right hand, who would indicate it like that? Others cannot understand others, because there is no connection, so there will be no change. If a sword strikes another, will it affect the other? Because of the nature of non-action, who will indicate what here? The real that arises from the unreal, from which real does it not arise? Therefore, the protectors say that this is the "great element." Because it is the precursor of all elements, it is a term, the wise ones say so. Like this, the measure of former scholars, through these words, clarifies the relationship between sound and meaning, because there is no measure of speech, so how can it be determined by mere words such as statements? To this, I say: Doubt arises from speech, and this also has three forms: doubt related to meaning, doubt without meaning, and doubt that is both meaningful and meaningless. Among them, doubt related to meaning is like digging for treasure underground. Doubt without meaning is like cutting a rushing river. Doubt that is both meaningful and meaningless is like awakening a corpse. Among them, that related to meaning is the limb of entering. Doubt that is unrelated to meaning, meaningless, and existent is the limb of turning back. Here, because the initial words have no measure, doubt will arise as to whether the things said here, etc., exist or not. After that, the things to be expressed, represented by two stages, and the collection of words expressing it, and the relationship between them, are heard, and then thought about and meditated upon.