Tibetan
མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །དྲང་བའི་དོན་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་ནི་བསྟོད་པ་ཙམ་བསྟན་པས་སོ། །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་ངེས་པའི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །སྣང་བ་མཆེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་སོ། །སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ནི་གཏི་མུག་སྟེ་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །འོད་གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོད་གསལ་བའི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོ་མཆོག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་དང་མཚུངས་པ་ནི་དབང་པོ་མཆོག་ཙམ་མོ། །དེ་བཟུང་བས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ནི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་པས་ན་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །འོད་གསལ་བ་ཡང་དངོས་པོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། གང་དུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རིགས་གཅིག་ལ་ཐིམ་པར་གྱུར་པས་ན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཚད་མེད་པའི་ལྷ་མོ་དང་སྙོམས་པར་ ཞུགས་པས་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དང༌། ཕོ་ཉ་མོ་དང་བཀའ་ཉན་མོ་དང་བྲན་མོའི་པདྨའི་འབྲེལ་པས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་གཅིག་གིས་སོ། །ལྷ་དང་མི་ལས་འདས་པའི་ཞེས་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་མ་དག་པ་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་ཡིན་པས་དྲི་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་བདེ་བ་ཞེས་པ་ནི།། སྐུའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ནི་རིགས་དང
Chinese
以不动（佛）之门赞颂。所谓“正直之义”，是指仅仅显示了六如来的赞颂。现在将以金刚持大尊自身，以确定之义的门来赞颂。以三种智慧之门来说，显现是嗔恨。显现增长是贪欲。显现接近获得是愚痴，即无明的自性。为了显示那一点，显示了贪欲是方便的自性等等。所谓光明，是因为不可分割。所谓那一点等等，显示了使光明之垢完全清净。殊胜根是了别识，因为是一切之殊胜。那一点与清净的琉璃宝珠相似，仅仅是殊胜根。以执持那一点，即薄伽梵，显示了必须以瑜伽的现量来证悟。金刚持大尊，因为是稳固和动摇的一切事物之最初，所以称为殊胜。光明也是一切事物集合之最初，因为是法的自性。毗卢遮那等等，是从佛和菩萨五部族所生，在哪里融入金刚持大尊的一个部族，所以称之为那。所谓具有无二智慧的自性，是指光明和其自性的供养。所谓金刚身自身，是指双运的身自身。与无量天女平等 进入，是指与部族之母和供养天女，以及使者女和听命女和婢女的莲花相连。以极喜的特征为一，是指以大乐的自性为一。超越天和人，是指天和人的安乐是不清净的，因为具有无常之法，并且是分离之苦的异熟果大，所以不是无垢。薄伽梵的大乐是无漏，即常。所谓八功德自在之乐，是指身的自在等等，即以前已经说过了。获得如此之大乐的方法是部族和
English
Praise through the gate of Akshobhya. The so-called "straightforward meaning" refers to merely showing the praise of the six Tathagatas. Now, the great Vajradhara himself will be praised through the gate of definitive meaning. In terms of the three wisdoms, appearance is hatred. The increase of appearance is desire. The near attainment of appearance is ignorance, which is the nature of ignorance. To show that, it shows that desire is the nature of means, and so on. The so-called luminosity is because it is indivisible. The so-called that itself, etc., shows that it makes the impurity of luminosity completely pure. The supreme faculty is the discriminating consciousness, because it is the supreme of all. That itself is similar to a pure crystal ball, it is only the supreme faculty. By holding that, the Bhagavan, it is shown that it must be realized by the direct perception of yoga. The great Vajradhara is called supreme because he is the first of all stable and moving things. Luminosity is also the first of all collections of things, because it is the nature of Dharma. Vairochana and so on, are born from the five families of Buddhas and Bodhisattvas, where they are absorbed into one family of the great Vajradhara, so it is called that. The so-called nature of non-dual wisdom refers to the offering of luminosity and its nature. The so-called Vajra body itself refers to the body itself of union. Equally with immeasurable goddesses entering, refers to the connection of the lotus of the family mother and the offering goddess, as well as the messenger girl and the obedient girl and the maidservant. With the characteristic of supreme joy as one, it means with the nature of great bliss as one. Transcending gods and humans, it means that the happiness of gods and humans is impure, because it has impermanent Dharma, and it is the great maturation of the suffering of separation, so it is not immaculate. The great bliss of the Bhagavan is without outflows, that is, constant. The so-called bliss of the eight qualities of mastery refers to the mastery of the body, etc., which has been said before. The method of obtaining such great bliss is the family and