Tibetan
ས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ནི་ཡང་དག་བ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཞན་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བའི་གཞིའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ཤེས་དོན་དེ་ཡི་རྣམས། །དེ་མེད་པ་ཉིད་མཁས་པ་ཡིས། །ཀུན་བརྟགས་ལ་སོགས་མཚན་ཉིད་ནི། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་གཉིས་མེད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ཀྱི། །རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དམིགས་པ་ཇི་སྲིད་བློ་ལ་རྒྱུ་བ་དེའི་བར་དུ་རྣམ་པར་མ་དག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འབྱུང་བ་ཆེ་སོགས་རྣམ་ཤེས་ལ། །བསྟན་པ་དེ་དག་འགོག་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐི་མ་ཞིང༌། །ངེས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཀམ་པ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། །རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་བརྫུན་ཡིན་ཏེ། །ཇི་སྲིད་ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་རྟོག །གང་ཞིག་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་འདི་དག་ཅེས། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་གྱུར་པ། །མདུན་དུ་ཅུང་ཟད་འཇོག་བྱེད་ན། །དེ་ཙམ་ལ་ཡང་གནས་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱི་རྣག་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འགལ་བ་ཡིན་ཞེས་འདོད་ན། སྨྲས་པ། གང་ཚེ་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ནི། །དམིགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ན། །དེ་ཚེ་རྣམ་རིག་ལ་གནས་ཤིང༌། །གཟུང་བ་མེད་པས་དེ་མི་འཛིན། །ཞེ་ན། དེ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པར་འཇིག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཤེས་བྱའི་སྔོན། །ཅི་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་བྱུང་སྟེ། །ཤེས་བྱ་ཞིག་པས་ཤེས་འབྱུང་ན། །ཅི་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་འབྱུང་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ཅན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མི་འཇུག་པས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རིག་པ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ལ་ལན་ནོ། །དབུ་མ་པ་ཞེ
Chinese
是为圆成实性。其中遍计所执的体性是不如实的周遍计度，即是于能取与所取的行相而起分别。他起，是指显现各种不同行相的错乱之基。圆成实，是指远离二取的体性。事物、知识的意义，智者应按次第了知彼等之无性，以及遍计所执等的体性。如是说。其中，以体性二取不成立之故，圆成实的自性是远离一切戏论垢染的，称为法界智，是完全清净的解脱吗？此说亦非真实，因为所谓完全清净，是指远离一切结缚的空性，而不是指识。识的对境，只要在心识中流转，就仍然是不清净的。如是说：大种等诸识，所说彼等将遮止，彼于智慧有垢染，定是颠倒之行相。如是说。岗巴拉尊者说：暂时一切皆是虚假的，只要有分别，当不作分别之时，彼之真实即是彼。如是说。唯识仅此而已，如是若作意，于前稍作立，亦不于此住。此与你们的脓血之语相违。若问如何相违？答：当知识之对境，不成其为对境时，彼时安住于唯识，无所取故不执著。如是说，此亦非真实，因为以如是之见亦不能现证空性，因为识已被摧毁，故此亦已于前遮止。如是说：若使知识先于所知，缘何而生？若所知灭而生知识，缘何而生？如是说，以知识与所知无有关联，故无有识之显现。因此，如是之见者不应趣入密咒大乘，应予摄受，此是对于唯识宗者的答复。中观者...
English
This is the Pariniṣpanna. Among these, the nature of the Parikalpita is the unreal, pervasive conceptualization, which is the differentiation of the aspects of the grasper and the grasped. The Paratantra is the basis of delusion in which various different aspects appear. The Pariniṣpanna is the nature of being empty of the two (grasper and grasped). Things, the meaning of knowledge, the wise should understand the nature of their non-existence in order, as well as the nature of the Parikalpita and so on. Thus it is said. Among these, because the nature of the two (grasper and grasped) is not established, the self-nature of the Pariniṣpanna is free from all stains of elaboration, called the wisdom of the Dharmadhātu, is it completely pure liberation? This is also not true, because what is called completely pure refers to emptiness that is free from all bonds, not consciousness. The object of consciousness, as long as it flows in the mind, is still impure. As it is said: The great elements and other consciousnesses, what is said will be prevented, it is a stain on wisdom, it is definitely a reversed behavior. Thus it is said. The venerable Kampala said: For the time being, everything is false, as long as there is differentiation, when there is no differentiation, its truth is that. Thus it is said. Only consciousness is this, if you focus on it in this way, if you put it a little in front, you will not stay here either. This contradicts your words of pus and blood. If you ask how it contradicts? Answer: When the object of knowledge does not become an object, then it abides in consciousness, because there is nothing to grasp, it does not cling. Thus it is said, this is also not true, because with such a view, emptiness cannot be directly realized, because consciousness has been destroyed, so this has also been prevented before. As it is said: If knowledge precedes the knowable, what does it depend on to arise? If knowledge arises when the knowable is destroyed, what does it depend on to arise? Thus it is said, because knowledge and the knowable are not related, there is no appearance of consciousness. Therefore, those with such views should not enter the great vehicle of mantra, they should be accepted, this is the answer to the consciousness-only proponents. The Madhyamika...
