Tibetan
། །གང་ཡང་རིམ་པ་རེ་རེ་ལ་འོད་གསལ་བ་བཤད་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཁྱབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ལྡན་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའང་དེ་ནས་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་སླར་ཡང་གང་ལ་མི་བསླབ་པོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་ པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བཞིན་ནོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བཅོ་བརྒྱད་སོ་སོར་སྒོམ་པ་པོ་མ་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་གཅིག་པུ་ཉིད་དོ། །རིམ་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་མ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་སྒོམ་པ་པོ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཞེས་སྔོན་དུ་བཤད་དོ། །གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ནི་བཤད་པའི་དབྱེ་བས་བཤད་དུ་རུང་བའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་དགོངས་ཏེ་དབྱེ་བ་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ལམ་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་དུ་མས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བཞིན་ནོ། །མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུ་ཡང་ཉན་པ་པོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཟུང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བར་བྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་པོས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ནམ་མཁའ་གཅིག་པུ་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གཅིག་པུ་ཡོད་པའི་སྒོ་ན་གཟུང་ངོ༌། །ལ་ལ་ཡང་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དངོས་པོ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང༌། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང༌། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་དང་ཏིང་ ངེ་འཛིན་དང་ཆོ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། སྔགས་ཀྱི་སྐུ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་གཙོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བའོ། །ལ་ལས་ཀྱང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་འདོད་དོ། །ལ་ལས་ཀྱང་རྩ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རྩའི་བསྒོམ་པས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུང་ངོ༌། །ལ་ལས་ཀྱང་དེའི་ནང་དུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གསང་བའི་དབང་གིས་སོ། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཟུང་བ་གཅིག་པུས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་སྟེང་དུ་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་སོ་སོར་སྡུད་པའི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་སོ། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཀྱང་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་གི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྣ་གསུམ་གྱི་རྩེ་མོར་འཛིན་པར་གྱུར་པ་རླུང་དང་སྔགས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲོ་བས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་བཀང་ཞིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་ཅིང་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་སོ། །ལ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པས་སོ། །ལ་ལས་ཀྱང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་
Chinese
། །任何一个次第解释光明，都是为了显示其以真如遍及一切，并非在此处完全圆满。行为本身即是双运的等持。如是说：此乃圆满之瑜伽，金刚持大尊，具足一切殊胜相，一切智者亦由此生。又如是说：安住于双运等持，更何须学习？因此，瑜伽士依靠五个次第，在果位时获得成就。第十八章所说的次第，由一位瑜伽士所获得，如同金刚持的果位。根本续的第十八章，并未显示瑜伽士分别修习十八个章节，而是唯一的一个。除了两个次第之外，没有说其他的。这些的修行者是一个，如前所说。补特伽罗的差别，可以通过所说之差别来说明。具有善巧方便的薄伽梵佛陀们，以众生之意乐差别，知晓众生之根器差别，从而随顺之而作开示。未显示果位的差别，因为其为一个自性。道是各不相同的，并非要成立作为道之果的真如的差别，如同多条道路所能到达的大城市。听者也会将各自所好乐的差别之真如理解为差别。例如，声闻乘会通过灭尽定的方式来理解，经部宗则通过随之推测外境存在而各自显现的方式来理解。有相唯识宗则通过了知外境存在的识之相的方式来理解。无相唯识宗则通过了知必定从外境解脱，如同无垢无边之虚空一般的唯一识的方式来理解。还有一些中观宗则以能取和所
English
In each and every stage, the explanation of luminosity is to show that it pervades everything with suchness, but it is not completely perfect in itself. The very act of doing is the samadhi of union. As it is said: This is the perfect yoga, The great Vajradhara himself, Possessing all supreme aspects, The all-knowing also arises from this. Similarly, it is also said: Having abided in the samadhi of union, what else is there to learn? Therefore, a yogi relies on the five stages and attains accomplishment in the state of fruition. The sequence to be stated in the eighteenth chapter, to be attained by a single yogi who meditates, is like the state of Vajradhara. In the eighteenth chapter of the root tantra, the yogi is not shown to meditate on each of the eighteen separately, but it is only one. Apart from the two stages, nothing else is mentioned. The meditator of these is one, as previously stated. The distinction of individuals can be explained by the distinction of what is said. The Bhagavan Buddhas, who are skilled in means, know the differences in the minds of sentient beings, and having known the differences in the faculties of sentient beings, they teach in accordance with them. The differences are not shown with regard to the fruit, because it is of one nature. The paths are only different, and it is not to establish the difference of suchness, which is the fruit of the path, just as a great city can be reached by many paths. Even the single suchness of different inclinations is perceived differently by the listeners. For example, the Shravakas understand it through the gate of cessation samadhi, while the Sutrantikas understand it through the way in which the external object exists separately, inferring it accordingly. The Sākāra-vijñānavādins understand it through the way in which the aspect of consciousness knows that the external object exists. The Nirākāra-vijñānavādin understands it through the way in which there is only one consciousness, which is necessarily liberated from external objects, like the immaculate, boundless sky. And some Madhyamikas understand it with the grasper and the grasped.
