Tibetan
་རིམ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་སྔགས་དང༌། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཇི་སྲིད་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་སྔགས་ཆོས་འབྱུང་བའི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་ཐིག་ལེ་དང་ཚེག་དྲག་གི་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཆགས་པ་བར་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྲིད་དོ། །ངེས་པའི་ཤེས་པས་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཅི་ལ་བརྟེན་ཏེ། ངེས་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་མེད་དེ། དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་གི་རྟོག་པ་ཡང་ངེས་པ་མེད་དེ། དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་མེད་པ་ནི་བདེན་པའི་ དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་རྣམས་རྣ་བའི་དབང་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་དང་བཅས་པས་ངེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་དུས་སུ་དེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་ན་དེ་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་ངེས། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཤེ་ན། བདེན་ཏེ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྐྱོན་དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱེད་དེ་དཔེར་ན་མ་ག་དྷཱའི་འབྲུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡུལ་འདིའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང༌། གང་མ་ག་དྷཱ
Chinese
因为次第生起对如实之相的分别之故。金刚念诵的次第，对于咒语和风的如实之性，只要没有作意，那末，以十一种相的金刚念诵如何修习？对于在心中获得专注，则了知三字自性的咒语进入法生之轮内的明点和策字中，以及与手印一同显现等等的智慧。对于如幻三摩地，也生起如幻的十二种譬喻的分别。对于现证菩提的次第，作意手印和金刚、莲花平等进入，以及作意贪着和离贪着，以及贪着中等的分别。对于双运三摩地，也将会生起二谛无二的分别。如是修习二种次第，因为是有分别的缘故，所以不可能现量。如果说是以决定的智慧成就，那是不对的。因为决定的智慧是从无分别的现量之后产生的，而不是最初产生的。金刚念诵等等，对于分别，无分别的现量不会进入，依靠什么而能产生决定的智慧呢？恒常存在的诸识，没有量，因为不是以义为境的缘故。自主的分别也没有决定，因为那不是量。没有量，是因为不依靠真实的 事物而不会产生的缘故。如果说是依师所教的金刚念诵等等的次第，因为是用耳根来领受的，所以依靠根现量和具有决定的智慧而必定会确定，那末，虽然是真实的，但是在亲近开示的时候，如果确定那是量，那末，在后来的时间里如何确定呢？如果说是以分别，那是真实的，但是因为不依靠意义，所以分别不是量。或者，为了消除那个过失，依师所教的后来的时间里，以认识到那就是这个而知晓，譬如摩揭陀的谷物是怎样的，那就是这个地方的等等，以及什么摩揭陀
English
Because the conceptualization of suchness arises sequentially. In the stages of Vajra recitation, as long as one has not contemplated the suchness of mantra and wind, how can one meditate on Vajra recitation with eleven aspects? For attaining focus on the mind, one realizes the wisdom of the three-letter essence of the mantra entering into the bindu and the Tsek within the wheel of Dharma origination, and appearing together with mudras, etc. For the illusory-like samadhi, the conceptualization of the twelve similes of illusion also arises. In the stages of manifest enlightenment, contemplation arises of the equal entry of mudra, vajra, and lotus, and of attachment, non-attachment, and intermediate attachment. For the union samadhi, the conceptualization of the non-duality of the two truths will also arise. Thus, meditating on the two stages is not possible directly because it is with conceptualization. If it is said to be accomplished by definitive knowledge, that is not so. Definitive knowledge arises after non-conceptual direct perception, not at the beginning. Vajra recitation, etc., for conceptualization, non-conceptual direct perception does not enter; relying on what will definitive knowledge arise? The constantly abiding consciousnesses are not valid cognitions because they do not have meaning as their object. Autonomous conceptualization is also not definitive because it is not a valid cognition. The absence of valid cognition is because it does not arise relying on true objects. If it is said that the stages of Vajra recitation, etc., taught by the teacher are to be apprehended by the ear sense, so they will be determined by sense direct perception and definitive knowledge, then, although it is true, if it is determined to be valid cognition at the time of close instruction, how is it determined at a later time? If it is said by conceptualization, it is true, but because it does not rely on meaning, conceptualization is not valid cognition. Or, in order to eliminate that fault, in the later time taught by the teacher, it is known by recognizing that it is this, for example, whatever grain of Magadha is, that is what is in this place, etc., and whatever Magadha
Tibetan
་རུ་མཐོང་བ་དེ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། ངོ་ཤེས་པས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་དང་དོན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་སྒྲས་འདས་པའི་དུས་སུ་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་སྒྲའོ། །འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དུས་སོ་སོར་བསྟན་པའི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་མི་རིགས་ཏེ། རྫས་ཐ་དད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དག་གི་དོན་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་ནི་གཞི་མཐུན་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རྫས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། འདི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཀྱང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡུལ་གྱི་རྫས་སོ་སོར་སྟོན་ཞེས་པ་འདིར་ནི་འདི་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། གཞི་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་འདི་བརྟགས་པ་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་གང་འདས་པ་དེའི་འཇིག་པས་དེའི་རྫས་ཇི་ལྟར་རྟོགས། གང་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མས་མི་གནས་པའམ་ཆོས་ཅན་ཞེས་འདིའི་སྒྲས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ནུས། བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་སྒྲ་རྣམས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཅིག་ལ་འདི་ཡིན་ཞེས་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེས་སྒྲ་འགལ་བའོ། །སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འགལ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་སྒོ་ ནས་སོ་སོར་བསྟན་ཏོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གཅིག་གིས་ཀྱང་གཙོར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་སོ་སོར་བསྟན་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །འདས་པ་དང་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དག་གི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱིས་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཅི་མཐོང་ངམ་གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་འདི་ཡིན་ཞེས་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་མ་ག་དྷཱ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་བ་ལང་དང༌། འབྲུ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དང་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་གཟུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་རོ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡིན་ལ་འདི་དག་གི་ཡང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །རྫས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐ་དད་ཡིན། །དེ་ལ་གཅིག་ནི་མཐོང་བ་ཡིས། །གཞན་དུ་དེ་དངོས་མཐོང་ངེས་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ལྷོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཨ་རུ་ར་བདམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ཁྲུས་སྨན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་རེ་ཞིག་འཇོག་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་ར
Chinese
如果认为见到的是那个，那么，对此答道：认识不是量，因为声音和意义相违背的缘故。所谓“那”，是指用一切名称的声音，在过去时分别认识的。所谓“这”，是指能认识显现事物的，一切名称的声音。过去和现在出现，由于指示不同时期的两个声音没有共同的基础，所以不适合作为特殊的特征。如何不适合呢？指示不同物质的声音，如果指向同一个意义，那就是共同的基础。如果说，“那”这个声音指示过去时的事物物质，而“这”这个声音也分别指示现在出现的处所物质，那么在这里，“这”和“那”的“那”就是“这”，这样共同的基础是合理的，对此答道：共同基础的说法是分析性的，而不是以事物为对象的。为什么呢？因为已经过去的事物，由于它的消逝，如何认识它的物质？如果那样出现的事物，也是刹那不住的，或者作为有法，又如何能用“这”的声音来表达呢？刚一表达就消逝的声音，因为它们自身的能力已经耗尽了。如何能说在同一个意义上使用“这是什么”呢？这是声音的矛盾。声音和意义的矛盾，是通过没有关联的方式分别指示的。即使是一个瓶子等声音，也没有见到通过主要使用的途径分别指示事物。难道见到了过去和显现时期的处所对象的两个声音分别指示吗？或者，认为“那”就是“这”，这仅仅是错觉，而不是其他。因为在摩揭陀等地方，所见所尝的牛和谷物等，它们的形状差别和上等味道等是不同的，而这些的也是不同的缘故。如是说：处所等差别，物质的能力各不同，其中一个通过见而见，其他地方不一定能见到那个事物。例如，南方的诃梨勒可以作为药物，而在其他地方则会变成洗浴的药物。如果暂时确定处所的差别，那么一切事物自身
English
If it is thought that what is seen is that, then, in response to that: Recognition is not a valid cognition, because sound and meaning contradict each other. The term "that" refers to the separate recognition in the past tense by the sound of all names. The term "this" refers to the sound of all names that enable the recognition of manifest objects. Since the two sounds indicating different times, past and present, do not have a common basis, it is not appropriate as a special characteristic. How is it not appropriate? The common basis is when sounds that indicate different substances refer to the same meaning. If it is said that the sound "that" indicates the substance of the object of the past time, and the sound "this" also separately indicates the substance of the object of the present time, then here, the "that" of "this" and "that" is "this," so this common basis is reasonable, to this it is answered: The term of common basis is analytical, but it is not object-oriented. Why? Because the object that has passed, due to its disappearance, how can its substance be recognized? If the object that appears in that way is also momentary and does not remain, or as a subject, how can it be expressed by the sound of "this"? The sounds that disappear as soon as they are expressed, because their own power has been exhausted. How can it be said that "what is this" is used in the same meaning? This is a contradiction of sound. The contradiction of sound and meaning is separately indicated through unrelated ways. Even a single sound such as a pot has not been seen to separately indicate objects through the main way of use. Have you seen the two sounds of the objects of the past and manifest times separately indicate? Or, thinking that "that" is "this" is just an illusion, and not anything else. Because in places like Magadha, the shapes and superior tastes of the seen and tasted cows and grains are different, and these are also different. As it is said: By the differences of places, etc., the abilities of substances are different, one of them is seen by seeing, in other places it is not certain that that object can be seen. For example, the southern haritaki can be used as medicine, but in other places it will become a bathing medicine. If the difference of place is temporarily determined, then all things themselves