Tibetan
ས་བྱ་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདོད་དེ་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གཅིག་དང་དུ་མས་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བྲལ་བ་དངོས་པོ་རྣམས་ཡིན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དཔྱོད་པ་ན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །འདི་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་དང་དུ་མས་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ། ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེས་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དམིགས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ཙམ་ལས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ངེས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལྡོག་པ་དོན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་གཅིག་པུ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་ཡན་ལག་ལྔའམ་ཡན་ལག་གསུམ་གྱི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་བསྟན་མི་དགོས་སོ། །དེ་དངོས་དང་ནི་རྒྱུ་དངོས་དག །དཔེ་ཡིས་དེ་ནི་མི་རིགས་ལ། །སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི་མཁས་པ་ལ། །གཏན་ཚིགས་གཅིག་པུ་སྨྲ་བ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྒྱས་པ་སྤངས་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཙམ་གྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་དང་དུ་མས་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་བཅོ་བརྒྱད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ་འདིར་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དང་དེ་དག་གི་རྒྱུ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་འབད་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ངོ་བོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ནང་གི་ཆོས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང
Chinese
如同以地所持、能持之相的分别念而远离，唯有无垢无尽，等同虚空。一切事物的真如，是指为了以三种解脱而证悟。因此，一切事物皆是空性，因为远离一和多。诸事物远离自在等原因，因为在观察自在等时不可得。一切事物皆是无愿，因为所愿之事未成立。对此的结合是，一切事物皆是空性，因为远离一和多，如同影像。对此，如果以相似的例子观察到无自性，那么同样仅凭此就能确定理由的关联。因为对随行之事的否定，实际上能领悟其意义。智者们认为仅凭一个理由就能确定，不需要展示五支或三支的语句结合。彼事物以及因事物，以譬喻来说是不适当的，是对说话者而言，对智者而言，仅说一个理由。因此，舍弃了支分和譬喻等广大的语句，仅凭随行就能成立我们的空性。如果仅凭远离一和多就能确定空性，那为何要说十八种差别空性呢？回答说，在此，从最初以来，由于无明习气的力量，为了舍弃那些分别念的流转，而努力行事，即内空性，外空性，内外空性，空性空性，大空性，胜义空性，有为空性，无为空性，超越边际空性，无始无终空性，无舍弃空性，无自性空性，一切法空性，自相空性，不可得空性，自性空性，无自性之自性空性。内部的法，即以眼等为空。
English
Like being separated from the conceptualization of being held and holding by the earth, only immaculate and infinite, equal to the sky. The suchness of all things is desired, in order to be realized by the three liberations. Therefore, all things are emptiness, because they are separated from one and many. Things are devoid of causes such as Ishvara, because Ishvara and the like are not found when examined. All things are without aspiration, because what is aspired to is not established. The combination for this is that all things are empty, because they are separated from one and many, like an image. If, by a similar example, non-inherent existence is observed, then in the same way, the connection of the reason is determined by that alone. Because the reversal of taking up what follows is actually realized in meaning. The wise consider that certainty is achieved by a single reason alone, and there is no need to show the combination of words of five members or three members. That thing and the cause thing, it is not appropriate to use an example for that, it is for the speaker, for the wise, only one reason is spoken. Therefore, abandoning the extensive statements of subject and example, etc., our emptiness is established by mere concomitance. If emptiness is determined by merely being separated from one and many, then why are the eighteen kinds of differentiated emptiness taught? It is said that here, from the beginning, due to the power of the force of the habitual tendencies of ignorance, effort should be made for the sake of abandoning the flow of those and those conceptualizations, namely, inner emptiness, outer emptiness, inner-outer emptiness, emptiness of emptiness, great emptiness, ultimate emptiness, conditioned emptiness, unconditioned emptiness, emptiness beyond extremes, emptiness without beginning or end, emptiness without abandonment, emptiness of no-self-nature, emptiness of all dharmas, emptiness of self-characteristic, emptiness of non-apprehension, emptiness of own-being, emptiness of the self-nature of non-own-being. The inner dharma is empty by the eye and so on.