Chinese
从寂静解脱出来，完全寂灭且无戏论，仅仅以空性之自性显现各种事物的方式来执取，以及行部的瑜伽士仅仅以观想本尊形象的方式来执取，以及行部的瑜伽士具有成就、三摩地和神通，以观想咒语之身的方式。瑜伽部为主的瑜伽士，以咒语和手印等为主的瑜伽士，以观想金刚界大坛城等之次第。大瑜伽部的瑜伽士以二种次第。其中，生起次第的瑜伽士以三种三摩地的方式执取真如。圆满次第的瑜伽士以执取微细瑜伽的方式执取真如。有些人也以观修明点的瑜伽次第来希求。有些人也以观修根脉周遍运行的脉来希求。有些人也以誓言坛城的方式来执取。有些人也在其中以秘密坛城以秘密灌顶的方式。其他有些人也仅仅以执取菩提心。还有些人以将彼（菩提心）向上逆转的方式。有些人也以享用境和根，并分别收摄的观修次第。其他有些人也以彼之完全清净的自性，即五部如来之自性，以分别和辨析等五种禅定的次第。有些人也以在上和下运行的三风之自性，即命风和作功风的方式，必定执取真如。同样，其他有些人也以执持于三鼻尖端，执持风、咒语和菩提心之明点。有些人也以变现无量化身，以舒展充满虚空界，并观修随念之支分。有些人也以收摄一切事物，并舍弃一和多等，以无二之三摩地次第。有些人观修咒语之真如或风之真如。有些人也观修咒语和手印。
English
Liberated from quiescence, utterly pacified and free from elaboration, grasping solely through the nature of emptiness manifesting various phenomena, and the yogi of the Kriya Tantra grasping solely through meditating on the form of the deity, and the yogi of the Charya Tantra possessing attainments, samadhi, and magical powers, through meditating on the mantra body. The yogi who primarily belongs to the Yoga Tantra, the yogi who primarily focuses on mantras and mudras, through the stages of meditating on the great mandala of the Vajradhatu and so forth. The yogi of the Maha Yoga Tantra through the two stages. Among them, the yogi of the generation stage grasps Suchness through the three samadhis. The yogi of the completion stage grasps Suchness through grasping the subtle yoga. Some also desire it through the stages of meditating on the yoga of bindus. Some also through meditating on the channels through which the channels circulate everywhere. Some also grasp through the mandala of vows. Some also within it through the secret mandala by means of secret empowerment. Other others also solely through grasping the mind of enlightenment. Still others through reversing it (the mind of enlightenment) upwards. Some also through the stages of meditating on enjoying objects and senses and separately gathering them. Other others also through the nature of its completely pure essence, that is, the nature of the five Tathagatas, through the stages of the five dhyanas such as discrimination and analysis. Some also through the nature of the three winds that move above and below, that is, the life force and the working force, they certainly grasp Suchness. Similarly, other others also by holding at the tip of the three noses, holding the bindu of wind, mantra, and bodhicitta. Some also by emanating infinite emanations, filling the expanse of space by spreading out, and meditating on the limb of recollection. Some also by gathering all things closely and abandoning one and many and so forth, through the stages of non-dual samadhi. Some meditate on the Suchness of mantra or the Suchness of wind. Some also meditate on mantra and mudra.