Tibetan
ཏེ། ཡིད་ནི་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ནི་ལྡོག་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པ། ལྡོག་པ་གང་གིས་བརྟགས་པ་དེའི་བདག་ ཉིད་དེ་ཡིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་དེ་ཉིད་ང་རྒྱལ་དུ་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ལས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་ཡིད་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བློ་དང་ང་རྒྱལ་མེད་དོ། །ལས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་གུད་ན་མེད་དེ། དེ་རྣམས་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འདི་ལྟར་སྨྲ་བའི་ཚིག་དང༌། ལེན་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། འདོར་བ་དང༌། དགའ་བ་ལྔ་པོའི་དབྱེ་བས་ནི་མི་རིགས་ཏེ། མ་ཁྱབ་པ་དང་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྐང་པ་མེད་པ་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སོ་དང་མིག་གི་རྫི་མ་དག་ལྡང་པ་དང༌། བཙུམ་པ་དང༌། ཕྱེ་བ་ལས་ཡོད་པས་ལས་ཀྱི་དབང་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དུར་བའི་མཆི་མས་དུར་མོ་མངལ་ལེན་པའི་ཕྱིར་མཆི་མ་ཡང་ལས་ཀྱི་དབང་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་མེད་དོ། །རང་བཞིན་ཡང་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཡང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དེའི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་མ་གྲུབ་པས་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་དོ། །རང་བཞིན་བེམས་པོ་ཡིན་པས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །བེའུ་འོ་མས་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་བའི་སེམས་ཀྱིས་འོ་མ་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་འོ་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བ་མི་འདོད་ན་རང་གི་བེའུ་ལ་ཡང་མི་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཅག་འདོད་པས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་གང་ལས་འབྱུང༌། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་མེད་དེ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ། །མེད་པ་སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འཆིང་བ་འམ་ཐར་པ་ག་ལས་སྲིད་རི་བོང་རྭ་ལ་སྤོང་བ་དང་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་པས་སྐྱེས་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་རིགས་སོ། །དེ་ཡུལ་ མེད་པས་སྐྱེས་བུ་དུ་མ་དང་དེ་ཐར་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་
Chinese
因为意是全部决定的自性。因为识具有多种相违，以何相违来衡量，即是它的自性。从非我慢中反过来显示为我慢，从非分别反过来即是分别，意是唯一，没有智慧和我慢。业的根门也不在他处，因为它们都包含在身体的根门中。如果像这样说，以说话、拿取、行走、舍弃、喜悦这五种差别来区分是不合理的，因为会变得不遍和太过。因为会导致没有脚的蛇等没有行走。牙齿和眼睑的升起、闭合、张开，因为存在，会导致成为业的根门。此外，寡妇的眼泪使寡妇怀孕，所以眼泪也会导致成为业的根门。因此，业的根门是不存在的。自性也不是与它不同的，因为仅仅从它那里也会产生一切。补特伽罗也因为不能以量成立而无自性，它的见等作用的联系怎么会合理呢？这样，因为单一的数论派不成立，所以没有决定。因此，五蕴之外没有任何事物。自性是无情物，怎么能做事呢？犊牛以乳汁生长是不合理的，因为在那里，牛的心识是为了给予乳汁而作用，而不是乳汁。例如，如果母牛不愿意，也不会给自己的犊牛。因此，只有具有心识的才有作用和停止。因为你们认为补特伽罗不做事，那么一切行为从何而来？这样，补特伽罗是不存在的，因为具有所缘的特征却不可见。例如，像没有瓶子的空地一样。不存在的补特伽罗，哪里会有束缚或解脱，就像兔子角上的舍弃和拿取一样。因为自性存在，所以可以与补特伽罗一起完全了解差别。因为那没有境，所以为了众多的补特伽罗和它的解脱而进入自性，并且是一切。
English
Because mind is the nature of determining everything. Because consciousness has many contradictions, whatever contradiction is measured by, that is its nature. From non-ego, it is shown as ego, and from non-discrimination, it is discrimination, mind is the only one, without wisdom and ego. The sense organs of action are also not elsewhere, because they are all contained in the sense organs of the body. If it is said like this, it is unreasonable to distinguish by the five differences of speaking, taking, walking, abandoning, and joy, because it will become non-pervasive and excessive. Because it will lead to the absence of walking for snakes and others without feet. The rising, closing, and opening of teeth and eyelids, because they exist, will lead to becoming sense organs of action. Furthermore, the tears of a widow cause the widow to conceive, so tears will also lead to becoming sense organs of action. Therefore, the sense organs of action do not exist. Nature is also not different from it, because everything arises from it alone. The person (purusha) is also without self-nature because it cannot be established by valid cognition, how can the connection of its actions such as seeing be reasonable? Thus, because the single Samkhya school is not established, there is no certainty. Therefore, there is nothing whatsoever apart from the five aggregates. Since nature is inanimate, how can it act? It is unreasonable to say that a calf grows with milk, because there, the cow's mind is acting to give milk, not the milk itself. For example, if the cow does not want to, it will not give to its own calf either. Therefore, only those with mind have action and cessation. Since you believe that the person (purusha) does not act, then from where do all actions arise? Thus, the person (purusha) does not exist, because it has the characteristic of an object of reference but is not visible. For example, like a place devoid of a pot. Where would bondage or liberation be possible for a non-existent person (purusha), like abandoning and taking on a rabbit's horn. Because nature exists, it is possible to fully understand the difference together with the person (purusha). Because that has no object, it enters into nature for the sake of the many persons (purushas) and its liberation, and it is everything.
