Tibetan
ང་གི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གང་གང་གིས་བརྗོད་ཅིང་འབྲེལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གནས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །གང་ཡོད་དེ་ཉིད་བྱ་བ་སྟེ། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལྟར་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པ་མེད་དེ། དེ་ནི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་སྟེ། མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མེད་དོ། །རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ངེས་པར་འཛིན་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡི་གེ་གསུམ་མམ་ཡི་གེ་ཨའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་གཞི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང་མེ་དང་མཉམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞེས་བྱེ་བྲག་གོ །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པས་ནི་བྱས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང་ཤིང་དང་ཤ་ པ་བཞིན་དབྱེར་མེད་པར་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གྲགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གང་མ་གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་རྣམས་ཚད་མ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པས་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །རླུང་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐིག་ལེ་ཙམ་བསྒོམ་པ་ནི་རང་གི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཁོ་ནའོ། །ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཏེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གིས་རིག་པའོ། །སེམས་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡ
Chinese
我并非存在于形体之中，这是通过什么来表达和关联的呢？如是说：一切行皆为刹那，无有住留之事，何者存在，彼即是事，作者亦如是说。因此，如同忆念之识，认识亦非以事物为对象，故非量。以比量亦无法确定金刚念诵等，因为那是通过能立和所立的事物关联来理解的，如同火和烟。像那样的能立，金刚念诵等中没有。如果说，没有风的真实性和咒语的真实性就不会产生的金刚念诵之识，是通过自性因来确定地执持的，那是不对的，因为有差别之故。风的真实性是微细明点的瑜伽。咒语的真实性是三个字或者字母阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。金刚念诵的次第，也是进入等行为的基础，生命和努力与火相同的体性，这是差别。通过它的自性关联，就像已做和无常，以及木头和夏巴一样，无差别地确定。通过非现见的因，也无法确定金刚念诵等，因为无事物的名言是它的对象。在此，一切法之法性的体性，真实性，据说事物和非事物都无法言说。因此，对于那些未通过现量和比量成立的金刚念诵等，它们完全是非量。对此说道：仅仅通过现量就能成立，而且有四种方式，因此通过自证现量，金刚念诵等直到现前菩提之间都能确定。所谓风和咒语的真实性，仅仅是观修明点，那只是自己的现量之境。所谓观修明点，是等持之法，是从心中产生的。从心中产生的法，也是自证的境。自证现量的特征是，心和心所都由自己证知。对于心来说，完全清净的
English
How is it expressed and related that I am not in the form? As it is said: All formations are momentary. Where is there an abiding action? Whatever exists, that itself is the action. The agent is also explained as that itself. Therefore, like the consciousness of memory, recognition is also not an object of things, so it is not a valid cognition. Even with inference, there is no certainty about vajra recitation and so on, because it is understood through the connection of the object of proof and the subject of proof, like fire and smoke. Such a sign is not present in vajra recitation and so on. If it is said that the knowledge of vajra recitation, which does not arise without the reality of wind and the reality of mantra, is definitely grasped by the reason of nature, that is not so, because of the distinction. The reality of wind is the yoga of subtle bindus. The reality of mantra is the three letters or the letter A (ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿). The sequence of vajra recitation is also the basis of actions such as entering, and the nature of life and effort being equal to fire is a distinction. By the connection of its nature, it is determined without difference, like what has been done and impermanence, and wood and shapa. Even by the reason of non-perception, vajra recitation and so on cannot be determined, because the expression of non-existence is its object. Here, the nature of the dharmata of all dharmas, the reality, is said to be inexpressible by things and non-things. Therefore, those vajra recitations and so on that are not established by direct perception and inference are only non-valid cognitions. To this it is said: It is accomplished only by direct perception, and because there are four aspects, vajra recitation and so on are definitely determined by self-awareness direct perception until manifest enlightenment. The meditation on just the bindu, which is called the reality of wind and mantra, is only the object of one's own direct perception. The so-called meditation on bindu is the dharma of samadhi, which arises from the mind. All dharmas that arise from the mind are also objects of self-awareness. The characteristic of self-awareness direct perception is that all mind and mental factors are known by oneself. For the mind, completely pure