Tibetan
བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་བཀག་གོ །རིགས་པ་པ་དང་ཁྱད་པར་པ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་དང་བེམས་པོ་དག་ཏུ་སྨྲ་བ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དགུ་ལོག་པ་ན་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཚད་མ་བཞིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཤེས་པས་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་འཆིང་བའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ལན་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་དེ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ། །གང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ཡོན་ཏན་དགུ་པོ་དེ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་འདོད་ན་ཁྱེད་ཅག་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པས་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་གཞི་མཐུན་པ་མེད་པས་འོན་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་གནས་ཞེས་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་གི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྟེན་གྱིས་བརྟེན་པའི་ལྟུང་བ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བའི་ཆོས་དང་མི་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ།། དངོས་པོའི་གནས་སྐབས་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྣོད་ལ་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ། །གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་གཞི་ཅན་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བདག་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་ཕུང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཕྱོགས་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བའི་རབ་ཏུ་སྐྱེད་པས་རྒྱུ་ཉམས་པར་མཐོང་བའི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བདག་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དེ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་ པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པར་ཡང་ཡང་སྲིད་པའོ། །ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་ཁོ་ནར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ནི་མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན་དེ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བུད་ཤིང་ཉམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ནི་མེ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ
Chinese
这不合理。像这样，数论派就被驳斥了。胜论派和正理派认为，当常恒和实体的自我的九种功德消失时，完全了解十六种语词的含义，通过四种量成立的自我知识而解脱。像这样，由于不完全了解而被束缚。对于他们，这个回答是：无我具有能被认识的特征，因为它不被认识，就像没有瓶子的地面一样。通过完全了解而解脱的九种功德是什么？如果你们这样认为，你们的五蕴就是自我，那是不合理的。因为蕴是不常恒的，所以自我也会变成不常恒的。或者不是不常恒的，因为它与它没有共同的基础，然而蕴中存在自我，作为基础和有基础的名词存在，如果你们这样认为，那也是不合理的。因为常恒和不常恒的基础和有基础是不合理的。或者基础和有基础的关系存在，然而只有因和果的关系才是基础和有基础的关系，而不是其他的。像这样，产生依靠所依的堕落的阻止的特征的状态，因为堕落的法和不堕落的法是不同的。产生其他事物状态的是作用，因为它具有刹那的自性。例如，就像容器里的果实一样。哪个是基础，那个就是因，被称为有基础的也会变成不常恒的。那也是不合理的，因为自我是常恒的。说自我具有蕴是不合理的，因为就像之前一样，会变成过失。通过作用的完全产生，看到因消失，即使是非常细微的自我也会变成不常恒的。那些因必然不会具有果，也就是说，你们的自我的蕴不会产生，而是反复存在。说蕴就是自我，在共同基础的方面，会变成之前所说的过失，因为没有差别。如果蕴和自我像火和木柴一样没有差别，那也是没有的。如果那样，木柴消失后不产生的是火，而不是其他的。
English
This is unreasonable. Thus, the Samkhyas are refuted. The Vaisheshikas and Naiyayikas say that when the nine qualities of the self, which is permanent and substantial, are reversed, fully understanding the sixteen meanings of words, liberation is achieved through knowledge of the self established by the four valid cognitions. Thus, being bound by not fully understanding. To them, this is the answer: selflessness has the characteristic of being an object of cognition, because it is not cognized, like a place devoid of a pot. What are the nine qualities that are liberated by fully understanding? If you think like this, that your five aggregates are the self, that is unreasonable. Because the aggregates are impermanent, the self will also become impermanent. Or it is not impermanent because it has no common basis with it, but still there is a self in the aggregates, existing as the terms of basis and that which has a basis, if you think so, that is also unreasonable. Because the basis and that which has a basis of the permanent and impermanent are unreasonable. Or there is a relationship of basis and that which has a basis, but only the relationship of cause and effect is the relationship of basis and that which has a basis, and not others. Like this, it produces the state of the characteristic of preventing the fall that depends on support, because the dharma of falling and the dharma of not falling are different. Producing another state of things is action, because it has the nature of being momentary. For example, like fruit in a container. Whichever is the basis, that itself is the cause, and that which is called having a basis will also become impermanent. That is also unreasonable, because the self is permanent. Saying that the self has aggregates is unreasonable, because as before, it will become a fault. By the complete production of action, seeing the cause disappear, even the very subtle self will become impermanent. Those causes will necessarily not have a result, that is to say, the aggregates of your self will not be produced, but will exist repeatedly. Saying that the aggregates are the self, in the aspect of a common basis, will become only the faults previously stated, because there is no difference. If the aggregates and the self are not different like fire and firewood, that is also not the case. If that is so, what does not arise from the disappearance of firewood is fire, and not something else.